Zwyczajna kobieta

Danka wydaje się kobietą spełnioną. Ma wspaniałe życie, dzieci i kochającego męża. Może jedynie aktualne problemy zawodowe, kładą się cieniem na tym idealnym obrazku. Mimo to nie może narzekać. Pewność uczucia małżonka daje jej poczucie bezpieczeństwa do czasu, kiedy w jej głowie pojawiają się podejrzenia, które zatruwają myśli. Bo o ile czuje się całkiem atrakcyjna, to przecież ciężko jest rywalizować z kobietą młodszą, ładniejszą i… szczuplejszą.

Brzmi znajomo? Ile jest kobiet, które poświęcają codzienność dla najbliższych i zapominają o własnych potrzebach? O samorealizacji, czasie tylko dla siebie, kobiecej sile, która w każdej z nas jest, ale nie zawsze o tym pamiętamy? Często podszyte wyrzutami sumienia próby jej odnalezienia, bo przecież najważniejsza jest rola matki i żony, no może jeszcze pani domu. A przecież najlepszą inwestycją jest ta w samą siebie. Trzeba tylko znaleźć odpowiedni „kapitał”. I taką możliwość otrzymuje główna bohaterka, która wyjeżdża na warsztaty o wdzięcznej nazwie „Obudź w sobie kobiecą moc”. Początkowa niechęć stanowi jedynie przygrywkę do wielu zabawnych wydarzeń. Danka trafia bowiem na ciekawe towarzystwo przedstawicielek tej samej płci, a zwłaszcza jedną, która pomaga jej otworzyć oczy na wiele tematów, do tej pory przez nią niezgłębionych.

Płowiec stworzyła powieść, która bawi, ale także zmusza do refleksji. Nad sobą, ale przede wszystkim nad relacją w związku, u którego podstaw zawsze powinno leżeć zaufanie. W nieco żartobliwy czasem przerysowany sposób, pokazała, jakie konsekwencje może ze sobą przynieść jego brak. Główna bohaterka to kobieta pełna sprzeczności, nieprzewidywalna jak pogoda, ale wnosząca w fabułę tyle energii, że nie sposób jej nie polubić. Czy można zatem, w ślad za tytułem, powiedzieć o niej, że jest „zwyczajną kobietą”? I tak i nie. Jej zwyczajność to wszystkie te cechy, które same w sobie odnajdujemy. Codzienne obowiązki, życie rodzinne, które są udziałem wielu z nas. Dla nas to też jest zwyczajne. A jednak punkt widzenia zależy od punktu siedzenia i czasem to, co dla jednych jest powszednie, dla innych stanowi coś wyjątkowego. O jej niezwyczajności świadczy siła, którą w sobie odnalazła. Która dała jej motywację do działania i sięgnięcia po swoje marzenia, realizację swoich planów i aspiracji. Która uchroniła jej przed stratą tego, co do tej pory uważała za stałe, niezmienne. Jej się udało, bo zainwestowała w odpowiednią osobę – w siebie. Czy i ty podejmiesz próbę?

Podsumowując:

Siłą książki Anny Płowiec jest poczucie, że czytając ją, czytamy o sobie. Każda kobieta może w jakiś sposób utożsamiać się z główną bohaterką. Być może dla niektórych ta książka będzie stanowiła zimny prysznic, po którym ockną się z życiowego marazmu. Innym pomoże zrozumieć, że warto zawalczyć o siebie, bo ta inwestycja na pewno się opłaci i przyniesie zyski w każdej dziedzinie życia. Powieść o zaufaniu, bez którego nie można mówić o szczęśliwym związku, chociażby, jak wielkie uczucie łączyło partnerów. Refleksyjna i zabawna opowieść, która pokazuje, że jeśli pokochasz siebie, pokocha cię cały świat!

„Opowieść o uczuciach, które towarzyszą związkom, odkąd te istnieją.” Czy warto oddać się lekturze powieści Anny Płowiec „Zwyczajna kobieta”?

