American (nie taki) dream

Okładka książki zwraca naszą uwagę. Jest matowa w dotyku, dominują ciemne kolory, a dodatkowo dzięki kontrastowym barwom przyciąga spojrzenia. Widzimy parę, która się całuje w aucie. Neonowe odcienie mogą sugerować życie w dalekiej nam Ameryce. Ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Kremowe strony, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Niestety, jest tu pełno błędów technicznych, szkoda, dawno już nie czytałam książki z taką ich ilością.

Trzecie spotkanie w niedalekim odstępie czasowym z piórem autorki. Muszę przyznać, że tym razem nie było tak, jak na przykład przy „Spotkam się w przeszłości”. Szkoda wielka, bo naprawdę liczyłam na wiele. Co więcej z autorka ostrzegała mnie, że każda kolejna książka jest lepsza, że może nie być takich zachwytów. I wiecie co? Faktycznie tak było. Ja, jak już polubię czyjeś książki, to czytam prawie każdą. Dlatego mój wybór padł na tę pozycję. Wydaje mi się, że to była taka lektura bardzo lekka, bez zbędnego skupienia się na bohaterach, ich emocjach. A przynajmniej ja to tak odebrałam. Pochłania się w szybkim tempie, ponieważ ma lekko ponad 250 stron. Nie ma tutaj blokad czy przeszkód (za wyjątkiem tych technicznych błędów, gdzie ewidentnie zawiniła korekta po składzie).

Bohaterowie są tutaj bardzo ważni. Każdy z nich jest inny, dzięki czemu nie wydają się być płascy i byle jacy, co jest oczywiście plusem. Jaśmina czasami mnie irytowała, a w szczególności na początku, kiedy to była w związku z kolegą. Jak nie załączyła się jej czerwona flaga, to ja nie wiem... Chwilami mi się wydawało, że wręcz sam niesie tę flagę i macha nią przed Jaśminą... Szkoda, że autorka nie rozwinęła bardziej wątku z Pawłem, bo tam były z pewnością piorunujące emocje. Jest też babcia, która zdaje się remedium na całe zło. Bezpieczną przystanią... A Stanley? Ależ miałam mu ochotę nakopać w pewnym momencie!!! Nie uległam jego urokowi, ale to, co przeszedł... Musiało boleć i było mi przykro, że wciąż mierzył się z traumą...

Dzieje się tutaj wiele, ale odniosłam wrażenie, że wszystko było pobieżnie potraktowane. Takie na szybko. To, że relacja ma szybkie tempo – nie przeszkadza mi, bo wierzę, że jest ona możliwa. Nie rozumiem trochę krytyki innych czytelników, że relacja powinna rozwijać się wolniej. Ale zastanówmy się... Czy w naszym życiu każda relacja rozwija się powoli? Nigdy nie przeżyliście czegoś... Co was porazi? Od pierwszego wejrzenia? Ja w to wierzę, bo przeżyłam coś takiego. Dlatego uważam, że jedyny mankament dla mnie jest taki, że wszystko zostało potraktowane pobieżnie, a jest tu wiele wątków, gdzie można było na chwilę się zatrzymać, rozwinąć, opowiedzieć o emocjach tak, by czytelnik je odczuł...

Samych emocji było sporo! Działo się! Ale ja... Tutaj ich nie czułam. Zawiodłam się, bo po „Spotkam cię w przeszłości” byłam emocjonalnie rozwalona. Wszystko czułam, nawet aż za bardzo... To dowodzi też temu, że nie każda powieść danego autora na ten sam wydźwięk, cel. Nie daje nam tego samego. Aż wreszcie, autor sam siebie sprawdza na różnych polach gatunkowych, szuka swojej drogi. Osobiście uważam, że idealnie autorka radzi sobie w powieściach obyczajowych z wątkiem historycznym. ❤️

Ta książka nie jest zła. Nie jest też wyśmienita. Jest po prostu dobra. Myślę, że ta niezobowiązująca powieść może spodobać się czytelnikom autorki i tym, którzy lubią powieści obyczajowe. Lekkie, na kilka chwil.

Aleksandra Palasek porusza w niej temat braku akceptacji, żałobie, smutku, samotności, cierpieniu... I wielu innych. Oczywiście, jest tu też miłość!

