Zrostek

Pojawił się w Naszym domu niespodziewanie, w halloweenowy wieczór pełen strasznych gier i zabaw. Nikt się wtedy nie spodziewał, że Zrostek zostanie na dłużej i stanie się Naszym ulubionym bohaterem. Tak, tytułowa postać z książki autorstwa Padraiga Kenny’ego, która ukazała się w Polsce nakładem Wydawnictwa Kropka, w przekładzie Dominiki Serafin to wspaniały kompan dziecięcych wieczorów i prawdziwy przyjaciel, gotów do największych poświęceń.

Zrostek narodził się w laboratorium Profesora i przez 584 dni wiódł swój żywot w zamku, gdzie jego jedynym towarzyszem był Henryk, powstały również w efekcie eksperymentu, przesympatyczny, bystry, chociaż czasem nadmiernie pobudzony, bohater, którego przestrzeń życiowa ograniczała się do klatki. Obaj przyjaciele dbali o to, by nie narobić zbyt wiele hałasu, zwłaszcza kiedy profesor odpoczywał. Problem w tym, że spał już przez 328 dni.

Niezapowiedziani goście, tajemnicze zapiski profesora, udaremniony eksperyment, ucieczka Henryka i liczne przygody Naszych bohaterów w wielkim świecie czynią tę dziecięcą historię nad wyraz dynamiczną. Dzieje się dużo, i choć nie zawsze bywa bezpiecznie, to w towarzystwie Zrostka, Henryka, Gustawa i Alicji czas mija szybko a dzieci na pewno nie będą się nudzić.

„Zrostek” to wzruszająca opowieść o przyjaźni skrojona na dziecięcą miarę, która otwiera przed małymi czytelnikami drzwi do tolerancji, akceptacji drugiego człowieka, troski o losy przyjaciela czy gotowości do niesienia pomocy. Nasz bohater to chodzące dobro. Jest wszędzie tam, gdzie innym dzieje się krzywda. Wyróżnia go niecodzienny wygląd i piękno wewnętrzne, którego inni mogą mu tylko pozazdrościć. Co więcej, Zrostek to wyjątkowo kontaktowy i towarzyski druh. Zyskuje przy bliższym poznaniu, pod warunkiem, że jesteście gotowi na emocjonujące przygody z jego udziałem.

Zakończenie książki daje nadzieję na to, że powstanie kolejna część losów „Zrostka” i jego kompanów, na którą z niecierpliwością czekamy. Przekonajcie się sami, jaki urok ma w sobie ten wspaniały, tytułowy bohater!

„Każdy jest inny, dlatego świat jest taki interesujący i osobliwy. Nikt nie powinien krzywdzić drugiej osoby tylko dlatego, że uważa ją za inną.”

Chwyciła mnie za serce ta książka. Wzruszyła i oczarowała. Tak dobitnie pokazuje istotę człowieczeństwa, paradoksalnie umieszczając to, co piękne i dobre, w stworzeniach, uważanych za potwory. I chociaż, całość ma gotycki, inspirowany „Frankensteinem” klimat, to jest to jednocześnie urzekająca opowieść o stracie, przyjaźni, poszukiwaniu własnego ja i akceptacji inności.

Zrostek i Henryk doskonale wiedzą, że Profesor nie lubi, gdy mu się przeszkadza, dlatego od 327 dni cierpliwie czekają aż obudzi się z drzemki. Gdy do zamku przyjeżdża siostrzeniec Profesora i oznajmia im, że człowiek, który ich stworzył, nie żyje, są kompletnie zdezorientowani. Co to znaczy, że Profesor odszedł? Gdzie są teraz jego myśli, pomysły i marzenia? Co gorsze, okazuje się, że Hardacre przejął laboratorium Profesora i planuje teraz przeprowadzać własne eksperymenty. Na Henryku! Jedynym jasnym światełkiem jest Alicja - przybyła z nim asystentka, która doskonale wie, co to znaczy, być uważaną za inną. Dziewczyna tłumaczy Zrostkowi świat i ludzkie uprzedzenia. Stara się go chronić i w dramatycznym momencie, towarzyszy mu w ucieczce.

