Żółty kajet. Dotyk Mazur. Część 1. Zapach Mazur. Tom 3

Czytałam dwie poprzednie książki "Dotyk Mazur" oraz "Barwy Mazur" obie urzekły mnie swoją historią. Dlatego chętnie sięgnęłam na kontynuację , choć w sumie "Dotyk Mazur: to niejako wydarzenia sprzed poprzedniczek.

Kasia to młoda dziewczyna, kota kończy liceum pedagogiczne. Przed nią matura. Dziewczyna ma jednak marzenia i czasem nie potrafi zrozumieć matki, która nie chce wyjechać do miasta. Kasia myśli, że tam będzie im lepoej bo sugeruje się koleżankami z klasy, które mają według niej lepiej . Dziewczyna preżywa pierwsze zauroczenie swoim przyjacielem z dzieciństwa Marcinem. Wydaje się, że są dobrana para ale Kasia coraz bardziej ma rozbieżne plany na przyszłość. Na wycieczce , na która wyjechała dzięki mamie do Warszawy poznaje Lukasa. Kim jest chłopaka? Czy Kasi wyjdzie na dobre rzucenie dotychczasowego życia? Czy doceni to co miała?

W książęce poznajemy dużo więcej faktów z życia Trudy i Elzy, jest też sporo historii, które była w tamtych czasach niewygodna, o czym możemy się przekonać dzięki referatowi Kasi a właściwie reakcji na niego. Autorka pokazuje nam także realia tamtych czasów, dość obrazowo . Truda nie miała lekko a mimo wszystko dała rade wychować Kasie najlepiej jak umiała. Książka jest pełna obrazów tamtych lat. Pokazuje nam relacje między sąsiedzkie, to jak funkcjonował PRL, o którym dzisiejsze pokolenia wiedzą tylko tyle ile przeczytają w książkach lub necie. Do tego mamy świetnie opisany klimat Mazur, nie tylko od strony przyrody ale i zwyczajów. Mamy kilka przepisów, gwarę kaszubską, którą posługują się stryjenka i stryj Kasi. Choć tę gwarę poznaliśmy już w poprzednich tomach.

Bohaterowie są świetnie opisani. Fabuła świetnie przemyślana, wszystko odpowiednio dawkowane i idealnie połączone z poprzednimi tomami, choć to niejako zupełnie oddzielna historia. Historia kończy się w momencie, gdy Kasia odmawia powrotu do Barwin z matką. Chce podążyć za marzeniami i wyjechać z Lukasem do Londynu? Czy odnajdzie się w nowej sytuacji? Czy spełni swoje marzenia? Na dalszy ciąg musimy poczekać. Choć jeśli już czytaliśmy poprzednie książki to wiemy jak cała historia się skończyła. Polecam

Lata sześćdziesiąte odcisnęły na społeczności mieszkającej w Polsce traumatyczne piętno. Wszechobecny kryzys gospodarczy jak i polityczny utrudniał godną egzystencję ludziom, a komunistyczny reżim nie pozwalał na swobodne wyrażanie myśli.

W takich realiach przyszło mieszkać Kasi Skrockiej, która dosyć wcześnie straciła ojca i mieszkała tylko z mamą w peerelowskiej wsi. W domu bohaterki nie przelewało się, wystarczało tylko na skromną egzystencję. Dziewczyna marzy o podróżach, o lepszym życiu, dlatego ochoczo wyjeżdża na wycieczkę do Warszawy, gdzie spotyka przystojnego i kasiastego Lucasa. Chłopak zawraca jej w głowie i kreśli przed nią świetlaną przyszłość.

Co zrobi Kasia i jak potoczą się jej dalsze lisy. Czy zostawi matkę, zakochanego w niej biednego Marcina, a może zrezygnuje z londyńczyka i wybierze skromne życie w Barwicach? Czy wybór jakiego dokona będzie tym właściwym? Czy znajdzie szczęście i pozna wielki, barwny świat?

Ta powieść ma niepowtarzalny, cudowny klimat, kusi czytelnika i wciąga go w ciekawą historię, która porusza serce i zapada na długo w pamięci. Jest to wprawdzie trzecia część serii Zapach Mazur, jednak bez problemu można ją czytać osobno, bez znajomości pozostałych dwóch.

To lektura idealna na tę porę roku, która uprzyjemni długi wieczór i pozwoli na podróż w cudowne miejsca. Znajdziecie tu prawdziwą miłość, szczerą przyjaźń, silne uczucia matki do dziecka, pierwsze namiętności, dobre relacje sąsiedzkie, a także trochę historii w tle.

