Znaki życia. Tom 1

Pamiętacie, jak Ryszard Rynkowski śpiewał, że życie jest nowelą? Ile według Was w tych słowach jest prawdy? Zastanawialiście się nad tym, jak szybko mija czas? Życie jest krótkie, a my nie zawsze korzystamy z niego, jak należy. Marnujemy ten krótki czas na kłótnie, przepychanki i wojny. Pytanie tylko po co?

Mazurska wieś Pietruchy to tutaj mieszkają trzy bohaterki powieści "Znaki życia" Pani Wioletty Milewskiej. Malwina, Sylwia, Wiktoria każda z nich jest inna zarówno pod względem charakteru, jak i osobowości.

Malwina dzięki złym wzorcom wyniesionym z domu rodzinnego próbuje na siłę utrzymać swoje małżeństwo. Ona już taka jest, że wybacza wszystkim i wszystko, ale wszystko ma swoje granice. Bo ile razy można wybaczać ten sam występek? Ile razy można dawać kolejną szansę? Kiedyś trzeba powiedzieć STOP!

Sylwia jest uważana za osobę dziwną, ponieważ rzadko wychodzi z domu i z nikim się nie przyjaźni. Niestety dzięki doświadczeniu życiowemu stała się nieufna i nieco zdystansowana. Jej mąż większość czasu spędza na zagranicznych kontraktach. Sylwię niepokoją nawracające bóle głowy.

Wiktoria nikomu nie odmówi, we wszystkim pomoże, nie liczy przy tym na żadną korzyść. Przez swoje dobre serce często jest wykorzystywana przez innych. Ciężko pracuje w domu i na gospodarstwie. Na wieść o tym, że do jej domu ma się wprowadzić jej brat z dziewczyną, Wiktoria czuje, że wreszcie odciążą ją w obowiązkach. Rzeczywistość okazuje się bardzo brutalna.

Pietruchy to taka wieś, w której wszyscy wszystko o wszystkich wiedzą. Trzy różne kobiety, które na pierwszy rzut oka zbyt wiele nie łączy. A jednak. Każda z nich pomimo tego, że żyje w związku, to tak naprawdę jest samotna. Nie mogą liczyć na swoich mężów. Każda z nich walczy, aby utrzymać związek, rodzinę, bo przecież to jest najważniejsze.

Ile razy w życiu próbujemy coś wyprzeć z naszej świadomości? Liczymy i mamy nadzieję na to, że ktoś się zmieni na lepsze. Dajemy jedną szansę, drugą, a potem kolejne. Tylko czy warto? Jak to jest, że mamy wszystko, a nie potrafimy tego docenić. Wystarczy chwila nieuwagi, jedno niefortunne zdarzenie i wszystko tracimy. Utarte wzorce i schematy przekazywane z pokolenia na pokolenie. Bo przecież tak nie można, w przysiędze było, dopóki śmierć nas nie rozdzieli, bo co ludzie powiedzą? I tak tkwimy i dusimy się w związkach na siłę dla dobra dzieci. Ale czy nie powinniśmy pomyśleć również o sobie? Szczęśliwa, kochana i kochająca kobieta jest w stanie „przenosić góry”.

Życie jest krótkie i szybko mija, więc czas pomyśleć o tym, co naprawdę jest, w życiu ważne a ważne jest, aby darzyć uczuciem bliskich i aby oni nas też nim darzyli, bo na końcu nic nie zabieramy ze sobą tylko wspomnienia.

"Jedyne, o co powinno się dbać, do czego dążyć, to wiara w wyznawane wartości i czynienie dobra, bez oczekiwania na wdzięczność".

Pani Wioletta ma na swoim koncie cztery powieści. Ja dopiero zaczynam przygodę z Jej twórczością i jestem pod ogromnym wrażeniem świetnego pióra, pięknego języka i ciekawej fabuły. Powieść obyczajowa o kobietach i dla kobiet, napisana w taki sposób, że nie można się od niej oderwać. Książka zmusza do refleksji. Najbardziej cieszy mnie fakt, że już niebawem poznam dalsze losy bohaterek.

Polecam!

Pani Wioletto ślicznie dziękuję za egzemplarz do recenzji opatrzony piękną dedykacją.

Wsi spokojna, wsi wesoła? Pietruchy wydają się być zwyczajną mazurską wsią, jednak trzy główne bohaterki, trzy różne osobowości czekają przełomowe zmiany.