Co czeka Zrostka w świecie za murami zamku? Jak zareagują na jego widok ludzie? Czy odnajdzie przyjaciela, któremu ruszył na pomoc? Kim jest tajemniczy Kapturnik, który przychodzi nocami do zamku? I jaka przyszłość jest pisana istotom, stworzonym przez Profesora?

Niezwykła jest ta książka! Czyta się ją jednym tchem, kibicując bohaterom, martwiąc się i ciesząc razem z nimi. Sam Zrostek jest tak dobry, uroczo naiwny i empatyczny, że nie sposób go nie pokochać. Jest też prawdziwym ambasadorem tolerancji. Patrzy sercem, nie ocenia innych i zawsze niesie pomoc potrzebującym.

Jeśli szukacie książki, która porusza temat inności w niezwykle dobitny, ale jednocześnie czuły sposób, gorąco ją Wam polecam! Myślę, że najwspanialej sprawdzi się u dzieci w wieku ok. 8 roku życia!

Dzisiejsza recenzja to spojler, ale i historia, która poruszyła moje serce. „Zrostek” autorstwa Pádraiga Kenny'ego przenosi nas do niezwykłego świata, w którym nauka splata się z filozofią, a pytania o sens życia stają się centralnym motywem. To opowieść o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie, bliska młodym ludziom. Napisana prostym, a zarazem poruszającym językiem, przypomina coś na wzór „Frankensteina”, ale jest znacznie bardziej rozwinięta. Książka skierowana jest do młodszych czytelników, szczególnie w wieku 9-14 lat, jednak dorośli również znajdą w niej coś dla siebie. „Zrostek” skłania do refleksji nad ważnymi życiowymi kwestiami, takimi jak sens istnienia, śmierć czy relacje międzyludzkie.

To powieść, która porusza wiele głębokich i uniwersalnych problemów, które mogą dotknąć każdego z nas, np. tożsamość: Kim jesteśmy? Skąd pochodzimy? Jakie jest nasze miejsce w świecie? – to pytania, które zadają sobie zarówno Zrostek, jak i inni bohaterowie. Poszukiwanie odpowiedzi na te pytania stanowi jeden z głównych motywów książki. Zrostek, jako stworzenie pozbawione przeszłości, zadaje fundamentalne pytanie o sens istnienia. Jego rozmyślania o życiu i śmierci prowadzą do głębokich refleksji nad tym, co czyni życie wartościowym. Przyjaźń i relacje międzyludzkie: Relacja między Zrostkiem a Henrykiem to piękna opowieść o przyjaźni, która rodzi się w najbardziej nieoczekiwanych okolicznościach. Pokazuje, że przyjaźń może połączyć osoby zupełnie różne, a jej siła jest w stanie przezwyciężyć wszelkie przeszkody. Powieść stawia również pytania o granice badań naukowych oraz o to, czy wszystko, co jest możliwe, jest również moralnie dopuszczalne. Eksperymenty Profesora nad stworzeniem życia budzą wątpliwości etyczne i skłaniają do refleksji nad odpowiedzialnością naukowców. Wielu bohaterów doświadcza poczucia samotności i odrzucenia, co jest uniwersalnym doświadczeniem, które może dotknąć każdego z nas.

Bohaterowie, których poznacie, są tak różnorodni jak w codziennym życiu, więc każdy znajdzie kogoś, kto jest mu bliski, a może kogoś, kto ma cechy dobrze znane z otoczenia. Tytułowy Zrostek, stworzony przez Profesora, pozbawiony przeszłości, ale obdarzony niezwykłą wrażliwością i dobrocią, jest postacią, która z pewnością wzbudzi waszą sympatię i współczucie. Jego rozmyślania o życiu i śmierci prowadzą do głębokich refleksji nad tym, co czyni życie wartościowym. Zrostek jest postacią, która (jestem przekonana) wzbudzi waszą sympatię, ale i współczucie, stanie się takim jakby przewodnikiem po skomplikowanych zagadnieniach poruszanych w książce. Nie byłoby Zrostka, gdyby nie Profesor – naukowiec zafascynowany tajemnicami życia i śmierci. Podczas czytania z Helenką miałam różne, czasem sprzeczne wrażenia, bo z jednej strony to genialny umysł, z drugiej – człowiek samotny, poszukujący sensu swoich badań. Profesor jest zarówno opiekunem, jak i więźniem swoich eksperymentów. Kolejnym wartym uwagi bohaterem jest Henryk, drugi ze stworzeń Profesora, odmienny od Zrostka zarówno pod względem wyglądu, jak i charakteru. Henryk to postać burzliwa, pełna emocji, które często wymykają się spod kontroli. Jego relacja ze Zrostkiem to fascynująca opowieść o przyjaźni, która rodzi się w najbardziej nieoczekiwanych okolicznościach. Najbardziej urzekł nas sposób, w jaki Henryk się wypowiadał, jego szarmanckość oraz to, jak traktował nowo poznane osoby. Historia z króliczkiem sprawiła, że początkowo Hela nie darzyła go sympatią, lecz z czasem zmieniła zdanie.