Autorka genialnie wykreowała postaci, nadała im realne cechy i silne charaktery. Styl pisarki jest naprawdę świetny, przystępny i bardzo plastyczny. Dzięki temu książkę czyta się bardzo szybko i z zaskoczeniem stwierdziłam, że to już koniec, gdy przewróciłam ostatnią stronicę. Nie nudziłam się, gdyż fabuła jest dosyć dynamiczna i zawiera wiele interesujących wątków.

Pozostaje mi uzbroić się w cierpliwość i wypatrywać kontynuacji losów Kasi, gdyż ta książka to zaledwie tom pierwszy.

Zachęcam do sięgnięcia po „Dotyk Mazur” i do zaczytania się w historię Skrockiej. Zapewniam, że zachwyci was tak samo jak mnie. Gorąco wam polecam!

Dziś chcę Wam przedstawić książkę, która miałam przyjemność przeczytać „Dotyk Mazur” Małgorzaty Manelskiej. Piękna powieść ukazująca Mazury pod koniec lat sześćdziesiątych oczami Kasi Skrocka. Młoda kobieta chce w przyszłości pracować jako nauczycielka w pobliskiej szkole. Mieszka razem z mamą w ubogim domu w Barwinach, prowadząc spokojne i ubogie życie w zgodzie ze sąsiadami.

Jednak jej skrytym marzeniem jest podróżować po świecie, zwiedzać i odkrywać nieznane miejsca. Czy uda się Kasi spełnić to marzenie?

Niestety przystojny i zaradny sąsiad Marcin nie może tego dziewczynie zapewnić. Mama Kasi zapisuje dziewczynę na kilkudniową wycieczkę do Warszawy. Uroki wielkiego miasta, całkiem inny świat, do którego dziewczyna nie przywykła, fascynuje i kusi, wywołuje rumieńce na policzkach. A jeszcze do tego wszystkiego nowa znajomość z Lukasem, który przyjechał z dalekiego Londynu. Młody Anglik imponuje Kasi swoja urodą, nienagannymi manierami oraz zasobnością portfela.

Czy chłopak jest w stanie spełnić marzenia dziewczyny? Jaką podejmie decyzję Kasia?

Pierwszy raz miałam okazje czytać książkę Pani Małgorzaty ale z pewnością nie ostatni. Nie miałam jeszcze okazji być na Mazurach, dzięki autorce przeniosłam się tam na kartach książki. Lata sześćdziesiąte, ciężkie czasy życia w PRL-u opisane w sposób bardzo realny. Pokazanie skromnego życia mieszkańców wsi, ciężka i słabo płatna praca w PGR. Czasem jak ktoś bardziej zamożny posiadał jakaś nowinkę techniczną np. telewizor i lżejsze życie. Pokazanie integracji sąsiedzkiej, wieczorne spotkania, kulig, ognisko pomimo ubogiego i skromnego życia sąsiedzi mogli liczyć na wspólna pomoc oraz wsparcie. Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, którzy skradli moje serce. Kasia młoda dziewczyna szukająca swojego miejsca na ziemi, wkraczająca małymi krokami w dorosłe życie, odkrywa uroki nastoletniej miłości.

Marcin młody mężczyzna, pracuje i już zaczyna podążać dużymi krokami w wyznaczonym celu, ale czy odnajdzie szczęście u boku Kasi?

„Dotyk Mazur” to książka o miłości, młodzieńczej namiętności, przyjaźni, relacjach sąsiedzkich, nadziei na lepsze jutro.

Jeśli lubicie książki obyczajowe z historią w tle, to ta seria mazurska jest właśnie dla Was. A ja z niecierpliwością wypatruję drugiego tomu i jednocześnie nurtuje mnie Jakie będą dalsze losy Kasi? I czy spełnia się marzenia o wielkich podróżach po świecie?

Witam, dziś mam dla was recenzję książki Dotyk Mazur ♥️ autorki Małgorzaty Manelskiej ♥️.

Kasia Skrocka młoda dziewczyna, która przygotowuje się do matury. Pragnie zdobyć pracę jako nauczycielka.

Mieszka w Barwinach małej wiosce na Mazurach z matką, która bardzo młodo została wdową. Wiodą spokojne, ale ubogie życie, mimo tego są otoczone przyjaciółmi i dobrymi sąsiadami.