Reasumując polecam, ale miejcie na uwadze, że pisarka ma lepsze powieści na koncie. Nie było źle, ale wiem, że są inne lepsze i wierzę, że każda następna, nowsza pozycja będzie taka, po której będzie się ciężko pozbierać...

Znacie tę książkę?

Ostatnio naszła mnie ochota na przeczytanie czegoś lekkiego, idealnego na wakacje. I jak dobrze trafiłam. Nie spodziewałam się, że aż tak szybko przeczytam tę książkę.

Główną bohaterkę Jaśminę polubiłam od razu. Cudownie było móc widzieć więź łączącą ją z jej babcią, która mieszkała w Ameryce. Jaśmina nie zastanawiała się nawet przez chwilę rzucając wszystko, by lecieć do chorej babci. Pomimo, że wychowała się w bogatej rodzinie, nie czuła się szczęśliwa. Brakowało jej wsparcia tych, którzy powinni jej to zapewniać. A żadne pieniądze nie zapełnią pustki w jej sercu.

Autorka dostarczyła mi wiele różnych emocji. Mamy tu burzliwe relacje rodzinne, które nie raz wywołały u mnie smutek i niezrozumienie. Ujrzymy ciężki bagaż przeszłości, który łamie serce. A także niestabilną teraźniejszość, w której każda z wybranych dróg jest niepewna. Bez wątpienia bohaterka nie miała lekkiego życia, ale nie poddała się i walczyła dalej o swoje życie i co najważniejsze- szczęście.

,,American (nie taki) dream” to świetna, lekko napisana książka, od której nie mogłam się oderwać. Ta powieść sprawiła, że godziny i strony umknęły mi nawet nie wiem kiedy. Cieszę się, że mogłam przeczytać kolejną książkę mojej ulubionej autorki. Az jestem zaskoczona, że tak tu cicho o tej książce. Trzeba to zmienić. Już niebawem zabieram się za kolejne powieści.

Bardzo wam polecam.💗

Gwarantuje, że z książką spędzicie świetnie czas.

Chociaż nie jedna osoba zazdrości życia Jaśminie, są to tylko pozory, a nic nie jest takie, jakby mogło się wydawać. Jest bogata, mieszka w pięknym domu, studiuje prawo, spotyka się z przystojnym chłopakiem, którego akceptują rodzice. Czy można chcieć czegoś więcej? Zdecydowanie można, bo jeśli się bliżej przyjrzymy, temu światu, w którym żyje młoda kobieta daleko do ideału. Rodzice kochają tylko pracę, cały czas poświęcają kancelarii, a od niej tylko wymagają. Tak naprawdę to oni całe życie nią kierowali, wybierali szkoły, kierunek studiów, oczekując, że będzie razem z nimi pracować. Jaśmina czuje się nie kochana, samotna i nierozumiana praktycznie przez nikogo. Jedyną osobą, na którą może liczyć, która naprawdę ją kocha i zawsze stanie po jej stronie jest babcia.

Pewnego dnia, po zdanych egzaminach Jaśmina wraz z innymi udaje się świętować. Niestety właśnie tego dnia dowiaduje się, że jej chłopak i koleżanka nie są w stosunku do niej uczciwi. Widzi, jak się całują, co nie jest ani trochę przyjemne. Niestety to dopiero początek tego, co przygotowało dla niej życie. Kiedy wraca do domu, dowiaduje się, że jej ukochana babcia dostała udaru i leży w śpiączce. Nie zastanawia się ani chwili, doskonale wie, że zrobi wszystko, aby być jak najszybciej przy niej. Nie liczą się dla niej kolejne egzaminy, które ma niebawem, liczy się to aby kupić bilet, spakować się i udać się do Ameryki, do babci. Wtedy jeszcze nie wie, że ten wyjazd zmieni zarówno w jej życiu, jak i w niej samej. Pozna tam Stanleya, który sprawi, że spojrzy inaczej na pewne rzeczy. Co ją połączy z mężczyzną? Jaki okaże się stan babci? Jak sobie z jej chorobą poradzi Jaśmina? Jaki okaże się wyjazd do Ameryki?

Historia, jaką znalazłam w książce to historia o samotności, niezrozumieniu, odrzuceniu, traumie, która złamała życie, a jednocześnie o miłości i jej różnych obliczach, naprawianiu błędów (również tych rodzicielskich), walce o siebie. Mnie zdecydowanie się podobała, a książkę dosłownie wchłonęłam. Nie byłam w stanie się oderwać, aż nie poznałam zakończenia. Akcja dość sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które potrafiły mnie zaskoczyć (szczególnie w drugiej połowie).