Poznacie też Profesora Hardacre to on m. in. jest tym nowo poznanym osobnikiem, więc jakie Henio (nie tylko on) miał przyjemność poznać. Poznacie również Profesora Hardacre'a, który wnosi do życia Zrostka i innych bohaterów niepewność oraz zagrożenia. Hardacre to naukowiec z przeszłości, którego pojawienie się zmusza bohaterów do zmierzenia się z trudnymi pytaniami o tożsamość i lojalność. Alicja, asystentka Profesora, to postać, o której mogłabym pisać bez końca. Jej dobroć podbiła nasze serca. Wiele tłumaczy Zrostkowi, ale niestety jest niedoceniana przez Profesora. Młoda kobieta o wrażliwym sercu, z początku odgrywa rolę drugoplanową, jednak z czasem nabiera coraz większego znaczenia. Alicja staje się dla Zrostka przyjacielem i przewodnikiem w nowym, nieznanym świecie.

Wtrakcie czytania nie spodziewałam się tego, co autor porusza w książce, a są nimi bardzo popularne w dzisiejszym świecie tematy, takie jak: Inność: Zrostek jest outsiderem, który nie pasuje do żadnego schematu. Jego historia to przypomnienie o tym, że każdy z nas jest inny i że różnorodność jest czymś wartościowym. Przyjaźń: może powstać między osobami zupełnie różnymi, a jej siła jest w stanie przezwyciężyć wszelkie przeszkody. Sens życia: co czyni życie wartościowym i co pozostaje po nas, gdy odejdziemy. Zmusza nas czytelników do zastanowienia się nad własnym życiem i jego wartościami oraz trudny temat, czyli Śmierć: Temat śmierci jest obecny w powieści od początku do końca. Zrostek nie ma pojęcia o tym, czym jest śmierć, a jednak jest zafascynowany tym zagadnieniem. Jego pytania o to, co się stanie po śmierci, są uniwersalne i dotyczą każdego z nas.

Cała książka napisana jest prostym, zrozumiałym językiem, dzięki temu jest zrozumiała dla czytelników w każdym wieku, a jednocześnie porusza głębokie tematy co według mnie ważne będzie w wyjaśnieniu naszym dzieciom tych tematów. Skłania do refleksji i zachęca do tego, aby spojrzeć na świat z innej perspektywy. Polecam tę książkę wszystkim, którzy szukają wzruszających historii o przyjaźni i poszukiwaniu własnej tożsamości. Inność i akceptacja: Zrostek, jako istota stworzona w laboratorium, jest outsiderem, który nie pasuje do żadnego schematu. Jego historia to opowieść o trudnościach związanych z byciem innym i poszukiwaniu akceptacji.

Jestem w szoku i mówię to z ręką na sercu. Piękna książka z pięknym przesłaniem. Widząc córkę jak czytałyśmy bądź słuchałyśmy było fantastyczne, bo te tematy zostaną z nią na zawsze. Wiele jej pokazały, uświadomiły. Mimo że znała je z naszych rozmów to miała taki konkretny przykład na konkretnych bohaterach. Warta jest uwagi przez dorosłych, bo większość z nich zapomina o tym, czym jest przyjaźń, że inność nie jest czymś złym, o tym, że każde dobro materialne jest niczym bez rodziny, osób nam bliskim.