Znajdę Cię wszędzie

Przypadkowe spotkanie Dominiki i uroczego Wiktora, staje się początkiem przyjaźni, a następnie miłości. Przez kilka lat wiodą szczęśliwe życie, jednak z czasem mężczyzna staje się zaborczy i agresywny wobec bohaterki. Coraz częściej, kiedyś kochany, mąż dopuszcza się rękoczynów. Dominika w końcu postanawia odejść od swojego prześladowcy.

Początkowo bardzo przywiązałam się do bohaterki, bardzo współczułam jej losu, który zgotował jej mąż. Jednak po wyprowadzce stała mi się ona obojętna, właściwie nie wiem dlaczego. Może dlatego, że zamiast zrobić coś z mężem prześladowcą, to ona wolała użalać się nad swoim życiem. Zwierzała się nowo poznanym ludziom, którzy też zbytnio nie wykazali się inteligencją. Zamiast poradzić żeby udała się na policję, to oni wmawiali jej, że dobrze robi uciekając.

I tak przez całą książkę Dominika żyła w ciągłym strachu. Chcę też wspomnieć o Wiktorze, który jak się okazało był bardzo dobrym informatykiem i hakerem. Posiadał programy, dzięki którym mógł znaleźć żonę poprzez jej kartę w telefonie lub użycie karty kredytowej... no niczym policja! :D

Książka porusza trudne tematy, które niestety są codziennością w naszym życiu. Kobiety są bite i poniżane przez swoich partnerów. Pomysł na powieść był bardzo dobry, jednak obawiam się, że kobiety dotknięte podobnym losem co bohaterka, mogłyby wziąć z niej przykład... Chociaż może ucieczka jest lepszym wyjściem, niż życie z oprawcą? Ale może jeszcze lepszym byłoby udanie się na policję, niż ukrywanie się przez resztę swojego życia?

[Adres usunięty]

Przyznaję, że miałam pewne obawy, co do tej historii i spodziewałam się po niej wielu powtarzających się schematów i mało rozwiniętej fabuły, jednak byłam miło zaskoczona, gdy już po parunastu stronach przekonałam się do tej lektury do tego stopnia, że po prostu nie potrafiłam oderwać od niej wzroku i z żalem odstawiłam ją dopiero po zapoznaniu się z ostatnim zdaniem.

Dominika i Wiktor poznali się zupełnym przypadkiem, jednak szybko odnaleźli wspólny język. Ich spotkanie stało się początkiem przyjaźni, która następnie przerodziła się w uroczą miłość. Przepiękne kwiaty, drobne upominki i wyjścia na kawę, to właśnie tak prezentowało się jej życie.

Parę lat po ślubie, Wiktor zmienił się nie do poznania. Nie sposób odnaleźć w nim uroczego i pogodnego chłopaka, jakim był przedtem, a jego miejsce zajął podły drań uwielbiający znęcać się nad nią fizycznie i psychicznie, żeby później zatopić wyrzuty sumienia w wysoko alkoholowych trunkach.

Dominika w końcu decyduje się uciec z tego piekła. Pakuje małą podróżną torbę, zabierając tylko najpotrzebniejsze rzeczy i wyrusza w nieznane, nie mając w głowie żadnego konkretnego planu poza ucieczką. Jak najdalej od niego.

Czy Dominice uda się uciec od Wiktora i rozpocząć nowe życie? Czy mężczyzna zdecyduje się ją odnaleźć? Czy główna bohaterka będzie w stanie samotnie wychować swoje jeszcze nienarodzone dziecko? Tego i wielu innych rzeczy dowiecie się, jeżeli sięgniecie po tę książkę!

Mimo iż zazwyczaj nie sięgam po tego typu literaturę, dużo bardziej pasjonuję się wszelakimi kryminałami i dreszczowcami, muszę przyznać, że w tej opowieści było coś, co sprawiło, że przebrnęłam przez nią równie szybko jak przez jeden z lepszych thrillerów.

W tej książce jest coś, co sprawia, że nie sposób wyrzucić jej z głowy. Ani na chwilę nie przestawałam się zastanawiać, czy życie Dominiki w końcu przybierze właściwy kierunek i czy w końcu uda jej się zacząć wszystko od samego początku. Kazimierz Kiljan posługując się prostym i przyjemnym w odbiorze językiem, nie dość, że zafundował nam parę godzin ciekawej i dobrze napisanej literatury, to w dodatku stworzył coś, do czego z przyjemnością jeszcze niejednokrotnie zdecyduję się wracać.

Podsumowując: jeżeli lubicie tego typu literaturę, bądź po prostu macie ochotę sięgnąć po kawał dobrej literatury, jak najbardziej polecam wam zapoznać się z tą książką. Zapewniam was, że z pewnością nie pożałujecie tego spotkania!

Cała recenzja: [Adres usunięty]