Zdążę cię zabić

"Nasz departament ma chronić wszystkich i wszystkim służyć, ale niektórzy otrzymują lepszą ochronę i lepsze usługi niż pozostali... zarządzanie miastem przypomina zarządzanie firmą. Po prostu trzeba dbać o najlepszych klientów... to ci, którzy generują największy dochód... sławni i bogaci."

Bardzo lubię styl pisania Jamesa Pattersona, z jednej strony świetnie buduje napięcie i poczucie zagrożenia, a z drugiej wprowadza do swoich powieści harmonię i uporządkowanie, wątki logicznie są ze sobą powiązane, precyzyjnie domknięte, bez względu na rozmach i szczegółowość akcji wszystkie detale składają się w spójną całość. I tak właśnie jest też w przypadku tej książki, czyta się ją błyskawicznie, bardzo dobrze skonstruowana, zbudowana z wielu krótkich tematycznych rozdziałów, dzięki którym zgrabnie się w niej odnajdujemy, odpowiada nam bardzo szybkie tempo akcji, złożoność kryminalnej intrygi, ciekawi bohaterowie i ten wyjątkowy kryminalny pazur autora.

Fabuła w miarę zagłębiania się w nią coraz bardziej się nakręca, pojawiają się nowe wątki i okoliczności prowadzące do wyjaśnienia zagadki czterech powiązanych ze sobą zabójstw. Policja podejrzewa, że morderca dokonuje osobistego wymiaru sprawiedliwości, zawiedziony bezsilnością systemu prawa, bezwzględnie eliminuje tych, którzy uniknęli kary, a obciążeni są różnymi przestępstwami. To swoiste oczyszczenie Nowego Jorku z niepożądanych jego mieszkańców. W tle rozwiązywanego śledztwa mamy brudną politykę, manipulowanie opinią publiczną nasilone zwłaszcza podczas kampanii o stanowisko burmistrza, siłę pieniądza, korupcję i mafijny świat. Presja czasu zaczyna odgrywać coraz większe znaczenie. Jak w tym zazębiającym się kołowrocie wydarzeń wyłuskać te prawdziwe i przydatne? Dlaczego tak trudno trafić na trop tego inteligentnego i przebiegłego seryjnego mordercy? Na ile adekwatne jest nadane mu przez prasę przezwisko Czyściciel? Które z zebranych poszlak okażą się kluczowe? Dlaczego ofiarami stają są bogaci i sławni? Czy uda się reprezentantom elitarnego wydziału policji RED dotrzeć do rozwiązania sprawy?

Autor proponuje nam również, rozgrywające się niejako w tle, bardzo ciekawe i pogmatwane osobiste relacje bohaterów książki, które dodają smaczku powieści. Zach Jordan i Kylie MacDonald, policjanci oddziału RED, to wyraziste i interesujące postaci, obdarzone różnymi osobowościami i nawykami. Z chęcią śledzimy towarzyszące im wydarzenia i postępy w rozwiązywaniu tej detektywistycznej łamigłówki. A trzeba przyznać, że wiele się w tej powieści dzieje, dużo niepewności, wątpliwości, przesłanek i prawdopodobnych przypuszczeń, trudnych do wyłapania dowodów, poczucie śmiertelnego niebezpieczeństwa i nieuchronnie upływającego czasu. Interesująca powieść kryminalna, osadzona na dobrej i sprawdzonej konstrukcji, trzymająca w napięciu, wypełniona intrygującymi okolicznościami zbrodni, ciekawym detektywistycznym dochodzeniem i mocno zaskakująca swoim zakończeniem.

[Adres usunięty]

James Patterson jest pisarzem specjalizującym się w thrillerach oraz powieściach kryminalnych. Należy wraz z Danem Brownem, Stephanem Kingiem i Johnem Grishamem do czołówki najpopularniejszych amerykańskich autorów. Napisane przez niego książki trafiają na listy światowych bestsellerów. Sławę przyniosła mu pozycja „Along Came the Spider”, która została zekranizowana. „Scenariusz mordercy” oraz „Zdążę cię zabić” napisał wraz z Marshallem Karpem.

