Zostań moją gwiazdą

Komiksy to w ostatnim czasie idealna forma książkowa dla mnie – czyta się je zazwyczaj szybciej i przyjemniej niż zwykłe książki, a i sama fabuła często jest bardzo wciągająca. Nic więc dziwnego, że postanowiłam sięgnąć po historię autorstwa Victorii Grace Elliott. Czy Zostań moją gwiazdą to tytuł wart uwagi i poświęconego czasu? O tym w recenzji poniżej.

Erika zdaje sobie sprawę z tego, że traktowana jest jak odpychające dziwadło. Nie ma kontaktu z rówieśnikami i zdecydowanie bardziej woli żyć w świecie swoich marzeń. Ponadto ma skłonności do popadania w obsesje na punkcie przystojnych aktorów i piosenkarzy. W nowej szkole poznaje Christiana – przystojniaka, który akurat uczęszcza do jej klasy teatralnej. Dziewczyna postanawia napisać więc sztukę, w której to właśnie on zagra główną rolę. Im więcej czasu spędzają razem, tym coraz bardziej Erikę zastanawia, dlaczego taki przystojny chłopak jest dla niej miły. Czy to przepis na idealny licealny romans?

Zaczynając lekturę tej pozycji, nastawiłam się na zwykłą rozrywkę — licealne romansidło, które być może wróci mnie na moment do moich lat nastoletnich, kiedy sama przeżywałam różne miłości i inne podobne zawirowania. Nie pomyliłam się — autorce udało się zabrać mnie w sentymentalną podróż, przy okazji przybliżając historię Eriki i Christiana, która okazała się zaskakująco wciągająca.

Główna bohaterka została wykreowana w taki sposób, by z łatwością można było nie tylko wczuć się w jej sytuację, ale i po prostu móc się utożsamić z jej sposobem bycia i charakterem. Erica jest stereotypową nerdową dziewczyną, która z łatwością zakochuje się w postaciach, które raczej nie mają zielonego pojęcia o jej istnieniu. Momentami miałam w stosunku do niej dość negatywne odczucia, ponieważ irytowała mnie swoim myśleniem i odpychaniem ludzi, którzy chcieli wyciągnąć do niej pomocną dłoń, ale z drugiej strony... Rozumiałam jej postępowanie oraz to, z czego się bierze. Tak więc ostatecznie chyba nie mogę być aż tak zła na tę bohaterkę.

Victoria Grace Elliott ma całkiem przyjemny styl pisania i prowadzenia historii, więc lektura komiksu upłynęła mi dość szybko i dobrze. Wspominałam o tym już na początku, ale powtórzę — to naprawdę wciągająca historia, która zdołała zająć moje myśli na jakiś czas, odcinając od wszelkich problemów, a to niesamowicie doceniam. Dodatkowym plusem pozycji jest fakt tego, jaki sentyment wywołała we mnie przedstawiona historia, choć w teorii to zwyczajny młodzieżowy romans. Nie ukrywam jednak tego, że pozwoliła mi ona wrócić myślami do szkolnych lat i przeżywać poniekąd na nowo wszelkie szkolne miłostki i zauroczenia.

Zostań moją gwiazdą to historia o tym, jak przeciwieństwa mogą się przyciągać, jak silna może być miłość do teatru i aktorstwa oraz jak trudne może być licealne życie. Cieszę się, że miałam szansę poznać ten tytuł i myślę, że z ciekawością będę sięgać po kolejne książki autorki.

Jeżeli poszukujecie czegoś lżejszego w formie komiksu do przeczytania w jeden wieczór — ten tytuł sprawdzi się wprost idealnie.

Gdy zobaczyłam w zapowiedziach "Zostań moją gwiazdką" to przykuła moją uwagę swoją kreską oraz tytułem, po których spodziewałam się co prawda czegoś zupełnie innego, ale szczerze? Dostałam coś znacznie lepszego!

