Zdjęcie snu

Przeszłość.

Spokojne miasteczko Ostoja zostaje pogrążone w mroku, spokojne... no właśnie... było, do czasu.

Seryjny morderca grasuje, policja wszczyna śledztwo.

Sprawa okazuje się dość skomplikowana, brutalnych zabójstw jest coraz więcej, ofiarami są dzieci, ich ciała są poparzone a przy nich pozostawione pluszowe kotki.

Kociarz, taki dostaje przydomek zwyrodnialec, który tak naprawdę nigdy nie został schwytany.

Teraźniejszość.

Ostoja, kilkanaście lat później.

Dość popularny pisarz, Filip Dragan, dostaje zaproszenie od samej burmistrzyni w celu odwiedzin miasta aby spisać każdy szczegół z minionych koszmarnych lat i na tej podstawie wydać książkę. Popełnione zbrodnie wstrząsnęły tutejszymi mieszkańcami i nie tylko, sprawa była nagłaśniana w gazetach, pojawiała się na pierwszych stronach, niestety do dnia dzisiejszego zabójca pozostał na wolności.

Niestety... nikt nie przewidział tego, że rozgrzebywanie brudów z przeszłości stanie się najprawdziwszym koszmarem.

Tymczasem dochodzi do zabójstwa, któro jest bardzo ale to bardzo podobne do tych sprzed lat.

Nikt nie spodziewał się, że Kociarz wróci... a może to jego naśladowca?

Filip Dragan dołącza do śledztwa w celu rozwiązania tej skomplikowanej zagadki, jednak niczego nie świadomy mężczyzna staje w obliczu niebezpieczeństwa.

"Zdjęcie snu" to naprawdę dobry thriller kryminalny, historia, która wciągnęła mnie niemal od pierwszych stron. Przerażająca historia, w której roi się od tajemnic i sekretów.

Mroczny, wręcz duszny klimat, morderstwa w tle, nieuchwytny zabójca, małe miasteczko... to powieść tego typu, które wręcz uwielbiam i autor naprawdę się postarał, gdyż tak się wkręciłam, że miałam mały problem, by odłożyć ją choć na chwilę.

Demony z przeszłości lubią powroty.

Budzą się ze snu pełne energii, by zastukać do pamięci człowieka, oczywiście w najmniej oczekiwanym momencie.

Czy wiecie, że ta książka to debiut autora?

Ja zabierając się za czytanie byłam tego świadoma, ale do tej pory jest mi ciężko w to uwierzyć, serio.

Pomimo drobnych mankamentów, to debiut, który jest zdecydowanie warty uwagi!

Polecam! 🖤

„Zdjęcie snu” to debiutancka powieść Maxa Fudali, która ukazała się w grudniu 2024 roku nakładem Wydawnictwa Novae Res. Na 562 stronach autor serwuje czytelnikom mroczny kryminał z elementami thrillera i subtelnymi akcentami paranormalnymi. Akcja powieści rozgrywa się w fikcyjnym sennym miasteczku Ostoja, które przed laty było miejscem serii brutalnych morderstw nastolatków. Ofiary znajdowano ze śladami poparzeń i szmacianymi maskotkami w dłoniach. Sprawca, zwany Kociarzem, nigdy nie został schwytany. Po kilkunastu latach do Ostoi przybywa znany pisarz Filip Dragan, zaproszony przez burmistrzynię, by napisać książkę o dawnych zbrodniach. Wkrótce po jego przyjeździe dochodzi do kolejnego morderstwa, przypominającego te sprzed lat. Filip Dragan angażuje się w śledztwo, które prowadzi go przez labirynt tajemnic i niebezpieczeństw.

Czy pisarzowi grozi niebezpieczeństwo ze strony mordercy?

Autor prowadzi narrację dwutorowo. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością, a dodatkowo wprowadza tak zwane "rozdziały 0”, będące realistycznymi snami głównego bohatera. Ten zabieg narracyjny dodaje historii głębi i pozwala lepiej zrozumieć motywacje postaci. Język autora jest klarowny i sprawny, co ułatwia odbiór skomplikowanej fabuły.

Świetnie wykreowani bohaterowie. Filip Dragan to postać złożona, outsider próbujący rozwikłać zagadkę morderstw. Jego interakcje z mieszkańcami Ostoi, zwłaszcza z detektywem, tworzą interesującą dynamikę. Postacie drugoplanowe są dobrze zarysowane, każda z nich wnosi coś istotnego do fabuły.

Mocne strony to złożona, wielowarstwowa fabuła trzymająca w napięciu.Mroczny, duszny klimat małego miasteczka. Umiejętne połączenie elementów kryminału z wątkami paranormalnymi. Zaskakujące zwroty akcji i nieprzewidywalne zakończenie.

Są też słabsze strony powieści. Momentami zbyt długie opisy mogące spowalniać akcję.

Niektóre wątki poboczne mogłyby być bardziej rozwinięte.