Oddział NYPD RED powołany przez burmistrza do spraw dotyczących osób z pierwszych stron gazet ponownie wkracza do akcji. Tym razem detektywom Jordanowi i McDonald przyjdzie się zmierzyć z seryjnym mordercą, który na własną rękę wymierza sprawiedliwość. Jego ofiarami są zawsze osoby, które popełniły zbrodnie, ale nie zostały za nią skazane. Policji uda się złapać przestępcę, tylko jeśli trafnie wyselekcjonują kolejną ofiarę.

„Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą(...)" Mt 7,1-3. Słowa te idealnie wpasowują się w tematykę „Zdążę cię zabić”. Zwykły człowiek nie powinien orzekać winy, nawet gdy działa w dobrej intencji, od tego jest policja, sąd, władza. Nie jest ona nieomylna, czasami wydaje złe wyroki, przez co zdarza się, że niewinni ludzie zostają skazani karą więzienia, a winni bezkarnie chodzą po ulicach, jednak ja wierzę, że wszystko do nas powraca niczym karma. Szóste przekazanie dekalogu głosi „nie zabijaj” i choć na świecie istnieje wiele wyznań, to uważam, iż tego jednego wszyscy bez wyjątku powinni przestrzegać ponad wszystko.

Zawsze czytając powieści napisane przez Pattersona mam ochotę krzyknąć: „wow!”. Moim zdaniem to jeden z najlepszych amerykańskich pisarzy zajmujących się tematyką kryminalną. Umiejętnie zbudowane napięcie, stopniowo dawkowana akcja, która nieustannie brnie do przodu, idealne nakreśleni bohaterowie, zaskakujące zakończenie – to niektóre z rzeczy przykuwających moją uwagę. W „Zdążę cię zabić” nie znajdziemy przydługich opisów. Treść jest rzeczowa, zrozumiała, a przede wszystkim przemyślana. Intryga goni intrygę, a całość przepełniona jest tajemniczym klimatem oraz niespodziewanymi zwrotami akcji. Autorzy dzielą książkę na krótkie rozdziały osiągające długość maksymalnie kilku stron. Zdecydowanie wpływa to na szybkość czytania powieści. Styl, język, składnia zdań w mojej opinii pozostają bez zarzutu. Książka jest nie lada gratką dla miłośników literatury kryminalnej.

„Zdążę cię zabić” trzyma w napięciu do ostatniej strony. Wątek polityczny odgrywający się w tle nie przytłacza, a zdecydowanie podtrzymuje interesujący klimat. Myślę, że nie tylko fani Pettersona będą zadowoleni. Jest to książka dla wszystkich, którzy lubią kryminały, thrillery, powieści sensacyjne oraz dla czytelników dopiero zaczynających przygodę z tym gatunkiem. Polecam.

Oblicza samosądu

Istnieją stanowiska szczególnie narażone na korupcję, są również takie zawody, których wykonywanie – przy braku należytej uwagi i dbania o life balance – prowadzi do wypalenia zawodowego. Często też poczucie braku sensu wykonywanej pracy, bezsilność, która ogarnia człowieka po kolejnej porażce sprawiają, że przechodzi ON na „drugą stronę”, zaczynając działać na granicy prawa bądź poza obowiązującymi normami. Taki schemat działania można zaobserwować szczególnie u policjantów, którzy widząc kolejnego przestępcę wychodzącego z więzienia i śmiejącego się im w twarz, niejednokrotnie mają ochotę wymierzyć sprawiedliwość we własnym zakresie. Tyle tylko, że nie wszyscy przechodzą od takich kuszących myśli do czynów…

