Zranione uczucia. Rozchwiani. Tom 2

polecam-rewelacyjna bardzo wciągająca pełna emocji i zwrotów akcji...czekam na 3 tom :D

Zranione uczucia, To kolejna część serii Rozchwiani.

Dalsze losy Łucji oraz Dymitra, którzy mają pozostać w układzie bez zobowiązań, żadnej miłości, żadnych obietnic, jednak Łucja tak nie potrafi, jej serce zaczyna należeć do tego dziwnego mężczyzny, który nie chce dopuścić do siebie nikogo.

W tej książce też są czarne charaktery, dla mnie taką osoba jest Igor, przyrodni brat Dimitra, który wmawiając Łucji przyjaźń, oddala ja od ukochanego. Można powiedzieć, że ta część to taki kolejny dzień z życia tych dwojga, dalej siebie poznają, dalej próbują zrozumieć, co do siebie czują.

Łucja wie, że uczucie, którym obdarzyła tego mężczyznę to miłość, ma nadzieję, że ON również coś do niej czuje i zechce się zmienić dla niej, dla nich. Dimitr okazuje się skończonym kredytem, choć wie, że coś jest nie tak, że ta kobieta nie jest mu obojętna, nie potrafi się otworzyć, woli dalej brnąć w swój układ.

Czy zranione serce po raz drugi da kolejną szansę miłości?

Czy rewolucja, którą się szykuje, coś zmieni w życiu bohaterów ?

Mam nadzieję, że fałszywa przyjaźń przegra i wyjdzie w końcu, kto tak naprawdę jest prawdziwym przyjacielem. Choć Dymitr jest dziwny, ma problemy, sam nie chce sobie pomóc, odtrąca każdą pomóc, ma coś w sobie, co mi się podoba, lubię go mimo jego specyficznego podejścia do życia do miłości. Sama na taki układ bym się nie pisała, no ale jak kto co lubi. Całą stworzoną historię uważam za ciekawą, czytało mi się jeszcze lepiej, niż poprzednią część, teraz czas poznać ciąg dalszy tej historii.

Łucja i Dymitr. Dwoje ludzi, którzy nie potrafią bez siebie żyć, a kiedy są razem nie potrafią się nie ranić. Dymitr osiągnął wręcz mistrzostwo w zadawaniu ran kruchej i delikatnej psychice Łucji. Namiętność, która połączyła ich na pierwszym etapie znajomości jest wciąż jedyną siłą napędową ich związku. Łucja choć wie, że źle ulokowała swoje młodzieńcze uczucia, nie potrafi wyrwać się z toksycznego związku. Dziewczyna próbując zawalczyć o swoją przyszłość u boku Dymitra i wyrwać się z układu, który pomimo swojej prostoty, ma na nią zgubny wpływ, decyduje się na szczerą rozmowę o uczuciach. Ten krok jest jednak początkiem końca ich związku. Chociaż oboje nie chcą tego rozstania, to żadne z nich nie potrafi do końca zaakceptować warunków, które stawia druga strona. Łucja nie umie funkcjonować w związku, w którym okazywanie uczuć jest zabronione, a Dymitr, nie potrafi wyjść poza strefę swojego komfortu i zaangażować się w taki sposób, który dałby Łucji poczucie bezpieczeństwa. Rozstanie to nie jedyna traumatyczna sytuacja z którą będą musieli się zmierzyć. Łucja spodziewa się dziecka. Jak zachowa się w tej sytuacji Dymitr? Czy oboje staną na wysokości zadania i udowodnią samym sobie, że dorośli do roli rodziców?

Zranione uczucia, podobnie jak Prosty układ, jest książką obfitującą w śmiałe sceny lóżkowe. Jeśli lubicie czytać erotyki to śmiało możecie sięgnąć po książki K. A. Figaro. "Zranjone uczucia" to powiesc, którą czyta sie  szybko. Zdecydowanie jest to lektura kobieca na jeden, leniwy, różowy wieczór.

