Żelazny sen

Czytaliście kiedyś książkę, w której zawarto inną powieść? I to napisaną z premedytacją w sposób zły? Wszystko przez to, że rzecz dzieje się w alternatywnym świecie, w którym pewien osobnik (zwany dalej A.H.) zamiast dążyć do podboju Europy i świata, wyjeżdża do USA i pisze pulpowe książki fantastyczne.

No i powiedźcie mi - jak się nastawić na taki twór? 🤔

Próbowałam podejść do tego z otwartą głową, więc nie nastawiając się na nic konkretnego zaczęłam czytać to dość dawno... Jednak powieść A.H. jest tak przesiąknięta symbolami, fanatyzmem, patetycznymi paradami, pompatycznymi przemówieniami i obrzydliwymi opisami bitew "czystych genetycznie prawych ludzi" z "wynaturzonymi, zmutowanymi i obrzydliwymi kreaturami", że były fragmenty, przez które przedzierałam się jedynie siłą woli 🙈

Tyle, że takie właśnie momenty i opisy są tu dodane specjalnie, a cała powieść, która zyskała nagrodę Hugo w USA alternatywnego świata, prawie zdominowanego przez Wielki Związek Sowiecki, jest w posłowiu skrytykowana i ośmieszona wraz z jej autorem przez niejakiego Homera Whippla - fikcyjnego krytyka literackiego. No i dla tego posłowia, w którym powieść jest dosłownie zniszczona, a sam jej autor wykpiony, warto przeczytać i przemęczyć te trochę ponad 300 stron powieści upadłego na umyśle autora 😏

Jak widzicie - Norman Spinrad w odważny sposób zadrwił nie tylko z znanego nam tyrana, wkładając w nasze ręce powieść, która z każdym rozdziałem jest coraz gorsza, ale też naśmiewa się z niskich lotów literatury sci-fi, czy nagród literackich w których najważniejszym głosem są fani... To pierwsza książka tego autora, ale widać, że lubi kontrowersyjne i skandalizujące tematy, więc jestem ciekawa innych jego powieści.

Nie wiem komu mogę polecić ten oryginalny tytuł 🤔 na pewno może być to ciekawostka dla osób interesujących się historią II wojny światowej, bo odniesień jest tu sporo. Od sposobu zdobycia władzy przez głównego bohatera powieści, czyli Ferica Jaggara, po podobnie brzmiące nazwiska jego popleczników i rzeczywistych osób. Ktoś, kto dobrze zna historię, wyłapie na pewno więcej powiązań niż ja.

Norman Spinrad jest jednym z pisarzy, którzy wzbudzają skrajne emocje. Jedni twierdzą, że tak wypaczony umysł, jak jego to rzadkość, a drudzy są zafascynowani tym, co potrafi ludzka wyobraźnia stworzyć. Takie powieści to także świetny materiał do dyskusji, klubów książki.

Historia, która znajduje się za okładką "Żelaznego snu" to książka w książce. Ta, która została umieszczona w środku istnieje w alternatywnej rzeczywistości i zdobyła w niej nagrodę Hugo. Nie było by w tym niczego dziwnego i zaskakującego gdyby nie to, że jej autorem jest sam Adolf Hitler.

Ale także w tej rzeczywistości Hitler ma takie same poglądy, a główny bohater owej książki pragnie dążyć do tego, by w jego kraju były tylko osoby "czyste". Ma wręcz obsesję na punkcie naprawy swojej ojczyzny. Wydaje się znajome? To wyobraźcie sobie, że Hitler jest w tym przypadku genialnym ilustratorem i pisarzem, który wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i żyje tam jak pączek w maśle.

Takie książki podczas oceny, wypowiadania się na ich temat są bardzo trudnym tematem. Z jednej strony autor napisał coś bardzo ciekawego, alternatywnego, a jednocześnie poszedł w ślad za człowiekiem, którego wszyscy potępiają. Tylko czy to, że stworzył taką rzeczywistość oznacza od razu, że go popierał, chciał gloryfikować? Otóż nie. Ale, ciekawostką jest, że "Żelazny sen" został w Niemczech zakazany, bo miała promować nazizm.

