Ziarna wolności. Tom 1

Przenosimy się do Warszawy, a dokładnie do roku 1913 gdzie to Marek Sokalski pomocnik dekarza przy naprawie dachu więzienia spotyka człowieka, który prosi o przekazanie wiadomości swojej córce Marcie. marek po pracy udaje się pod wskazany adres i piękno dziewczyny go onieśmiela i już wie, że dla niej jest w stanie zrobić wszystko. Próbują go odbić z transportu jednak nie udaje się, przy tym giną ludzie i Marek jest zmuszony do opuszczenia Warszawy i szukania schronienia. Marta natomiast pozostaje w Warszawie i musi się zmierzyć z carską policją oraz księciem.

Czy uda im się spotkać ? Czy będa razem? po odpowiedź zapraszam do książki.

To moje pierwsze spotkanie z tym autorem i jestem pozytywnie zaskoczona. Książkę czyta się dość szybko, dużo się dzieje, nie ma czasu na nudę. Do tego bardzo fajnie wykreowani bohaterowie, walczący o swoje, z charakterem. Rozdziały w książce są dość krótkie opisywane przez bohatera lub miejsce co tylko pozwala nam poukładać sobie wszystko w logiczną całość i dopowiada to co było wcześniej. Dość szczegółowe opisane również wydarzenia historyczne co tylko potwierdza, że w czasie wojny działy się inne rzeczy, była miłość, tęsknota i zwykłe codzienne życie.

Zakończenie ciekawe i czas sięgnąć po kolejny tom.

#współpracareklamowa Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz recenzencki.

Marek Sokalski - pewnego dnia podczas pracy przy naprawie dachu w wiezieniu, wdaje się w rozmowę z jednym z więźniów. Okazuje się, że mężczyzna ma w mieście jedyną córkę i prosi pomocnika dekarza o skontaktowanie się z nią i przekazanie pewnych informacji. Marek spełnia jego prośbę, a gdy poznaje Martę jego życie zyskuje nowy sens, jest w stanie zaryzykować dla niej wszystko, z tego też powodu wplątuje się w kłopoty i jest zmuszony uciekać do Krakowa. Marta zostaje na miejscu i też wpada w nie małe tarapaty, a próby pomocy sobie i bliskim jeszcze pogarszają jej sytuację. Wszytko to dzieje się na tle wojny...

Czy ta dwójka ma szansę na wspólne życie? Czy jeszcze kiedykolwiek ich drogi się skrzyżują? Co gotowi są poświęcić dla dobra ojczyzny i swoich bliskich?

Cudowna historia, dwójki ludzi osadzona w bardzo trudnych czasach. Bohaterowie spotykają na swojej drodze innych ludzi, inne równie trudne i ważne historię, wplecione w ich własną. Na początku książki miałam wrażenie że to uczucie głównych bohaterów będzie wiodło prym w tej opowieści, jednak to wojna, jej okrucieństwo i trudne wydarzenia tamtych czasów z czasem wysunęły się na prowadzenie. Jednak ja wciąż mam nadzieję na happy end, więc odrazu zabieram się za drugą część...

Powieść historyczna to gatunek, po który nie sięgam może najczęściej, za to gdy już mam na niego ochotę, dużą wagę przywiązuję do odpowiedniej selekcji, by wybrać coś, co naprawdę mnie porwie. W końcu zwykle są to książki o dość sporych gabarytach, a mój wieczny deficyt czasu nie pozwala mi na marnowanie go na nieodpowiednie lektury. „Ziarna wolności” kusiły zarówno opisem, jak i delikatną okładką, która sugerowała, że znajdzie się tutaj także miejsce na wątek miłosny, a takie historie lubię najbardziej.

Już pierwsze strony udowodniły mi, że był to dobry wybór. Język, jakim napisana jest książka, to totalnie moja bajka. Przepadłam. I to nie jest tak, że książka jest po prostu dobrze napisana, świetnie zredagowana, co zaowocowało przyjemnym w odbiorze tekstem. Tutaj od razu rzuca się w oczy fakt, że autor nie tylko umie posługiwać się słowem pisanym, ale także, że robi to w sposób bardzo świadomy i celowy, wypracowując własny oryginalny styl.

