Znachorka

Warmia i Mazury, kraina jezior i jak się okazuje, pełna magii. Właśnie tam z centrum Warszawy przeprowadza się Igor. Dziennikarz kupił gazetę w małym miasteczku Zagrodzie, które nie dość, że znajdowało się w magicznej okolicy, to rzekomo również żyło prawdziwą magią. Igor zmienił całe swoje dotychczasowe życie właśnie w pogoni za odnalezieniem magii, w której istnienie nie wierzył i chciał zdementować wszystkie "kłamstwa" jakie pojawiały się na ten temat w prasie. Jednakże na jego drodze staje nagle dziewczyna, której zdarza się chodzić po mieście boso, a na dodatek okazuje się właścicielką Pełni, w której aż roi się od zapachów różnych ziół i kwiatów. Bo czasami wystarczy kropla olejku lawendowego, kilka płatków bergamotki, światło księżyca i odrobina magii, by świat całkowicie się odmienił! Czy Igor zmieni swoje nastawienie pod wpływem tajemniczej i jakże przepięknej szeptuchy i zielarki Leny? Czy Zagrodzie okaże się miasteczkiem, gdzie spełniają się marzenia?

Tego wszystkiego naprawdę warto się dowiedzieć, sięgając po cudowna książkę od @[Adres usunięty]ka ❤️ Niesamowita opowieść, piękne miejsca, swojski klimat, szczypta magii i miłość to idealny przepis na wspaniałą historię. W trakcie lektury czułam się jakbym, sama mieszkała w tym niecodziennym miasteczku i byłam po prostu szczęśliwa. Akcja jest dynamiczna, zwłaszcza, że autorka zaprasza nas do odkrywania tajemnic i poznawania prawdy, która odmieni życie bohaterów. W "Znachorce" znajdziecie wszystko, co jest potrzebne by czerpać radość z czytania!

[współpraca z @skarpawarszawska]

Igor założył się z przyjacielem, że żadne czary i gusła nie mają racji bytu. Z tego powodu porzuca swe dotychczasowe życie i przenosi się na drugi koniec Polski, by napisać reportaż o spalonej tam dwieście lat temu ostatniej czarownicy w Europie i poznać współcześnie żyjącą w Zagrodziu znachorkę. Lena nie tylko leczy ziołami, ma również niebywałą intuicję, która nigdy jej nie zawodzi oraz ogromne serce.

Tym, co charakteryzuje twórczość Małgorzaty Starosty, jest niebywała lekkość pisania. Tworzy ona czarujące i niesamowicie urokliwe miejsca, które wypełnia niezwykle barwnymi postaciami. Prócz dwójki głównych bohaterów: Igora i Leny, którym autorka oddała głos, znajdziemy tu rzeszę nie mniej ważnych postaci drugoplanowych, które nadają całości niesamowitego kolorytu. Każde z nich dźwiga swój bagaż doświadczeń, skrywa przed światem swoje bolączki i problemy dnia codziennego, a ich losy są ze sobą nierozerwalnie związane.

"Znachorka" to powieść, która wciągnie Cię od pierwszych stron i urzeknie małomiasteczkowym klimatem. Ciepła, urocza i zabawna. Wprowadza wspaniałą atmosferę i tryska optymizmem, zachwyca lekkością i angażuje w sprawy bohaterów.

„Znachorka” Małgorzata Starosta, wydawnictwo Skarpa Warszawska. Powiem Wam, że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, o której czytałam wiele pozytywnych opinii i na pewno nie ostatnie. Podczas czytania dosłownie unosił się z nad kartami książki zapach ziół, maści, mikstur oraz herbat, a klimat słowiański i magia nie opuszczały mnie do ostatniej strony. Bardzo lubię sięgać po książki o tej tematyce, zawsze dowiaduje się czegoś nowego o kulturze Słowian, ziołach, magii. Bardzo polubiłam Lenę i Igora, a także kilku bohaterów drugoplanowych, którzy wnosili swoją cegiełkę do powieści. 

Otrzymałam piękną opowieść o przyrodzie, relacjach rodzinnych, przyjaźni , a także o miłości. 