Sylwia jest nauczycielką, ma męża i wydaje się, że jej życie jest stabilne. Wszystko się zmienia, gdy nękające ją bóle głowy stają się nie do zniesienia. Nieszczęścia, jak w powiedzeniu, chodzą parami. Gdy kobieta coraz bardziej niepokoi się o męża i postanawia przekonać się, co jest przyczyną jego milczenia, jedzie za nim do Szwecji. Okazuje się że Marian ukrywał przed nią swoje drugie życie. Czy to możliwe, że w ten sposób spełniły się jej życzenia sprzed lat?

Malwina prowadzi wyczerpującą walkę z nałogiem i walkę o męża. Kiedy dochodzi do wniosku, że w nierównej potyczce nie ma szans na wygraną, postanawia opuścić pole bitwy. Nie wie, że przemyślana decyzja może mieć dla niej tragiczne następstwa. Wkrótce okazuje się, że dziwny i niewytłumaczalny ciąg zdarzeń może zadecydować o jej wiarygodności. Czy Malwinie wystarczy sił psychicznych w chwili, gdy wszystko zdaje się być przeciw niej? Czy jej zdolności mogą być dla kogoś zagrożeniem?

Kiedy do domu wprowadzają się Tomek z Agatą, Wiktoria jest uradowana. Spodziewa się, że nowi domownicy przejmą część obowiązków, z którymi samej trudno jej poradzić. Ma na głowie dom i małe gospodarstwo, wychowuje córkę i uczy się. Czy jej oczekiwania pokryją się z nową rzeczywistością? Czy Ksawery zacznie poświęcać więcej czasu Wiktorii i córce?

Zaskakujące wątki, niespodziewany rozwój wypadków, ekscytująca powieść. Na zawsze zmienia wiele utartych poglądów.

Malwina i Błażej są małżeństwem z niemal dwudziestoletnim stażem. Ich związek stanął pod znakiem zapytania, już przed dziewięcioma laty, gdy Malwina zdała sobie sprawę z uzależnienia, w które oboje zabrnęli. Mężczyzna nie chce słyszeć o terapii, więc Malwina podejmuje walkę o ocalenie związku w pojedynkę. Żadne z nich nie ma pojęcia, jak zawiłe są meandry nałogu, i jak bardzo są już w nim pogrążeni.

Sylwia jest nauczycielką. Wiedzie spokojne życie u boku męża. Nie podejrzewa, że powód jego częstych wyjazdów za granicę jest inny, niż sądzi. Kiedy Marian nie odbiera telefonów, kobieta postanawia sprawdzić przyczynę jego milczenia. To, co odkrywa przerasta jej najśmielsze oczekiwania. Okazuje się, że mężczyzna wiedzie podwójne życie.

Dwudziestodziewięcioletnia Wiktoria ciężko pracuje, by utrzymać dom, uczy się i zajmuje gospodarstwem. Ma córkę i jest związana z Ksawerym, którego przywiązanie do rodziny pochodzenia sprawia, że jeszcze nie jest gotowy na dojrzały związek z kobietą. Przeprowadzka Tomka i Agaty zapowiada odciążenie Wiktorii w obowiązkach. Niemal natychmiast kobieta uświadamia sobie, że jej oczekiwania wobec współlokatorów minęły się z rzeczywistością.

Malwina zdaje sobie sprawę, że jej odkrycia są podyktowane zdolnościami, o jakie siebie nie podejrzewała. Wkrótce pomaga rozwikłać zagadkę kradzieży, które dotknęły Wiktorię i Sylwię. Równolegle pracuje nad odpowiedzią na pytania o przyczynę uzależnienia. Gdy staje się ona oczywista, dochodzi do tragicznego wydarzenia. Wydaje się że kobieta wyjdzie z opresji bez szwanku, jednak dziwny zbieg okoliczności sprawia, że zgłoszenie zostaje zignorowane. Będąc głównym świadkiem w dochodzeniu, Malwina orientuje się, że postępowanie jest prowadzone tak, by sprawę uciszyć.

Trzymająca w napięciu powieść o relacjach damsko-męskich i nie tylko. Każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Niektórym osobom w życiu wszystko łatwo przychodzi dzięki czemu nie muszą zbytnio martwić się o kolejny dzień. Niestety większość społeczeństwa już tak kolorowo nie ma i ich codzienność naznaczona jest troską dotyczącą konkretnych, większych lub mniejszych problemów, z którymi niekiedy ciężko jest im się uporać. Takim osobom zdecydowanie jest łatwiej funkcjonować, gdy mają przyjaciół lub bliskie osoby, którym mogą się wyżalić i jednocześnie się ich poradzić, natomiast ktoś będąc całkowicie osamotnionym, będzie mieć znacznie ciężej w walce o lepsze jutro.

