Aktor musi grać, by żyć

To nie tylko dobra książka dla wielbicieli aktorstwa, ale również dla miłośników biografii. Ponieważ to jest bardzo dobra biografia opowiadająca przede wszystkim o ciekawym, pełnym pasji człowieku. Jest dużo zaplecza z życia Artura Barcisia, który zazwyczaj swoje prywatne sprawy trzyma daleko za kurtyną. Poznajemy więc nową, prawdziwą twarz aktora. Dużo tutaj również o samym aktorstwie i trudach, z jakimi musi się zmierzyć każdy, kto wykonuje ten niełatwy zawód. W książce możemy cofnąć się w czasie i poznać pierwsze kroki Barcisia na scenie. Bardzo przyjemna biografia o skromnym, aczkolwiek wielkim i utalentowanym człowieku.

O życiu aktora

Myślę, że nie ma osób w Polsce, które nie znałyby, chociażby ze słyszenia dwóch nadal bardzo popularnych seriali, takich jak Miodowe lata i Ranczo. Nie ukrywam, że uwielbiam oba i lubię do nich wracać. Właśnie z nich znam pana Artura Barcisia. Rola Tadka Norka i Czerepacha to wyśmienite role i nie wyobrażam sobie tych produkcji bez niego. Ale Artur Barciś to o wiele więcej niż te dwie postacie. Wspaniałe role w "Znachorze", czy Dekalogu Kieślowskiego to zaledwie kropla w morzu talentu aktorskiego Barcisia.

Uwielbiam biografie, wywiady -rzeki, dlatego byłam bardzo ciekawa tej publikacji. Jestem wdzięczna wydawnictwu, że miałam możliwość jej przeczytania. Myślę, że jako widzowie jesteśmy ciekawi, ba wręcz spragnieni by dowiedzieć się czegoś więcej o naszych ulubionych aktorach, których znamy z ekranów kin, telewizora czy scen teatru. A uwierzcie, że z rozmowy Kamili Dreckiej z Arturem Barcisiem dowiecie się bardzo dużo o jego życiu prywatnym, czasach dzieciństwa, młodości, marzeniach o zostaniu aktorem, życiu aktora, początkach w tym zawodzie, pracy na planie czy na scenie, pracy jako reżyser sztuk teatralnych. Mamy możliwość poznać aktora z zupełnie innej strony. Dowiadujemy się ciekawostek z jego życia, o których nikomu nie opowiadał wcześniej, jak na przykład o zdzieraniu azbestu z wież World Trade Center by zarobić pieniądze na samochód i mieszkanie.

Cała rozmowa spisana jest w bardzo ciekawy sposób, co umożliwia sprawną lekturę. Widać, że autorka świetnie przygotowała się do wywiadu, jej celne i konkretne pytania umożliwiają aktorowi odpowiadanie na nie zwięźle i na temat.

Opowieść pana Artura jest fasynująca, książkę czyta się błyskawicznie. Poznałam dzięki niej bliżej osobę pana Barcisia, parę faktów o nim mnie zaskoczyło, parę rozczarowało i zasmuciło. Jednak aktorem jest bardzo dobrym i tego będę się trzymać.

Czy polecam Wam tę publikację? Jak najbardziej, jest napisana w przystępny sposób, ciekawie, w środku znajdziecie wklejkę ze zdjęciami autora i nie tylko, jeśli tylko kochacie biografie, a także osobę pana Artura zabierajcie się za lekturę "Aktor musi grać, by żyć". Polecam !

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Otwarte.

Przed lekturą tej książki Artur Barciś był dla mnie wyłącznie tym śmiesznym panem Tadeuszem Norkiem, który wpadał do mieszkania Karola Krawczyka w "Miodowych latach". Uwielbiałam ten serial, kiedy byłam dzieckiem. Nie znam za bardzo jego innych ról, bo też więcej w życiu czytam niż oglądam, tym bardziej polskich produkcji. Po lekturze "Aktor musi grać, by żyć" stał się dla mnie postacią wielką, utalentowaną, która zasługuje na duży szacunek, a jednocześnie taką sympatyczną i miłą.