Wątek miłosny został w książce bardzo zgrabnie ujęty. Marek, pomocnik dekarza pomagający przy naprawie dachu więzienia, pewnego dnia wdaje się w rozmowę z jednym z osadzonych, a następnie postanawia spełnić jego prośbę o powiadomieniu bliskiej osoby, gdzie się znajduje i jaki los go czeka (swoją drogą – uwielbiam dialogi tej dwójki!). Dużo ryzykuje, ale okazuje się, że to wszystko było tego warte, bo dzięki temu poznaje Martę, dziewczynę, która stanie się bardzo ważna w jego życiu. Uczucie nie wybija się tutaj na pierwszy plan, jest delikatne, trochę ulotne, jak czasy, w których przyszło żyć młodym. Dzięki temu upodobanie w lekturze znajdą także ci, którzy od takich książek oczekują przede wszystkim dobrze odmalowanego tła historycznego.

No właśnie – historia. Przekłamaniem byłoby stwierdzenie, że jest to mój konik. Zdecydowanie bliższym prawdy byłoby wrzucenie mnie do jednego worka z laikami w tej materii. Dlatego za każdym razem trochę boję się tych moich podejść do powieści histrycznych, nie chcąc wyjść przed samą sobą na ignorantkę. Tutaj nic takiego nie miało miejsca. Historia wciąż jest obecna przy czytelniku, niemniej nie wprawia go w zakłopotanie, zarzucając, że czegoś nie wie. Jest podana w sposób wyważony, by przyjemność w lekturze znaleźli i ci, dla których dawne dzieje to chleb powszedni, i cała reszta.

Bardzo ciekawa, przejmująca i świetnie napisana książka. Zdecydowanie warta polecenia!

Jeśli ktoś liczy na sporą dawkę romansu w tej powieści to się rozczaruje. Owszem, od tego się zaczyna, ale im głębiej tym bardziej historycznie niż miłosnie. Cieszę się, że jest taki obrót, w czasach wojny nie było możliwości na lekką miłość. Przechodziła ona wiele prób, oczekiwania, nadziei i nie zawsze przetrwała.

Prawdziwość zdarzeń historycznych jeszcze bardziej wzbudza w nas ciekawość i chęć poznania losów ludzi w tych ciężkich czasach.

Poznajemy różne miejsca z ciekawymi opisami.

Poznajemy zwykłych ludzi, którzy chcą walczyć o swoją ojczyznę i wyzwolić ją spod sideł zaborców, którzy do ostatniego tchu wierzą, że to się uda i się nie poddają. Mają ogromną siłę walki, którą czuć czytając stronę za stroną. Nie wątpimy w słuszność ich działań i razem z nimi cieszymy się każdym zwycięstwem, ale i załamujemy porażką.

Wracając do naszych bohaterów. Marek jest postacią, która według mnie najbardziej ewoluowała przez całą powieść. Z początkowego chłopca przekształca się w mężczyznę i to w bardzo krótkim czasie. Wystarczyło jedno zdarzenie, które odmieniło go bezpowrotnie.

"Znów skrył twarz w dłoniach. Stokroć lepiej było mu, kiedy czuł się Bogiem i szatanem. Wcześniej wiedział, co to znaczy być Polakiem, katolikiem czy pomocnikiem dekarza, ale dopiero teraz dowiedział się, na co składają się wszystkie te byty, i złamało go to. Nie był "tylko człowiekiem", był "aż człowiekiem"."

Marek Sokalski najbardziej skradł moje serce. Jest ambitny, stawia sobie cele i je realizuje. Kocha Martę miłością czystą i szczerą. Jednak wojna wystawia to uczucie na ogromną próbę. Czy przetrwa? Trzeba przeczytać i wysnuć swoje wnioski.

Marta Brońska to kobieta, która doprowadzała mnie do pasji. Niezdecydowana, stłamszona przez stryjenkę, bez charakteru. Miałam wrażenie, że po prostu trwa, idzie przez życie bez jakiegoś konkretnego celu, zero werwy. Ale jak wiadomo, przeciwieństwa się przyciągają.

Szczerze im jednak kibicuję. Miłość z wojną w tle jest trudna. Wymaga wytrwałości, cierpliwości, poświęcenia. Tylko czy aby wojna nie zmieni ich obojga? Czy pozostawi ich serca czyste i pozwoli się połączyć? Wszak każde z nich jest w innym miejscu - Marta w uwięzi uczucia księcia, Marek walczy w obronie ojczyzny i nie wie gdzie danego dnia się znajdzie.