Zarys fabuły

W książce spotykamy historię dotyczącą trzech kobiet zamieszkałych w Pietruchach, niewielkiej wsi, w której praktycznie każdy każdego zna. Pierwszą z nich jest Malwina, która w trakcie trwania jej małżeństwa odkryła pewien sekret dotyczący jej męża. Otóż mężczyzna uzależniony jest od pornografii, którą ogląda w postaci różnego rodzaju gazet, zawsze w ukryciu przed swoją żoną, a gdy kobieta znalazła dowody jego niecnych czynów starał się wszystkiego wyprzeć i prosił o szansę zapewniając, że już tego więcej nie zrobi. Kolejną kobietą jest Sylwia, która mieszka samotnie w domu, jest bezdzietna, a jej mąż wyjechał do pracy zagranicę i utrzymuję z nią dosyć niewielki kontakt. Ostatnią główną bohaterką jest Wiktoria, na której barkach spoczywa ciężar zajmowania się całym gospodarstwem, jak i domem, gdyż jej życiowy partner wiecznie komuś nieodpłatnie pomaga, zamiast wspomóc swoją ukochaną. Na dodatek podczas budowy domu wprowadza się do niej jej brat Tomek wraz ze swoją partnerką, którzy dokładają obowiązków biednej Wiktorii, w żaden sposób nie wspierając jej, choćby finansowo. Jakich odkryć dokona Malwina i jakie podejmie działania w walce z nimi? Czego doświadczy Sylwia i kogo będzie wspierać? Jak dalej potoczy się życie Wiktorii i z czego wynika jej uległa postawa? O tym w książce „Znaki życia. Tom 1” autorstwa Wioletty Milewskiej.

Samotność

Autorka w swej książce zaprezentowała trzy kobiety zmagające się z różnego rodzaju problemami. Łączy je samotność, która w różnym stopniu każdej z nich doskwiera. Analizując dokładnie te sytuacje można stwierdzić, że najgorzej z nich ma Malwina, która boryka się z problemami swojego uzależnionego małżonka i jest to na pewno bardziej dla niej i jej córki niebezpieczne, niż postawa partnera Wiktorii, który jest bałaganiarzem i daje się wykorzystywać innym poszukującym taniej siły roboczej. Natomiast Sylwia moim zdaniem poza samotnością nie musi znosić czyichś złych humorków i wysłuchiwać codziennych uwag odnośnie tego, co nie tak według kogoś robi. Wszystkie sytuacje, jak i inne problemy ukazane w książce występują dość często w rzeczywistości, tylko nie każdy wie, jak z nimi walczyć. Toteż zaprezentowane rozwiązania w tej pozycji, po pierwsze mogą naprowadzić czytelnika na właściwą drogę, a po drugie ukazują skutki zbyt długiego zwlekania z podejmowaniem jakichkolwiek kroków ku poprawie życia.

Podsumowanie

Książkę czytałem dosyć powoli przez jej dobrze rozbudowaną tematykę oraz wnikliwe nakreślenie samych postaci, ale z dosyć sporym zaciekawieniem wywołanym chęcią poznania dalszych losów bohaterek. Najwięcej emocji wywoływała u mnie postać Wiktorii, a dokładnie wzburzenie tym, jak była traktowana przez najbliższe osoby. Niektóre rozdziały mogłyby być krótsze lub podzielone na podrozdziały, gdyż to z pewnością ułatwiałoby czytanie. Dodatkowym plusem są przypisy, które wyjaśniają ewentualnie niezrozumiałe zwroty, zwłaszcza podczas wypowiedzi dziadka Malwiny. Akcja została w bardzo dobrym miejscu przerwana, gdyż czytelnik pozostaje w niepewności co do dalszych losów kobiet, dzięki czemu z jeszcze większą chęcią sięgnie po kolejny tom. Okładka dzięki swej kolorystyce może zwrócić uwagę potencjalnego odbiorcy. Gorąco polecam książkę wszystkim fanom powieści obyczajowych, którzy lubią wymagające historie pełne głębi i skłaniające ich do refleksji nad życiowymi problemami dotykającymi większość osób z nas.

Portrety kobiet

„Życie jest jak pudełko czekoladek. Nigdy nie wiesz, co ci się trafi” – ten optymistyczny w swej wymowie cytat z filmu „Forrest Gump”, z Tomem Hanksem w roli tytułowej, zna niemal każdy z nas. Tak naprawdę jednak często zdarza się, że każda z czekoladek, które wyciągamy z pudełka ma smak, który zupełnie nam nie odpowiada, każda może być przeterminowana. Życie obchodzi się z nami nad wyraz brutalnie pisząc swoje scenariusze z zakończeniami, którym daleko jest do happy endów. Tyle tylko, że pomimo przeciwności losu, musimy jakoś trwać w tej rzeczywistości, musimy zaakceptować codzienność, albo podjąć walkę o lepsze jutro.

