Zwrotnik Węży Pamiętnik Lady Trent

Uwielbiam smoki. Interesowały mnie już za dzieciaka i z niemałym podekscytowaniem sięgam po książki, w których się pojawiają.

Po „Historię naturalną smoków” sięgnęłam właśnie za sprawą jej obłędnej okładki. Dopiero przed zabraniem się za lekturę, zapoznałam się z jej opisem.

Musicie przyznać, że opis pierwszego tomu brzmi naprawdę fajnie:

„Cały świat, od Scirlandii do najdalszych krańców Erigi, zna lady Izabelę Trent jako najwybitniejszą na świecie specjalistkę od smoków. Ta niezwykła kobieta wyprowadziła naukę o smokach z mglistych cieni mitów i nieporozumień w krąg światła współczesnej nauki. Zanim jednak lady Trent stała się sławną osobą, jaką dziś znamy, była pogrążoną w książkach młodą kobietą, dzięki swemu zamiłowaniu do nauki, historii naturalnej i tak, smoków, czym przeciwstawiła się sztywnym konwencjom swoich czasów.

Oto wreszcie, spisana jej własnymi słowami, prawdziwa historia kobiety o duszy pioniera, która zaryzykowała swoją reputację, życiowe perspektywy i wątłe ciało, aby zaspokoić naukową ciekawość. Jest to opowieść o tym, jak pomimo swych godnych pożałowania dziwactw poszukiwała prawdziwej miłości i szczęścia, oraz o jej ekscytującej wyprawie w niebezpieczne góry Wystrany, gdzie dokonała pierwszego z wielu historycznych odkryć, które mogły zmienić świat na zawsze.”

Tak właśnie zaczęła się moja przygoda z cyklem „Pamiętnik Lady Trent”.

Szczerze mówiąc jestem trochę zawiedziona tymi książkami. Nie tego się po nich spodziewałam i spadła na mnie fala rozczarowania.

Autorka wykreowała klimatycznie tropikalny świat, w którym bardzo dobrze się czułam. Fabuła w dużej mierze skupia się na życiu Izabeli. Pojawia się wątek macierzyństwa, który nie jest raczej powszechny w tego typu dziełach. Brakowało mi tutaj większej uwagi poświęconej smokom, bo to właśnie dla nich sięgnęłam po te książki. Liczyłam, że to właśnie wątek o tych stworzeniach będzie dominujący. Myślałam, że zostanę zasypana opisami i informacjami odnoszącymi się do nich, a nie do głównej bohaterki.

W gruncie rzeczy książka nie jest zła, to ja nastawiałam się na coś kompletnie odmiennego. Bernnan posługuje się przystępnym i lekkim piórem, więc czyta się naprawdę przyjemnie. Barwne oraz wyraziste opisy sprawiają, że w głowie pojawiają się malownicze obrazy. Akcja jest watka, sporo się dzieje, przez treść przewija się kilka nieprzewidywalnych sytuacji. Lektura idzie gładko i przyjemnie, dostarczając przy tym kilku relaksujących godzin.

Moje ocena byłaby zdecydowanie wyższa, gdyby smoki były tutaj na pierwszym planie.

Drugi tom przygód Lady Trent rozpoczęłam zaraz po skończeniu pierwszego, byłam ciekawa dalszych losów tej charyzmatycznej kobiety. Nie przesadzam zaznaczając tutaj, że wciągnął mnie od pierwszych stron trzymając w napięciu. Pomysł na napisanie książki jest kreatywny i jedyny w swoim rodzaju, a dopracowanie go i przelanie na papier wymagało wielu godzin pracy, czy efekt jest godny uwagi? Brennan utrzymuje tempa, jej styl jest barwny i lekki, czytanie takiej książki to prawdziwa przyjemność. Całości dopełniają ilustracje Todda Lockwooda, który wykonał kawał dobrej roboty, bez których brakowałoby tej kropki nad i. Dają dziełu niepowtarzalny charakter.

