Zbrodnia wigilijna

Urocza ramotka w stylu "cosy crime" z ciekawą zagadką kryminalną i uroczo irytującymi bohaterami. Polecam wszystkim wielbicielom gatunku. Czytać z przymrużeniem oka.

Morderstwo pod choinkę

Święta Bożego Narodzenia kojarzą się nam z czasem miłości, radości i pokoju. W ten wyjątkowy czas ludzie przebaczają sobie nawzajem wszystkie przewiny. Jest to wyjątkowy okres. Nikt nie wiąże Bożego Narodzenia ze złem ani tym bardziej z morderstwem ! Ale właśnie z nim spotkamy się w powieści pani Heyer pod tytułem "Zbrodnia wigilijna".

Okazała posiadłość, Lexham Manor, dzień poprzedzający Wigilię Bożego Narodzenia, w domu zbierają się goście zaproszeni przez Josepha Herriarda, brata właściciela rezydencji, Nathaniela Herriarda. Bardziej niedobranego towarzystwa trudno szukać.

Pod dachem Lexam Manor spotkają się bratanek i bratanica Nathaniela i Josepha, Stephen i Paula, ich daleka kuzynka Mathilda Clare, narzeczona Stephena, Valerie Dean, a także przyjaciel Pauli, Willoughby Roydon i wspólnik w interesach Nathaniela, Edgar Mottisfont, i oczywiście gospodarze tych świąt czyli Joseph i Maud(jego żona) i Nathaniel.

Między zgromadzonymi cały czas wybuchają mniejsze i większe sprzeczki, spory, które stara się łagodzić zarówno Joseph, choć swoimi staraniami pogarsza jeszcze sytuację, jak i Mathilda. Nathaniel nie jest zachwycony tym całym spendem i na każdym kroku tego nie kryje. Czarę goryczy przelewa pewna sztuka przeczytana przez swojego twórcę, a mianowicie przez Roydona. Dochodzi do awantury, ale nikt ze zgromadzonych, nie bierze jej na serio, bo w końcu znając charaktery Herriardów, nic ich już nie dziwi. Ale nikt nie spodziewa się tego, co przyniesie dzień... Gdy w zamkniętym pokoju na klucz zostają znalezione zwłoki właściciela Lexam Manor, Nathaniela Herriarda, z raną w plecach, na wszystkich pada blady strach. Sześcioro gości staje się od tej pory podejrzanymi, a kwestia dziedziczenia po Nathanielu wysuwa się na pierwszy plan. Inspektor ze Scotland Yardu, Hemingway będzie miał nielada trudny orzech do zgryzienia. Każdy w tym domu coś ukrywa, wzbudza nieufność i podejrzliwość, prawie każdy z nich miał na pieńku z zamordowanym, a do tego dochodzi tajemnicza kwestia zamkniętego pokoju. Polecam Wam zwrócić uwagę także na pewną książkę, która przewija się przez cały czas trwania powieści, a która odgrywa ważną rolę ;)

"Zbrodnia wigilijna" to klasyczny kryminał, z klasyczną zagadką, które uwielbiam ! Akcja nie toczy się zbyt szybko, ale autorka sprawnie buduje napięcie, podsuwa tropy i poszlaki, wzbudza zainteresowanie, przyciąga uwagę czytelnika, który z wielką ciekawością czyta, bo chce poznać rozwiązanie zagadki. Przyznam, że właściwie wytypowałam sprawcę, choć to w jaki sposób Nathaniel zginął za zamkniętymi drzwiami pokoju pozostawało dla mnie tajemnicą do samego końca książki.

Co do bohaterów powieści, moją sympatię zdobyła Mathilda i Stephen Herriard, natomiast bardzo zniechęciła mnie do siebie postać Josepha, który swoją dobrocią i pochlebstwami, a także optymizmem przyprawiał mnie o mdłości, a także tak jak zgromadzeni goście w Lexam Manor miałam go czasami dość ! Bardzo denerwujący typ człowieka. Natomiast jego żona Maud, to poczciwa starsza pani, która przypadła mi do serca swoim stoickim zachowaniem i miłością do książek. Z pozostałych bohaterów uwagę przykuwa jeszcze temperament Pauli, siostry Stephena, a także słodka naiwność Valerie, jego narzeczonej. Dramatopisarz Roydon był dla mnie nijaki, a Edgar Mottisfont też nie przykuwa jakoś specjalnie uwagi.