Którą z tych dróg wybiorą trzy mieszkanki jednej z polskich wsi, główne bohaterki powieści Wioletty Milewskiej? Przekonamy się o tym sięgając po pierwszy tom opowieści o życiu, które dostarcza rozczarowań, choć nie brak w nim też wzruszeń oraz o ludziach, którzy często zapominają, czym jest wierność i uczciwość, którzy są na tyle bezwzględni, że bez skrupułów potrafią zdeptać drugiego człowieka. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Psychoskok książka „Znaki życia”, to bolesna historia kobiet, jakich w Polsce mieszka tysiące – kobiet, których mężczyźni nie obdarzają szacunkiem, kobiet mających problemy z asertywnością i dających się wykorzystywać, kobiet tkwiących we współuzależnieniu. Po książkę sięgnąć mogą wszyscy czytelnicy, lubiący powieści obyczajowe, pragnący przeglądać się w lekturze niczym w lustrze, którzy na jej podstawie potrafią poddać się refleksji i zmienić swój stosunek do otaczającej nas rzeczywistości oraz ludzi obecnych w naszym życiu.

Autorka przedstawia nam mieszkanki Pietruch – trzy kobiety, wydawałoby się niezmiernie inteligentne, a jednak każda z nich daje się wykorzystać i skrzywdzić, każda z nich przedkłada potrzeby innych ponad swoje. Spotykamy zatem cierpiącą od lat na bezsenność Malwinę, borykającą się z uzależnieniem męża od seksu, wykorzystywaną przez wszystkich Wiktorię oraz Sylwię, która zmaga się z coraz większym cierpieniem fizycznym, do którego dochodzi jeszcze cierpienie duszy.

Pierwsza z tych kobiet – Malwina, wielokrotnie daje szansę swojemu mężowi, seksoholikowi, który trwoni pieniądze na gazety porno, kochanki oraz prostytutki. Wzorce wyniesione z rodzinnego domu każą jej tkwić w tej sytuacji przez całe lata, nie pozwalają jej zerwać tego chorego związku z Błażejem. Mimo iż jest coraz bardziej świadoma tego, że toksyczne małżeństwo i postępowanie męża krzywdzi nie tylko ją, ale i córkę Ninę, długo trwa, zanim – ku dezaprobacie rodziny – decyduje się złożyć pozew rozwodowy. Na duchu podtrzymuje ją bezdzietna Sylwia, matematyczka, która dawanymi uczniom korepetycjami stara się wypełnić pustkę w sercu. Jej mąż, z którym jest już osiemnaście lat po ślubie, wyjechał na półroczny kontrakt do Szwecji i kobieta czuje, że z każdym tygodniem oddala się ON od niej nie tylko fizycznie, ale również duchowo. Czy są ku temu powody?

Ani szczęśliwe ani łatwe nie jest też życie Wiktorii. Od dziecka wykorzystywana przez wszystkich i sprowadzana do roli popychadła kobieta coraz bardziej zdaje sobie sprawę, że taki model rodziny nie powinien funkcjonować. Nie ma ona żadnego oparcia ani w matce, która przez całe lata żerowała na jej uległości, ani tym bardziej w mężu Ksawerym, który koncentruje się wyłącznie na swojej rodzinie. Kiedy na dodatek do ich domu wprowadza się szwagier Tomek z Agatą, a początkowa nadzieja na pomoc w utrzymaniu domu rozwiewa się bardzo szybko, zbliża się kres wytrzymałości Wiktorii.

Jak zachowają się wszystkie trzy kobiety? Jakie podejmą kroki w związku z bieżącymi wydarzeniami? Czy życie ma dla nich w zanadrzu choć jedną smaczną czekoladkę? Przekonamy się o tym dzięki lekturze pierwszego tomu powieści „Znaki życia”, która nie tylko odsłania przed nami ludzkie dusze, mechanizmy działania, ale również polską, zaściankową rzeczywistość. Mimo iż możemy poczuć się zmęczeni portretami bohaterek, a także chwilami znużeni samą lekturą, to tak naprawdę musimy mieć świadomość, że wszystkie trzy kobiety, są odbiciem rzeczywistości, prezentują modele zachowań typowych, dla wielu z nas. I jeśli nie jesteśmy w stanie ich polubić to tak naprawdę tylko dlatego, że nie lubimy swojego życia i w głębi duszy zdajemy sobie sprawę, że nie tak powinno ono wyglądać. Pytanie brzmi tylko, co z tą wiedzą zrobimy…

Justyna Gul

Qultura słowa