"Zdjęcie snu” to udany debiut Maxa Fudali, który z powodzeniem łączy elementy kryminału, thrillera i powieści obyczajowej z subtelnymi wątkami paranormalnymi. Mimo drobnych niedociągnięć, książka wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca. To bardzo solidny debiut literacki, który wyróżnia się mrocznym klimatem, interesującą narracją i dobrze poprowadzoną intrygą kryminalną. Autor potrafi budować napięcie i zaskakiwać czytelnika, a warstwa psychologiczna i elementy snu wprowadzają głębię. Na plus zasługuje również dopracowane tło społeczne i realistyczne dialogi.

Punkt odjęty za pewne dłużyzny i nie w pełni wykorzystany potencjał niektórych wątków, ale jak na debiut, to bardzo obiecujące otwarcie kariery pisarskiej.

Polecam ją wszystkim miłośnikom mrocznych, wielowarstwowych historii z nieoczywistym zakończeniem.

Ocena: 7/10 ⭐️

BRUNETTE BOOKS

W niewielkiej miejscowości Ostoja dochodzi do serii morderstw dzieci i nastolatków. Wszystkie ofiary wyglądały, jakby zmarły w skutek nieszczęśliwego wypadku, ale każda z nich trzymała w ramionach niewielką maskotkę przypominającą kotka. Sprawa nigdy nie została rozwiązana. Gdy po kilku latach do Ostoi przybywa Filip Dragan na zaproszenie burmistrz, by napisać książkę o tych zdarzeniach, wraz z nim powraca Kociarz - albo jego wierny naśladowca. Giną kolejne osoby i mogłoby się wydawać, że każda z nich miała coś wspólnego z nastolatkami, którzy zostali zamordowani w przeszłości. Filip od razu przyłącza się do śledztwa, poznając na miejscu Marcusa Faulknera - profilera, który dawno temu zajmował się sprawą Kociarza. Czy zdążą na czas, aby zapobiec kolejnym ofiarom?

"Zdjęcie snu" to fascynujący thriller z wątkami kryminalnymi oraz paranormalnymi. Akcja została podzielona na dwie części - teraźniejszość oraz sny Filipa, w których spotyka on ofiary Kociarza, ale także ma możliwości przyjrzeć się miejscu zbrodni.

Autor zabiera nas w wyjątkową podróż, gdzie jawa miesza się ze snem i ciężko odróżnić, co jest prawdziwe.

Akcja nieco mi się dłużyła, z pewnością dałoby się ją nieco ukrócić, jednak trzyma w napięciu do samego końca.

Bohaterowie zostali wykreowani w ciekawy sposób. Każdy z nich zmaga się z grzechami przeszłości, a rozwiązanie sprawy Kociarza to krok w stronę rozgrzeszenia.

To książka pełna symboliki, ale również refleksji nad doczesnym życiem. Pokazuje, że sen bardzo często odgrywa ważną rolę, szczególnie w kontakcie między żywymi a umarłymi.

*współpraca reklamowa*

Mroczna okładka, więc nikogo nie powinno dziwić, że książka przyciągnęła moja uwagę, tym bardziej, że to kryminał. Jako, że jest to debiut, to podchodziłam do lektury bez większych oczekiwań, dlatego też ze satysfakcją mogę powiedzieć, że jestem mile zaskoczona całością historii.

Ostoja, małe i spokojne miasteczko, w którym przed laty doszło do morderstw nastolatków. Sprawca pozostał nieuchwytny, a detektyw prowadzący sprawę ucieka z miasta, przez co wszytko zostało owiane tajemnicą. Po latach do miasteczka przyjeżdża pisarz, który ma za zadanie napisać reportaż opowiadający o wydarzeniach sprzed lat. Jego obecność jednak nie podoba się mieszkańcom, a okolicą wstrząsa wiadomość o powrocie seryjnego mordercy.

Kolejny mocny debiut, jaki w ostatnim czasie miałam przyjemność czytać. Zaczęło się w miarę spokojnie, mamy krótki wstęp i bardzo szybko przechodzimy do konkretów. Sukcesywnie odkrywamy kolejne tropy i poszlaki, choć muszę też zaznaczyć, że czasami dojście do kolejnych informacji jest dość rozciągnięte, fabuła momentami robi się monotonna, dopełniają ją wątki obyczajowe, czasami dostajemy rozdział, który przenosi nas do wydarzeń z przeszłości.

Książka należy do tych bardziej opisowych, zazwyczaj takie lektury mi się dłużą, jednak tutaj absolutnie nie doznałam tego uczucia. Bardzo szybko wciągnęłam się w fabułę, byłam jej bardzo ciekawa, sama próbowałam rozwiązać zagadkę, autor troszkę tutaj wodzi czytelnika za nos, dawkując zarówno informacje jak i napięcie. W treści też można zauważyć wyraźne nawiązanie do tytułu powieści, rzeczywistość łączy się ze światem snów, a sny naprowadzają pisarza na kolejne odkrycia.

Jestem pod wrażeniem tej książki, to świetny i wciągający kryminał, w którym nie można być wszystkiego pewnym na sto procent, fabuła naprzemiennie zaciska i rozluźnia napięcie, czasami jest bardzo ciekawie, żeby za chwilę zrobić się nieco monotonnie, czytało mi się ją bardzo lekko. Debiut uważam za udany, lektura godna uwagi, zachęcam do lektury.