A jak sytuacja ta wygląda w przypadku nowojorskich policjantów? Tego zapewne do końca nie wiadomo, pewne jest jednak, że w mieście grasuje ktoś, kto jednak postanowił zająć się tymi, którzy z różnych względów uniknęli odpowiedzialności karnej za czyny, które popełnili. Ów tajemniczy osobnik, przez media nazwany Czyścicielem, uprowadza swoje ofiary, torturami wymusza przyznanie się do zbrodni, a następnie dusi. Kilka godzin po znalezieniu zwłok w Internecie pojawia się nagranie, będące swego rodzaju spowiedzią. Pierwszą ofiarą tajemniczego mordercy był członek gangu, który w porachunkach z przywódcą wietnamskiej grupy postrzelił cztery niewinne osoby, w tym jedną śmiertelnie. Drugi wyrok wykonano na narkotykowym dilerze, trzeci – na pedofilu, odpowiedzialnym za morderstwo swojej dziewiętnastoletniej kochanki oraz swojej sąsiadki. Jednak to czwarte morderstwo szczególnie wstrząsa opinią publiczną, bowiem ofiarą jest pochodząca z elity organizatorka kampanii politycznych, córka właściciela sieci kin, żona potentata hotelowego, siostra słynnego dziennikarza. Jej wyznanie, jakoby dwa lata temu miała zamordować swoja przyjaciółkę i kochankę, jest prawdziwym szokiem.

Status społeczny ostatniej ofiary i naciski polityczne sprawiają, że do akcji zostaje włączona specjalna jednostka policji, NYPD Red, zajmująca się celebrytami. O emocjonującym śledztwie toczącym się w cieniu politycznych rozgrywek i prasowej nagonki możemy przeczytać w powieści „Zdążę cię zabić” autorstwa Jamesa Pattersona, który we współpracy z Marshallem Karpem stworzył porywający kryminał, nieco może zbyt przewidywalny i schematyczny, ale jednak pozwalający nam zgłębić motywy zbrodni, a także poznać tajniki działań operacyjnych policji. Po książkę powinni sięgnąć szczególnie wielbiciele gatunku, a także serialu kryminalnego CSI tudzież filmów z Jackiem Chanem czy Jeanem-Claudem Van Damme`em. Lektura powieści dostarcza sporą dawkę emocji, nagłe zwroty akcji nie pozwolą nawet na chwilę nudy, zaś upływający czas – dzielący policjantów od znalezienia kolejnych zwłok porwanej ofiary – nadaje tempa fabule.

Przejmując śledztwo, partnerzy Zach Jordan i Kylie MacDonald są zmuszeni powrócić do wcześniejszych trzech morderstw, by odkryć powiązania pomiędzy ofiarami oraz schemat działania. Szybko okazuje się, że prowadzący wcześniej sprawę detektywi nie zdobyli żadnych interesujących informacji, mających wpływ na dalsze działania. Wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie oraz wyjątkową przenikliwość, detektywi NYPD RED szybko ustalają, że Czyściciel, to nie jedna a dwie osoby. Co więcej, łatwość, z jaką udaje im się zwabiać ofiary do samochodu może wskazywać na to, że podają się oni … za policjantów.

Jak zakończy się ta gonitwa z czasem? Zach i Kylie znajdują się pod ogromną presją, bowiem osoba Czyściciela stała się elementem politycznej gry, a na dodatek została porywana kolejna ofiara, której życie znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Co więcej, działania Czyściciela budzą mieszane uczucia w mieszkańcach Nowego Jorku – część z nich uważa, że ów tajemniczy przestępca robi tylko to, powinno należeć do wymiaru sprawiedliwości, czyli sprząta miasto, symbolicznie oczyszcza go z przestępców. Sięgając po książkę „Zdążę cię zabić” musimy być gotowi na zmierzenie się również z rym aspektem – etycznym, a także z faktem, iż prawda może mieć wiele twarzy. Emocji towarzyszących książce nie umniejsza nawet fakt, iż prolog kryje w sobie rozwiązanie zagadki, bowiem pobudza to do dyskusji nad błędnymi krokami policjantów i fałszywymi zaułkami, w które sami się zapędzają. Dlatego też, choć zakończenie jest z góry wiadome, a rozwój akcji przewidywalny, to z powieścią nie można się nudzić, zresztą Patterson doskonale wie, jak stworzyć książkę, po którą sięgną rzesze czytelników.