Zranione uczucia, To kolejna część serii Rozchwiani.

Dalsze losy Łucji oraz Dymitra, którzy mają pozostać w układzie bez zobowiązań, żadnej miłości, żadnych obietnic, jednak Łucja tak nie potrafi, jej serce zaczyna należeć do tego dziwnego mężczyzny, który nie chce dopuścić do siebie nikogo.

W tej książce też są czarne charaktery, dla mnie taką osoba jest Igor, przyrodni brat Dimitra, który wmawiając Łucji przyjaźń, oddala ja od ukochanego. Można powiedzieć, że ta część to taki kolejny dzień z życia tych dwojga, dalej siebie poznają, dalej próbują zrozumieć, co do siebie czują.

Łucja wie, że uczucie, którym obdarzyła tego mężczyznę to miłość, ma nadzieję, że ON również coś do niej czuje i zechce się zmienić dla niej, dla nich. Dimitr okazuje się skończonym kredytem, choć wie, że coś jest nie tak, że ta kobieta nie jest mu obojętna, nie potrafi się otworzyć, woli dalej brnąć w swój układ.

Czy zranione serce po raz drugi da kolejną szansę miłości?

Czy rewolucja, którą się szykuje, coś zmieni w życiu bohaterów ?

Mam nadzieję, że fałszywa przyjaźń przegra i wyjdzie w końcu, kto tak naprawdę jest prawdziwym przyjacielem. Choć Dymitr jest dziwny, ma problemy, sam nie chce sobie pomóc, odtrąca każdą pomóc, ma coś w sobie, co mi się podoba, lubię go mimo jego specyficznego podejścia do życia do miłości. Sama na taki układ bym się nie pisała, no ale jak kto co lubi. Całą stworzoną historię uważam za ciekawą, czytało mi się jeszcze lepiej, niż poprzednią część, teraz czas poznać ciąg dalszy tej historii.

W moje ręce trafił ostatnio drugi tom z cyklu „Prosty układ” K. A. Figaro, czyli „Zranione uczucia”. W recenzji „Prostego układu” napisałam, że nie wiem, co musiało by się zdarzyć, bym przeczytała kontynuację, ale jak widzicie… ciekawość zwyciężyła. Dla przypomnienia – w pierwszym tomie Łucja poznaje przez przypadek tajemniczego Dymitra i zawiera z nim tytułowy prosty układ, który sprowadza się do seksu bez zobowiązań. Bez miłości, bez uczuć, bez w ogóle niczego. Tamten tom uznałam za bardzo średni o ile nie zły. Jak wypada drugi, na którego powinna ciążyć klątwa?

Jeśli chodzi o postacie to one właściwie się nie zmieniły, niestety. Łucja dalej jest zapatrzona w Dymitra, a ON ma nadzieję jedynie na przygodny seks z nią. Miałam nadzieję, że w drugim tomie Łucja trochę zmądrzeje i będzie trzymała się od Dymitra względnie daleko. Wiadome jest, że romans tej dwójki jest głównym sensem powieści, ale głupota i naiwność to cechy na stałe wpisane w charakter Łucji bez możliwości ewoluowania w trochę więcej rozsądku. Nie miała ona własnego zdania, wszyscy decydowali za nią, a kiedy już postanowiła się odezwać to wszyscy otrząsali się z szoku przez tydzień. Łucja to po prostu zła bohaterka. A Dymitr to wręcz palant.

Kiedy mam wziąć pod uwagę fabułę… no to tutaj już troszkę lepiej. Jest ciekawiej, a końcówka, ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu, nawet zachęca do przeczytania kolejnego tomu! Fabularnie „Zranione uczucia” wypadają nieco lepiej. Nie wiem tylko czy szybkość przeczytania może świadczyć o prawdziwej ciekawości czy raczej o chęci jak najszybszego przeczytania by odhaczyć. Dla mnie ta książka jest z gatunku guilty pleasure. Nie zmienia to faktu, że relacja Łucji i Dymitra jest toksyczna i niebezpieczna, a młody czytelnik, który dopiero poznaje pojęcie miłości, po przeczytaniu tej powieści może sobie ją wyobrazić w zły sposób i postępować jak Dymitr.