Ja bardzo lubię książki o tej tematyce, a Ty jeśli lubisz czytać o szeptuchach, czarownicach, zagłębić się w świecie magii i poznać smak miłości to „Znachorka” jest idealną lekturą. 

Czy znachorki i zielarki kryją w sobie magię, która znana była od setek jeśli nie tysięcy lat.

Lena od zawsze mieszkała w niewielkim Zagrodziu i prowadziła sklepik z ziołami oraz amuletami, a także pomaga mieszkańcom leczyć codzienne dolegliwości, cechuje ją też niezwykła intuicja

Jej spokój zaburza pojawienie się w niewielkiej społeczności trzech osób- kuzynki Kory , tajemniczej Anny, która wyraźnie przed czymś ucieka i przede wszystkim dziennikarza Igora.

Jego pojawienie się odmieni życie wielu osób.

Mężczyzna po burzliwym rozwodzie postawił sobie za cel wygranie konkursu i w tym celu chce zdemaskować mit o lokalnej czarownicy i tym samym wygrać zakład z przyjacielem.

Czy mu się uda? Co szykuje dla niego los?

O tym musicie się przekonać.

Ta opowieść otuli Was ciepłem, humorem i empatią.

Z jej kartek aż bije pozytywna moc miłości, która pokonuje wszelkie uprzedzenia i łamie schematy.

📚”Znachorka” Małgorzaty Starosty to ciepła i optymistyczna historia opowiadana z perspektywy dwojga ludzi - mężczyzny i kobiety. Oboje mają zupełnie inne światopoglądy i zaopatrywania na życie.

📚Lena – zielarka i współwłaścicielka sklepu „ Pełnia” w którym mieszkańcy Zagrodzia mogą zaopatrzyć się w przeróżne amulety i specyfiki które rzeczywiście przynoszą ulgę w wielu schorzeniach, przy okazji zostawiając w słoju swoje życzenie. Te życzenia zapisane na maleńkich karteczkach Lena podczas pełni wzmacnia magią i prosi księżyc o spełnienie. Dziewczyna posiada bowiem pewien dar, który od wieków przekazywany jest w jej rodzinie, dzięki niemu służy pomocą w swojej małej mieścinie, gdzie mieszkańcy są jak jedna wielka rodzina.

📚Igor – ambitny dziennikarz, który postanawia zmienić swoje życie po rozwodzie. Kupił własną gazetę w małym miasteczku Zagrodzie. Marzy o nagrodzie za najlepszy reportaż, którą ma zamiar zdobyć przez napisanie tekstu o „wariatach” wierzących w szeptuchy, uzdrowicielki czy zielarki... Co dla niego jest oczywiście całkowitą bzdurą i ciemnogrodem. Dla tego też udaje się w okolice miasta Reszel na Warmii , w którym to ponad 200lat temu spalono na stosie ostatnią czarownicę w Europie ( jak doczytałam jest to fakt ).

📚Jak łatwo się domyślić drogi i serca tych dwojga splatają się w pewnym momencie, ale nie obejdzie się bez perypetii. Spotykamy też wiele innych postaci : tajemniczą Annę i uroczego Pana Alberta, Horroratę , tajemniczą i chodzącą swoimi ścieżkami Korę oraz kilku innych uroczych mieszkańców tego magicznego miejsca.

📚Książka emanuje ciepłem , serdecznością i magią. Fantastyczna na spędzenie letniego wieczoru wśród zapachu ziół i olejku z lawendy. Mimo, że historia ma wyjaśnione wszystkie wątki, mam nadzieję, że autorka będzie kontynuowała losy Seleny 🙂

