Zatrzymać czas

Trzeci tom serii Plan Agaty noszący tytuł "Zatrzymać czas" Anny Sakowicz można właściwie czytać samodzielnie, bowiem autorka wprowadza czytelnika w losy sióstr Żółtaszek: Agaty i Poli. Choć ze swej strony polecam przeczytanie poprzednich części "Postawić na szczęście" oraz "Dogonić miłość" - nie będzie to stracony czas.

Agata przegrała z siostrą dwa zakłady, ale bardzo się z tego cieszy - urodziła bowiem dziecko i znalazła faceta! Do zrealizowania przed czterdziestką pozostał jeszcze jeden punkt - schudnąć. To będzie najtrudniejsze zadanie, ale kobieta nie zamierza się poddawać. Jej życie rodzinne kręci się wokół synka i Emila a Agata dopiero teraz dostrzega jak bardzo Ci dwaj mężczyźni ją uszczęśliwili. Choć los nie odpuści i wystawi jej niezdecydowanie na poważną próbę...

Żeby nie było tak sielankowo dziennikarka zostaje wplątana w kolejną aferę wykrytą przez Polę i jej przyjaciółkę Anetę. Dwie przebojowe dziewczyny na wózkach chcą złapać oszusta na gorącym uczynku, co spowoduje wiele śmiesznych, ale i wzruszających sytuacji. Młodsza z sióstr dostarcza rodzinie jeszcze wielu innych emocji - zmartwień, stresów czy niepokojów. Planuje bowiem ślub, ale przecież to byłoby zbyt proste, bo zwyczajnie do niego doszło...

Pikanterii tej historii dodają niewątpliwie rozstania, powroty, oszustwa, aresztowania, pobyty w szpitalu czy domu dziecka, wieczory panieńskie czy ciążowe plany. Anna Sakowicz dostarczyła mi tą powieścią ogrom wzruszeń, ale przede wszystkim globalnie poprawiła humor. Nie tylko zabawnymi sytuacjami, wkrętkami, ale przede wszystkim tekstami Agaty! Jej nieśmiertelne powiedzonka o makolągwach, imadłach czy jeżu kolczastym nieustannie bawiły.

Duże znaczenie w tym tomie ma macierzyństwo oraz jego planowanie, dostrzegamy plusy i minusy posiadania potomstwa oraz wyzwania jakie stoją przed niepełnosprawnymi pragnącymi zostać matkami. Autorka zwraca też uwagę na fakt, że poważne rozmowy uwierają nas jak zbyt małe buty a szczęście dostrzegamy dopiero wtedy, gdy zostanie wystawione na próbę lub nam odebrane. Na przykładzie jeżdżących na wózkach bohaterek pokazuje, że każdy zasługuje na miłość.

Agata i Pola właśnie z uwagi na psikusy losu pragną zatrzymać czas. W chwilach, gdy są bardzo szczęśliwe chcą, by nie płynął dalej, by nic się nie zepsuło, by nie było komplikacji, by nikt im tego nie odebrał.

Podsumowując - "Zatrzymać czas" to historia normalnych ludzi, również niepełnosprawnych, pokazana realistycznie, bez ubarwiania czy zniekształcania rzeczywistości. To opowieść o matkach, ojcach, kłamstwach, przyjaźni oraz miłości, o którą walczyć pomagają również postronne osoby. Napisana z humorem książka o strachu, marzeniach, rozpaczy i wyrzutach sumienia, którą gorąco Wam polecam!

"Zatrzymać czas" to taka książka, która pozwoli uronić łezkę, ale także pozwoli się uśmiechnąć. Lubię takie książki, a w mojej ocenie nie jest ich wiele, dlatego z przyjemnością sięgnąłem po kolejną część "Planu Agaty". Jeżeli ktoś lubi takie dobre opowieści o miłości, które niczego nie koloryzują, tylko pokazują wszystko tak, jak być powinno, to dzięki tej książce będzie się naprawdę dobrze bawił. Bohaterowie nie mają łatwego życia, a do tego muszą zmierzyć się z wieloma komplikacjami. Czy im się uda je pokonać? Tego już sami musicie się dowiedzieć, bo ja tu niczego Wam opowiadać nie mam zamiaru.

Na ogół nie zdarza mi się sięgać po romanse. Raczej unikam tego typu literaturę, gdyż jakoś nie do końca się w niej odnajduje. Szczególnie że wcale nie jest łatwo znaleźć dobrą książkę z tego gatunku. Mnie się ostatnio udała ta sztuka i przeczytałem powieść "Zatrzymać czas" autorstwa Anny Sakowicz. Dawno nie czytałem tak ciepłej powieści, która na długo zapada w pamięć. Autorka zadbała o to, aby fabuła była naprawdę ciekawa, przemyślana i logiczna. Jeśli lubicie książki, które wywołują w Was wzruszenie, ale także sprawiają, że śmiejecie się naprawdę głośno, to ta książka będzie dla Was idealna.