Zen i sztuka obsługi motocykla

Spodziewałam się trochę czegoś innego, a dostałam filozoficzną dysputę na temat jakości życia i jego sensu. Trochę też dowiedziałam się jak dbać o motocykl. Polecam, ale nie na nudne wieczory, tylko do przemyślenia

Zen-czyli cicha medytacja, religijna kontemplacja.

Podstawową praktyką w tej szkole jest praktyka medytacyjna zwana zazen, czyli siedzący zen, której istotą jest koncentracja myśli na jednym punkcie i kontemplowanie prawdy życia poprzez praktykę siedzącej medytacji.

Poprzez te definicję chcę Wam trochę przybliżyć książkę Roberta M. Pirsiga- Zen i sztuka obsługi motocykla.

To historia, w której autor opisał swą niezwykłą, wakacyjną, podróż, którą odbył ze swym jedenastoletnim synem, Chrisem.

Wyprawa na motorze przez Amerykę stała się świetną okazją do poznania siebie bliżej, wspólnych rozmów, a także jak sobie radzić w trudnych sytuacjach, gdy, np. motor się zepsuje.

Autor w swej książce posługuje się, lub bardziej dokładne jest tu określenie prowadzi dialog, z Fajdrosem.

Fajdros jest to dzieło filozoficzne Platona, należące do tak zwanych dialogów średnich.

W książce tej mamy narratora, który opowiada o złym duchu, imieniem Fajdros.

Pojawia się w snach narratora w taki sposób, że zaczynamy dostrzegać, iż nie tylko narrator ściga Fajdrosa, żeby go zniszczyć, lecz też odwrotnie.

Swoją historię zaś opowiada w taki sposób, aby czytelnik go polubił.

Tylko w jednym miejscu narrator zdradza swoją tajemnicę, że jest heretykiem, bo ocalił duszę, a tak naprawdę ocalił tylko swoją skórę.

Oprócz niego są tylko dwie osoby, które to wiedzą, albo wyczuwają.

Pierwsza z nich to Chris, zdruzgotany i zdezorientowany, ponieważ szuka ojca, którego pamięta i kocha, ale nie może go znaleźć.

Druga osoba to Fajdros, który dokładnie wie, o co chodzi narratorowi i gardzi nim za to.

Jadąc na motocyklu trudno jest prowadzić długie rozmowy, chyba, że ktoś lubi krzyczeć.

Zamiast więc rozmawiać człowiek otwiera się na świat, medytuje.

Patrzy, słucha, wczuwa się w pogodę i snuje wspomnienia.

Autor w tej książce chce pomówić o wszystkich rzeczach, które przemknęły mu przez głowę podczas jazdy motocyklem.

Żyjemy w takim pośpiechu, że rzadko mamy okazję porozmawiać.

Mijają lata i potem dziwimy się, i żałujemy, że tak szybko uciekły.

Oprócz tej medytacji i sztuki naprawy motocykla, autor opisuje również przepiękne krajobrazy, żadnych ogrodzeń, zarośli, ani drzew.

Wzgórza bardzo rozległe na tle zielonych zboczy, pod skalnymi nawisami.

W Montanie zaś mijają pola kukurydzy, a potem stepy bylicy.

Autor w swej książce poruszył wiele wątków myśli starożytnych Greków.

Drogi czytelniku, zachęcam Cię do podróży, aby wraz z autorem spojrzeć na swoje życie trochę inaczej.

Zachęcam do czytania i refleksji.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

Nie jest to książka, którą chłonie się w jeden wieczór (choćby z tej racji, że ma niemal 500 str., a jej treść do łatwych nie należy). Nie jest to przewodnik motywacyjny jak się spodziewałam. To zapis motocyklowej podróży ojca z synem - Chrisem, przy czym ten pierwszy ma za sobą pobyt w szpitalu psychiatrycznym, gdzie poddano go terapii elektrowstrząsami. To tłumaczy symultaniczną narrację, gdy do głosu dochodzi Fajdros – wcześniejsza osobowość Roberta. Książka drogi z elementami filozoficznych rozważań i… poradnikiem dla motocyklistów 