Zimne ognie

ZIMNE OGNIE to kolejna powieść kryminalna Simona Becketta. Nie jest już tak wciągająca jak książki z serii Chemia Śmierci z doktorem Huntem.. Tamte czyta się z zapartym tchem, a tą jak czytanki dla dzieci. Fabuła przewidywalna, jedynie ciekawy język literacki.

Jeśli zastanawiasz się nad idealna książką na grudniowe wieczory albo szukasz udanego prezentu dla siostry, mamy czy koleżanki- to jest właśnie to!

Książka zupełnie odmienna od serii z doktorem Huntem. Tajemnicza, wciągająca a mimo wszystko do samego końca trzymająca w napięciu.

Czytając cały czas snujesz się w tej historii jak detektyw i zastanawiasz: coś tu jest nie tak. Do samego końca nie jesteś pewny kto jest w tej historii tym złym charakterem.

Aby nie zdradzić za wiele z książki powiem tylko: zaparz herbatę, wycisz telefon i zostań tego wieczoru detektywem,

Simon Beckett pracował jako dziennikarz freelancer. Jest autorem czterech międzynarodowych bestsellerów – kryminałów z udziałem kryminologa-antropologa, doktora Davida Huntera: „Chemia śmierci”, „Zapisane w kościach”, „Szepty zmarłych i Wołanie grobu” – i czterech autonomicznych thrillerów psychologicznych, z których ostatnio wydane zostały „Rany kamieni”.*

O tym autorze słyszałem bardzo dużo dobrych opinii. Ludzie lubiący kryminały zachwycają się jego dziełami i uważają go za jednego z lepszych pisarzy. Co uważam o jego Zimnych ogniach? Przeczytajcie sami.

Kate to samotna kobieta, która jest typową feministką-pracoholiczką. Pewne zdarzenia sprawiają, iż zaczyna myśleć o dziecku. Nie chce jednak mieć sobie męża. Szuka dawcy, którego mogłaby poznać. Jest taki jeden, ale…

Przeczytałem w Internecie, że jest to najgorsza książka Simona Becketta. Pomyślałem sobie wtedy: kurczę, skoro to najgorsze dzieło, to autor ten ma duże umiejętności pisarskie, bo Zimne ognie spodobały mi się. Nie uważam tego za mistrzostwo, ale najgorsze to to nie jest. Ma mniej więcej tyle samo plusów jak i minusów. Lubię lekki język, dzięki któremu bardzo szybko mi się czytało, akcję, która momentami trzymała troszkę w napięciu, dobrze stworzonych bohaterów oraz pomysł. Reklamowanie tegoż utworu jako thriller psychologiczny jest przesadzone. To raczej dobra obyczajówka. Są niedociągnięcia, m.in. raz imię jednego z bohaterów jest pisane przez „x” (Alex), a potem przez „ks” (Aleks).

Kate Powell spodobała mi się, ponieważ nie jest słabą paniusią uzależnioną od faceta. To silna babka, która wie czego chce. Oczywiście jest trochę romantyczna i emocjonalna, ale lepiej z nią nie zadzierać, bo się popamięta.

Akcja rozwija się wolno, ale dzięki temu możemy lepiej poznać bohaterów.

Mało kto zdaje sobie chyba sprawę, że „Zimne ognie” zostały wydane w 1997 roku, czyli dość dawno temu. Mamy teraz poprawioną i uwspółcześnioną wersję.

Oczywiście na podstawie tej książki nie wyrabiam sobie zdania na temat twórczości autora, ponieważ ma ON o wiele więcej dzieł, które być może są lepsze.

Podsumowując: jeśli nie czytaliście jeszcze książek tego autora, to sięgnijcie po tę. Nie powinniście się mocno zawieźć.

Za przekazanie egzemplarza do recenzji dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca.

Tytuł: „Zimne ognie”

Tytuł oryginału: „Where There's Smoke”

Autor: Simon Beckett

Wydawnictwo: Czarna Owca

Projekt okładki: Leon Dufour

Adaptacja okładki: Magdalena Zawadzka

Korekta: Maciej Korbasiński

Wydanie: I

Oprawa: miękka

Liczba stron: 343

Data wydania: 03.08.2016

ISBN: 978-83-8015-388-2

* Źródło – okładka.

"Zimne ognie" to wciągający i trzymający w napięciu kryminał.Simon Beckett przedstawia historię samotnej kobiety,która marzy o dziecku.Kate Powell to silna wewnętrznie kobieta,która radzi sobie z największymi przeszkodami pojawiającymi się na jej drodze.Poszukuje odpowiedniego dawcy nasienia.Pierwsze spotkanie z Alexem jest udane i zaczynają się spotykać.Kate decyduje się na sztuczne zapłodnienie. Czytając myślimy,że będzie to szczęśliwy związek.Jakże się mylimy. Ten związek przeradza się w koszmar.Powell nie zdaje sobie sprawy co ją czeka.Simon Beckett chce nam uświadomić,że nie wszystko o czym słyszymy i co widzimy musi być prawdą.I ,że nie zawsze poznana osoba jest tą za którą się podaje.Trzeba być ostrożnym.

Czytelnik długo czeka, aż zacznie się coś dziać, ale to nie znaczy, że od początku nie dzieje się zupełnie nic. Ciąg zdarzeń, których kumulacja następuje nagle. Nie specjalnie mnie ta książka zainteresowała, ale poprzednie tytuły Becketta, które wpadły mi w ręce były dobre, więc dam mu jeszcze szanse ;)