Do małej miejscowości Zagrodzie przyjeżdża młody, ambitny dziennikarz. Poznaje tu Lenę – znaną i cenioną w okolicy zielarkę lub jak kto woli szeptuchę, bądź znachorkę. Oczywiście będzie romans, co nieco dramatyzmu i mnóstwo wątków pobocznych. Obiecywano mi magię, mnóstwo uroku, czaru i humoru. Czy poczułam magię? Niekoniecznie. Miałam wrażenie, że czytam poradnik początkującego zielarza, a nie książkę obyczajową. Opisów ziół rodem z Wikipedii było ty zdecydowanie za dużo, omijałam te fragmenty. Niewiele się tu działo, a to, co się działo, nie wywołało u mnie żadnej reakcji zwrotnej. Nie, żebym nie lubiła książek o tego rodzaju tematyce. Takie książki uwielbiam i czytałam ich już sporo. Opowieści o współczesnych szeptuchach, wcześniej o wampirach i wilkołakach głęboko zakorzeniły się we współczesnej popkulturze. Ja jestem cierpliwa i cierpliwie czekałam, aż coś zacznie się dziać, ale było tego niewiele. Duży plus ode mnie za wspomnienie o Sailor moon – dzięki temu wiem, że z autorką co nieco mnie łączy.

.

Nadal uważam jednak, że jest to nieco nieudana kopia „Totalnej magii” i jeśli macie ochotę na tego typu historię, to sięgnijcie po tę pierwszą. Znachorkę możecie sobie darować. Do warsztatu pisarskiego przyczepić się nie mogę, pani Starosta bez wątpienia talent pisarski posiada. Czasem to za mało, aby zaczarować czytelnika. Dla mnie książka była po prostu nudna. Gdyby nie współpraca recenzencka to odłożyłabym ją już po pierwszym rozdziale. Ode mnie tym razem skromne 5//10 w skali lubimyczytac.

.

Ps. Jeśli chcecie poznać prawdę o książce, nie czytajcie tylko pozytywnych opinii o niej, a zerknijcie w te, które posiadają mniej gwiazdek. Zwykle nie są one zamawiane i nie pochodzą ze współprac recenzenckich.

.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję skarpawarszawska

Uwielbiam styl Pani Gosi i jestem wielką fanką jej komedii kryminalnych. Tym razem mamy okazję poznać ją w nowej odsłonie – obyczajowej.

Już dawno nie czytałam takiej cudnej historii. Romans pachnący ziołami, olejkiem lawendowym, i bergamotką. A to wszystko przy blasku księżyca.

Lena mieszka w Zagrodziu całe życie. Jest lokalną zielarką. Pomaga wszystkim w nagłych przypadkach, maściami i olejkami. Wysłucha każdego i wesprze, kiedy trzeba. W jej sklepie stoi słoik z marzeniami, które Lena wysyła w świat, z intencją by się spełniły. Kobiety w jej rodzinie mają wyjątkowy dar. Co jest ich sekretem? Życie w zgodzie z naturą, znajomość właściwości ziół, wiara w spokojne życie i niespieszne celebrowanie chwil.

Igor to nowy właściciel lokalnej gazety, który marzy o nagrodzie za najlepszy reportaż.

Przybywa do Zagrodzia, bo wierzy, że potrafi zdemaskować mazurską czarownicę. Nie wierzy w magię, słowiańskie zwyczaje i za wszelką cenę chce udowodnić wszystkim, że to bujdy.

Jak możecie się domyślać, tych dwoje się spotka. Co z tego wyniknie? Czy Igor uwierzy w moc Znachorki? Musicie się przekonać sami. Obiecuję wam, że nie oderwiecie się od pierwszej do ostatniej strony. Cudowna ciepła obyczajówka. O tym, jak ważne są relacje międzyludzkie i jaka siła tkwi w małej społeczności, jak wielka jest moc przyjaźni.

Jak to u Pani Starosty, nie może zabraknąć humoru i tajemnicy. Myślę, że autorka wspaniale się odnalazła w nowym gatunku, i liczę na więcej.

Nie to, czego chcesz, ale to, czego potrzebujesz, jest w życiu najważniejsze.

Szczypta magii, wierzenia słowiańskie, nutka tajemniczości i zapach ziół?

Jestem na tak!

Znachorka to pełna magii i humoru opowieść nie tylko o miłości, chociaż i to się tutaj znajdzie jednakże nie jest tematem nachalnym.

Igor trafia do Zagrodzia w poszukiwaniu współczesnej czarownicy, jednocześnie zakłada się z przyjacielem.

Lena to dusza Zagrodzia, każdemu skora do pomocy, zawsze uczynna a jednocześnie skryta, każdy ją zna i szanuje a kobiety w jej rodzinie od wieków przynoszą ulgę i wsparcie mieszkańcom Warmii.