Dostałam historię o odnajdywaniu się w nowym środowisku (w tym wypadku zmiana szkoły), nawiązywaniu nowych znajomości, ale przede wszystkim (co też było mi bardzo bliskie) mamy tutaj postać głosu w głowie, który podcina nam skrzydła. Nie wiem, czy też kiedyś coś takiego mieliście, że coś powiedzieliście i niby nikt nie zrobił z tego halo, ale cały czas słyszycie w głowie, że się zbłaźniliście. Albo poznajecie nowe osoby, ale czujecie, że rozmawiają oni z wami z litości. To właśnie tutaj dostaniecie.

Jednocześnie mam wrażenie, że wydarzenia z "Zostań moją gwiazdą" każdy może zinterpretować inaczej, tak jak w sumie zrobili to bohaterowie. Każdy z nich inaczej odebrał sztukę, którą napisała główna bohaterka, czyli Erika, dopasował je do własnych doświadczeń znalazł w niej cząstkę siebie. No właśnie! Bardzo podobało mi się to, że mamy tutaj historię w historii. Prócz obserwowanie tego, co dzieje się w życiu Eriki, patrzymy także na jej sztukę i to co chce przez nią przekazać.

Pokochałam tych bohaterów, ale przede wszystkim Erikę, bo w niej oraz postaci, która jej towarzyszy na przestrzeni wydarzeń zobaczyłam siebie, rzeczy, które towarzyszą mi na co dzień. Miło było w końcu poznać aż tak podobną do mnie bohaterkę.

"Zostań moją gwiazdą" to powieść do przeczytania w niecałą godzinę, a przynajmniej mi to tyle zajęło, ale jednocześnie może się ona stać historią, która zostanie z wami na dłuższy czas. Ja wiem, że na pewno będę do niej wracać wielokrotnie. Jak ja się cieszę, że 2024 rok pokazał mi piękno powieści graficznych.

[ współpraca reklamowa ]

Erika to ten typ nieco dziwacznej dziewczyny. Rozmawia ze sobą, ma obsesję na punkcie przystojniaków i nie ma przyjaciół. W nowej szkole jednak coś się zmienia. Na zajęciach teatralnych poznaje osoby o podobnych zainteresowaniach, no i jest jeszcze on - Christian, który wygląda obłędnie i o dziwo jest dla niej niezwykle miły.

Dziewczyna ma ogromną wyobraźnię i kiedy jej jednoaktówka ma zostać wystawiona, przystojniak z kółka ma zagrać główną rolę.

Mówią, że przeciwieństwa się przyciągają, ale czy aby na pewno?

Uroczy. Barwny. Ważny.

Tak opisałabym ten komiks w trzech słowach.

Erika to dość złożona postać. Ma wiele kompleksów i właściwie to nie do końca lubi siebie. Chce być akceptowana przez innych, ale nie bardzo wie, jak zwrócić uwagę innych. Szczerze to miałam wrażenie, że jej zielona marynarka, którą miała pierwszego dnia, trochę ją „odczarowała”. Była jakby znakiem rozpoznawczym, czymś, dzięki czemu wyróżniła się z pośród tłumu, ale też czymś w rodzaju tarczy.

Christian jest jej inspiracją. Nie tylko jeśli chodzi o scenariusz, ale również budzi w niej kreatywność. Często go szkicuje, a przez to jej uczucia do niego jeszcze bardziej się umacniają. Chłopak został przedstawiony jako gwiazda zajęć teatralnych. Cieszę się, że autorka pokazała również nieco jak wygląda jego życie. Dzięki temu mogliśmy dostrzec także jego drugą twarz.

Nastoletnia miłość bywa urocza i nieco niezręczna, dlatego nie zdziwiło mnie to, że autora tak przedstawiła relację głównych bohaterów. Na kartkach powieści graficznej możemy dostrzec dużo barw. Jest on po prostu śliczny. Dosłownie sztuka o sztuce. Nie jest łatwo coś napisać – wiem to z doświadczenia :D, a kiedy już przyjdzie nam zebrać oceny swojej pracy, wtedy pojawia się niepokój. Jednak czy główna bohaterka podoła w całym przedsięwzięciu?

