Edi. Zawieszeni. Część 4

Na wstępie chciałabym podziękować Autorce oraz Wydawnictwu za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki "Zawieszeni. Edi". To czwarty tom serii "Zawieszeni" i bezpośrednia kontynuacja książek Zawieszeni: Oli, Kuba i Emi, zatem powieści z tego cyklu należy czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Jest to powieść z gatunku new adult. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w niesamowicie szybko. Ja pochłonęłam ją w jeden poranek i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam ich dalsze losy, wzloty i upadki. Chociaż książkę czytałam jakiś czas temu nadal pamiętam wszystkie emocje towarzyszące mi podczas lektury. Nie ukrywam, że przez ten czas zdążyłam się już mocno zżyć z czwórką przyjaciół. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w ciekawy, wielowymiarowy, barwny i autentyczny sposób wykreowani. To młodzi ludzie, którzy dopiero wkraczają w dorosłość, a już dźwigają na swoich barkach naprawdę spory bagaż. To postaci, które mają swoje tajemnice, a także wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami, zdarza się im popełniać błędy czy postępować pod wpływem chwili, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Jestem pewna, że z powodzeniem moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. Ponownie historia została przedstawiona z perspektywy czwórki bohaterów - Kuby, Emilii, Edwarda i Oliwiera. Co pozwoliło mi jeszcze lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, dowiedzieć się jak niektóre wydarzenia wpłynęły na ich życie, co ich ukształtowało, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Każdy z bohaterów jest inny, każdy mierzy się z innymi problemami, demonami oraz przeciwnościami losu. W życiu każdego z nich wydarzyły się bądź nadal się dzieją rzeczy, które zmieniły ich życie, postrzeganie niektórych kwestii, które ich ukształtowały, zahartowały. Oczywiście każdy z nich zaskarbił swoje moją sympatię, każdemu życzyłam dobrze i kibicowałam z całych sił. Wielokrotnie podczas lektury tej historii, zresztą tak samo jak w przypadku poprzednich części miałam ochotę wejść do tej książki żeby przytulić, wesprzeć bohaterów i zapewnić ich, że jeszcze będzie dobrze, że jeszcze wszystko się ułoży. Oczywiście istotną rolę w tej historii odgrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia głównych bohaterów, dostarczając zarówno im samym jak i Czytelnikowi wielu emocji i wrażeń. To co ogromnie mi się podobało a tej powieści to wątek przyjaźni - mogli wzajemnie na siebie liczyć każdej sprawie, wspierali się, ale też nie szczędzili sobie uszczypliwości kiedy sytuacja tego wymagała. Kolejny ważny i scalający bohaterów aspekt to oczywiście muzyka i uważam, że Nina ten wątek przedstawiła bardzo rzetelnie. Autorka w naprawdę świetny sposób kreśli portrety psychologiczne wszystkich postaci, interesująco ukazuje napięte relacje rodzinne, do tego nie boi się poruszać życiowych, trudnych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa między innymi o problemach w szkole, rozterkach sercowych, problemach z alkoholem, różnych chorobach, stracie bliskiej osoby, radzeniu sobie z żałobą czy zawiedzionym zaufaniu, wybaczeniu sobie i innym. Autorka pokazuje, że ludzie pojawiający się w naszym życiu nie są dziełem przypadku, często nas czegoś uczą, a nawet zmieniają nasze przekonania czy nas samych. Ostatnie strony tej historii oraz sam epilog, cóż.. wycisnął ze mnie łzy, ale również dał nadzieję, nadzieję na lepsze jutro, na realizację marzeń, dlatego nie mogę się już doczekać dalszych losów "Zawieszonych", a te na szczęście już niebawem. Polecam!

„Zawieszeni. Edi” autorstwa Niny Włodarczyk to przejmująca i szczera opowieść o młodym chłopaku, który próbuje odnaleźć siebie w świecie pełnym niedopowiedzeń, przemilczeń i skomplikowanych relacji. To czwarta część cyklu „Zawieszeni”, jednak z powodzeniem można ją czytać niezależnie, gdyż każda książka przedstawia perspektywę innego bohatera. Tym razem w centrum uwagi staje Edi, chłopak skryty, inteligentny i pełen wewnętrznych rozterek, który choć otoczony przyjaciółmi, wciąż czuje się samotny.