Justyna Gul

(Qulturasłowa)

"Zdążę cię zabić" to wspaniały kryminał, który pokazuje geniusz James'a Pattersona, który w każdej swojej współpracy z innymi autorami potrafi stworzyć cudo.

Dwóch detektywów Zach Jordan i Kylie MacDonald starają się rozwiązać obecnie najważniejszą sprawę. W grę wchodzi życie ludzi jak i walka o fotel burmistrza Nowego Jorku. Mają tydzień do wyborów, więc czasu coraz mniej, a w ciągu czterech miesięcy doszło do czterech zabójstw. Podejrzany nazywany jest "Czyścicielem", dlaczego? Dlatego, że morduje osoby, które pomimo tego, że są winni, uniknęli kary. Jego działania pokazują to, że każdy powinien odpowiadać za swoje czyny. Do tej pory sprawą zajmowało się dwóch detektywów Donovan i Boyle, jednak pomimo ich pracy mają za mało śladów i dowodów. Kiedy to ginie jedna z prowadzących kampanię wyborczą Pani Sykes - Evelyn Parker-Steele, do działania wkraczają policjanci ze specjalnie wyznaczonych oddziałów, którzy mają za zadanie chronić najbogatszych. Jednak kiedy zostaje porwana kobieta Rachael O'Keefee, oskarżana o zabójstwo swojej córki, śledztwo nabiera rozpędu a plany Czyściciela zostają zniszczone. Mamy tutaj nieoczekiwane zwroty akcji. James Patterson w genialny sposób wodzi czytelnika za nos. Kiedy już wydaje nam się, że wiemy kto jest tym złym, a kto dobrym, okazuje się, że wszystko jest o sto osiemdziesiąt stopni inaczej. Dodatkowo autorzy wprowadzili długo wyczekiwany motyw mafii. Rodzina Salvich, która terroryzuje Howard Beach traci jednego ze swoich członków, a kto zadziera z mafią, musi ponieść karę. Zaskakujące było to, że prolog ma ogromne znaczenie w całej powieści. Można powiedzieć, że jest wstępem do zakończenia. Czytelnik spodziewa się co może się wydarzyć, jednak nie wszystko idzie tak jak myślimy. W tej powieści podobało mi się także to, że Patterson i Karp nie skupili się tylko na samej pracy policji i szczegółowych opisach tego co w danej chwili wykonują ale poznajemy również to, co robi "Czyściciel", który okaże się całkowicie inną osobą, niż początkowo myślicie. Na plus świadczą też wątki poboczne, takie jak problemy rodzinne detektyw Kylie czy nowy związek detektywa Jordana i doktor Cheryl.

Myślę, że ta książka spodoba się każdemu, kto lubi porządnie skonstruowane kryminały, dopracowaną akcję i perfekcyjnie zbudowane postacie. Polecam każdemu!

W listopadzie ubiegłego 2015 roku po raz pierwszy miałam okazję poznać bliżej świat bogatych, znanych i wpływowych mieszkańców Nowego Jorku z perspektywy tych, którzy zajmują się ich ochroną. Chodzi oczywiście o NYPD RED, czyli policyjną elitę wśród policji amerykańskiej. To pierwsze spotkanie związane było wówczas z książką Jamesa Pattersona i Marshalla Karpa, pt. "Scenariusz mordercy" (to I część serii o wyjątkowym oddziale policji i przygodach duetu detektywów Zacha Jordana i Kylie McDonald). Przeczytałam, ale nie byłam w pełni usatysfakcjonowana lekturą. Myślałam, że jest to wina fabuły, mało przekonujących bohaterów i dziwnych dialogów. Jakież było moje zdziwienie, gdy pierwsze strony drugiej części cyklu o nowojorskich policjantach zaciekawiły mnie bez reszty. Bo nagle okazało się, że dialogi są żywe, normalne, humor odpowiednio współgra z treścią, bohaterowie zaś są bardziej prawdziwi niż mi się wydawało. Zastanawiałam się, dlaczego moje wrażenia związane z powieścią "Zdążę cię zabić" tak bardzo różnią się od poprzednio wyrażonych przy okazji "Scenariusza mordercy". I znalazłam odpowiedź, po prostu obie książki w cyklu tłumaczyły dwie różne osoby. W moim przekonaniu pani Alina Patkowska bardzo dobrze wczuła się w styl prezentowany przez autorów powieści "Zdążę cię zabić".