Bohaterami powieści są Danka i Tomek. Idealne małżeństwo z góry ustalonym podziałem: ON zarabia, ona dba o dom i dzieci. Danka jednak jak większość kobiet chce więcej. Chce się realizować również w życiu zawodowym i być dla męża atrakcyjną, tym bardziej, kiedy Tomek zatrudnia w swoim klubie fitness młode, wysportowane dziewczyny. Tomasz pewnego dnia proponuje żonie wyjazd na kobiece warsztaty. Ma to być dla niej odskocznia od codzienności, ale również zadośćuczynienie, że jemu nie udało się znaleźć czasu na wspólny urlop. Warsztaty wniosły w życie Danki sporo zmian i nauki. Tuż po nich rozpoczęła pracę w salonie kosmetycznym jako menedżerka. Szefem okazał się przystojny Paweł. Zaintrygował Dankę, od kiedy pierwszy raz ujrzała go na oczy. Czy Danka, biorąc pod uwagę problemy małżeńskie, wda się w romans z przystojnym szefem, czy mimo wszystko będzie walczyła o rodzinę?

"… błądziły po jej szyi, pieściły okolice uszu, wrażliwą skórę przy nasadzie włosów. Danka nie była w stanie tego przerwać. Siła ekscytującego pobudzenia dosłownie unieruchomiła ja w miejscu. – Odwróć się do mnie, proszę …."

Anna Płowiec urzekła mnie swoim piórem od samego początku. Autorka pokazuje, że powinnyśmy dążyć do realizacji własnych celów. Szczera rozmowa w związku pozwoli uniknąć niedomówień i późniejszych rozczarowań. Przedstawia, do czego może doprowadzić brak komunikacji. Z Danką może się utożsamiać większość z nas. Jest, jak sam tytuł wskazuje, zwyczajną kobietą, która popełnia błędy. Któż ich nie popełnia? Danka pokazuje nam, jak ważne dla kobiety jest wyrażanie własnej wartości, bez względu, w jaki sposób to uczynimy, ważne, abyśmy czuły się wartościowymi kobietami. Powieść motywuje do działania. Czas spędzony na lekturze tej powieści to miło spędzony czas. Pełna humoru i codzienności (w dobrym tego słowa znaczeniu) powieść chwytająca za serce. Jeśli chcecie bliżej poznać tę zwyczajną kobietę o imieniu Danka i dowiedzieć się, dlaczego wybrała tak, a nie inaczej – zapraszam do lektury.

"Nowe życie, nowa ja."

Uwielbiam wakacje nie tylko dlatego, że mam wtedy urlop i mogę wyjechać, ale przede wszystkim mam wtedy więcej czasu, co sprawia, że mogę oddać się lekturą całkowicie. Na ogół przez cały rok zbieram na swoją książkową półkę różne pozycje czytelnicze, aby potem wyjść na taras i rozkoszować się letnią pogodą i świetną książką. Tak właśnie zrobiłam kilka dni temu i przeczytałam ten niebanalny romans. Powieść została napisana tak ciekawie, że nie mogłam oderwać się od czytania. Fabuła była świetnie wymyślona, spójna i logiczna, ale najważniejsze jest to, że przy tej książce można po prostu wypocząć.

Zazwyczaj powieściom obyczajowym trudno mnie zaskoczyć. Zmieniłam jednak zdanie o tym gatunku dzięki Annie Płowiec, bowiem „Zwyczajna kobieta” to nie kolejna opowieść o Kopciuszku, o cudownych zmianach w życiu, rycerzu na białym koniu i nie jest to też powieść naszpikowana scenami erotycznymi mającymi odwrócić uwagę czytelnika od fabuły, z zabójczo przystojnymi mafiosami.

Danusia bohaterka najnowszej powieści Anny Płowiec, jest do bólu zwyczajna, ze wszystkimi rozterkami i kompleksami, doskonale znanymi każdej z nas. „Zwyczajna kobieta”, to zwyczajne życie pełne wzlotów i upadków, uniesień, niedomówień, braku wiary w partnera i siebie. Powieść o kobiecie, która wiedzie uporządkowane życie, jest przykładną matką i żoną, prowadzi swój mały biznes kosmetyczny. Mały sklep Danusi nie wytrzymuje jednak konkurencji z dużymi sieciami. Kobieta chwilowo jest bezrobotna i zamiast rozmów z wiecznie zapracowanym mężem staje się coraz bardziej podejrzliwa i chorobliwie zazdrosna. Zamęcza tą zazdrością siebie i męża, który ma w końcu dość jej czepiania się i wysyła ją na warsztaty dla kobiet, by obojgu dać trochę oddechu i czasu na przemyślenia.

