Zniknięcie Pani Christie

A gdy potrzeba uspokoić głowę i oderwać myśli od rzeczywistości, polecam „Zniknięcie Pani Christie”. Marie Benedict przeniosła mnie w czasie do początku XX w., nie jako obserwatora, lecz uczestnika opisywanych wydarzeń, pozwalając podglądać duży i ważny fragment życia Agathy Christie oraz jego dramatyczny finał, będący skutkiem nawarstwiających się przez lata problemów. Tajemnicza sytuacja zniknięcia słynnej pisarki rozpalała ciekawość ówczesnego świata i nie słabiej działa teraz, na czytelnika tej powieści – stopniowo ujawniane fakty dowodzą geniuszu planowania pisarki! Błyskotliwa intryga, mistrzowsko poprowadzona, ujawnia najcięższe wykroczenia i wymierza zasłużoną karę winnemu. Nigdy nie dowiemy się, co naprawdę wydarzyło się po zniknięciu Christie, ale wizja zaproponowana przez Benedict zdecydowanie mi odpowiada.

Momentami buntowałam się przeciwko biernej i uległej postawie kobiety, zapominając, jakie to były czasy – przede wszystkim posłuszeństwo, podporządkowanie i uprzejmość wobec męża - „pana i władcy”, dobre wychowanie… Pełne poświęcenie. Cóż, każdy ma swoje granice wytrzymałości i biada temu, kto zmusi człowieka do ich przekroczenia. Perfekcyjny plan serwuje idealną zemstę. Oby sprawiedliwość zawsze triumfowała!

Od samego początku najbardziej podejrzany jest mąż, któremu zniknięcie Agathy jest wybitnie na rękę. Z przyjemnością i satysfakcją obserwowałam, jak się pogrąża, starając ukryć niewygodne fakty, jak wije się i kręci bat na siebie. Winny? Jeszcze jak! Ale czy tylko porwania? A może podejrzenie zabójstwa stanie się faktem?

Krótkie rozdziały, przeplatające fragmenty wspomnień zawartych w rękopisie z bieżącą relacją z kolejnych etapów śledztwa, wspaniale budują ciekawość i napięcie. Atmosfera gęstnieje z każdą stroną. Dwie płaszczyzny czasowe biegną chronologicznie, by spotkać się w kulminacyjnym momencie i zaserwować smakowity finał.

Zdecydowanie polecam, bardzo się cieszę, że przeczytałam tę książkę. To pięknie napisana, plastyczna i emocjonalna powieść. Uwaga – wciąga!

Tajemnicze zaginięcie Agathy Christie to prawdziwa historia, której początek i koniec jest znany, ale jej środek pozostaje niewyjaśniony nawet prawie sto lat później. Najpopularniejsza autorka powieści kryminalnych intryguje nie tylko swoim niezwykłym dorobkiem literackim, który powstawał między wykonywanymi przez Christie obowiązkami domowymi, ale także życiem prywatnym, a właściwie powstałą w nim niewytłumaczalną jedenastodniową luką owianą niedopowiedzeniami po dziś dzień. W jakim stopniu Marie Benedict zbliżyła się w zbeletryzowanym fragmencie życia Agathy Christie do prawdy nigdy się już nie dowiemy, ale taka próba wyjaśnienia zagadkowego zniknięcia przykuwa uwagę czytelnika na kilka długich godzin. Niebanalność tego tytułu tkwi w domysłach i rozważaniach na temat fikcji literackiej a rzeczywistych wydarzeń i postaci. W „Zniknięciu Pani Christie” zastosowano pewnego rodzaju zabieg percepcji, autorka książki obsadza bowiem pisarkę w roli bohaterki książki, która z kolei sama również świadomie w tę postać się wciela, jednocześnie tworząc i uczestnicząc w swojej historii. Ta ciekawa konstrukcja fabuły mami czytelnika, podsuwając mu błędne założenia. I dla mnie była to rewelacyjna zabawa! Kreacja spod pióra Marie Benedict to próba przedstawienia potencjalnych przyczyn i przebiegu tajemniczego zniknięcia, które zajęło myśli niezliczonej liczby osób. Nacechowana autentycznością narracja sprawia, że zapomina się, iż to tylko spekulacje, wizja autorki – nie trudno zatracić się w myśli, że to potwierdzona wersja. To także błyskotliwa historia, w której nakreślono życie jednej z wielu kobiet, które próbowały pogodzić rolę gospodyni domowej z pasją i pracą. Na przykładzie Agathy Christie osnuto wizję przekuwania błędów w korzyści. To obraz odwagi do zawalczenia o swoją przyszłość i powiedzenia „dość” utartym schematom i zasadom, które stanowią drugie dno tej historii, i niezłomności oraz zdolności skrzywdzonej kobiety do zaskakujących ją samą czynów, które ukryto pod płaszczykiem misternej intrygi. I z nutą tajemnicy, a nawet całą pięciolinią, pozostajemy po zakończeniu książki. Nie bez powodu pisarkę kryminałów uznaje się za najlepszą w tworzeniu nierozwiązalnych zagadek, skoro tej największej nie udało się rozwiązać nikomu.