Mam jednak małe zastrzeżenia. Jest trochę mało dialogów, czasami opisy są monotonne. Na szczęście szybko się przez to przechodzi, więc nie jest to uciążliwe.

Sama książka porusza wiele trudnych kwestii jak patriotyzm czy honor. Ukazuje jak ludzie cieszyli się z małych drobiazgów, jak niewiele trzeba im było do szczęścia, do zaznania tej chwili przyjemności, gdzie nie wiedzieli co przyniesie jutro. Przywraca nam wiarę w ludzi. Skłania do zadumy i przemyślenia co jest dla nas ważne. Czy obecnie postąpilibyśmy tak jak oni? Tak bohatersko i z oddaniem dla ojczyzny?

Odpowiedzi zostawiam już dla was i bardzo polecam przeczytać "Ziarna wolności". Możecie mi wierzyć, że nie pożałujecie, a może i odkryjecie w sobie coś z bohaterów?

Jest rok 1913. Marek Sokalski, który jest pomocnikiem dekarza, pewnego dnia wdaje się w rozmowę z jednym z więźniów. W momencie, gdy decyduje się spełnić jego prośbę, zmienia się całe jego życie. Marek poznaje Martę Brońską, dla której gotów jest poświęcić wszystko. Zmuszony uciekać z kraju, trafia do Krakowa, gdzie wstępuje w szeregi drużyn strzeleckich. W tym czasie Marta mierzy się z władzą carską. Ich miłość zostaje wystawiona na ciężką próbę, a między nimi staną piękna kobieta, rosyjski książę i wojna. Czy uczucie ma szansę na przetrwanie?

Głównym bohaterem jest Marek. Mężczyzna ten szczerze mówiąc, nie przypadł mi za bardzo do gustu. Miałam wrażenie, że w tej jego dobroci jest mnóstwo fałszu, a to, co robi, ma mieć pozytywne skutki tylko dla niego. Choć nie ukrywam, że bywały i momenty, gdy mi imponował, jak na przykład wtedy, gdy bardzo chciał wziąć udział w walce o wolność Polski.

Marta to młoda kobieta, która mieszka z ciotką. Cieszy się niezależnością, jednak ciotka za wszelką cenę stara się wydać ją za mąż za rosyjskiego oficera. Kiedy kobieta poznaje Marka, od razu czuje do niego sympatię, choć ON zdaje się nią bawić. Może nie taki był zamysł autora, ale ja odniosłam właśnie takie wrażenie. Z tego powodu też Marta wzbudzała moje współczucie.

Chciałabym również wspomnieć o Esterze. Jest to dziewczyna, a właściwie już młoda kobieta, żydówka. Nieprzytomnie zakochana w Marku, którego zna od dzieciństwa. Pozwala sobą pomiatać, ponieważ jej plany zwrócenia uwagi mężczyzny kończą się zazwyczaj na samym planowaniu. Nie polubiłyśmy się za bardzo, gdyż irytowało mnie jej zachowanie. Niby była zazdrosna o Marka i niby coś tam z tym próbowała robić, ale tak poważnie to nie rozbiła absolutnie nic.

Spodobał mi się styl pisania autora. Uważam, że idealnie pasuje ON do opisanych w książce sytuacji - oczywiście, o ile mogę to ująć w ten sposób. Mam małe zastrzeżenie co do kreacji bohaterów. Można było dodać im kilka cech charakteru więcej, bo jak na ten moment byli oni dla mnie zbyt płascy. Zabrakło mi w którymś momencie także tego romansu, na który tak liczyłam. Choć z drugiej strony, Marcin Chyczewski postawił tu na ciekawe rozwiązanie: wątek miłosny zostaje nagle przerwany w momencie, gdy na pierwszy plan wychodzi wojna.

Uważam, że jest to dobra powieść historyczna, która zasługuje na uwagę szczególnie miłośników Polskiej historii. Mam nadzieję, że w przyszłości uda mi się sięgnąć po tom drugi. Z chęcią zapoznam się z kontynuacją losów Marka i Marty.