Danusia wraca odmieniona, ale czy zrozumiała, jakie błędy popełniła. Marzy o kolejnym dziecku, za to Tomek nie koniecznie. Załatwia jej pracę u swojego przyjaciela w gabinecie kosmetycznym, żeby Danka poczuła się dowartościowana. Kobieta czuje się w nowej pracy spełniona i szczęśliwa, więc czy to może już koniec kłopotów małżeńskich, czy dopiero początek.

W sytuacjach podbramkowych Danusia może liczyć na swoją wieloletnią serdeczną przyjaciółkę Alicję. Danka swoimi problemami i obawami nie chce jej jednak obciążać. Przyjaciółka miała nadmiar swoich nieszczęść i wobec tragedii, które ją spotkały, zmartwienia Danusi wydają się przyziemne i banalne.

Postaci na kartach powieści ożywają, stają się samodzielnymi bytami, doskonale czujemy się w ich towarzystwie i z ogromną przyjemnością przyglądamy się ich perypetiom, kibicujemy im w walce o szczęście, bawiąc się przy tym doskonale. Nie ma ludzi idealnych i tacy są bohaterowie Anny Płowiec. Mają swoje wady i słabości, ale dlatego są nam tak bliscy. Kobiety pozornie silne i twarde, ale w środku delikatne i wrażliwe, marzące o poczuciu bezpieczeństwa i szczęściu w związku. Los nie daje im wszystkiego na zawsze, trzeba o to szczęście walczyć i je pielęgnować, bo łatwo w pogoni za rzeczami ulotnymi, zapomnieć o sobie nawzajem.

Kolejnym atutem tej powieści to język. Anna Płowiec czerpie, co najpiękniejsze z polszczyzny, doskonale dopasowuje styl pisania do danej postaci. Uwagę przyciągają dobrze wykreowani bohaterowie. Zwłaszcza postać Danki, której chwilami trudno znaleźć kompromis między życiem domowym, a własnym. Podejmuje jednak próby, by to pogodzić, nie poddaje się i nie rezygnuje z własnego życia i przyjemności. Nie chce by frustracje i zmęczenie życiem stało się jej udziałem. Wszystko to w świetnie oddanym klimacie ówczesnej Polski.

W życiu bywa trudno, ale autorka w „Zwyczajnej kobiecie” dała czytelnikowi pogodę ducha, optymizm i wiarę w lepsze jutro. Udowadnia, że życie pisze najlepsze scenariusze.

Z reguły nie lubię sięgać po obyczajówki. Tym bardziej te zawierające wątek romantaczy aczkolwiek książka Anny Płowiec zmieniło moje postrzeganie na ten gatunek.

W "Zwyczajnej kobiecie" poznajemy historie małżeństwa Danusi i Tomka. Po upływie pewnego czasu od zamąż wyjścia Danusia czuje, że mąż już nie zwraca na nią uwagi i traktuje ją jak każdą inną kobietę. Gdy małżeństwo planuje wyjechać w rekreacyjną podróż Tomasz się rozmyśla i wysyła Danusie do kobiecego hotelu aby mogła odpocząć od codziennego życia. Gdy nasza główna bohaterka wraca do domu nie jest już tą samą kobietą jaką była zanim wyjechała w swoją uspokającą przygodę.

Jak dalej potoczy się małżeństwo Danusi i Tomka, czy mężczyzna zmieni nastawienie do swojej żony? Tego już musicie przekonać się sami z treści książki.

Po przeczytaniu wcześniejsze książki Anny Płowiec stwierdziłam, że jak najbardziej może ona awansować do mojej listy ulubionych autorów. Lubię gdy książkę pisze ktoś, kto również jest Polakiem i wie jak wygląda aktualne życie w Polsce. Od pierwszych stron Danusia rozkochała mnie w sobie rzadko trafiam na tak dobrze wykrowaną postać kobiety. Niby Danusia jest taką jak każda inna lecz ma w sobie przysłowiowe "to coś". Jeśli miałabym odnieść się do postaci Tomasza był ON momentami irytujący i infantylny aczkolwiek rozumiem, że może być to celowy zabieg autorki. Nie mogę także nie wspomnieć o idealnie stworzonym świecie, w którym możemy spotkać się z prawdziwymi i częstymi problemami życiowymi.

Serdecznie polecam Wam tę powieść. Nie jest to zwykła powieść o dwójce ludzi i romansie miedzy nimi ale także o ogromnej sile przyjaźni i o tym jak człowiek może kochać swoją bratnią duszę i być w stanie skoczyć w ogień za kim kogo się kocha. Zdecydowanie musicie zapoznać się z twórczością Anny Płowiec gdyż nie zawiedziecie się.