Edi zmaga się nie tylko z oczekiwaniami otoczenia, ale przede wszystkim z akceptacją samego siebie. W jego historii wyraźnie wybrzmiewa temat poszukiwania tożsamości, zmagania z własnymi emocjami, lękami i brakiem zrozumienia ze strony dorosłych. Nina Włodarczyk z wyczuciem i empatią ukazuje, jak trudno jest być młodym człowiekiem w świecie, który często nie dopuszcza do głosu tego, co naprawdę istotne — emocji, potrzeby bliskości, prawa do bycia sobą.

Autorka nie koloryzuje rzeczywistości, ale też nie odbiera nadziei. Pokazuje, jak ważna jest przyjaźń i obecność drugiego człowieka, nawet jeśli czasem ta obecność nie jest idealna. Relacje Edi – Oliwier, Edi – Emi czy Edi – Kuba mają głębię, są nieoczywiste i pełne napięć, ale przez to wiarygodne i poruszające. Cała historia osadzona jest w świecie młodych ludzi, którzy wciąż próbują zbudować mosty między sobą a światem dorosłych, jednocześnie próbując zrozumieć samych siebie.

„Zawieszeni. Edi” to książka, która nie tylko porusza, ale również daje przestrzeń do refleksji. Polecam ją nie tylko młodzieży, ale także rodzicom, nauczycielom i wszystkim dorosłym, którzy chcą spojrzeć na świat z perspektywy młodego człowieka. To opowieść o samotności, ale też o nadziei, o trudnych wyborach i o tym, jak ważne jest, by być dla kogoś — choćby tylko cicho. Nina Włodarczyk po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o emocjach z głębi serca i bez patosu, tworząc literaturę młodzieżową, która zostaje z czytelnikiem na długo. Serdecznie polecam całą serię Zawieszeni!

„Zawieszeni” to w ostatnim czasie moja ulubiona seria młodzieżowa. Kiedy sięgam po kolejne części robię to z uśmiechem na ustach! Bohaterowie tutaj występujący są dla mnie jak najlepsi przyjaciele, a czytanie o ich perypetiach jest wspaniałą przygodą.

Edi, Emi, Tomi i Oli bardzo cieszą się, że udało im się dostać do kolejnego etapu konkursu muzycznego. Wiedzą, że jest to dla nich ogromna szansa! Niestety nie wszystko idzie zgodnie z planem… Oli i Tomi zaczynają coraz bardziej zbliżać się do siebie, jednak czy obaj są gotowi na stworzenie czegoś więcej niż przyjaźń?

No oczywiście nie może być inaczej! Po raz kolejny ukłony dla autorki Niny Włodarczyk za to, że i tym razem mnie zachwyciła! Jednak tutaj dostałam taki rollercoaster emocjonalny, że łzy mieszały się z uśmiechem! Bohaterów jak już wspomniałam uwielbiam i traktuje jak przyjaciół! Ciężko się z nimi rozstawać, ale każde spotkanie i powrót do ich przygód jest niesamowitym doświadczeniem!

„Zawieszeni. Edi” to część, która najbardziej mnie poruszyła. A moment na cmentarzu… no ryczałam jak bóbr. Ale cudownie, że między trójką dawnych przyjaciół, a Olim stworzyła się tak mocna więź. Śledzenie ich losów i kibicowanie im to jedna z lepszych przygód książkowych ostatnich lat!

Na przestrzeni tych czterech części zauważamy rozwój zarówno psychiczny jak i emocjonalny naszych bohaterów. Są oni zawieszeni między dzieciństwem, a dorosłością jednak wraz z biegiem wydarzeń zauważamy jak ta dorosłość przeważa w ich zachowaniu i decyzjach.

Oczywiście bohaterowie nie są idealni i właśnie za to dziękuję autorce! Nie stworzyła postaci wyidealizowanych, a wręcz przeciwnie zarówno ci główni bohaterowie jak i drugoplanowi posiadają wady i zalety. Nina Włodarczyk pokazuje, że ludzi idealnych nie ma, a za zamkniętymi drzwiami domów dzieje się wiele, czego na zewnątrz nie widać.