Czy polecam? Przyznam szczerze – nie wiem. Dla młodych ludzi nie będzie to odpowiednia książka, zaś dla tych, którzy mają więcej lat na liczniku i bardziej rozpoznają dobro i zło, może być po prostu słaba. Ja jestem dalej dość sceptycznie nastawiona, choć fabularnie być nieco lepiej.

Książkę odebrałam za punkty w portalu CzytamPierwszy.

"Zranione uczucia" to kontynuacja skomplikowanych losów młodej dziewczyny, która ulokowała swoje uczucia w niewłaściwym mężczyźnie. Dalsze losy bohaterów czyta się z największą przyjemnością, lekkością i zaciekawieniem. Jest to książka, która nie jest do końca przewidywalna, bo w lekkich lekturach zawsze spodziewamy się cudownych zakończeń w stylu: i żyli długo i szczęśliwie.

Łucja zakochuje się w Dymitrze, nie panuje nad swoimi uczuciami, które z każdym dniem stają się jeszcze bardziej intensywne. Postanawia wyznać mu co do niego czuje, choć tak wiele razy ostrzegał, aby się w nim nie zakochała. To wyznanie wszystko niszczy, a pocieszenia szuka u boku swego przyjaciela, a brata Dymitra - Igora. Tylko, czy aby na pewno Igor jest jej oddanym przyjacielem.

Zakończenie książki kompletnie mnie zaskoczyło i wywołało niezliczony potok łez. W ogóle nie spodziewałam się takiego biegu zdarzeń, co niemniej jednak mi przypadło do gustu, gdyż element zaskoczenia zdecydowanie bywa ciekawy. Fajnie jest nie przewidzieć wszystkiego od początku do końca.

Książkę polecam wszystkim, szczególnie tym, którzy nie do końca byli przekonani do pierwszej części losów bohaterów, myślę że będą pozytywnie zaskoczeni.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy

Sięgając po tę pozycję nie miałam względem niej zbyt wielkich wymagań. Zrobiłam to tylko dlatego, że nie lubię niedokończonych historii. Chciałam się też przekonać czy moje przypuszczenia względem dalszej fabuły się sprawdzą - sprawdziły, choć przyznaję, że autorce udało się też mnie zaskoczyć. Niestety nie umiem Wam powiedzieć czy pozytywnie - nie bardzo rozumiem takie zachowania innych ludzi. Jeśli chodzi o bohaterów, to są oni tak samo irytujący jak w części pierwszej, ich związek w dalszym ciągu jest toksyczny, a ukazywane wzorce wołają o pomstę do nieba. W tym więc zakresie nic się nie zmieniło. Jedyne co jest tu trochę lepsze to fabuła oraz zakończenie, które u mnie wywołało spore zaciekawienie tym jaki pomysł na trzeci tom ma autorka.

Niestety nie mogę polecić, ale jeśli lubicie tego typu literaturę i nie macie względem niej wymagań to czyta się szybko.

Nie byłam jakoś bardzo zachwycona pierwszą częścią , ale postanowiłam dać szanse autorce i postanowiłam przeczytać drugą część i muszę przyznać że autorka zrobiła duże postępy w pisaniu.

Czy druga część jest lepsza , inna ? Trudno odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ bohaterowie są dalej tak samo schematyczni i irytujący jak w pierwszej części, Łucja dalej naiwnie kocha Dymitra i choć sama sobie zaprzecza że nie chce być w takim układzie dalej w niego brnie. Dymitr jak to Dymitr jest dalej wielkim egoistą i ' dupkiem.