To książka, którą pochłonęłam bardzo szybko i sci-fi z najwyższej półki. Mimo, że to kontrowersyjny temat i przypuszczam, że wielu się nie zgodzi, to uważam, że Spinrad stworzył powieść tak kontrowersyjną, że strach powiedzieć, że jest po prostu świetna.

Alternatywnych rzeczywistości w literaturze można szukać i znaleźć je bez problemu, ale któż miałby odwagę z Hitlera zrobić człowieka zbierającego nagrody za napisane przez siebie powieści? No i które wydawnictwo zdecydowałoby się taką książkę wydać?

Chapeau bas dla Domu Wydawniczego Rebis, że trafiła ona do Wehikułu Czasu, a czytelnikom dzięki temu pozwolili poznać jedną z najbardziej kontrowersyjnych książek, jakie ujrzały światło dzienne. Oby takich więcej!

Recenzja powstała we współpracy z Domem Wydawniczym Rebis.

"Żelazny sen" to świetne, ciekawe i intrygujące sci-fi! Autor przedstawia tutaj alternatywną historię, gdzie Adolf Hitler jest doskonałym ilustratorem i wybitnym pisarzem, który otrzymał Nagrodę Hugo.

Norman Spinrad, napisał książkę jednocześnie ustanawiając jej autorem Hitlera. Jego poglądy znalazły odzwierciedlenie w lekturze. Główny bohater jest owładnięty obsesją czystości rasy. W jego umyśle ojczyzna jest czysta i wolna od wad, jednak kiedy do niej przybywa jest wielce rozczarowany rzeczywistością. Niektóre wydarzenia mogą nam wydać się znajome. Feric Jaggar powoli zdobywa wpływy, i sięga po władzę w kraju. Jego celem jest pozbycie się istot niższych i tzw. Dominatorów.

Tytuł ten jest bardzo oryginalny i wciągający, chociaż niekiedy trudno mi się go czytało. Mimo to bardzo dobrze spędziłam z nim czas. Jest trochę absurdalny biorąc pod uwagę zamysł autora na powieść.

"Władca swastyki", bo taki nosi tytuł książka zawarta w książce, na pewno jest w pewien sposób kontrowersyjną i przewidywalną historią. Wiele elementów było oczywistych, najbardziej zaskakujący był początek.

Na pewno jest to inna i interesująca lektura. Jeśli lubicie fantastykę naukową, uważam, że warto po nią sięgnąć.

Żelazny sen to "powieść w powieści" i w środku znajdziemy książkę Władcy Swastyki, napisaną przez Adolfa Hitlera. Żyje on w alternatywnej rzeczywistości, w której wyemigrował do Stanów Zjednoczonych po udziale w pierwszej wojnie światowej, by tam zostać rysownikiem, a później pisarzem science fiction. Sam świat też wygląda zgoła inaczej - nie doszło do wybuchu drugiej wojny światowej, w Niemczech nastąpił przewrót komunistyczny, a Wielki Związek Sowiecki zajmuje całą Eurazję. Przeciwwagą jest pakt Stanów Zjednoczonych i Japonii, zaś nastroje są bardzo podobne do tych z okresu Zimnej Wojny. W takich właśnie okolicznościach Adolf Hitler napisał swoją książkę Władcy Swastyki.

Przedstawia ona losy Ferrica Jaggara, który przybywa do Wielkiej Republiki Heldonu, aby znaleźć się wśród najczystszych przedstawicieli rasy ludzkiej. Żyje on bowiem w świecie, w którym doszło do wojny atomowej, a w wyniku promieniowania powstało bardzo wiele różnych mutacji, mniej lub bardziej widocznych. Jaggar jest owładnięty obsesją czystości rasy ludzkiej, z miejsca zdobywa serca mieszkańców Heldonu i pnie się na szczeblach władzy oraz snuje plany podboju poszczególnych państw, zamieszkałych w głównej mierze przez mutantów. Jak to się rozwinie, dość łatwo przewidzieć, co nie oznacza, że autor nie potrafi zaskakiwać.