Reasumując, „Zawieszeni. Edi” to kolejna bardzo udana kontynuacja serii. Dziękuję Ninie Włodarczyk, że stworzyła coś, gdzie mam okazję odnaleźć cząstkę siebie, a bohaterowie zajęli w moim sercu sporo miejsca. Powieść ta sprawia, że uśmiech i łzy nam się mieszają, ale daje też nadzieję na lepsze jutro. Pokazuje, że po każdej burzy wychodzi słońce, a każdy trudny moment jest dla nas lekcją. Piękna, odważna i emocjonująca historia, którą kochają zarówno młodsi jak i starsi czytelnicy. Z całego serca polecam ❤️

IG: libresunn

Czwarty tom serii – i jeśli czytaliście poprzednie trzy, to zapnijcie pasy, bo w tym dzieje się duuuuuużo więcej. Nie ukrywam, że czekałam na to!

Pierwsze trzy tomy to super slow burn. Tutaj autorka nareszcie pozwoliła bohaterom zaszaleć. Jest ogrom emocji, intensywne przeżycia, zwroty akcji. I teraz mam kłopot: jak Was zachęcić bez spoilerów?

To po kolei: matura, występy na scenie, udział w konkursie, relacja Kuby ze Stefanem, odkrywanie własnej tożsamości przez Oliego, zauroczenie Ediego i zaskakująca zmiana w relacji z nestorką rodu… i wiele innych.

No nie da się opowiedzieć wszystkiego bez zdradzania zbyt wiele.

Jedno jest pewne – siła przyjaźni tej czwórki to jest największa moc tej serii.

Absolutnie uwielbiam wszystkich bohaterów- również tych drugoplanowych- i nie mogę się doczekać kolejnych części. Nina stworzyła coś więcej niż opowieść o muzyce, przyjaźni, odnajdywaniu siebie i akceptacji.

To jest miejsce, do którego chcę wracać.

To jest ekipa, której częścią chcę być.

To są radości i smutki, które przeżywam razem z nimi - i kibicuję im z całego serca.

Bardzo polecam Wam tę serię. Czytajcie!

(...) "Zawieszeni. Edi" to już czwarta część z serii. Ci, którzy mieli przyjemność poznać Oliwiera, Kubę, Emilię, z pewnością niecierpliwie wyczekiwali spotkania z Edwardem. Muszę przyznać, że to mój ulubieniec z czwórki przyjaciół. Jakoś tak najbardziej trafił do mojego serca. Ze swoją kolorowatością, wrażliwością, sercem otwartym dla każdego.

Pomimo tego, że Zawieszeni zostali podzieleni na części, tworzą jedną całość. Nie jest tak, że tytuł odnosi się do tej konkretnej osoby i na niej skupiona jest fabuła. I to jest fajne. Autorka, każdemu ze swoich bohaterów poświęca uwagę po równo. Każdego z nich poznajemy tak blisko, że aż nawiązuje się pewna nić. Przez to czytelnik żyje tym o czym czyta, współodczuwa z postaciami tej historii, dzieli z nimi czas, ich codzienność.

W tej części dochodzimy już do matury, ale również kibicujemy młodym muzykom w ich udziale w konkursie. Książkę otwiera pierwszy półfinał. Nie brakuje wzruszeń, nerwów. Zresztą cała fabuła, aż kipi od emocji. Wkraczanie w dojrzałość rządzi się swoimi prawami, towarzyszą temu uczucia, których odkrywanie i poznawanie stanowi czasem nie lada wyzwanie. Jednak to co w tej książce od samego początku mnie zachwyca to przyjaźń i ta siła, która potrafi przetrzymać nie jedno, daje moc do walki z codziennymi trudnościami, czasem znaczy więcej niż rodzina.

Zachęcam was do zapoznania się z serią Zawieszeni, jeśli jeszcze nie mieliście okazji. Droga jaką przechodzimy z bohaterami powieści to prawdziwie emocjonalny rollercoaster, tekst zamieszczony na okładce nie kłamie ☺️