Zula i porwanie kropka. Czarodziejka Zula

Co wyniknie z połączenia magicznych mocy i bardzo poważnej zagadki detektywistycznej?

Wspaniała rozrywka dla małych i dużych!



Zula ma dziewięć lat. Już wkrótce zamieszka u dwóch dziwnych ciotek, Heli i Meli, ponieważ rodzice dziewczynki muszą wyjechać do Afryki.

Jak nowe otoczenie wpłynie na dziewięciolatkę?

Jakie przygody czekają na nią w nowym miejscu?

Aby się o tym przekonać musimy obrać kierunek do bardzo... apetycznej miejscowości.

Poziomkowo, nadchodzimy!



I dopiero w tym miejscu zaczyna się prawdziwa zabawa i poważne sprawy. Okazuje się bowiem, że Mela i Hela są najprawdziwszymi czarownicami.

Co więcej, Zula też jest czarodziejką. Jak taka nowina wpłynie na dziewczynkę? Czy magiczne moce pomogą w odnalezieniu psa pani Arlety?

Jedno jest pewne. W tej historii ciągle coś się dzieje!

Natasza Socha jest znana z literatury dla dorosłych. Z opowieścią dla młodszych czytelników poradziła sobie równie dobrze.

Opowieść czyta się szybko, nie ma problemu, aby podzielić ją na kilka części i czytać ją przez kilka dni.

Warto też zwrócić uwagę na ilustracje wykonane przez Agnieszkę Antoniewicz. Nie są to typowe, pełne kolorów rysunki. Wręcz przeciwnie. Dominuje tu żółć, szarość i czarny.

O ile mnie absolutnie to nie przeszkadzało, myślałam, że mój synek będzie rozczarowany brakiem pełnej kolorystyki. O dziwo, bardzo taka forma mu się spodobała! I przede wszystkim pobudzila wyobraźnię. A to ogromny atut :-)



Wiadomo, jak jest z historiami dla dzieci. Magia przenika do rzeczywistości, rzeczywistość miesza się z magią. Ale to jest właśnie piękne!

Nie zapominajmy, że ta historia ma też duży walor edukacyjny. Poprzez opowieść o małej dziewczynce stworzonej przez autorkę, możemy podjąć pierwsze próby tłumaczenia dzieciom skomplikowanych relacji. Dlaczego rodzice zostawiają swoje dzieci i wyjeżdżają do innego kraju czy na inny kontynent ; czemu zdarza się tak, że rodziny ograniczają wzajemny kontakt, jaką magią jest przyjaźń? I wiele innych aspektów, które dla dzieci mogą być trudne do zrozumienia.

Mój synek ma 5 lat i już nie raz przeczytalismy Zulę i porwanie Kropka. Co prawda Oskarek nadal nie jest wielu rzeczy w stanie zrozumieć, ale takiej ilości pytań podczas lektury już dawno nie słyszałam :-)



Moim zdaniem, po pierwsze, jest to idealna propozycja dla tych rodziców/ opiekunów, którzy mają w planach wprowadzenie dłuższych form, nie ograniczając się już tylko do jednej krótkiej bajki.

Po drugie, jest to doskonała książka do rozpoczęcia samodzielnego czytania przez uczniów najmłodszych klas szkoły podstawowej.

Co tu więcej można napisać?

Chyba tylko to, że warto zakupić tę książkę i uzupełnić o nią biblioteczki dzieci :-)

Do dzieła!

Do tej pory mieliśmy okazję poznać Nataszę Sochę od strony powieści dla dorosłych – fantastycznych obyczajówek, które skradły serce wielu czytelników. Tym razem autorka oddała w nasze ręce książkę dedykowaną dzieciom… ale czy tylko im?

Ostatnio coraz częściej sięgam po literaturę dziecięcą, głównie ze względu na malucha, który (chyba przez rodziców :P ) jest zainteresowany książkami w szeroko rozumianym tego słowa znaczeniu. Tym chętniej i z dużą ciekawością zabrałam się za Zulę i porwanie Kropka – nową odsłonę Nataszy Sochy.

Historia małej czarodziejki wciąga od pierwszych stron, dając czytelnikowi nieopisaną radość z czytania. Perypetie Zuli i jej przyjaciół bawią i wywołują uśmiech na twarzy od początku do końca książki. Dodatkowo ilustracje autorstwa Agnieszki Antoniewicz w pełni oddają magiczną aurę powieści… nie sposób się nie zakochać, będąc dorosłym czytelnikiem… Mniemam, że dzieci jeszcze bardziej pokochają główną bohaterkę… całką książkę!