Naprawdę świetnie się bawiłam przy tej lekturze. Komiks jest naprawdę świetnie nakreślony. Widzimy dokładnie, w którym momencie bohaterowie odczuwają zażenowanie, niepokój, albo podekscytowanie, dzięki czemu łatwo możemy się wczuć w ich historię.

Fajnym pomysłem również była ta „druga” Erika, czy raczej jej wewnętrzny głos, mówiący, że coś jest z nią nie tak. Osoby, które borykają się z niską samooceną, doświadczają właśnie czegoś podobnego. I choć komiks jest skierowany raczej do młodzieży, to myślę, że każdy może wyciągnąć z niego lekcję dla siebie. Niekiedy trudno jest lubić siebie, a wszystko to co się dzieje dookoła odbija się na naszym samopoczuciu. Dlatego powinniśmy dbać o siebie i swoje zdrowie psychiczne.

Jestem zdecydowanie na tak! To opowieść nie tylko o samoakceptacji, ale o poczuciu przynależności, czy pierwszej miłości.

Erika jest zupełnie inna niż większość osób w jej wieku. Woli swoje towarzystwo od spędzania czasu z innymi, rozmawia sama z sobą, a na dodatek ma obsesję na punkcie przystojnych aktorów i gwiazd muzyki pop. Doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że przez innych uważana jest za dziwną, a nawet odpychającą.

Dziewczyna zaczyna naukę w nowej szkole. Myśli, że będzie jak zawsze, jednak jest zaskoczona. Poznaje tam Christiana, chłopaka, który uczęszcza do klasy teatralnej. Jest nim zauroczona, a na dodatek on jest dla niej miły, nie zachowuje się jak inni. Nawet zgadza się nawet zagrać w sztuce, którą to ona specjalnie dla niego napisała. Jak potoczy się ta znajomość? Jednak im więcej czasu spędzają razem, tym bardziej Erika zastanawia się, co takiego widzi w niej ten wspaniały chłopak. Czy będzie gotowa zagrać główną rolę w swojej licealnej historii miłosnej?

Komiks czytała Amelka i jest nim oczarowana. Mojej siedemnastolatce historia, jaką w nim przeczytała zdecydowanie przypadła do gustu. Uważa, że była ciekawa, wciągająca, warta przeczytania.

Bohaterowie ciekawi, dość dobrze wykreowani, realistyczni.

Wizualnie komiks jest naprawdę ładny. Ilustracje ładne, ciekawe, przyciągające wzrok i zachęcające do sięgania po niego.

„Zostań moją gwiazdą” to ciekawa propozycja dla nastolatek. Mojej córce się podobał i z przyjemnością go poleca.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Komiksy kojarzą mi się zawsze z dzieciństwem, muszę przyznać że uwielbiałam i nadal mam do nich ogromny sentyment. Ostatnio poczułam się zmęczona czytaniem (alb nudną książką, która mnie zawiodła) postanowiłam więc zrobić sobie przerywnik właśnie na powieść graficzną. Po pierwsze bardzo mi ona poprawiła humor, czyta się to w 2 godziny. Jeśli lubisz zapach świeżego druku i farby to też ten egzemplarz odczujesz dość intensywnie nosem. Kreska graficzna bardzo przyjemna dla oka, a treść mocno młodzieżowa.

Erika zamknięta w sobie dziewczyna, która w swej głowie prowadzi mnóstwo dialogów (często oskarżając siebie o bycie dziwną), w nowej szkole poznaje Christiana. Jest on jej inspiracją, często go rysuje, a nawet postanawia napisać dla niego sztukę. Sztuka ma być wystawiona a ku zaskoczeniu Eriki Christian zgadza się zagrać główną rolę. Jak potoczą się losy nastolatków? Czy Erika znajdzie w nowej szkole przyjaciół? A może znajdzie miłość?

Powieść o braku poczucia własnej wartości, samotności, lęku przed odrzuceniem, ale też o przyjaźni przezwyciężającej przeciwności.

Muszę przyznać że to odświeżająca lektura, z którą miło spędziłam czas.