Alfons Mucha. Mistrz secesji i plakatu

Od zawsze jestem zafascynowana secesją. Stąd też moje zainteresowanie Alfonsem Muchą i jego twórczością. Okazało się jednak, że niewiele tak naprawdę o nim, o jego pracach, a także o czasach, w których tworzył, wiedziałam.

Sięgając po album „Alfons Mucha. Mistrz secesji i plakatu” Luby Ristujcziny myślałam, że będę podziwiała jego dzieła, ewentualnie czytała podpisy i kilka stron o nim samym. Okazało się, że na szczęście bardzo się myliłam. To nie tylko album z pięknymi zdjęciami, ale przede wszystkim kompendium wiedzy o samym artyście, jego środowisku i czasach, a także jego pracach w poszczególnych latach. Uzupełnił moją wiedzę mnóstwem faktów, ale też ciekawostek, które w internecie ciężko znaleźć, jak chociażby o początkach jego kariery, kiedy to przygotował plakat do inscenizacji „Gismondy” z Sarą Bernhardt w roli głównej.

Jego plakat był zupełnie inny, przede wszystkim miał wąski podłużny kształt, idealnie dopasowany do słupów ogłoszeniowych, a przy okazji eksponujący wspaniałą sylwetkę artystki. Plakat tak bardzo się spodobał, był tak odmienny, że kolekcjonerzy zaczęli zrywać go ze słupów nocami, żeby tylko mieć w swojej kolekcji. Jego prace wyróżniały się połączeniem sztuki wysokiej i użytkowej.

Dzięki autorce książki możemy poznać Alfonsa jako dziecko i jako młodzieńca związanego bardzo z rodziną i tradycjami patriotycznymi, to miało ogromny wpływ na niego samego.

Każdy rozdział to kolejne etapy jego życia i tworzenia, kolejne prace i działa, a także to, co działo się wokoło niego. Opisane bez naukowego zadęcia, ta by czytało się jak dobrą książkę o fascynującym człowieku z ogromnym talentem i kreatywnością.

Bardzo wiele prac Alfonsa Muchy znamy i cenimy, ale tak naprawdę nie wiemy, w jakich okolicznościach powstały. Po przeczytaniu tej książki i te braki zostały uzupełnione.

Wartością dodaną są też informacje o innych artystach, którzy tworzyli w tym czasie i mieli wpływ na Muchę.

Jeżeli nagle potrzebujecie zwięzłych informacji, co takiego robił w danym roku, to o tym także pomyślała autorka tej publikacji. Na końcu znalazło się pełne kalendarium i chronologia najważniejszych dzieł.

Ja jestem zachwycona tym albumem i ogromem informacji, które o nim zyskałam. Książka trafia na półkę podręczną, do studiowania i częstego korzystania.