W książce znajdziemy wiele analogii do historii III Rzeczy Niemieckiej i poglądów Hitlera - na czystość rasy ludzkiej, na rasę panów, na tysiącletnią Rzeszę, radykalny antykomunizm, kult mocy i męskości - wiele opisów czarnych strojów, wykonanych ze skóry i ozdobionych różnymi emblematami. Jednocześnie Norman Spinrad w przemówieniach Jaggara stara się oddać styl przemówień Hitlera, a jego jednostka specjalna w skrócie jest nazywana oddziałami SS. To wszystko może wywoływać dość mieszane uczucia, żeby wykorzystywać historię hitlerowskich Niemiec do napisania powieści. Warto jednak wiedzieć, że Żelazny sen, to pełna ironii drwina z postaci Hitlera, literatury science fiction, która jest uważana za literaturę niskich lotów, z nagród literackich, bowiem Hitler w alternatywnej rzeczywistości dostał za tę powieść nagrodę, mentalności ludzkiej - tłumy ślepo podążające za Hitlerem, czy w końcu gustów literackich - na samym końcu znajdziemy bowiem recenzję fikcyjnego krytyka, który wypunktowuje wszystkie błędy i niedociągnięcia Władcy Swastyki, pokazując, że to literatura pisana w pośpiechu, tuż przed śmiercią autora.

Żelazny sen ciężko jednoznacznie ocenić ze względu na opisywane w niej wydarzenia, jak i sam fakt, że jest to "powieść w powieści" i w środku znajdziemy fikcyjną książkę twórcy III Rzeszy Niemieckiej Władcy Swastyki. Jest to z pewnością kontrowersyjny tytuł, nie każdemu przypadnie do gustu, ale ja nie żałuję czasu spędzonego z tą lekturą.

Norman Spinrad przebrał się za młodego pisarza Adolfa Hitlera i napisał powieść "Władca swastyki". Dostaliśmy powieść fikcyjnego autora z wykręconą, prawdziwą historią i sankcjonującym prawdę posłowiem. Schizofrenii można dostać. 😒 Jest tak: Napromieniowany i zmutowany świat po wojnie jądrowej. Hel­der­czyk, Feric Jagger, genetycznie czysty człowiek, przybywa do Wielkiej Republiki Haldonu, by dołączyć do innych czystych i zacząć walkę z wszędobylskimi mutantami: błękitkami, karłami, jajogłowymi, papugogębnymi, ropuszanami i innymi mieszankami zmutowanych gatunków. Zostaje przy­wódcą Par­tii Rene­sansu Ludz­ko­ści, którą delegalizuje a w jej miejsce tworzy nową partię Syno­wie Swa­styki mającą na celu ocalenie genetycznej czystości rasowej Haldonu oraz podbicie każ­dej nada­ją­cej się do za­miesz­ka­nia pię­dzi ziemi. ­Ryce­rze Swa­styki, zbrojne ramię Synów Swastyki, odziani w czer­wone pele­ryny ozdo­bione czarną swa­styką wpi­saną w biały krąg. Ten sam motyw powta­rzał się na czer­wo­nych opa­skach, które nosili na prawym rękawie, budzą strach. Poparcie dla Ferica Jaggera rośnie. Wódz idzie po władzę totalitarną..... Do ręki wzięłam książkę fantastyczno-naukową a czytam znaną historię ubraną w inny kubraczek jednak przyozdobiony znanymi symbolami kojarzącymi się wprost z nazizmem. Źle się czyta tę powieść. Nie dość, że znasz bohaterów, to świat przedstawiony też jest znany a do tego ubogi i płytki. Jedyne czego jest dużo to wykrzykniki. Nie doszukuję się w powieści drugiego dna, nie mam ku temu kwalifikacji. Zapewne nie do końca zrozumiałam zamysł Spinrada. Trudno. Pierwsza warstwa jest jasna i czytelna. I ta mnie nie zachwyca nawet jeśli to bardzo dobra satyra jest. Pozostaję zmieszana jednak nie wstrząśnięta.