Tych dwoje zderza ze sobą dwa światopoglądy.

Do bohaterów Zagrodzia dołącza tajemnicza kobieta, Anna. Kim jest? Dlaczego się tam znalazła?

Książka ma niedużą objętość stron, moim zdaniem powinna być ciut dłuższa.

Mimo to, wspaniale się bawiłam przy jej lekturze.

Jest pełna humoru, ociekająca sarkazmem a z drugiej strony bardzo emocjonalna, eteryczna i magiczna.

Zwraca uwagę nie tylko na takie życiowe problemy, więzi między ludźmi ale także na wierzenia naszych przodków, regionalne legendy i mity.

Czy szeptuchy nadal istnieją?

Czy czarownice to po prostu kobiety, które się znały na czerpaniu z natury?

Czy Igor wygra zakład?

Trzeba dodać, że nie było też cukierkowo, bohaterowie mają swoją przeszłość a i teraz zmagają się z różnymi problemami.

Postaci jest sporo jednak nie gubimy się, nikt się nie myli i każdego łatwo rozpoznać po zachowaniu.

Postacie są barwne i charakterne - i mam na myśli nie tylko panią burmistrz.

Czytając tę lekturę czuć zapach.

Ma on nuty bergamotki, lawendy, białej szałwi.

Księżyc jest tu ważnym bohaterem, natura gra pierwsze skrzypce a ja czułam się bliżej korzeni.

Emocje ludzkie są jak huragan, który zmiata wszystko na swojej drodze ale po burzy zawsze przecież wychodzi słońce.

Znajdziemy także nutę przygody, poszukując nie tylko tajemnic słowiańskich szeptuch ale także zwyczajnych ludzi, którzy się odnaleźli w odpowiednim miejscu niespodziewanie nawet dla nich samych.

Ja jako prawnuczka szeptuchy czułam się w obowiązku sięgnąć po tę książkę gdy ją tylko zobaczyłam.

Prababcia ponoć na mnie czekała i odeszła po naszym pierwszym spotkaniu. Fascynujące. Wiedziała.

📖 Mocą księżyca w pełni lśnię pełną mocą swojej magii. Mocą ognia rozpalam swoją intencję. 📖

Małgorzata Starosta - Znachorka.

Dziennikarz, Igor Rakiel, wyrusza na Warmię z zamiarem napisania nowego reportażu. O słowiańskich mitach, czarownicach i szeptuchach. Nie ma pojęcia, że ta wyprawa zmieni życie wielu osób, które spotka na swojej drodze. W tym również i jego samego.

"Znachorka" to pachnąca ziołami, pełna uroku oraz magii historia, w której bardzo łatwo zakochać się bez pamięci.

Najnowsza powieść Małgorzaty Starosty, to książka idealnie nadająca się na długie, wakacyjne wieczory.

Na myśl przywodzi okołoświąteczne lektury, po które tak chętnie sięgamy zimą.

Tym razem jednak, to przechadzka po letnim ogrodzie, który oświetlony jedynie blaskiem księżyca, skrywa przed nami swoje tajemnice.

Dajcie się zaprosić do Zagrodzia, gdzie jego mieszkańcy ugoszczą was z całego serca. Poczęstują ciastem, świeżym, pachnącym chlebem, a w razie potrzeby przygarną pod swój dach. Nie opuszczą w trudnych chwilach i bez wahania wyciągną pomocną dłoń. By na końcu wybaczyć jeszcze popełnione po drodze błędy...

Nie zwlekajcie. Wyruszcie w tę fascynującą podróż i dajcie się przekonać, że nie wszystko można racjonalnie wytłumaczyć. Czasem wystarczy po prostu uwierzyć...

W „Znachorce” Małgorzata Starosta zabiera swoich czytelników w kolejną fantastyczną podróż literacką, tym razem do Warmii. Jeśli nawet do końca nie wierzę w magię, to czytając „Znachorkę” łatwo było mi w nią uwierzyć. Ta historia mnie kupiła, a jej bohaterowie skradli moje serce. „Znachorka” to powieść przepełniona słowiańskością, pachnąca ziołami, ciepła i niezwykła, opowiadająca o ludziach zwyczajnych i niezwyczajnych. W sielankowym krajobrazie Warmii dzieją się rzeczy niepojęte. Magia w pełni księżyca tka nić przeznaczenia, splatając ze sobą losy ludzi, którzy w innej rzeczywistości nie mieliby szans na spotkanie.