Jednakże historia jest bardzo zaskakująca , a zakończenie wręcz mną potrząsnęło, jest bardzo nieprzewidywalne i sami się nie domyślimy jak zakończy się książka. I nie jest to typowy happy end , ale trzeba to samemu przeczytać żeby się dowiedzieć jak skończą się losy Łucji i Dymitra. Niby jest to banalny erotyk który zawiera mnóstwo scen erotycznych i nie zabardzo wyszukanych i praktycznie bez emocji , jednakże fabuła i całokształt historii jest jak dla mnie bardzo na plus. I choć sama bym się po sobie nie spodziewała że może mi się spodobać taki gatunek książki, to jednak muszę przyznać że mi się podobała i jest zdecydowanie ciekawsza od pierwszej części, a jeśli autorka napiszę kolejną część również chętnie po nią sięgnę . myślę że książce należy się ocena 7/10 . I polecam każdemu kto jest chętny poznać dalsze losy tych dwójki bohaterów.

Książkę dostałam dzięki stronie [Adres usunięty]

Nie byłam jakoś bardzo zachwycona pierwszą częścią , ale postanowiłam dać szanse autorce i postanowiłam przeczytać drugą część i muszę przyznać że autorka zrobiła duże postępy w pisaniu.

Czy druga część jest lepsza , inna ? Trudno odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ bohaterowie są dalej tak samo schematyczni i irytujący jak w pierwszej części, Łucja dalej naiwnie kocha Dymitra i choć sama sobie zaprzecza że nie chce być w takim układzie dalej w niego brnie. Dymitr jak to Dymitr jest dalej wielkim egoistą i ' dupkiem.

Jednakże historia jest bardzo zaskakująca , a zakończenie wręcz mną potrząsnęło, jest bardzo nieprzewidywalne i sami się nie domyślimy jak zakończy się książka. I nie jest to typowy happy end , ale trzeba to samemu przeczytać żeby się dowiedzieć jak skończą się losy Łucji i Dymitra. Niby jest to banalny erotyk który zawiera mnóstwo scen erotycznych i nie zabardzo wyszukanych i praktycznie bez emocji , jednakże fabuła i całokształt historii jest jak dla mnie bardzo na plus. I choć sama bym się po sobie nie spodziewała że może mi się spodobać taki gatunek książki, to jednak muszę przyznać że mi się podobała i jest zdecydowanie ciekawsza od pierwszej części, a jeśli autorka napiszę kolejną część również chętnie po nią sięgnę . myślę że książce należy się ocena 7/10 . I polecam każdemu kto jest chętny poznać dalsze losy tych dwójki bohaterów

Nie byłam jakoś bardzo zachwycona pierwszą częścią , ale postanowiłam dać szanse autorce i postanowiłam przeczytać drugą część i muszę przyznać że autorka zrobiła duże postępy w pisaniu.

Czy druga część jest lepsza , inna ? Trudno odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ bohaterowie są dalej tak samo schematyczni i irytujący jak w pierwszej części, Łucja dalej naiwnie kocha Dymitra i choć sama sobie zaprzecza że nie chce być w takim układzie dalej w niego brnie. Dymitr jak to Dymitr jest dalej wielkim egoistą i ' dupkiem.

Jednakże historia jest bardzo zaskakująca , a zakończenie wręcz mną potrząsnęło, jest bardzo nieprzewidywalne i sami się nie domyślimy jak zakończy się książka. I nie jest to typowy happy end , ale trzeba to samemu przeczytać żeby się dowiedzieć jak skończą się losy Łucji i Dymitra. Niby jest to banalny erotyk który zawiera mnóstwo scen erotycznych i nie zabardzo wyszukanych i praktycznie bez emocji , jednakże fabuła i całokształt historii jest jak dla mnie bardzo na plus. I choć sama bym się po sobie nie spodziewała że może mi się spodobać taki gatunek książki, to jednak muszę przyznać że mi się podobała i jest zdecydowanie ciekawsza od pierwszej części, a jeśli autorka napiszę kolejną część również chętnie po nią sięgnę . myślę że książce należy się ocena 7/10 . I polecam każdemu kto jest chętny poznać dalsze losy tych dwójki bohaterów