Natasza Socha udowodniła, że potrafi bawić się piórem. Lekki i prosty język trafi do młodych czytelników, a głównie o to chodzi, ale… i dorosły czytelnik przepadnie w zauroczeniu takim obliczem autorki.

Czary czarami, niemniej nie to jej w to jest w tej powieści najważniejsze. Autorka w historii Zuli pokazuje, jak cenna w życiu młodego człowieka jest przyjaźń, rodzina. I zrozumienie, którego dzieci potrzebują, by wyrosnąć na fajnego „dużego” człowieka.

Autorka ukazuje również, jak ważny jest umiar w życiu i umiejętność porozumienia się z ludzi dookoła nas. Że to, że ktoś ma „coś więcej”, nie stawia go ponad innymi, bo każdy zasługuje na szacunek.

Podsumowując: Jeśli macie ochotę na lekką i szybką lekturę, która przeniesie Was – dużych i małych czytelników – w magiczny świat przyjaźni, czarów, zagadek i bogatej wyobraźni, koniecznie sięgnijcie po Zulę i porwanie Kropka. Miłość od pierwszej strony gwarantowana, a przyjemność niezapomniana :)

Gorąco polecam!

Zula czyli Zuzanna ma wielki problem. Jej rodzice wyjeżdżają do Afryki leczyć chore dzieci, a ona przez ten czas ma zamieszkać razem ze swoimi ciotkami, których tak naprawdę nie miała do tej pory okazji poznać. Już sama nieobecność rodziców nie nastraja dobrze, a tu jeszcze nowa szkoła, nowi koledzy. Żal tak zostawiać to co się kocha, i gdzie człowiek czuje się dobrze. Na szczęście nowe miejsce zamieszkania ma wiele uroku, a krewne okazują się być ogromnie interesujące, nie tylko przyciągają uwagę swoim ubiorem, lecz również umiejętnością odgadywania życzeń Zuli. Pamiętam jak zdawałam egzamin z literatury dla dzieci i trzeba było wymienić między innymi cechy dobrej literatury dla dzieci np. prosty język, odpowiedni dobór słownictwa, elementy baśniowe, puenta, budowanie napięcia, niebanalne ilustracje. I właśnie wszystko to znajdziemy w najnowszej książce pani Sochy. Pierwsze co rzuca się w oczy to sympatyczna okładka z wizerunkiem głównej bohaterki, na której głowie stoi się jak gdyby nigdy nic, kameleon. To Filip podarunek od WCL, babci Zuli. Posiada ON niesamowitą zdolność stawania się całkowicie niewidzialnym. Mało tego, dziewczynka choć nie pojmuje dlaczego, doskonale rozumie jego, jak i przygarniętego kota Pazura, mowę. Na dodatek stara, zniszczona szkoła do której ma uczęszczać w dziwny sposób sama prze noc zmieniła swój wygląd dokładnie na taki , jaki sobie wyobrazili Zula z Kajtkiem. Czyżby faktycznie w grę wchodziły czary ?

Czy dziewczynka polubi nowe miejsce zamieszkania, a nowo poznani koledzy Kajtek i Maks sprawdzą się jako przyjaciele?

„Zula i porwanie Kropka” to niezwykle ciepła opowieść o więzach rodzinnych, dylematach i problemach młodego człowieka, jak i też historia o pewnych życiowych zależnościach. Mamy tu również sprawę detektywistyczną, a przede wszystkim magiczną moc pozytywnego patrzenia na świat.

Koniecznie trzeba wspomnień o ilustracjach Agnieszki Antoniewicz. Sprawiają one, że jeszcze szybciej zostajemy wciągnięci w fabułę, nakreślone portrety bohaterów świetnie odzwierciedlają ich charakter, a ciotki Hela i Mela wydaja się być osóbkami tak ciekawymi, że z wielką ochotą spotkałabym się z nimi w rzeczywistym świecie. Co prawda sam pomysł uczynienia z głównej bohaterki czarownicy może wydać się już troszkę oklepany, jednak na pewno rozwinięcie tematu jest nieszablonowe, a przede wszystkim pełne humoru.

Miło jest gdy będąc dorosłym z zaciekawieniem czytamy lekturę swojego dziecka i wcale nie mamy ochoty by ją przerywać, a koniec kwitujemy smutnym „już ?”

Ponieważ pogoda za oknem nie zachęca do spacerów, serdecznie zapraszam do miasteczka o wdzięcznej nazwie Poziomkowo. Tutaj nuda nam nie grozi a uśmiech na pewno szybko nie zejdzie z twarzy. Polecam !