Lena jest szczególną osobą dla Zagrodzia, a prowadzony przez nią sklep Pełnia, ma dla mieszkańców miasteczka wyjątkowe znaczenie. Lena ma dar do roślin. Potrafi je uprawiać, korzystać z ich bogactwa, rozumie i rozpoznaje ich życiodajne moce. Od wieków kobiety z jej rodu pomagały mieszkańcom we wszelkich dolegliwościach.

Igor ambitny dziennikarz nabywa na Warmii lokalną gazetę, pakuje swój dobytek i rusza w nieznane. W Zagrodziu na dzień dobry napotyka na ulicy młodą kobietę z szarym kocurem u stóp, wpatrujących się w niebo. Kolejne spotkanie z nieznajomą jest równie dziwne, ale racjonalnie myślący Igor nie zaprząta sobie tym głowy, chociaż dziewczyna znika mu z pola widzenia, równie szybko, jak się pojawiła.

Narracja jest pierwszoosobowa, autorka zamiennie oddaje głos swoim bohaterom, dzięki czemu można poznać myśli i odczucia Leny i Igora. Z ogromną przyjemnością śledzi się rozwijające pomiędzy parą uczucie. Zderzenie magii i przeczuć Leny z racjonalnym podejściem do życia Igora. Mężczyzna wykazuje duże zainteresowanie historią tego miejsca, wierzeniami i legendami. Lena początkowo interesuje go o tyle, o ile ma to związek z jego artykułem, aż do momentu, gdy dziadek i kuzynka dziewczyny rzucają mu wyzwanie dotyczące jej osoby. Tak czasem bywa, że dwójka ludzi czuje do siebie coś od samego początku, ale udają, że w ich przypadku jest to niemożliwe i trzeba im odrobinę pomóc i popchnąć w odpowiednim kierunku.

„Znachorka” to wspaniała historia, skrząca humorem, pełna dobrej energii, ludzkiej życzliwości i miłości, z historią w tle. Wydaje się na pierwszy rzut oka, że jest to powieść obyczajowa jakich wiele, ale w trakcie lektury można się przekonać, że jest ona wyjątkowa. Małgorzacie Staroście udało się stworzyć niezwykły klimat i znakomicie oddać atmosferę małej miejscowości pełnej wierzeń i magii.

Jedni potrafią tworzyć piękną muzykę, inni malować niezwykłe obrazy, jeszcze inni są wirtuozami gotowania, Małgorzata Starosta natomiast jest mistrzynią w tworzeniu niesamowitych historii. Dosłownie wszystko, czego się dotknie, rozkwita pięknymi słowami. Niezależnie od gatunku, jest to wyśmienite, dopieszczone i odpowiednio dopracowane.

„Znachorka” to piękna powieść pachnąca ziołami i warmińskimi smakołykami. Wszystko w tej książce mi się podobało, od stworzenia niesamowitej historii począwszy, a na kreacji bohaterów skończywszy. Jedyne czego bym się przyczepiła, to zaklęć Leny wzywających tajemne siły. Zawsze obawiałam się wzywania czegoś nieznanego, bo nigdy nie wiadomo, czy jest przyjazne, czy wręcz odwrotnie. To taki mały minus tej pięknej powieści, ale w ogólnym rozrachunku nie popsuło mi to jej pozytywnego odbioru. Warto zanurzyć się w tej historii i zachwycić ziołolecznictwem, bo kiedyś ludzie umieli korzystać z darów natury, zanim zachłysnęli się wspaniałościami serwowanymi przez koncerny. Potrafili żyć w zgodzie z przyrodą i korzystać z jej dobrodziejstw.