„Zranione uczucia” to kontynuacja historii Łucji i Dymitra. Według mnie jest lepsza od „Prostego układu”, bardziej dojrzała. W pierwszej części denerwowała mnie postać Łucji, jednak tutaj jest ona bardziej pokładana. Za to Dymitr przejął rolę irytującego bohatera, który ma ogromne wahania emocjonalne. Zakończenie było zaskakujące i tajemnicze. Mam nadzieję, że to nie koniec tej historii ponieważ bardzo mnie wciągnęła i z niecierpliwością czekam na kolejną część.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Wattpad to taki twór, w którym podobno można szybko zaistnieć, jeśli ma się talent. Trudno mi się odnieść do tej platformy, gdyż z niej nie korzystam. Jednak miałam okazję przeczytania serii książek Anny Todd, która właśnie na Wattpadzie zaczęła swoją karierę. I choć te książki mi się nie podobały, to znalazły spore grono wielbicieli, a pierwsza część została nawet sfilmowana. Dlaczego piszę o tej platformie? Otóż Katarzyna A. Figaro też zaczynała od niej i być może nadal tam publikuje. Tego nie wiem. Czy czeka ją taka sława, jak Anne Todd? To się okaże.

Przy pierwszej części pisałam już, że nie lubię takiej literatury. Nie lubię, ale zdarza mi się co jakiś czas coś przeczytać, choć przyznaję, że naprawdę szkoda mi czasu na takie książki, gdy jest tyle innych, wartych uwagi. Ale jak się powiedziało A, to trzeba też umieć powiedzieć B. Przeczytałam Prosty układ i wtedy już wiedziałam, że przyjdzie czas na Zranione pragnienia, bo obie książki tego samego dnia trafiły w moje ręce.

Prosty układ pomiędzy Łucją a Dymitrem przestał być opartym na niezobowiązującym gorącym seksie układem. Pojawiły się bowiem uczucia, może nie do końca uświadomione, które zaburzają proste zasady. Na dodatek inny mężczyzna – Igor – nieźle namieszał Łucji w głowie i dziewczyna sama już nie wie, co o tym wszystkim sądzić. Los jednak bywa przewrotny i szykuje parze nie lada niespodziankę, która może wywrócić życie Łucji i Dymitra do góry nogami.

Po Prostym układzie musiałam trochę odpocząć od duetu Łucja-Dymitr, nabrać dystansu, zastanowić się. I może dobrze się stało, bo zabrałam się za Zranione uczucia po upływie półtora miesiąca. Nie zachwyciła mnie pierwsza cześć, ale przyznaję, że byłam ciekawa, co wymyśliła dla czytelników Katarzyna Figaro. Jak będzie przebiegał ten dziwny związek między głównymi bohaterami? Czy będą żyli, jak w bajce długo i szczęśliwie?

Niestety nie potrafię ocenić tej książki. Być może jest lepsza od Prostego układu. Naprawdę nie wiem. Zdecydowanie wolę, gdy w książkach się dzieje. I powiedzmy sobie szczerze, że niekoniecznie w łóżku. Poza tym ile można czytać, jak ktoś kogoś bierze w różnych pozycjach i z różnych stron. Mnie się już znudziło i na pewno bardzo długo nie dam się namówić na kolejne spotkanie z tymi lub innymi bohaterami literatury erotycznej.

W sumie nic się nie zmieniło w moim nastawieniu do Łucji i Dymitra. On znów doprowadzał mnie do takiego stanu, że miałam ochotę rzucić książką przez pokój (w wyobraźni już widziałam, jak kołuje i trzepocze okładkami). Mam jednak niebywały szacunek do książek i tylko to mnie powstrzymało przed wykonaniem rzutu stulecia. Łucja jakoś specjalnie się nie zmieniła. Kocha Dymitra, choć zachodzę w głowę, dlaczego i za co. I po przeczytaniu tej słabej historii nie znam odpowiedzi na to pytanie.