*olilovesbooks2*

“Zdjęcie snu” to znakomity kryminał debiutującego Maxa Fudali. Zabiera on nas do urokliwego i małego miasteczka -Ostoja, jednocześnie uwikłanego mrokiem i licznymi zbrodniami.

Filip Dragan- główny bohater powieści, rozpoznawany choć wciąż niespełniony pisarz, zostaje zaproszony przez Burnistrzynię Ostoi, aby opisać dawną tragedię, jednocześnie upamiętnić jej ofiary, którymi były dzieci. Trzy morderstwa oraz jedno zaginięcie, ponieważ ciała nigdy nie udało się znaleźć. Nie wszystkim się to podoba, a gdy Dragan bardziej zagłębia się w tajemnicę, zaczynają pojawiać się kolejne morderstwa. Przypominają one te sprzed lat, ponieważ ofiary mają te same obrażenia i trzymają pluszową maskotkę kotka (od której wzięła się nazwa mordercy). Tyle, że nikt do końca nie jest pewien, czy to ta sama osoba, czy może naśladowca starego “Kociarza”…

Autor opisuje historię umiejętnie przeplatając przeszłość oraz teraźniejszość. Doskonałym oraz niesztampowym zabiegiem są także rozdziały nazwane “0”, w których ukazują się nam sny Filipa.

Senne mary, mieszkańcy Ostoi, dawne ofiary, dlaczego śnią się akurat jemu?

Da się wyczuć, że postacie były tworzone długo i do perfekcji przez autora, są one tak przedstawione, że realnie jesteś w stanie się z nimi zżyć. Główny bohater, lekkoduch naznaczony tragedią, inteligent z lekko gorzkim oraz staroświeckim spojrzeniem na świat, stroniący od ludzi oraz z głupkowatym poczuciu humoru.

Poznajemy również Markusa Faulknera, prywatnego detektywa i profilera policyjnego. Ekstrawertyczny introwertyk, który nie boi się brudu tego świata, wie czym jest, łaknący adrenaliny z niebezpieczeństw lasów i opuszczonych miejsc nocą czy spotkania z mordercą, a ucieka przed życiem i ślubem z ukochaną. Wiecznie musi komuś pomagać, kogoś uratować, lecz nie potrafi pomóc samemu sobie. Jest pewnego rodzaju łącznikiem pomiędzy teraźniejszością, a przeszłością, ponieważ brał udział w sprawie, ale nie udało mu się jej rozwiązać, ponadto był zmuszony do ucieczki. Teraz może być tylko cieniem policji, ale staje się również cichym konsultantem Filipa.

Emilia to bohaterka, która moim zdaniem zamyka “trio”. Policjantka, starsza siostra pierwszej ofiary “Kociarza”. Outsiderka, która posiada wiele talentów. Kobieta skryta, tłumiąca w sobie zbyt wiele, jak na drobną posturę.Blisko współpracuje z Filipem, gdy stare sprawy zostają wygrzebane. Obecność Markusa musi on zachować jednak dla siebie, bo gdy tylko o nim wspomni Emilia natychmiast zamyka się w sobie i gaśnie.

Bohaterowie drugoplanowi, jak inspektor Henryk, Paweł, Ann, Tymon, Tomasz, ale również trzecioplanowe, a nawet takie, które się tylko pojawiają raz czy dwa razy są pełnokrwiste i autentyczne! Czapki z głów!

Książka napisana bardzo zrozumiałym, subtelnym, bogatym językiem, co wynika z kunsztu autora i z tego jakim językiem teraz twórcy powinni się posługiwać, takie perełki trzeba chronić! Nie potrzebne są nadwyraz wulgarne słowa lub brutalności tylko dla trendu, popularności czy sprzedaży. Bogate opisy mogą trochę przeszkadzać, ale widziałam o wiele dłuższe niż tutaj. Napięcie utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie, wskazówki są tak rozmieszczone, że dałoby się domyślić już w ⅖ książki, ale jednak plot twisty uniemożliwiają to do samego końca. Dla ciekawości i sprawdzenia autora przeczytałam dwa razy i wszystko spina się co do przecinka!

Cała historia, bohaterowie, jak i sama końcówka wywarła na mnie takie wrażenie, że nie omieszkam sięgnąć po nią jeszcze raz. To tak jak z ulubionym filmem, możesz go oglądać tysięczny raz, a i tak cię wzruszy, rozbawi i będzie to dobrze spędzony czas! Polecam stworzyć sobie playlistę dedykowaną do tej książki, pomaga w imersji! Co ciekawe, na instagramie autora, prawie wszystkie utwory, które zostały dodane do rolek spinają się do klimatu książki- CUDO! Świetny zabieg!

Takich debiutów nam trzeba, tego brakuje dzisiejszym twórcom, subtelności i wyrafinowania na wysokim poziomie. Historii pełnej emocji, człowieczeństwa i dobrego humoru. Co nie wyklucza, absolutnie mrożącego krew w żyłach thrillera psychologicznego z dusznym klimatem w tle. Brawo, czekam na następną!