Kasia marzy, by wyrwać się z sideł peerelowskiej wioski i zamieszkać w mieście, gdzie sądzi, iż tam wiedzie się lepsze życie. O jej względy ubiega się Marcin, chłopak, który mieszka po sąsiedzku, dziewczyna jednak zdaje sobie sprawę, że nigdy nie spełni jej największych marzeń. Wyjeżdża więc na wycieczkę do Warszawy, a tam poznaje Lucasa, który mieszka w Londynie, jest przystojny i bogaty.

Jak potoczą się losy Kasi? Czy spełni swoje marzenia i zamieszka w wielkim mieście? Co stanie się z zakochanym Marcinem? Przeczytajcie sami.

Dotyk Mazur to kontynuacja losów dwóch przyjaciółek Trudy i Elzy, które mogliśmy poznać w dwóch osobnych powieściach Zapach Mazur i Barwy Mazur ♥️ Obie te książki bardzo przypadły mi do gustu, bardzo lubię opowieści, które wracają do czasów wojny, do czasów, gdzie nie było łatwo, a kromka chleba, czy kubek mleka był czymś, co cieszyło każdego człowieka.

Zapach Mazur oraz Barwy Mazur zabierały nas właśnie do takich czasów, dwie przyjaciółki raczyły swoich bliskich opowieściami z przeszłości, właśnie wtedy mogliśmy poznać już w jakimś stopniu losy Kasi Skrockiej i co się z nią tak naprawdę stało.

Dotyk Mazur daje nam obraz, jak to wszystko się zaczęło, jak ciężko było żyć w świecie, gdzie nie wolno było mówić o swoich poglądach, ponieważ można było zostać wyrzuconą ze szkoły.

Jak przygotowywano się do świąt, jak się je obchodziło, że dzieci cieszyły się z tego, że same chodziły do lasu wybierać choinkę, same ją dekorowały, ale też to, że cieszono się z najmniejszych rzeczy, które w tamtym czasie ktoś podarował, nieważne, że były to na przykład ręcznie robione rękawiczki na drutach.

Pierwsze zauroczenia, miłość, pocałunek, dotyk to wszystko pokazane jest w latach sześćdziesiątych.

Kasia marzyła o czymś więcej, jak ciepły dom, kromka chleba, chciała zamieszkać w mieście, tam, gdzie życie jak twierdziła, jest łatwiejsze, bardziej cieszy, jest w innych barwach, jak wieś, w której mieszka. Troszkę myślę, że takim zachowaniem była samolubna, nie zdawała sobie sprawy, że może zranić najbliższą jej osobę, mamę.

Sięgając po tę książkę, wiedziałam, że wniesie do mojego życia wiele przemyśleń, wiem, że powinno się szanować to, co się ma, także to, że marzenia trzeba spełniać, ale nie kosztem swoich najbliższych.

Świetna pozycja na wieczór, pamiętajcie, że ta historia zaczęła się już w poprzednich tomach, które polecam.

Książka zupełnie inna, napisana w innej formie, opowiadająca o innych czasach, niż pierwsze dwa tomy cyklu: "Zapach Mazur" i "Barwy Mazur". Ale po kolei.