Figaro tym razem lepiej zbudowała napięcie i w końcu coś się dzieje. Jest lepiej, jest ciekawiej, a otwarte zakończenie wprost zaprasza do kolejnej odsłony Rozchwianych. Literaturę erotyczną i romanse czyta się bardzo szybko. Zranione uczucia nie różnią się od innych książek z tej półki. Uważam, że obie części nadają się dla dorosłego czytelnika. Młodszy może wyciągnąć złe wnioski i nie daj Boże będzie próbował przenieść zachowania podpatrzone w książce do życia.

Podsumowując – jest trochę lepiej; bohaterowie do poprawki; ogólnie nadal jest kiepsko. Czy polecać? Nie mam pojęcia. Każdy sam rozwiąże tę kwestię. Jestem pewna, że po książkę (bez względu na to, co o niej napiszę) sięgną wszyscy Ci, którzy czytali Prosty układ. Jedni z ciekawości (jak ja), inni dlatego, że się w tej opowieści zakochali.

Jest to kontynuacja "Prostego Układu", który połączył Łucję i Dymitra. W tej części książki jednak w grę wchodzą niebezpieczne i niedozwolone w układzie uczucia obojga kochanków. Książka jest napisana dobrze, lekko się ją czyta, mimo opisów scen namiętnościa, za którymi nie przepadam ;)

Chociaż poprzednia część nie przypadła mi do gustu i bohaterowie na każdym kroku bardzo mnie irytowali to i tak sięgnęłam po "Zranione uczucia". Postępowania Łucji i Dymitra są przewidywalne. Nic mnie nie zaskoczyło w tej książce, no może oprócz końcówki, bo ona zostaje jedną wielką zagadką i zostawia po sobie wielki znak zapytania. Łucja wciąż jest naiwna, działa mi na nerwy. Dziewczyna ma coś w sobie, że przyciąga samych złych facetów, ale zachowuje się tak jakby jej to się bardzo podobało. Niektóre sceny są aż tak niewiarygodne, że dziwię się, czemu autorka obrała taką fabułę. Czy polecam książkę? Nie wiem. Ciężko mi ją ocenić.

Książkę odebrałam za punkty w portalu CzytamPierwszy.

Dalsze losy Łucji i Dymitra są przewidywalne. Układ został złamany, bo ona zakochała się, do tego zazdrość o byłe kochanki i chęć wyleczenia go z miłosnej choroby. On w każdej chwili myśli tylko o seksie, kieruje nim chuć. Na jego miejsce u boku Łucji chętny jest Igor. Uczucia ranione są na różne sposoby i przez różne osoby.

Książka jest słaba pod względem erotycznym. Zero finezji, tylko mechanika, dwie standardowe pozycje z taką samą grą wstępną. Nie wiem, czemu Dymitra nazwano bogiem czy demonem seksu. To niewyżyty seksualnie typ, który nazywany jest: Dymek, Dymi. Skojarzenie z wulgarnym określeniem uprawiania seksu nasuwa się samo. Tyle dobrego, że autorka pisze dość sugestywnie sceny erotyczne. Język prosty i przystępny, szybko się czyta i nie trzeba myśleć.

Banalna historia z przewidywalną fabułą kończy się zwrotem akcji, który zmienia przebieg wydarzeń, nadając mu tempa i nieprzewidywalności. Scena na balu również warta uwagi. Bohaterowie za mało wyraziści, nie przekonali mnie do siebie, choć Dymitr uchylając rąbka tajemnicy o swym dzieciństwie, zaczyna budzić ciekawość. „Zranione uczucia” mogą emocjonalnie zaboleć niektóre czytelniczki, zwłaszcza że to bardziej romans o kobiecie wykorzystanej i emocjonalnie skrzywdzonej przez mężczyznę niż erotyk. Jak dla mnie za dużo stereotypów, schematyzmu, sztampy i monotonii erotycznej.