Z czystym sumieniem zalecam przeczytanie gdyż będzie to idealny i ciepły lek na złamane serce 😊🌸

7,5/10 ☆

To historia o codzienności, o wzlotach i upadkach zwyczajnych małżonków, którzy w pogoni za szczęściem zapomnieli o sobie nawzajem i o pielęgnacji swojej miłości. Tu każdy z nas odnajdzie siebie, takiego autentycznego, stawiającego czoło problemom, które przynosi każdy dzień. Ciepła, wciągająca, emocjonująca i przede wszystkim prawdziwa. Ta powieść jest jak spotkanie z serdeczną przyjaciółką, po którym inaczej patrzymy na życie.

Danka od kilkunastu lat jest mężatką. Ale czy szczęśliwą? Mąż najwyraźniej przeżywa drugą młodość. Otwiera już kolejny klub fitness w którym na dodatek zatrudnia coraz młodsze i bardziej atrakcyjne kobiety, bez porozumienia z nią kupuje BMW, a do tego coraz później wraca do domu i zawsze zmęczony. Danka za to przeżywa kryzys. Musi zamknąć swój wymarzony sklepik z kosmetykami i nie wie co dalej. Czuje się samotna i zaniedbana przez męża. A może ON ma romans?

W najmniej odpowiednim momencie pojawia się piękna i młoda instruktorka jogi, którą na dodatek Tomasz zaprasza do domu na kolację. Danka za to dostaje świetną pracę u młodego i przystojnego mężczyzny. Tak zaczyna się komedia pomyłek, która namiesza w życiu Danusi i Tomka, ale jednocześnie uświadomi im co tak naprawdę jest ważne.

To świetna książka. Taka prawdziwa, o każdym z nas. Szczególnie docenią ją osoby będące w stałych związkach, ale te, które jeszcze w takich nie są, też będą czerpały przyjemność z ciekawej i momentami wesołej lektury, a może nawet wyniosą z niej jakieś rady na przyszłość 😉

Podoba mi się, że pani Ania stworzyła takich zwyczajnych bohaterów, którymi możemy być nawet my, czytelnicy. Nie ważne, czy masz 30 czy 50 lat, to mogło przytrafić się także tobie. Fabuła opiera się na codziennych troskach i radościach, co pokazuje, że wcale nie trzeba szukać niestworzonych i przekombinowanych pomysłów, a prawdziwe życie pisze najciekawsze scenariusze.

Zachęcam Was serdecznie do lektury. Spędzicie z tą powieścią bardzo przyjemne chwile. Czasami was rozśmieszy, a czasami zachęci do chwili refleksji. Usiądźcie wygodnie, otwórzcie książkę i dajcie się ponieść wydarzeniom.

Najnowsza powieść @[Adres usunięty]ka to zwyczajna opowieść o życiu. Życiu, jakie prowadzi, każda z nas. Matka, córka, babcia - kobieta. Nie doszukujmy się w książkach Ani, historii rodem z bajki o Kopciuszku. Nie ma tu mafii, milionera i scen erotycznych rozpalających nas do czerwoności.

Zwyczajna kobieta to opowieść o nas. O kobietach, które codziennie stawiają czoła obowiązkom domowym, pracują, zajmują się dziećmi. O kobietach, które miewają słabsze i lepsze dni. Pełne obowiązków, szczęśliwe, młodsze, starsze, grubsze czy chudsze. Kobietach, które całe swoje serce wkładają w swoje rodziny. Mają swoje humory, problemy, małe tęsknoty i duże pragnienia. Nieidealne, pełne wad, ale piękne. Bo piękno jest w nas. Pracujemy, wychowujemy dzieci, gotujemy, sprzątamy. Jesteśmy na pełnych obrotach przez 24h na dobę. I to my, czasami mamy chwilę zwątpienie. Chwilę słabości, czarne myśli i mówimy pas.

"Zwyczajna kobieta" to kontynuacja książki "Sekrety Julii". Tym razem główną bohaterką jest Danka. Szczęśliwa żona i matka. Stojąca na rozdrożu dróg. Bez pracy, budującą ciepło domowego ogniska, której w życiu zaczyna doskwierać samotność. Czy Danka uratuje swoje małżeństwo? Czy uda jej się znaleźć ścieżkę rozwoju zawodowego? Czy będzie szczęśliwa? Tego kochani dowiecie się z książki. Gorąco polecam.