James Patterson i Marshall Karp stworzyli ekscytującą historię, która jest w stanie sprawić, że na kilka godzin pogrążymy się w lekturze i nie wywoła ona u nas wrażenia, że to już przecież było. Chociaż na pozór tak jest. Morderstwo dokonane na znanej polityk, jej zwłoki umieszczone w Central Parku i wystawione na widok publiczny w spektakularnym stylu. Takie obrazki widujemy w serialach policyjnych i na kartach wielu powieści. Jednak w "Zdążę cię zabić" intryga związana z morderstwami sięga trochę głębiej. Ktoś morduje tych, którzy nie do końca mają czyste sumienie. Te "nie tak całkiem niewinne ofiary" przed śmiercią zmuszane są do "spowiedzi" przed kamerą. Natomiast filmiki z ich wyznaniami znajdują poklask wśród widzów platform internetowych. Wielu mieszkańców Nowego Jorku popiera poczynania "Czyściciela". Wezwani do akcji detektywi Zach Jordan i Kylie McDonald muszą znaleźć mordercę lub morderców, działają pod presją walki politycznej o stanowisko burmistrza. Wybory za pasem, więc obecny burmistrz nalega, by sprawa została rozwiązana przed końcem kampanii, najlepiej w kilka dni i nieważne, że nikt wcześniej nie ruszył ze śledztwem ani o jotę.

Detektywi robią co mogą, jednak wikłają się w coraz bardziej zagmatwane śledztwo. Przy okazji mają kilka osobistych spraw, z którymi również muszą się uporać.

Ciekawym zabiegiem fabularnym jest przeniesienie punktu ciężkości na osoby odpowiedzialne za morderstwa, możemy poznać powody ich działania, momentami nawet jesteśmy w stanie ich zrozumieć. Ta perspektywa jest oryginalna. Osobiste motywy sprawców, logika ich działania sprawiają, że czytelnik z góry wie, że nie ma do czynienia z psychopatycznym mordercą. Problem pojawia się w trakcie lektury, gdy musimy wybrać i zastanowić się, czy mamy prawo dawać przyzwolenie na owe działania? Czy wolno nam wymierzać sprawiedliwość na własną rękę?

"Zdążę cię zabić" to wciągająca historia, momentami nawet zabawna. Nie należy jej brać śmiertelnie poważnie, chociaż oczywiście dotyka spraw ważnych i trudnych. Jest tu presja czasu, wyścig z mordercą i oryginalne zwroty akcji. Autorzy powieści wodzą czytelnika za nos i gdy ten myśli, że już wszystko wie, nagle okazuje się, że tak naprawdę wszystko stoi na głowie i trzeba zaczynać od początku. Język powieści jest prosty i tym razem mogę cieszyć się tym, że był ON w naprawdę dobrym stylu. Dzięki temu czyta się tę książkę z ogromną przyjemnością.

Przy poprzedniej części miałam nadzieję, że policyjna profilerka i psychiatra Cheryl wysunie się nieco na pierwszy plan. I nie zawiodłam się w swoich oczekiwaniach. Wraz z pozostałą dwójką bohaterów stanowi ona teraz równorzędną postać, która rzuca nieco więcej światła na wątki osobiste głównych postaci powieści.

"Zdążę cię zabić" to dobrze skonstruowana powieść sensacyjno - kryminalna. To kompletna opowieść godna przeniesienia na plan filmowy. Może do studia 5 pod dachem Silvercup?