Główną bohaterką jest Jaśmina. To młoda kobieta, która przeżyła traumę (niestety nie mogę wam powiedzieć jaką). Ma ona na nią ogromny wpływ i tak naprawdę nie do końca sobie z nią poradziła. To bohaterka zagubiona, bardzo samotna, rozczarowana bliskimi. Ja ją bardzo polubiłam, chociaż nie będę ukrywać, że nie zawsze zgadzałam się z jej decyzjami.

„American (nie taki) dream” to książka, w której znalazłam ciekawą, wciągającą historię, która wywołała we mnie wiele emocji, od której ciężko było się oderwać. Ze swojej strony z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

"Tam gdzie kończy się przeszłość, a zaczyna przyszłość".

Jaśmina pochodzi z bogatej rodziny. Jej rodzice to adwokaci, którzy nie okazują uczuć względem jedynej córki. Oparciem dziewczyny jest babcia, którą Jaśmina uwielbia. Najgorsze jest to, że nie mogą widywać się codziennie ponieważ babcia swego czasu wyjechała do Ameryki za lepszym życiem. Pewnego dnia gdy dziewczyna dowiaduje się, że babcia przebywa w szpitalu, nawet egzaminy nie powstrzymują jej przed wylotem do tego kraju.

Książka lekka i przyjemna w odbiorze. Bardzo się cieszę, że mogłam poznać Jaśminę, która mimo rany w sercu otworzyła się na drugą osobę. Nie sądziła, że jej życie może się odmienić w tak krótkim czasie. Poznanie Stanleya i Kate, pozwoliło jej spojrzeć inaczej na pewne sprawy. Jednak najpierw musiała uporać się z demonami przeszłości by ruszyć dalej. Stan również przeszedł bardzo dużo, jego tragiczna przeszłość zostawiła po sobie nieodwracalne ślady. Obydwoje zaznali tragedii. Muszą z tym żyć, wiadomo, że nie da się zapomnieć. Czas leczy rany lecz na duszy zawsze pozostanie ślad. Gorąco polecam historia o życiu po stracie, o odnajdowaniu siebie i zaznaniu prawdziwej miłości.

❗️RECENZJA ❗️

Dziękuję za mój egzemplarz Wydawnictwo WasPos

Dziękuję autorce Aleksandra Palasek-strona autorska

"Tam gdzie kończy się przeszłość, a zaczyna przyszłość."

Takie oto słowa witają nas na okładce książki.Faktycznie całość obrazu to bój o samego siebie.

Słuchajcie,nie wiem czy to ja robię się miękka, ale ta historia to istny wyciskacz łez.

Autorka świetnie "gra" nam na emocjach. Historia opowiedziana jest oczami głównej bohaterki. Bardzo melancholijne jest to, że przez większą część książki są to bardzo trudne emocje - za to bardzo prawdziwe.

Nie będę się tu rozwodzić nad akcją jaką miała miejsce. Fabuła była przyjemnie osadzona i zdecydowanie był ciekawy pomysł.

Największą wartość przedstawia tu dialog Jaśminy samej ze sobą. Ze swoimi słabościami.

Temat żałoby i straty zawsze będzie poruszał moje serce.

Nasi główni bohaterowie Jay i Stan to ludzie z problemami. Obydwoje z poczuciem braku samoakceptacji, jednak odnajdują się na tym świecie.

Podobno pierwszy krok ku lepszemu jest najtrudniejszy. Mamy tę przyjemność aby obserwować taką zmianę na lepsze od naszych postaci.

Nie myślę tu tylko o tych wiodących prym ale również o charakterach pobocznych.

Takim jasnym punkcikiem tej opowieści jest babcia.❤️ Gwarantuję, że za jej sprawa uśmiechnie się Wam buzia.

Myślę, że taką dużą wartością jaką powinniśmy wynieść z tej książki jest zrozumienie jak ważne jest w życiu wsparcie najbliższych. Traktujmy ich tak jak sami chcemy być traktowani.

Sięgajcie po tę książkę, być może Wy wycieagniecie jeszcze więcej wniosków.❤️‍🔥

Książka zwierciadłem duszy.