To, że Agatha Christie zaginęła w 1926 roku na kilkanaście dni, jest faktem z jej życiorysu. Autorka kryminałów nigdy nie wyjaśniła, co się wówczas z nią działo, a spekulacji na ten temat było mnóstwo. Książka Marie Benedict jest powieścią opartą na motywie owego zaginięcia. Autorka stworzyła własną interpretację wydarzeń z owych 11 dni. Utwór pozwala lepiej poznać angielską pisarkę, jej otoczenie i rodzinę. Każdy, kto ubi kryminały Agathy Christie, z pewnością chętnie poczyta o jej życiu prywatnym. Pamiętać trzeba jednak, że granice pomiędzy prawdziwym życiorysem a fikcją są tutaj dość płynne.

Od razu przyznaje, że spodziewałam się zupełnie innej historii. Czy jestem zawiedziona? Nie. Nie mogłabym.

Więc czego się spodziewałam?

Cóż... myślałam, że historia będzie opowiedziana bardziej "na sucho", bez takiego zgłębiania psychikę bohaterów, jednak to co otrzymałam całkowicie mnie zaskoczyło.

W swoich rękach miałam bolesną historię nieudanego małżeństwa, gdzie żona służyła mężowi tylko za ozdobę, gloryfikowała go i stawiała na piedestale. Zapominając o sobie, o swoich potrzebach, o córce, byle mąż był zadowolony. Wszystkie te czyny nie wzięły się znikąd, od dziecka była wychowywana na idealną żonę, a mąż miał być najważniejszy.

Osoba, którą kocha się najbardziej na świecie, często jest wyidealizowana w naszych oczach, nie widzimy jej wad. Agatha tak właśnie postrzegała swojego męża, dopiero z czasem rozpoczęła trudną walkę o siebie i relacje z jedyną córką.

Kosztowało ją to wiele, w końcu sprzeciwiła się temu, w jakim duchu została wychowana, a także stanęła przed wieloma trudnymi wyborami.

Akcja książki toczy się dwutorowo, aby w końcu się spotkać w kulminacyjnym momencie, gdy już niby wszystko jest jasne, jednak niespodzianka wyskakuje jak królik z kapelusza.

Mistrzyni intrygi wprowadziła niewytłumaczalną zagadkę w swoje życie, a Marie Benedict opisała wszystkie spekulacje, jakie dotyczyły jej zaginięcia. Stworzyła doskonałą powieść dla fanów gatunku, a przy okazji wsparła manifest jaki 100 lat okazała Christie - kobieta może być kowalem swojego losu, nie musi być zależna od mężczyzny.

"Na krótki niepojęty moment przez głowę przelatuje mi obraz Reggiego Lucy'ego. Jakże inaczej wyglądałoby moje życie, gdybym poślubiła tego dobrego człowieka, a nie Archiego. Nigdy by mnie coś takiego nie spotkało. Natomiast może nie przerodziłabym się w silną, utalentowaną kobietę, jaką właśnie się stałam."

Akcja powieści toczy się w dwóch ramach czasowych. Pierwsza to rok 1912, kiedy Agatha Christie poznaje swojego przyszłego męża. Druga to rok 1926 kiedy opinią publiczną wstrząsa wiadomość o zaginięciu Christie.

Marie Benedict przedstawiła swój pomysł, w którym zawarła możliwą przyczynę tego stanu rzeczy. Muszę przyznać, że bardzo spodobała mi się ta propozycja i trochę żałuje, że jest to jedynie fikcja literacka, choć... kto wie.

Książkę czyta się płynnie, sprawnie i z rosnącą ciekawością. Nawet przejścia pomiędzy ramami czasowymi są znośne i nie dekoncentrują uwagi czytelnika.

W 1926 roku śledczy znajdują pusty samochód pisarki nieopodal głębokiego stawu. Mąż, ani nikt z bliskich nie wie gdzie szukać kobiety. Trwają poszukiwania. Najciekawsze jednak jest to, że Agatha równie tajemniczo się odnajduje, a pytana o powód nieobecności kwituje krótko- amnezja. Jedenaście zagadkowych dni nieobecności żony, matki i pisarki. Czy jej mąż miał coś wspólnego z jej zaginięciem?

Jeśli jesteście ciekawi to serdecznie polecam i zachęcam do lektury tej ciekawej i zagadkowej książki.