Na uwagę zasługuje na pewno prowadzący śledztwo inspektor Hemingway, jest to bardzo inteligentny człowiek, który w śledztwie kieruje się nie tylko suchymi faktami, ale także intuicją i przeczuciami, które nigdy go nie zawodzą. Bacznie obserwuje zgromadzonych w posiadłości, stara się wyłapać wszelkie nieścisłości czy niuanse. Rozważa kilka możliwości popełnienia zbrodni, ma otwarty umysł, nie zamyka się na sugestie swojego podwładnego sierżanta Ware'a czy dyskusje z nim. Jest też człowiekiem niepozbawionym poczucia humoru.

Z resztą humor jest w tej książce obecny cały czas, choć nie każdemu ON podpasuje, bo jest ON z kategorii tego czarnego humoru ;)

"Zbrodnia wigilijna" to fantastyczna powieść kryminalna, w klimacie lat minionych, który ja bardzo lubię. Jeśli więc kochasz klasyczne, niespieszne powieści z zagdką kryminalną w tle, jeśli uwielbiasz stopniowe budowanie napięcia, powolny bieg akcji, a także dość charakterystyczne postacie, jeśli jesteś fanem kryminałów Agathy Christie czy sir Arthura Conan Doyla, to na pewno pokochasz powieść pani Heyer. Ja bawiłam się wyśmienicie, i powiem tylko jedno, chcę więcej takich powieści, klasycznych kryminałów, które potrafią zabawić, rozbawić, a przede wszystkim pobudzić szare komórki do działania !

Polecam wszystkim z całego serducha !

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S -ka.

„Zbrodnia wigilijna” to powieść, którą otrzymałam z księgarni TaniaK[Adres usunięty]. Zawsze gdy sięgam po klasykę literatury detektywistycznej z połowy XX wieku, szykuję się na prawdziwą kryminalną ucztę. To pewnie przez sentyment do twórczości Agathy Christie, od której zaczynałam swoją przygodę z kryminałem. Przez kilka lat nałogowo zaczytywałam się w powieściach z udziałem panny Jane Marple lub specyficznego małego Belga, czyli detektywa Herkulesa Poirota. Powieści Christie pokochałam za niepowtarzalny klimat i ciekawe schematy fabularne. Zagadka pokoju zamkniętego od środka, podwójna zagadka, problem wyspy – to nie angielska królowa kryminału je wymyśliła, choć jestem pewna, że jej proza w największym stopniu przyczyniła się do ich spopularyzowania.

To miało być cudowne Boże Narodzenie spędzone w gronie najbliższych. Do rezydencji Lexham Manor na zaproszenie gospodarza zjechali się wszyscy młodzi członkowie rodziny Herriardów. Miała panować przyjemna, ciepła atmosfera – wspólne ubieranie choinki, wspólne kolędowanie i wieczorne ucztowanie. Ale rzeczywistość boleśnie zweryfikowała plany sędziwego Nathaniela Herriarda. Szybko okazuje się, że te święta zamiast pod znakiem miłości, będą stać pod znakiem krwawej zbrodni. W posiadłości popełniono bowiem morderstwo. Mamy więc trupa, grono podejrzanych, z których każdy mógł mieć motyw, oraz nie lada zagadkę do rozwiązania, bo zwłoki pana domu znaleziono w pokoju zamkniętym… od wewnątrz.

Zawsze lubię, gdy morderstwo pojawia się w jednym z pierwszych rozdziałów, może nawet w pierwszej scenie powieści. W wielu współczesnych książkach tak się właśnie dzieje, ale klasycy gatunku zwykli swoje kryminały rozpoczynać od prezentacji aktorów przedstawienia, którego widzem będzie czytelnik. U Heyer jest podobnie – morderstwo niestety pojawia się dopiero ok. 100 strony, ale na szczęście konstrukcja „Zbrodni wigilijnej” opiera się w 90% na dialogach, więc podczas czytania nie odczuwamy znużenia, bo liczne rozmowy bohaterów dynamizują lekturę.