Tydzień temu dotarły do mnie dwie książkowe paczki, z których bardzo się ucieszyłam. W jednej z nich była właśnie "Zdążę cię zabić". Dla niej przerwałam moją dotychczasową lekturę i w ramach świątecznej przerwy dałam się jej "porwać". Przepadłam na kilka godzin z książką w ręku.

W Nowym Jorku funkcjonuje RED, czyli specjalny oddział policji zaangażowany w śledztwa, w które zamieszane są sławne osoby. Pewnego dnia w Central Parku zostają znalezione zwłoki Evelyn Parker- Steele. To nie pierwsza ofiara wśród wpływowych i znanych ludzi. Sprawą zajmują się Zach Jordan i Kylie MacDonald. Dochodzą do tego, jaki jest motyw zabójcy. Okazuje się, że morderca sam wymierza sprawiedliwość, bowiem jego ofiary nigdy nie zostały pociągnięte do odpowiedzialności za swoje przestępstwa. Para detektywów stara się odkryć, kto stoi za śmiercią tych osób, zanim kolejna straci życie...

Nie miałam wcześniej przyjemności zapoznać się z twórczością autora (James Patterson), chociaż należy ON do czołówki najpopularniejszych amerykańskich pisarzy, dlatego bardzo się cieszę, że ta książka trafiła w moje ręce. Jej lektura zapewniła mi niesamowitą rozrywkę podczas świątecznego popołudnia, gdy miałam chwilę dla siebie. "Zdążę cię zabić" jest napisana w taki sposób, że nie można się od niej oderwać nawet na moment. Akcja, która wciąga bez reszty. Akcja, która nie daje wytchnienia. To jest właśnie to, co w książkach uwielbiam i za to trafiają do mojego czytelniczego serca i w tym przypadku właśnie tak się stało. Z napięciem obserwowałam zmagania detektywów czekając, aż prawda wyjdzie na jaw. Z drugiej strony przypatrywałam się tajemniczemu "Czyścicielowi", o którym my, jako czytelnicy, wiemy szybciej i więcej niż nasza para bohaterów. Perfekcyjnie gra ON z policją w "kotka i myszkę". Oceniam to oczywiście na plus.

Nie jest to jedyna zaleta. Kolejną są bohaterowie. Bardzo polubiłam Zacha i Kylie. Chętnie poznałabym ich dalsze lub wcześniejsze losy, ponieważ ta para bardzo mnie intryguje. Pomimo tego, że oboje ułożyli sobie jako tako życie, daje się wyczuć jakieś napięcie między nimi. Gdyby autor trochę bardziej rozwinął ich wątek, powieść podobałaby mi się jeszcze bardziej. Innym wartym uwagi bohaterem tej książki jest poszukiwany morderca zwany "Czyścicielem". Nie mogę i nie chcę zdradzić, kto nim jest, więc napiszę tylko, że to postać, która poniekąd miała w swoim zamyśle rację (zwłaszcza, gdy dowiadujemy się, jakie wydarzenie poruszyło w nim chęć samodzielnego wymierzania sprawiedliwości), aczkolwiek z czasem przerodziło się to w chorą satysfakcję. Jakby z ludzkiego cierpienia czerpał niejaką przyjemność. Przerażające.

Z pewnością nie jest to moje ostatnie spotkanie z autorem. Z przyjemnością sięgnę po jego inne powieści. Książka "Zdążę cię zabić" zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie. Jest jedną z tych, po przeczytaniu których mogę powiedzieć, że była to naprawdę świetna lektura. Jak już wspomniałam, jedynym dla mnie małym minusem jest niezbyt rozbudowany wątek życia prywatnego Zacha i Kylie. Czuję tutaj lekki niedosyt. Poza tym drobiazgiem powieść jest godna polecenia. W sam raz dla osób uwielbiających wciągającą, szybką akcję, która nie pozwala oderwać się od książki aż do ostatniej strony. To połączenie kryminału, sensacji i thillera, które z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom gatunku. Polecam.

[Adres usunięty]