Dziś świat płonie, a my rozpędziliśmy się na maksa i pędzimy ku nieuchronnemu, katastrofalnemu zderzeniu! Pędzimy zatracając ideały, autorytety, przyzwoitość, goniąc za zbędnymi rzeczami. Choć wielu pamiętających czasy PRL, wspomina je z sentymentem, to wielu nie chciałoby powrotu tamtych lat. I choć od upadku komunizmu minęły 32 lata, nie sposób zauważyć podobieństw między tym, co obecnie dzieje się w kraju, do czasów słusznie minionej epoki. Bieda, fatalna jakość krajowych produktów, cenzura, inwigilacja, propaganda, nakazy i zakazy, problemy z wyjazdem za granicę, niepewność jutra, kraj znajdujący się w stanie kryzysu gospodarczego i politycznego, to tylko niektóre aspekty ówczesnego życia. Czasy gomułkowskie opisane przez Małgorzatę Manelską w najnowszej powieści "Dotyk Mazur. Żółty kajet. Część 1" niektórym czytelnikom przypominają, a niektórym obrazują tę szaroburą rzeczywistość. Ale pokazują też, jak ludzie potrafili radzić sobie z niedogodnościami, potrafili się zorganizować i wzajemnie sobie pomagać. Uwidacznia to, jak bardzo na przestrzeni tych lat, w tym dzikim pędzie zmieniło się nasze społeczeństwo. Moje pokolenie, pamiętające ostatnie lata PRL marzyło o wielu niedostępnych dla przeciętnego Kowalskiego produktach, liżąc szyby Pewexu lub oglądając niemieckie katalogi OTTO, nie wspominając o zagranicznych podróżach. Szczęście mieli ci, którzy otrzymywali paczki z zagranicy, z różnymi produktami i dewizami, za które mogli je nabyć w tym przybytku luksusu, albo dzięki nim było ich stać na zakup nowych rzeczy, czy wczasy. Opisana w książce rzeczywistość lat 60 wciąż miała wiele wspólnego z latami okresu mojego dzieciństwa. Widać też, że i nasze marzenia były podobne do marzeń narratorki i głównej bohaterki książki Kasi Skrockiej. Dziewczyna to córka Trudy, jednej z głównych bohaterek wymienionych powyżej tytułów. Snuta przez nią opowieść nie ma podziału na rozdziały. Dotyczy okresu od jesieni 1967 do wiosny 1968 roku, więc jak wspomniałam na wstępie zupełnie innego okresu niż czasy umiejscowienia fabuły poprzednich tomów, chociaż i tym razem bohaterowie wracają wspomnieniami do przeszłości. Kasia właśnie przygotowuje się do matury. Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości, pragnie podjąć pracę nauczycielki, aby wspomóc finansowo owdowiałą matkę. We dwie wiodą biedne, choć spokojne życie w Barwinach, niewielkiej mazurskiej wsi, w otoczeniu sąsiadów i przyjaciół. Jej największym marzeniem oprócz pomocy mamie jest marzenie o życiu lepszym niż tkwienie w kieracie niekończącej się roboty, podróżach i odkrywaniu wielkiego świata, czego z pewnością nie mógł jej dać Marcin Kotowicz, zakochany w niej chłopak z sąsiedztwa. Ci, którzy czytali "Zapach Mazur" i "Barwy Mazur" znają historię Kaśki oraz jej finał. Jednak dzięki opowieści młodej Skrockiej autorka rzuca nowe światło, na to, co kierowało dziewczyną, i jakie były okoliczności jej wyjazdu do Londynu z niejakim Lukasem Stawskim, tym samym porzucenia matki, chłopaka, którego uczucia odwzajemniała i Barwin. Możemy też lepiej zrozumieć zachowanie i rozterki Trudy. Dlatego, mimo, iż tę część można czytać oddzielnie, warto najpierw przeczytać poprzednie. Dla mnie nie jest to kontynuacja, a uzupełnienie historii części bohaterów wcześniejszych dwóch tomów. Bardzo czekałam na tę powieść i choć jest inna i brakuje mi niektórych bohaterów, z którymi się zżyłam, nie czuję się rozczarowana. Nie ma tu też tylu opisów Mazur, które pozwoliły mi niemal namacalnie poczuć ich klimat w poprzednich częściach, za to są przepisy na potrawy, a nawet na tradycyjny środek leczniczy. Jaki? Nie zdradzę 😊

" Masz rację, najważniejsze jest szczęście człowieka! Kiedy czujesz, że coś jest dobre dla ciebie, nie odpuszczaj i tylko rób wszystko, żeby to zdobyć mimo wszystko!"

Katarzyna Skrocka była młoda, nienaznaczona wojennymi przeżyciami w takim stopniu, jak jej mama, czy wujostwo. Jak każdy młody człowiek marząca o rozwoju, poznaniu zmieniającego się świata, który był ciekawszy i barwniejszy niż szara, komunistyczna polska rzeczywistość, ale czy odnalazła szczęście? Jak wyglądało jej życie po wyjeździe do Londynu? Jakie wrażenia wywarł na niej ten wielki świat? Czy z Lukasem udało jej się stworzyć szczęśliwy związek?

Tego dowiemy się z kolejnej części zatytułowanej "Dotyk Mazur. Część 2", którego premiera już w styczniu. Niestety będzie to ostatnie spotkanie z bohaterami mazurskiej sagi, na które z jednej strony ogromnie się cieszę, z drugiej ciężko będzie mi się z nimi rozstać. Tymczasem szczerze polecam Wam tę sentymentalną, ale i dającą do zastanowienia nad tym, dokąd zmierzamy książkę. Książkę, która dzięki narracji młodej dziewczyny, może być pomocna w pokazaniu również współczesnym nastolatkom, jak wyglądało życie w PRL, aby docenili to, co mają, zrozumieli, co w życiu jest najistotniejsze i spojrzeli na świat inaczej. A tym, którzy nie czytali żadnego z trzech tomów, polecam koniecznie jak najszybsze nadrobienie czytelniczych zaległości. Gwarantuję, że zakochacie się w tej sadze, gdyż Pani Małgorzata zaczarowuje słowami białe kartki!