„Zbrodnia wigilijna” to klasyka kryminału w bardzo przyzwoitym wydaniu, która znakomicie sprawdzi się jako lektura zimowa lub świąteczna, choć prawdę mówiąc, fabułą nie warto się tu sugerować. Powieść Georgette Heyer osadzona jest w niepowtarzalnej scenerii angielskiej rezydencji, która przyciąga swoim dusznym klimatem. Mamy tu właściwie wszystkie elementy dobrej powieści kryminalnej: trupa, zamkniętą przestrzeń, w której popełniono morderstwo, grono podejrzanych i cenionego detektywa ze Scotland Yardu, dla którego nie ma spraw nie do rozwiązania. Świetnie przemyślaną kryminalną intrygę dopełnia duża dawka humoru.

Uwielbiam święta Bożego Narodzenia i kryminały, więc jeśli te dwie rzeczy można połączyć, to jestem wtedy wyjątkowo szczęśliwy. Jakiś czas temu trafiłem na książkę, która idealnie te dwie kwestie łączyła. Georgette Heyer i jej "Zbrodnia wigilijna" to prawdziwy majstersztyk, jeśli chodzi o kryminały. Co więcej, nie jest to typowy współczesny kryminał, gdzie trup ściele się gęsto, a rozwiązanie zagadki jest na wyciągnięcie ręki. Ta książka to prawdziwa klasyka gatunku w najlepszym wydaniu. Akcja powieści toczy się w święta, trzyma mocno w napięciu, ale ma w sobie także sporą dawkę poczucia humoru. Zachęcam do czytania.

"Zbrodnia wigilijna" według opisu ma być klasyczną zagadką kryminalną, ale czy taka jest, jak ją nam zareklamowano? Już Wam podpowiadam czy w ogóle warto się nią zainteresować.

Zacznijmy od tego, o czym autorka nam chciała opowiedzieć!

Przenosimy się do ogromnej posiadłości, której właścicielem jest okropny sknerus. Mężczyzna ma słusznie przypisane takie przezwisko. Faktycznie oszczędza jak się da i jest tym okropnym typem, któremu na wszystko szkoda wykładać pieniądze. I teraz kwestia tego, kto po nim odziedziczy wszystko? Czy do tego sprowadza się bycie miłym dla takiego członka rodziny czy przyjaciela? W tym przypadku możecie się przekonać, ponieważ ten mężczyzna zostaje znaleziony martwy. Mało tego, wiadomo, że to morderstwo, bo znaleziony zostaje z nożem w plecach!

Gdzie ta zagadka, klasyczna w dodatku? Otóż powiedziałabym, że Agatha Christie to musiała tutaj maczać lekko palce, bo faktycznie możecie spodziewać się tutaj typowego kryminału, gdzie w jednym miejscu znajduje się sześcioro ludzi każde z nich może być mordercą. Do tego inspektor ze Scotland Yardu imamy kryminał idealny.

Muszę przyznać, że to faktycznie, tak jak przeczytacie na okładce, jest klasyczna zagadka, którą każdy miłośnik kryminałów będzie próbował rozwiązać po swojemu. Myślę też, że autorka bardzo umiejętnie okręca sobie czytelnika wokół palca, by za moment sprawić, że będzie zdziwiony obrotem spraw.

Zatem polecam! Niekoniecznie w okresie świątecznym, mimo że faktycznie fabuła jest z nim związana. Jednak o każdej porze roku będziecie mieć frajdę z czytania, a może i latem mocniej Was zmrożą wydarzenia opisane w tej powieści?

Ode mnie 9/10 gwiazdek i wskakuje na listę moich ulubionych kryminałów!

Wydawnictwu Zysk i S-ka ogromnie dziękuję za egzemplarz! Dzięki tej książce miałam o wiele lepsze święta :)