„Znachorka” to wyjątkowa, mądra, piękna i wartościowa książka o tym, co w życiu jest ważne. I nie jest to wieczna gonitwa za pieniędzmi i sławą, ale rodzina i miłość, bo to one nadają naszemu życiu sens. W świecie szumu i hałasu i w pędzącym wiecznie tłumie nie ma czasu na refleksję, na zatrzymanie się, na odpoczynek. Nauczmy się słuchać siebie i głosu swego serca. Doceniajmy życie zgodne z naturą i nie pozwalajmy sobie wmawiać, że to są ludowe przesądy i zabobony. My potrzebujemy ciszy, bo hałas źle wpływa na nasze zdrowie.

Małgorzata Starosta oczarowała mnie swoją historią, uspokoiła galopujące myśli, pozwoliła mi się odprężyć i zapomnieć o otaczającej rzeczywistości.

Lena a tak naprawdę Selena prowadzi sklepik Pełnia, pomaga ludziom, którzy maja problemy zdrowotne i nie tylko, każdy znajdzie u niej pomoc i schronienie. Igor ambitny dziennikach rzuca wszystko i kupuje w Zagrodziu lokalną gazetę, a jego marzeniem jest zebranie i napisanie wymarzonego reportażu. Czy uwierzy i poczuje tą magię? Do tego tajemnicza Anna, która nie wiadomo kim jest i skąd się wzięła. Czy to co się dzieje to czysty przypadek czy jednak magia i przeznaczenie.

Książka już od pierwszych stron mnie zachwyciła i tak było do samego końca. Piękna historia, która daje sporo do myślenia. Jest mega wciągająca do tego pełna magii i to można odczuć na własnej skórze. Uwielbiam stare wierzenia, legendy, zioła, leczenie starymi sprawdzonymi metodami, a nie chemia. Do tego sama mam ogród i uwielbiam ten unoszący się zapach mięty i lawendy, a potem wysuszyć i do woreczka. Jest to idealna książka na chwilę zapomnienia, oderwania się od rzeczywistości i przeniesienia się w inny świat na chwile relaksu i odprężenia. Do tego małe miasteczko bez zgiełku, szumu tego pędu, aż chciałoby się tam zamieszkać. Do tego super postacie, posiadające swój własny charakter, osobowość, polubiłam każdego z nich. Do tego dialogi pełne humory, ciepła nawet z nutką sarkazmu. No i to co mniej urzekło najbardziej to wspomnienie bajki „Czarodziejka z księżyca” i przypomniały się lata dzieciństwa.

Zakończenie było do przewidzenia jednak i tak bardzo polecam.

#współpracareklamowa Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz recenzencki.

“Nie to, czego chcesz, ale to, czego potrzebujesz, jest w życiu najważniejsze".

Zagrodzie to niewielka miejscowość, w której wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą. Lena młoda dziewczyna, od której bije pozytywna energia i dobro jest sercem miasteczka. Prowadzi niewielki sklepik “Pełnia”, do której wszyscy z przyjemnością zaglądają. To u niej mieszkańcy miasteczka, szukają pomocy, a ona przez swoją mądrość, znajomość ziół i przygotowane mieszanki tej pomocy udziela. Od wieków kobiety z jej rodu trudniły się zielarstwem, posiadały moc i widziały więcej. Igor jest ambitnym dziennikarzem, rozwiedziony, trochę znudzony życiem, rzuca wszystko i przyjeżdża na Warmię. Znalazł pomysł na reportaż, jego zdaniem świetny i zaczyna zbierać do niego materiału. Głównymi bohaterkami reportażu mają być szeptuchy, czarownice, magia i Lena… Rozpoczyna się polowanie na czarownice, jednak nie wszystko idzie po myśli Igora, niespodziewanie pojawia się uczucie. I kim jest tajemnicza Anna?

Przyjemna, wartościowa historia o zwykłych i niezwykłych w swej prostocie ludziach. Akcja powieści toczy się swoim rytmem, fabuła ciekawie utkana, dotyka skomplikowanych relacji międzyludzkich i niesie emocje. Piękny, naturalny, wrażliwy styl, robi bardzo pozytywne wrażenie. Z wnikliwością i realizmem Pani Małgorzata ukazuje wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca, z jakimi zmagają się na co dzień nasi bohaterowie. A ci rewelacyjnie ukazani, to zwykli ludzie, jakich spotykamy na co dzień, pełni wad i zalet, złożone, różne osobowości. Lena od razu skradła moje serce, to dobra, szczera, wrażliwa, empatyczna młoda kobieta. Mieszka z dziadkiem, prowadzi spokojne życie.