"Dotyk Mazur. Żółty kajet. Cześć 1" Małgorzata Manelska

"Dotyk Mazur" to piękna historia opisująca życie ludzi pod koniec lat sześćdziesiątych. Jej główną bohaterką jest Kasia, która  wraz z matka mieszka w małym domku w niewielkiej wiosce na Mazurach.

Dziewczyna marzy  o wyrwaniu się z  wioski do wielkiego świata.  Uczy się w liceum pedagogicznym. Nie ma zbyt wielu przyjaciół  jednak jednym z nich jest

Marcin. Chłopak  jest sąsiadem dziewczyny. Od najmłodszych lat spędzają ze  sobą dużo  czasu. Wydawobyby się, że to idealny kandydat  na męża dziewczyny.  Jednak życie dziewczyny zmienia się  po wyjedzie na wycieczkę  do Warszawy gdzie poznaje  Lukasa.

Książka tę czytało mi się bardzo przyjemnie. Autorka zadbała o bardzo ciekawą fabułę, która została napisana w bardzo przyjemny sposób.  Dawne życie ludzi jest mi znane tylko z opowiadań  rodziców i babci. I właśnie czytając tę książkę  wspominałam swoją babcię.  Woda w studni,  piec kuchenny, skarpety robione na drutach  to  duża część życia, które miała moja babcia ale i lata młodości mojej mamy.

Główna bohaterka była bardzo ciekawą postacią. Nie chciała pogodzić się z swoim losem. Chciała dla siebie lepszego życia, poznawania wielkiego świata, nowych ludzi.  Marzyła o podróżach. Często nie doceniła co ma i nie dostrzegała ile poświęca jej matka aby mogła żyć skromnie ale godnie.  Ale czy można się jej dziwić?  Nie. Chciała dla siebie innego życia, lepszego. Chciała wyrwać się z wioski. Była młoda  i wydawało jej się, że to co jest dla niej niedostępne jest lepsze.  Ale czy tak właśnie było?  Czy Kasia spełni swoje marzenia?  Czy może jednak jej marzenia ją rozczarują? Żeby tego sie dowiedzieć musicie koniecznie przeczytać tę książkę. Ja żałuję, że nie czytałam poprzednich książek autorki pt "Zapach Mazur" i "Barwy Mazur". Mam jednak zamiar nadrobić zaległości i poznać losy Trudy i Elzy.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu WasPos

“Dotyk Mazur” jest powieścią przepełnioną emocjami młodej dziewczyny. To właśnie jej został poświęcony cały tom. Nie znajdziecie w nim dwutorowej przestrzeni czasu, do której zostaliśmy przyzwyczajeni w poprzednich tomach serii. Tu mamy możliwość bardzo dokładnie poznać losy Kasi, córki Gertrudy Skrockiej. O Kasi zostało wspomniane w “Barwach Mazur”. Ale dopiero w “Dotyku Mazur” możemy przekonać się jakimi motywami i zasadami kierowała się ta młoda kobieta. Ta powieść jest inna od swoich poprzedniczek. Tu skupiamy się na marzenia i rodzącym się buncie nastolatki. Poznajemy realia życia w dobie socjalizmu. Niektórzy z was może wspomną spotkania sąsiedzkie w których uczestniczyli i będą mogli porównać z opisanymi w tej powieści. Przekonacie się, że wbrew pozorom ludzie potrafili pomagać sobie i nie stronili od towarzystwa sąsiadów. Czuli więź z osobami, którzy mieszkały w ich sąsiedztwie.

Autorka pięknie opisuje relacje jakie były w rodzinach i wśród sąsiadów. Przypomina jak ważna jest wzajemna pomoc i jak miło można spędzić czas, nie koniecznie wydając dużo pieniędzy. Ludzie w latach 60 XX w. nie mieli dużo, a potrafili dzielić się z innymi tym co posiadali. Oferując swój czas, umiejętności i uwagę. Coś, co w obecnych czasach jest coraz rzadsze w naszym społeczeństwie.

I jeszcze jedno. Powieść ma pierwszoosobową narrację. To Kasia ze swojej perspektywy opowiada nam wydarzenia jakie mają miejsce w jej życiu oraz jej znajomych. Dzięki temu zabiegowi odnosi się wrażenie, że rozmawiamy z koleżanką.

Polecam wam całą serię. Aby mieć pełny obraz wydarzeń jakie miały miejsce w życiu bohaterów, koniecznie zacznijcie czytać od “Zapachu Mazur, następnie “Barwy Mazur” i dopiero “Dotyk Mazur”.