Tak jak poprzednio forma książki jest pisana z perspektywy Lady Trent pisana w formie pamiętnika, gdzie wspomina swoje życie i opisując badania dotyczące smoków, jednak czegoś brakuje. Sympatia, jaką darzę Izabellę i świat wykreowany przez autorkę sprawiła, że chętnie sięgnęłam po tą pozycje. Podoba mi się jej chęć pomocy smokom, to, że dla swoich pasji jest gotowa przeciwstawić się swoim najbliższym i robić to, co uważa za słuszne.

Minęły trzy lata od poprzedniej wyprawy, a teraz Lady Trent wyrusza na kolejną, tym razem celem jest dżungla zwana Zielonym Piekłem wraz z legendarnymi Bagiennymi Żmijami. Książka jest pełna intryg, plotek i walk, które musza zostać pokonane nim na dobre zmierzy się z dżunglą. Populacja smoków gwałtownie spadła ze względu na ich niezwykle cenne kości nic nie wskazuje na to, aby ten proceder miał się zmienić.

Po śmierci męża i urodzeniu syna Lady Trent wcale nie stała się stateczną panią domu, jak życzyłaby sobie tego jej matka i lokalna społeczność. Żyjące w Eridze stwory to pokusa nie do odparcia nie tylko dla niej, gdyż na wyprawę z Izabelą postanawia wyruszyć pan Wilker oraz panna Natalie Oscott naturalnie wbrew swoich rodziców widzących w niej pannę na wydaniu niż podróżniczkę. Bohaterowie nie tylko muszą stawić czoła upałom, gorączce i niebezpieczeństwom, w pewnej chwili wyprawa przyjmuje wygląd politycznej gierki wystawionej na próbę. Odwaga Izabeli i naukowa ciekawość zostanie wystawiona na najcięższe próby, czy sobie z nimi poradzi?

Dla tych, którzy nie mieli styczności z pierwszym tomem przygód Lady musze nadmienić, że wydarzenia mają miejsce w epoce wiktoriańskiej w Angli, historia zwłaszcza w odniesieniu do kobiet, miały przypiętą łatkę damy, statecznej istoty, która miała zająć się mężem, rodzić dzieci i doglądać domu.

Bohaterka dojrzewa, nie jest taka roztrzepana, jak w pierwszym tomie, co jest zrozumiałe, bagaż doświadczeń, jaki przyszło jej nieść zmienia człowieka, Brennan o tym nie zapomniała. Czuje się ciężar przeżytych przygód i niezbyt miłych doświadczeń. Izabela ma także poczucie winy, które dotyczy jej syna Jakuba, mamy tutaj motyw rozważań matki w społeczeństwie, co nieco sprawia, że nasza bohaterka się mota. Myśli o tym, jaka kobietą chciałaby być, jaką matką dla Jakuba, jednak nie robi nic, aby spełnić te oczekiwania. Myślę, że takie rozważania, problemy, jakie przeżywa nadają jej autentyczności, takiej wewnętrznej emocjonalnej wrażliwości.

Tak jak poprzednio w książce smoki nie grają pierwszych skrzypiec, tylko ludzie i ich potyczki, uważają, że badania, które prowadzi kobieta są niepotrzebne. Drugi tom różni się trochę tematyką i klimatem od pierwszego „Historii naturalnej smoków. Pamiętnik Lady Trent”, jednak smoki także się pojawiają w całej swojej krasie, a na te chwile warto czekać. Jest to przygoda warta spędzonego z nią czasu, mam nadzieję, że doczekamy się jej kolejnych tomów.

Rok temu miałam okazję zapoznać się z pierwszym tomem tego cyklu i muszę przyznać, że zapewnił mi ON wiele pozytywnych wrażeń, dzięki którym wiedziałam, że wraz z pojawieniem się kolejnej części, z przyjemnością będę wracać do przedstawionych tam wydarzeń. Już wtedy zapałałam sympatią do tamtejszego świata oraz niesamowitej głównej bohaterki, która mimo iż żyła w niezbyt przyjemnych dla kobiet czasach, zdecydowała się zostać badaczką i starała się robić wszystko, byleby tylko uratować populację smoków.

