Złodzieje bzu

Moją podróż na Kresy kontynuuję wraz z książką "Złodzieje bzu" Huberta Klimko - Dobrzanieckiego. Dzięki tej książce poznajemy Kresy widziane oczyma chłopskiej rodziny żyjącej wśród wielokulturowej, polsko - ukraińskiej społeczności. Mieszkająca na Kresach polska rodzina Baryckich wiedzie spokojne choć pełne skrajnych namiętności życie. W ich prostą, wiejską codzienność wkracza zawierucha drugiej wojny światowej, okupacja sowiecka i niemiecka oraz nieustające próby odzyskania przez Ukraińców niepodległości.

Losy rodziny Baryckich poznajemy dzięki narracji kilkuletniego Antka Baryckiego. Antek to wiejski chłopak, który pomaga rodzicom w gospodarstwie, bawi się ze "swoimi" kolegami, unikając kontaktów z ukraińskimi rówieśnikami. Na wsi istnieje ścisły podział na nasze, "lepsze" i obce, "gnuśne", ukraińskie. Podział ten kultywują obie strony, Polska i Ukraińska. Najbliższymi sąsiadami Baryckich są Ukraińcy. Obie rodziny konkurują ze sobą w każdej możliwej dziedzinie życia. Symbolem wzajemnych animozji jest tytułowy krzak bzu, który u sąsiadów Baryckich jest większy, okazalszy i przez to jest powodem wielu sąsiedzkich konfliktów. Konfliktów, które zostają w sposób symboliczny zwieńczone wymordowaniem części rodzin Antka. Chłopiec wraz z ojcem uchodzą z życiem z ukraińskiej rzezi. Noc w której ginie matka i rodzeństwo Antka, to początek jego wielkiego exodusu do Polski, na ziemie odzyskane.

Antek i jego rodzina przez całe życie walczą o przetrwanie. Kiedy oboje, ojciec i syn, przenoszą się do Polski, również muszą zdobyć dla siebie swoje miejsce do życia, swój nowy dom i kawałek ziemi. Muszą zaakceptować powojenną rzeczywistość i zdefiniować swoją rolę w nowym powojennym ładzie. Antek prosty chłopak ze wsi ma szansę zmienić swoje życie. W "nowej" Polsce przechodzi swoistą metamorfozę i z biednego, sponiewieranego przez wojnę chłopca przeistacza się w krezusa, chłopo-inteligenta na stanowisku, który czerpie z życia całymi garściami. "Złodzieje bzu" to nieco ironiczna opowieść o ludziach, którzy potrafią odnaleźć się w każdej sytuacji, którzy niezależnie od tego co niesie im los, zawsze dopatrzą się pozytywów i będą potrafili dla siebie wyciągnąć jakieś korzyści. Historia Antka to niepozbawiona czarnego humoru, opowieść o amerykańskim mice kariery od pucybuta do milionera w realiach powojennej, komunistycznej Polski. Książka Huberta Klimko - Dobrzanieckiego to z pewnością pozycja godna polecenia. Przeczytajcie koniecznie.

Hubert Klimko-Dobrzaniecki Złodzieje bzu, "Mama moja... Zawsze nam powtarzała, że trzeba i prosto w oczy innym patrzeć, i prosto przez życie iść. A skręcać tylko w przymusowych przypadkach. Jeśli droga skręca, to można dalej wędrować prosto, przed siebie. Choć może być trudniej. Życie ludzkie jest skręcone, poskręcane. Ludzie go prosto przeżyć nie chcą. Zawsze jakieś kłopoty znajdą". To tylko jeden z wielu cytatów z książki, który warto przytoczyć. W całej treści będzie ich dużo więcej, mądrości życiowych wartych zapamiętania.

I taka jest też droga Antka Baryckiego, tytułowego bohatera, wiedzie z kresów wschodnich na Ziemie Odzyskane, skręca w najmniej spodziewanych miejscach, a gdy zdaje się już prostować, następują kolejne momenty zwrotne w życiu, rodzinie, kraju. W tej opowiedzianej malowniczym językiem, pełnej mądrości życiowych, nostalgii, różnorodnych zachowań oraz antagonizmów międzyludzkich - balladzie o życiu, życie doczesne przenika się z wiecznym, chociaż dla Antka po tym co przeszedł podczas wojny Bóg i wiara przestają w końcu mieć znaczenie.

Nie jest to w żadnym wypadku prosta historia bohatera, która pełna byłaby heroicznych czynów naznaczonych piętnem przemian politycznych w kraju. To kręta i trudna droga zwykłego, biednego chłopaka a potem mężczyzny, który pewnego dnia zostaje z niczym, żeby w konsekwencji wyruszyć w nieznane i tam zbudować swój nowy świat. Historia jest tu tylko zmieniającym się tłem opowieści.

Mnie ta książka ujęła, chociaż wybory Antka wcale nie będą oczywiste, a otaczające go osoby nie są jednowymiarowe. Jest jak gawęda - liryczna, nostalgiczna, z nutką humoru, na pewno nie jednobarwna.

Autor książki pt. '' Złodzieje bzu'' Pan Hubert Klimko-Dobrzaniecki ma niezwykłe umiejętności dostrzegania otwartego spojrzenia na te wartości życia, które my na co dzień nie doceniamy.

Zaprezentowaną historię opowiedzianą i bacznie obserwowaną z perspektywy głównego bohatera Antoniego Baryckiego czytałam z ogromnym zainteresowaniem, gdyż ON odsłonił w niej ogromną cząstkę siebie, a w tym dzieciństwo, wczesną młodość, tradycje rodzinne.

Podobało mi się ogólne podejście do życia u Antka Baryckiego. Potrafił mocno trzymać się swoich zasad. Miał talent do analitycznego myślenia i chętnie z niego skorzystał z niego. Pamiętał zawsze o osobach, które nie były wobec niego obojętne, a w szczególności na drodze do uzyskanej przez niego lepszej edukacji.

Szczególną uwagę zwróciłam tutaj na relacje występujące pomiędzy Antkiem, a jego tatą Leonem, gdyż w chwilach trudnych zawsze mogli na siebie liczyć. Owszem tata Antka podkreślał, że jest z niego dumny i miał do niego ogromne zaufanie powierzając mu swoje tajemnice i sekrety.

'' Złodzieje bzu'' to książka, którą czytało mi się wyjątkowo bardzo dobrze ze względu na ujęty w tekście piękny dobór słów przez autora oraz to, że mogłam na moment powrócić do czasów młodzieńczych lat, w których to spędzałam, mile czas z dziadkami wędrując śladami sadów z jabłoniami, śliwek, gruszy, a zapach letniego bzu na zawsze pozostaje w naszej pamięci.

Występujący w tej powieści bohaterowie drugoplanowi opisywani przez Antka byli trafnie dobrani, a każdy z nich posiadał, mocny charakter zahaczając z czasem o lekkie poczucie humoru wynikające z zaistniałych codziennych sytuacji z życia wziętych.

Dla wielu młodych Czytelników Antoni Barycki powinien stanowić autorytet w dążeniu do upragnionego zawodowego celu pod względem edukacji.

Elementem dodatkowym w tej oto książce są: dobrze dobrana czcionka w tekście oraz okładka nawiązująca do jej tytułu.

Polecam przeczytać tę powieść.