Pan Artur opowiada w zajmujący sposób. Chociaż nigdy środowiskiem filmowym czy teatralnym się nie interesowałam, to czytałam opowieści Barcisia jak urzeczona i co jakiś czas wyszukiwałam w Internecie przytaczane nazwiska. Zwykłe na pozór historie potrafił przedstawić tak umiejętnie, że nieraz wzruszenie chwytało mnie za serce. Nie przesadzam! Nie mogę się nadziwić, jak ktoś może sprawić, że po przeczytaniu kilku zdań mam łzy w oczach, to niesamowite!

Książka jest skonstruowana w formie wywiadu-rzeki, a żeby taki projekt ostatecznie dobrze wyszedł, to obie strony muszą się zgrać. Jak to tu wypadło? Wyjątkowo swobodnie i naturalnie. Tej parze po prostu wspaniale się razem rozmawia! Widać, że Kamila Drecka-Anderman była dobrze przygotowana, wiedziała, w których momentach powinna odrobinę pociągnąć za język, a kiedy lepiej przejść do kolejnego tematu. Od czasu do czasu pojawiała się jakaś dygresja, ale taka, która na końcu i tak powraca do głównego wątku, a nie zostawia czytelnika zagubionego.

Kiedy staję przed wyborem czytania beletrystyki i literatury faktu, to jednak częściej sięgam po tę pierwszą. Jakoś twory wyobraźni wydają mi się ciekawsze niż czyjeś wspomnienia. Dlatego tą książką jestem tak mile zaskoczona. Jest lekka w odbiorze i naprawdę wciągająca. Przyjemnie słuchało się (bo cały czas wyobrażałam sobie dwie postacie rozmawiające ze sobą przy kawie czy herbacie) tych opowieści. Polecam wszystkim czytelnikom, a komuś kto pasjonuje się aktorstwem, to już szczególnie.

Mój egzemplarz otrzymałam od wydawnictwa.

Wydawnictwo Otwarte wydało coś dla fanów Artura Barcisia. Jest to książka w formie wywiadu przeprowadzonego przez Kamilę Dreckę.

Większość z nas kojarzy tego pana głównie z serialu Ranczo, gdzie wcielił się w postać Czerepacha. Niektórzy mogą go pamiętać z roli płochliwego inżyniera instalacji podziemnych, Tadeusza Norka z Miodowych lat.

Mimo to, tylko nieliczni wiedzą o nim znacznie więcej. Zatem kim jest Artur Barciś? Dla mnie, po zapoznaniu się z lekturą, jest to człowiek, który nigdy się nie poddaje. Wspaniały aktor, reżyser. Mężczyzna o wielu talentach. Potrafi szyć na maszynie, dla przedstawienia dziergał oryginalne swetry. Nie boi się wyzwań. Chodził na szesnastocentymetrowych szpilkach, zdzierał azbest z wież World Trade Center.

Książka opisuje wiele ważnych wydarzeń z życia Artura Barcisia. Nie wszystkie historie są usłane różami. Nie miał łatwego dzieciństwa. Już wówczas znacznie odstawał od reszty. Pragnął czegoś więcej niż tylko pomagać w gospodarstwie. Marzył o własnym kącie, czytał książki, chciał się rozwijać.

Jak wspomniałem wyżej, Artur nie był jak wszyscy inni. Szedł własną ścieżką. Najbardziej zaskoczyło mnie, że zmagał się z kwestionowaniem jego męskości. W sensie: nie rób tego, bo to niemęskie (na przykład szycie na maszynie). Takich sytuacji było wiele, nie chcę zbyt wiele zdradzać. Zmierzam do tego, że chyba jak każdy mierzył się z problemami życia codziennego. Nie zabrakło nawiązań do czasów PRL-u, Unii Europejskiej, polityki, zarówno wewnętrznej, jak i zagranicznej.

Cała recenzja na: CzasoS[Adres usunięty]