Już na samym początku spotkałam się z naukowym lecz przyjemnym w odbiorze stylem autorki, dzięki czemu o wiele łatwiej przyswajałam przedstawioną przez nią treść. Sam pomysł na tego typu fabułę uważam nie tylko za kreatywny i jedyny w swoim rodzaju, lecz także sądzę, że wykreowanie go i przelanie swoich myśli na papier wymagało wielu godzin pracy, a efekt tych działań jest jak najbardziej godny uwagi.

Sama Lady Trent już od pierwszych stron zdołała zyskać moją sympatię. Doceniam jej chęć pomocy smokom, to, że dla swoich pasji gotowa była sprzeciwić się swoim najbliższym i robić to, co uważała za słuszne. Całą tę opowieść czytałam z zapartym tchem, co i rusz wyczekując na dalszy rozwój akcji aż w końcu się zorientowałam, że to już koniec. Nawet się nie obejrzałam, a już przebrnęłam przez cały drugi tom tej opowieści!

Po trzech latach na nowo wkraczamy do cudownego świata Lady Trent. Głowna bohaterka niejednokrotnie spotykała się z krytycznymi opiniami rodziny i znajomych, jednak mimo wszystko nadal starała się robić to, co kocha. Populacja smoków gwałtownie spadła ze względu między innymi na ich niezwykle cenne kości i nic nie wskazuje na to, żeby w najbliższej przyszłości miało się to zmienić.

Niespodziewanie dowiaduje się o włamaniu i kradzieży notatek Kemble'a, chemika, którego zatrudniła aby kontynuował badania naukowe - korzystając z informacji, które Izabela ukradła trzy lata wcześniej w górach Wystrany. Dokumenty te opisywały metodę utrwalania smoczych kości i z pewnością niejeden skusiłby się na wykradnięcie tak przydatnych informacji.

W tym tomie główna bohaterka decyduje się wyruszyć na inny kontynent. Eriga to siedlisko egzotycznych gatunków smoków, których nie sposób szukać w innych zakątkach świata. Podczas wyprawy towarzyszyć jej będzie dwoje naukowców: Tom i Natalie, którzy tak jak ona fascynują się tymi niezwykłymi istotami. Bohaterzy nie tylko muszą stawić czoła upałom i licznym niebezpieczeństwom. W pewnym momencie ich naukowa wyprawa przemienia się w polityczną gierkę a ich odwaga niejednokrotnie zostanie wystawiona na próbę.

Jak dalej potoczą się losy Lady Trent? Jakie przygody czekają główną bohaterkę w tym tomie? Jak bardzo niebezpieczna i ryzykowna okaże się jej misja? Czy główna bohaterka podoła stojącemu przed nią zadaniu? Tego i wielu innych rzeczy dowiecie się czytając tę niesamowitą książkę!

Jeśli zastanawialiście się jednak, czy nie byłoby lepiej pominąć poprzedni tom i od razu zapoznać się z tą książką, stanowczo odradzam. Mnie samej było dość trudno odnaleźć się w tamtejszej akcji, gdyż czytałam ją ponad rok temu. Tak więc, jeżeli nie czytaliście jeszcze pierwszego tomu Pamiętnika Lady Trent, lepiej zapoznawajcie się z nimi w odpowiedniej kolejności.

To niesamowita i pełna wartkiej akcji opowieść, którą mogłabym czytać bez przerwy i sądzę, że z pewnością przypadłaby do gustu każdemu miłośnikowi dobrej fantastyki. Lady Trent to wspaniała postać i sądzę, że z pewnością warto przeznaczyć chociażby parę chwil, aby zapoznać się z jej niesamowitymi przygodami.

Jeżeli więc udało mi się w chociażby maleńkim stopniu pobudzić waszą wyobraźnię, jak najbardziej zachęcam was do zapoznania się z tą książką - oraz z pozostałymi jej tomami - bo naprawdę warto, a przygoda, w którą wprowadzi was Marie Brennan jest w całości godna poświęconego jej czasu. Osobiście jestem w niej zakochana - mimo iż uważam, że poprzedni tom był nieco lepszy pod paroma drobnymi względami - i sądzę, że gdy tylko w Polsce ukażą się wszystkie pozostałe tomy, zorganizuję sobie maraton, w którym to odświeżę wszystkie pamiętniki Lady Trent.