Sięgając po kontynuację "Prostego układu" miałam nadzieję, że autorka nauczona doświadczeniem tym razem bardziej się postara. Niestety, nic bardziej mylnego. Główna bohaterka wciąż jest naiwna i zachowuje się, jakby nie miała własnego zdania. Potrafi funkcjonować jedynie dzięki dominacji dwóch samców, którzy naprzemiennie rządzą jej życiem. I to najbardziej razi mnie w książce. Może gdyby Łucja potrafiła chociaż raz zachować się jak dorosła kobieta odebrałabym ją nieco lepiej. Nie podoba mi się stawianie kobiet w sytuacji, kiedy są całkowicie zależne od mężczyzn i biegną na każde skinienie ich palca. Dodatkowo jest tam opisanych tyle niewiarygodnych sytuacji, że aż odechciewa się czytać. Jakoś przebrnęłam, ale bez żadnej pozytywnej emocji. Z pewnością kolejny raz bym po nią nie sięgnęła.

Książkę odebrałam za punkty w serwisie czytampierwszy.

Pierwsza część książki zdecydowanie mnie nie porwała i nie przekonała do siebie. Po tą postanowiłam jednak sięgnąć zachęcona pozytywnymi recenzjami i muszę przyznać szczerze, że jest o wiele lepiej! Jest to kontynuacja przygód i zawiłej relacji Łucji i Dymitra. W ich dziwnym i zagmatwanym związku zaczyna pojawiać się.. uczucie! Robi się poważniej, mocniej, a ksiązka napisana jest o wiele lepszym językiem. Jest to lekka i niewymagająca lektura. Jeśli lubicie lekkie romanse i erotyki, to na pewno przypadnie Wam ona do gustu.

Ksiązke odebralam z portalu Czytam Pierwszy! :)

Pięć miesięcy temu pisałam Wam o moich wrażeniach po lekturze pierwszej części. Recenzja nie była zbyt pochlebna, a ja czułam się bardzo rozczarowana. Kiedy pojawiła się propozycja zrecenzowania drugiego tomu, zwlekałam. Stwierdziłam na początku, że nie chcę tracić czasu na kolejnego gniota. Jednak coś mi podpowiedziało, żebym dała drugą szansę tym bohaterom. Czy dobrze zrobiłam? Za chwilę się tego dowiecie.

Łucja, czyli główna bohaterka powieści, kompletnie mnie zaskoczyła. Dotychczas znałam ją jako słabą kobietę, która oddaje się nowo poznanemu facetowi ot tak. Tutaj jednak była jakby obudzona z długiego snu i zaimponowała mi swoją siłą. Dzielnie stawiała się Dymitrowi, choć w pewnym momencie poniosła sromotną klęskę. Nie będę jednak znów na nią najeżdżać, ponieważ zrobiła na mnie tym razem bardzo dobre wrażenie i o dziwo, całkiem ją polubiłam.

Inna rzecz ma się z Dymitrem, którego jak nie cierpiałam, tak nie cierpię dalej. Rozumiem doskonale, że może mieć ON jakieś problemy ze sobą z powodu złego dzieciństwa, tak się zdarza. No ale do cholery, jeżeli kobieta mówi "NIE", to znaczy "NIE". Chyba to mnie najbardziej drażniło w tym bohaterze. Zamiast dać spokój tej biednej Łucji, która jako tako starała się wziąć w garść, to wmawiał jej, że ona tak naprawdę chce tego układu, chce jego i najlepiej niech się zamknie i idzie z nim do sypialni. Najbardziej negatywny bohater tej powieści, zdecydowanie.