Autorka czaruje słowem, zabiera czytelnika w podróż, w której chwile pełne radości splatają się z tymi trudnymi. Opowieść pełna mądrych spostrzeżeń dotyczących zwykłego życia i prawdziwa skarbnica wiedzy o ziołach, roślinach, kwiatach, miksturach. Piękno prawdziwej przyjaźni, jej siła, moc i pozytywna energia, jaką ze sobą niesie. Przeciwności losu, marzenia, dokonywane wybory, miłość, która zjawia się niespodziewanie. Małomiasteczkowy, specyficzny klimat, życzliwość, niegroźne plotki, wzajemne wsparcie. Pięknie to wyszło!

Klimatyczna, życiowa, dojrzała, niosąca nadzieję opowieść. Daje do myślenia, zmusza do refleksji, ukazuje to co w życiu najważniejsze. Wyraźnie poczułam magię i aromat ziół. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)

„Znachorka” to lekka i przyjemna książka pełna przyjaźni, miłości i magii. Jest idealna dla tych, którzy kochają kulturę słowiańską. Dużo tutaj podań i wierzeń. Nie zabraknie tutaj również tajemnic.

Lena to ceniona zielarka, która prowadzi swój sklep Pełnia. Igor to dziennikarz, który zostawia Warszawę i udaje się na Warmię. Marzy mu się zebranie materiałów do reportażu, o czarownicach. Wraz z jego przyjazdem na jaw wychodzi pewna tajemnicę, a rozwiązanie jej zmienia życie wielu ludzi. Jest jeszcze Anna, która szuka schronienia w Zagrodziu.

Autorka wspaniale oddała tutaj życie zielarki, która leczyła ludzi za pomocą ziół. Zapach ich było można poczuć i osobiście uwielbiam takie opisy. Pani Małgorzata wspaniale wykreowała tutaj bohaterów, których nie da się nie lubić. Są to różne charaktery dzięki czemu każdy z nich dostarcza wielu emocji. Lubią sobie pomagać, są cierpliwi i wyrozumiali. Mają wady i zalety.

„Znachorka” to pełna ciepła, tajemnic i magii powieść o związku człowieka z naturą. O ziołach, którymi od wieków ludzie leczyli się i o tym co tak naprawdę w życiu jest najważniejsze.

Dla mnie czas spędzony z „Znachorką” był miło spędzonym czasem. Jest to lekka i przyjemna powieść, która właściwie czyta się sama. Polecam!

"Nie to, czego chcesz, ale to, czego potrzebujesz, jest w życiu najważniejsze"

Wierzycie w magię, znachorów, szeptuchy, ziołolecznictwo? Kiedyś to wszystko było na porządku dziennym, ludzie leczyli się za pomocą ziół i znachorów, społeczeństwo wierzyło w ich skuteczność. Powiem, że ja również miałam przyjemność poznać prawdziwą szeptuchę, to było bardzo przyjemne doświadczenie.

Książka już od pierwszego spojrzenia czaruje swoją szatą graficzną, a to co się znajduje w środku jest fantastyczne. Autorka zabiera nas wprost na Warmię do Zagrodzia gdzie mieszka Lena wraz z dziadkiem. Tam prowadzi malutki sklepik, który jest odzwierciedleniem jej duszy. Od wieków kobiety z jej rodu pomagały ludziom, którzy potrzebowali ich pomocy. Lena wiedzie spokojne życie do czasu, aż na jej drodze pojawia się Igor, ambitny dziennikarz, który pragnie napisać artykuł o czarach, magii, czarownicach, szeptuchach. Czy dokopie się do prawdy i czy polowanie na współczesną czarownicę stanie na drodze rodzącemu się uczuciu?