Marie Brennan po raz drugi zabiera nas w podróż do egzotycznych krain wraz z Lady Trent – nieokiełznaną damą, której w głowie nie stroje, czy romanse, a podróże po świecie i badanie zachowań smoków. “The Tropic of Serpents” to drugi tom serii, którego akcja rozgrywa się trzy lata po ostatnich wydarzeniach z „Historii naturalnej smoków”. Tym razem badaczka wyrusza na ekspedycję na kontynent, który można porównać do nam znanej Afryki. Towarzyszą jej Tom i Natalie, dwoje innych badaczy, którzy są równie mocno zafascynowani smokami. Ich stricte badawcza wyprawa szybko przeradza się w polityczną przepychankę ludów, które zamieszkują tamtejsze tereny. Lady Trent wraz z przyjaciółmi zostaje uwikłana w polityczne gierki, co jednak nie stanowi problemu nieustraszonym naukowcom – smoki i tak spotykają!

“The Tropic of Serpents” to powieść utrzymana w podobnym tonie, co część poprzedzająca. Lady Trent wyraża się wyjątkowo elokwentnie i naukowo, i raczy czytelnika wieloma ciekawostkami ze świata, które często nijak się mają do tego, co akurat się dzieje. Nie ma co się dziwić, jako że sam podtytuł („A memoir of Lady Trent”) sugeruje, że nie jest to dokładny opis wydarzeń, a raczej zbiór jej wspomnień, dzięki któremu może usystematyzować swoją wiedzę z wyprawy. Niemniej, plastyczne opisy sprawiają, że czytelnik może się poczuć tak, jakby sam tam był.

W tym tomie poznajemy kobietę z nieco innej strony. Wydarzenia z poprzedniej części sprawiły, że w społeczeństwie zaczęła być uważana za kobietę, która ma inne obowiązki niż do tej pory i w tych wspomnieniach widać jak próbuje sobie z tym poradzić. Czytelnik widzi jej niechęć do śmietanki towarzystwa i czuje dreszczyk emocji, który jej towarzyszy w trakcie wyprawy. Miłym dodatkiem było przedstawienie kolejnej silnej kobiecej postaci, Natalie. Jest to młodziutka dziewczyna mająca smykałkę do wynalazków. Dzięki niej lady Trent nierzadko wychodzi z opresji i może kontynuować swoje wojaże.

Akcja powieści rozgrywa się na przestrzeni kilku długich miesięcy, ale autorka opisuje tylko te wydarzenia, które mają wpływ na fabułę. Niektóre są wspomniane, jednak nie poświęca im za dużo czasu. Podobnie jest, niestety, ze smokami. Zarówno okładka (która jest przepiękna!) jak i opis obiecują powieść, gdzie smoki wyskakują z każdej jamy, czy zza każdego krzaka, ale muszę uprzedzić, że tak nie jest. Lady Trent spotyka smoki, jednak dzieje się do dopiero w drugiej połowie książki. Osobiście było mi szkoda, że nie dowiedziałam się więcej na temat królowych i zachowań godowych smoków, ale przez całą lekturę ciągle powtarzałam sobie, że seria ma jeszcze kilka tomów, więc w którymś z nich bestie wreszcie dostaną odpowiednią dozę uwagi.

“The Tropic of Serpents” to bardzo dobra pozycja fantasy wzbogacona o przepiękne ilustracje. Na pewno przypadnie do gustu fanom twórczości Gail Carriger, która tworzy w podobnym stylu. Książka jest lekka w odbiorze, czyta się ją wyjątkowo szybko, a jeżeli jest się osobą uczącą się języka angielskiego na poziomie uniwersyteckim, powieść przysłuży się przy ćwiczeniu języka akademickiego. Wystarczy, że czytelnik nie nastawi się na książkę przypominającą bestiariusz, a dobra zabawa jest gwarantowana.

[Adres usunięty]