Igor z kolei to postać, która może się niektórym nie spodobać. Dlaczego? Bohater ten zbyt często i zbyt blisko kręci się wokół głównej bohaterki, oferując jej swoją pomoc. Jest to oczywiście bezinteresowne, ale w pewnych momentach miałam wrażenie, że troszkę zalatuje mi tutaj jakimś fałszem. Dla mnie jednak nie zmienia to faktu, że był ON najbardziej pozytywną postacią w książce.

Zaskoczył mnie wysoki poziom, jaki zaserwowała tu autorka. Miałam ogromne nadzieje na to, że będzie to lepsza część niż ta poprzednia, ale nie spodziewałam się, że aż tak! Bardzo poprawił się styl pisania autorki, a także zmniejszona do minimum została ilość używania zwrotu "Fibi", który działa na mnie niczym płachta na byka.

Akcja tu przedstawiona bardzo mnie wciągnęła i kolejne zaskoczenie: nie mogłam i nawet nie chciałam odrywać się od lektury. K.A. Figaro zafundowała tutaj czytelnikom istny rollercoaster emocji, który potrafi totalnie namieszać w głowie. Sama podczas czytania czułam złość, strach, radość i chwilami mściwą satysfakcję, kiedy udawało się utrzeć nosa Dymitrowi. No cóż, nawet przez książki wyłazi ze mnie moja wredna natura.

To, co działo się przez całą książkę, nie dorównuje jednak temu, co wydarzyło się na samym końcu. Było to dla mnie ogromne zaskoczenie, nie spodziewałam się takiego obrotu spraw i musiałam dwie ostatnie strony przeczytać kilka razy, żeby dotarło to do mnie. Po prostu: wow.

Nachwaliłam się, ale należy pamiętać, że nie jest to też książka idealnie perfekcyjna. Choć dla mnie, w porównaniu do Prostego układu, Zranione uczucia są istnym rajem. Jeżeli czytaliście pierwszą część i nie spodobała Wam się ona, to w wolnej chwili zachęcam do sięgnięcia jednak po tom drugi. Być może i Was pozytywnie zaskoczy ta książka.

,,Zranione uczucia” K. A. Figaro to kontynuacja ,,Prostego układu”. Pierwsza część nie spodobała mi się za bardzo, za to druga to petarda! Wszystkie opisane wydarzenia, mieszanka emocji od łez po szczęście, wzloty i upadki bohaterów. To wszystko sprawiło, że pochłonęłam książkę w jeden dzień. Niespodziankę, o której mowa w opisie książki, przewidywałam, ale za to zakończenie było wstrząsające i złamało mi serce. Wciągająca fabuła, dużo emocji, współodczuwanie z bohaterami. Wielkie ukłony dla autorki!

Nie będę streszczać, ale jeśli ktoś czytał pierwszą część, to musi sięgnąć po ,,Zranione uczucia”. Ostrzegam: wrażliwe osoby powinny przygotować chusteczki.

Mój egzemplarz otrzymałam za punkty w serwisie CzytamPierwszy. Dziękuję!

Może zacznę od tego, iż kontynuacja tego kontrowersyjnego układu, zagwarantuje wam prawdziwą emocjonalną karuzele zdarzeń. Już dotychczasowa trudna relacja, Łucji oraz Dymitra, zacznie jeszcze bardziej wymykać się spod kontroli. Ich sprzeczne oczekiwania, będę musiały ujrzeć światło dzienne..... Ale czy oboje są na to gotowi ? Czy będą mieli szanse na coś więcej, niż tylko sex na wyłączność ? Drugi tom cyklu, zawiera dużo nowych postaci dzięki którym historia obierze zupełnie inne tory. Napewno wielu z was, jak było również w moim przypadku zupełnie nie spodziewa się takiego obrotu wydarzeń, jaki zagwarantowała nam autorka.

Szczerze cieszę się, iż zostałam ambasadorką tej książki. Moim zdaniem mimo swojego gatunku, przedstawia ona wiele prawdziwych dylematów i problemów które są wszechobecne, nie są jedynie literacką fikcja. Czy każdy z nas, chodź raz nie kierował się w życiu pożądaniem?.....