70 Lat Mojego Dzieciństwa, czyli Niech Pan Powie coś Wesołego

Pan Friedmann dla mojego pokolenia był jednym z kultowych aktorów, no bo kto nie kojarzy roli Bednarskiego? Dlatego, jak tylko zobaczyłem tę pozycję, to stwierdziłem, że dam szansę, chociaż biografii zwyczajowo nie czytam. Okazało się, że nie jest to do końca biografia, a raczej opowieść pełna humoru, anegdotek i skakania od historii do historii, których w życiu pana Friedmanna nie brakowało. Bardzo wiele się z niej dowiedziałem także o innych artystach, ale przede wszystkim dobrze się bawiłem i sporo się pośmiałem.

Z przyjemnością przeczytałam autobiografię Stefana Friedmanna.

Autor opisuje swoje życie zarówno prywatne jak i zawodowe. Przytacza wiele anegdot, które doprowadzały mnie do silnego śmiechu. Nie słyszałam o drugiej osobie, która tak lekko podchodziłaby do życia. Oczywiście dla mnie to plus. Podziwiam, że autor nie przejmuje się trudnościami dnia codziennego, tylko traktuje życie z humorem.

Dla mnie zaletą jest to, że książka podzielona jest na krótkie rozdziały. Nie lubię długich :D

Znajdziemy tutaj też wiele zdjęć. Niektóre z nich, wraz z dowcipnymi opisami potrafią rozśmieszyć tak samo jak tekst książki. Na zdjęciach znajdują się zarówno współpracownicy autora, jak i jego rodzina i przyjaciele.

Książka napisana jest w interesujący i zabawny sposób. Co prawda czasem miałam przesyt humoru i czekałam na jakieś zdanie napisane w poważnym tonie, ale nie mogę oceniać charakteru pana Stefana. Tak podchodzi do życia. Ze wszystkiego lubi żartować. I tyle. Dobrze, że napisał książkę w sposób, który jest zgodny z jego osobowością, zamiast próbować przypodobać się czytelnikom. Doceniam to.

Jeśli mam miałabym napisać czego mi zabrakło to równowagi. Mam wrażenie, że w książce przeważają rozdziały o życiu zawodowym. Chciałabym, żeby autor napisał więcej o życiu prywatnym. Oczywiście nie mogę powiedzieć, że niczego na ten temat się nie dowiedziałam, ale chciałabym więcej 

Zdecydowanie jestem na tak.

Polecam tę książkę osobom, które mają ochotę się pośmiać :D

Na taką autobiografię czekałam. Książka Stefana Friedmanna pod tytułem "70 lat mojego dzieciństwa, czyli niech pan powie coś wesołego" ma wszystko to, co powinna. Są wspomnienia, cytaty, utwory, poezja i bardzo duża ilość zdjęć. Tej książki się nie czyta, przez nią się płynie. Lubię tego aktora. Oglądam z nim kilka filmów. Obecnie widzimy się co poniedziałek i wtorek na kanale TVP2 w serialu "M jak miłość". Dzięki tej autobiografii dowiedziałam się mnóstwo ciekawostek dotyczących jego życia. Poznałam jego rodzinę. Ma piękną żonę, dwóch synów i wnuki. Jest człowiekiem, któremu wszystko wychodzi, a jak nie wychodzi to i tak wychodzi. Urodził się w czepku, także ma w życiu sporo szczęścia. Po książce "70 lat mojego dzieciństwa, czyli niech Pan powie coś wesołego" czuję się jakby Stefan Friedmann był moim wujkiem. Takim bliskim wujkiem, do którego chce się jeździć na wakacje, święta i tak po prostu bez okazji. Friedmann jest takim pozytywnie zakręconym człowiekiem. W jego obecności każdy chodzi uśmiechnięty. Wysyła pozytywną energię. Zdjęcia, które znajdziecie w książce, są rewelacyjne. Zobaczycie na nich między innymi rodziców aktora, małego Stefanka, kadry z filmów i Kazimierza Górskiego. Autor przyjął mądrość Woody'ego Allena: "Zawsze mogło być gorzej, mógł jeszcze deszcz padać!" i z nią idzie przez życie. Wydaje mi się, że każdy z nas powinien zapamiętać ten tekst. Od razu życie staje się piękniejsze. Czy wiedzieliście, że tata autora również był aktorem? Książka "70 lat mojego dzieciństwa, czyli niech pan powie coś wesołego", to idealna pamiątka dla wnuków i przyszłych pokoleń Stefana Friedmanna. Jeżeli tak jak ja lubicie czytać biografie I autobiografie znanych osób, to koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Czas poświęcony na tę historię nie był czasem straconym. Teraz kilka słów o okładce. Po pierwsze przyciąga wzrok. Po drugie widzimy na niej uśmiechniętego Stefana Friedmanna. Po trzecie twarda oprawa i szyte kartki. Moim zdaniem ta książka idealnie nadaje się na prezent dla starszych i młodszych osób. Z całego serca polecam.