#znachorka to książka, którą z przyjemnością polecam wszystkim miłośnikom literatury obyczajowej. To bardzo mądra opowieść o magii, ziołach, przyjaźni i odkrywaniu prawdy. Czytając tę historię wręcz czułam zapach ziół "kropla olejku lawendowego, kilka płatków bergamotki, światło księżyca i szczypta magii". Język użyty jest bardzo prosty i przystępny, co sprawia, że lekturę połyka się w mig. Bohaterowie mimo iż są różni, to mają ze sobą wiele wspólnego. Pokonują przeszkody, wspierają się wzajemnie oraz są ciepli i wyrozumiali. Opowieść wciąga, chwyta za serce, zaciekawia, pachnie ziołami oraz ogrzewa w chłodne dni. Gorąco polecam wszystkim, którzy lubią zagłębiać się w świecie pełnej magii oraz tajemnic.

Dzisiaj opowiem Wam o cudownie opisanej historii młodej dziewczyny, w której żyłach płonie krew Barbary Zdunk urodzonej w 1788 roku, była ostatnią kobietą spaloną na stosie za uprawianie czarów. Sam tytuł i ta wiadomość powinna wzbudzić w Was wielką ciekawość.

Opowieść ta, nie jest prawdziwa, tylko historia Barbary, była źródłem natchnienia autorki. Magdalena Starosta w tej książce przeszła samą siebie, tworząc tak niesamowitą historię. Udział w tej opowieści bierze wiele wspaniałych osób, dodając jej niespotykanej oryginalności. Każdy z bohaterów jest tak wyrazisty, że nie sposób go zapomnieć, bądź pomylić z kimś innym. Każdy z nich dodawał w tej opowieści swoją cegiełkę, razem tworząc spójną całość.

Ja opowiem tylko o trzech bohaterach, a reszta to niespodzianka.

Cała akcja dzieje się w malutkiej miejscowości, gdzie Lena ma malutki oryginalny, rzadko spotykany sklepik, gdzie można kupić wszystko co natura daje, zioła, maści, olejku lawendowego, kilka płatków bergamotki, światło księżyca i szczypta magii… Lena jest sercem Zagrodzia, a prowadzony przez nią sklep "Pełnia" jego duszą.

Lena ma dla każdego coś dobrego, zioła, które każdemu mogą pomóc, bo u niej z pokolenia na pokolenie przekazują sobie składniki i receptury, które są obsiane wielką tajemnicą. W jej rodzinie od wieków kobiety z tego rodu pomagały tym, którzy potrzebowali ich daru.

Miasteczko słynie z harmonii i spokoju, ale ktoś w jednym momencie wszystko zmienia. Igor mężczyzna w pełnej krasie życia przystojny i ambitny dziennikarz. Rzuca wszystko, co miał dotychczas i wybiera się w swoją podróż życia na Warmię, by zebrać i napisać swój wymarzony reportaż.

Czy Igor będzie robił polowania na czarownicę i czy ona się mu podda? A może ona ma większą moc i oczaruje go swoim wdziękiem?

Opowieść ta nie jest usiana tylko sielanką, miłością i pięknymi chwilami. Będzie też kilka momentów, które wzruszą.

W miasteczku zjawi się też Ania, dziewczyna na wskroś tajemnicza. Nie pozwala nikomu dostać się do swojego wnętrza, ukrywając najmniejsze szczegóły. Kim jest ta tajemnicza osoba i co robi, w tak małej mieścince?

Tu wszystko jest ze sobą powiązane, każdy bohater, o którym nie wspomniałam w całej historii ma szczególne znaczenie. Każdy z nich to pasujący do siebie puzel, który układamy z każdą przeczytaną kartką. Na końcu tworzy się piękny rysunek z super zakończeniem.

Bardzo przyjemnie mi się czytało tę książkę i tak wiele bym chciała wam o niej opowiedzieć, ale nie mogę. Wiem, że ja mogę tylko pokazać małe smaczki, całość należy do Was. Będzie to bogata uczta, bo akcja szybka, treściwa i pełna różnych anegdot. Opowieść chwyta za serce, a bohaterowie niesamowici. Zakończenie rewelacja, trzyma napięcie. Mimo że to obyczajówka, można znaleźć troszkę przeszpiegów detektywistycznych, kryminału i dramatu, który chwyta za serce. Super połączenie, które razem tworzy świetną całość. Polecam.