Zdradzeni * *

Książka która ukazuje jak w Polsce politycy traktują POLICJE, WP itp. Ludzie którzy nie mają pojęcia o danej tematyce stają się ministrami a jak już dochodzi do wypadku to jedyne co potrafią - ZNISZCZYĆ.

Książka ukazuje to jak państwo korzysta z umiejętności swoich żołnierzy po czym gdy pojawia się problem to system ich wypluwa i pozostawia na pastwę losu.

Wielki szacunek dla tych którzy o nich nie zapomnieli.

Żołnierze z wojska polskiego przygotowują się do odlotu na misję do Libanu. Niestety lot zostaje odwołany, a oni muszą czekać na dalsze dyspozycje. Nagle okazuje się, że zamiast do Libanu, zostaną przetransportowani do Afganistanu. Mają pół roku, aby się przygotować do działań wojennych. Kiedy w końcu wyruszają, czeka ich ogromne zaskoczenie. To, co dzieje się na polu bitwy, ich relacje oraz relacje z sojusznikami czy służbami, pozostawiają wiele do życzenia. Co się stanie, kiedy zostaną oskarżeni o zbrodnię wojenną, o morderstwa cywili? Czy naprawdę było tak, jak podają media? Kto w Polsce rozdmuchał akcję do wielkich rozmiarów? A w końcu – komu najbardziej zależało na splamieniu honoru polskiej armii?

Jak twierdzi napis na okładce, jest to mocna, prawdziwa historia. W 2007 roku na misję do Afganistanu zostali wysłani polscy żołnierze, by pomagać w walce z talibami Amerykanom. Niestety od początku wszystko idzie źle.

Autorka zebrała wszelkie dokumenty potrzebne jej do stworzenia tej wartościowej lektury, o której Wam dzisiaj opowiadam. Przeprowadziła liczne wywiady, szperała w zeznaniach, obnażyła prawdę o polskiej scenie politycznej.

Popełniać błędy jest rzeczą ludzką. Jednakże przyznać się do niego, nie jest już czynem oczywistym i naturalnym. Częste słowa rzucane pod kątem naszych polityków (kłamcy, manipulanci), po tej lekturze wydają się być jak najbardziej szczere i słuszne. Myślę, że książka Edyty Żemły otworzy nam, Polakom – cywilom, oczy. Ukaże porażki polskiego systemu.

Wiadomo, wojna niesie za sobą ofiary. Niestety, co również widzimy często w telewizji, z reguły są to osoby niewinne. Jednak w odniesieniu do siedmiu żołnierzy oskarżonych o ludobójstwo – czy w tej sytuacji nie dało się uniknąć klęski, strat? Oczywiście, że się dało. Cała misja od początku była ustawiona.

Wiele ucierpiały rodziny oskarżonych. Ucierpiało całe wojsko. Śledczy nie chcieli nawet słuchać wyjaśnień - od początku byli gotowi postawić wyrok. Dziesięć lat – tyle trwał proces. Proces, który w ogóle nie powinien zostać powołany do życia. Służby powinny bronić swoich żołnierzy! A tymczasem to właśnie oni podstawiali im nogi i skopali leżących.

Ten, kto nigdy nie przeżył wojny – nie zrozumie w pełni tego, co czują żołnierze podczas misji. Kiedy każdy kolejny dzień jest niepewny, kiedy każdej minuty zagrożone jest ich życie. Miny zasadzki, całonocne ostrzeliwanie, niebezpieczne patrole – nigdy nie mogli czuć się bezpieczni.

Kiedy rozpoczął się proces, zarówno politycy jak i media zaczęli wyciągać wszystkie brudy na powierzchnię. Nawet drobne żarty, które nie miały znaczenia, obróciły się przeciwko oskarżonym. Takie otrzymali podziękowanie za obronę kraju.

Oburzającym był fakt, że tylko polscy politycy wysłali swoje wojsko bez ograniczeń. Amerykanie mogli wykorzystywać ich do woli, co też robili – nikt nie mógł się sprzeciwić. Nie tylko otrzymali zepsuty sprzęt, ale również nie zabezpieczono im „tyłów”. Służby wywiadu i kontrwywiadu nie zebrały odpowiednich informacji, nie zaznajomili się z tubylcami, dlatego też cała armia pojechała w ciemno.

Branżowy język publikacji pozwala na realne spojrzenie. Uczucia złości, bezsilności, mimo upływu lat, wciąż burzą spokój przesłuchiwanych. Jest to książka warta każdej uwagi, należy się w nią wczytać, poznać prawdę, jaka była do tej pory skrywana. Dlaczego politycy zhańbili polskich żołnierzy? Poznajcie kulisy procesu, który nigdy nie powinien mieć miejsca. Poznajcie historię żołnierzy, którzy pojechali walczyć, a z bohaterów stali się mordercami. Odpowiedzmy sobie na pytanie, dlaczego przedstawiciele naszej władzy, z Macierewiczem na czele, postawili sobie za cel znieważenie polskiej armii.

W treści wymienione jest nazwisko mojego wykładowcy (generała), więc chciałabym kiedyś mieć okazję, by z nim porozmawiać o akcji „Nangar Khel”.

Recenzja znajduje się również na [Adres usunięty]