Zanim zobaczymy Neapol. Pod wspólnym niebem. Tom 2

„Marzyłam o normalności, choć nie byłam pewna, czy wiem, jak wygląda.”

Zosia, Irmina i Danusia, poznały się jakiś czas temu, przez zupełny przypadek w sieci. Od razu złapały ze sobą szczery, naturalny kontakt. Każda z nich ma swoje radości i smutki, troski większe czy mniejsze, każda zmaga się z przeciwnościami losu. Stopniowo poznajemy ich historie, w tej części głos dostaje Danka, w przeszłości los bardzo ją doświadczył. Jest żoną Janusza, który notorycznie ją zdradza. Jednak z różnych powodów nie potrafi rozstać się z mężem. W pewnym momencie jej cierpliwość i przymykanie oka na wyskoki męża zaczyna się kończyć…

Życiowa opowieść o kobietach po czterdziestce. Danka i jej przyjaciółki skradły moje serce, stały mi się bardzo bliskie. Różnią się między sobą, mają inne oczekiwania i zapatrywanie na życie. Ich przyjaźń jest szczera, z łatwością się dogadują, rozumieją, nawzajem wspierają, choć zgrzytów nie brakuje. Skrywane, pełne mroku tajemnice i namiętności wychodzą na jaw. Pani Magdalena porusza szereg trudnych i złożonych tematów, zdrada małżeństwa, kłamstwa, brak szczerych rozmów, hazard. Choroba nowotworowa, która zostawia po sobie trwały ślad, brak akceptacji, samotność, cierpienie, strach.

Dojrzała, wzruszająca, bardzo emocjonalna historia. Blaski i cienie, jakie niesie życie, ukazuje jak ważne w każdym związku są szczerość i zaufanie. Zakończenie wywołało niedowierzanie. Z niecierpliwością czekam na kolejną część. Pięknie napisana historia! Jeżeli lubicie dobre, mądre powiesić obyczajowe, to bardzo polecam. Tatiasza i jej książki :)

"Zanim zobaczymy Neapol" to druga część cyklu „Pod wspólnym niebem”. Tym razem autorka skupiła się na historii Danki, jej problemach i przeszłości. Klika lat temu los ciężko ją doświadczył. Zachorowała na nowotwór. Obecnie tkwi w nieszczęśliwym małżeństwie ze względu na wygodę oraz standard życia który zapewnią jej Janusz. Mimo, iż wie ze mąż prowadzi podwójne życie boi się że bez niego sobie nie poradzi. Kiedy pewnego dnia zostaje wysłana na przymusowy urlop w związku z oskarżeniem o malwersacje finansowe, a Janusz beż żadnego wyjaśnienia wyprowadza się i wręcz zapada pod ziemię musi poradzić sobie sama. Choć jak zawsze może liczyć na swoje przyjaciółki Zosię i Irminę oraz na tajemniczego sąsiada, który jest nią wyraźnie zainteresowany.

"Zanim zobaczymy Neapol " pełen jest humoru, emocji, dramatów, dylematów i trudnych wyborów. W tej części pojawił się również wątek kryminalny oraz problemy z uzależnieniem, które powodują iż całość czyta się z jeszcze większym zainteresowaniem. Autorka w bardzo obrazowy sposób pokazuje jak niekiedy nasza jedna nieprzemyślana decyzja powoduje problemy ale i konsekwencje które dotykają nie tylko nas ale i naszych bliskich. Uświadamia jak łatwo potrafimy dać zwieść się pozorom czy zaufać osobom, których niekoniecznie powinniśmy tym zaufaniem obdarzyć. Często również doceniamy pewne rzeczy czy osoby jak już je stracimy. Ale czy zawsze nie da się nic już zrobić? Przecież życie nigdy nie jest czarno-białe. Podsumowując to niezwykle ciekawa historia o wzlotach i upadkach, o decyzjach i ich konsekwencjach. Bardzo prawdziwa, życiowa i zdecydowanie dająca do myślenia

Magdalena Kołosowska już po raz drugi zaprasza nas do świata Danki, Zosi i Irminy – trzech przyjaciółek, które połączył internet, a które postanowiły przenieść swoją znajomość do realnego życia.

Pierwszy tom serii, poświęcony był perypetiom miłosnym Zosi, w drugim – poznajemy bliżej Dankę. Czterdziestolatkę, która kilka lat temu wygrała walkę z chorobą i wypuściła w świat syna. Aktualnie, jej trwające ponad dwadzieścia lat małżeństwo przechodzi poważny kryzys. Jak się okazuje, od dłuższego czasu jej relacje z mężem były dalekie od ideału. Danka trwała przy Januszu ze względu na wygodę, standard życia, który jej zapewniał, a także brak wiary we własne możliwości, w to, że bez niego sobie poradzi. Kiedy jednak mężczyzna bez słowa wyjaśnienia wyprowadza się, w pracy zostaje oskarżona o malwersacje finansowe a ukochana psia przyjaciółka poważnie choruje, nie ma wyboru – musi radzić sobie sama.

Może nie do końca sama, bo w końcu ma jeszcze Zosię i Irminę, na które zawsze może liczyć. Od niedawna także, za ścianą mieszka tajemniczy mężczyzna, wykazujący niejakie zainteresowanie jej osobą i problemami...

Drugi tom serii „Pod wspólnym niebem” utrzymany jest w zupełnie innym klimacie niż pierwszy. Problemy i dylematy przed jakimi staje Danka są zdecydowanie poważniejsze niż te, z którymi mierzyła się Zosia. Autorka wzbogaca tę część o wątek kryminalny, a samo zakończenie mrozi krew w żyłach i pozostawia czytelnika w ogromnej niepewności. Odmienny nastrój, a także ranga problemów z jakimi mierzą się główne bohaterki ujawniają wyraźną różnicę ich charakterów, dążeń, pragnień i wyznawanych wartości. Okazuje się, że nie zawsze muszę się ze sobą zgadzać, aby być dla siebie oparciem.

„Zanim zobaczymy Neapol” to momentami dramatyczna, ale także pełna humoru i wzruszeń historia o tym jak niekiedy mało wiemy o najbliższych nam osobach. Jak łatwo dajemy się zwieść pozorom, widzimy i słyszymy to, co chcemy zobaczyć i usłyszeć. Magdalena Kołosowska uzmysławia nam, że pewne rzeczy jesteśmy w stanie docenić dopiero wtedy, gdy je stracimy. Pokazuje, że problemy z dziećmi i troska o nie nigdy się nie kończą, że na wsparcie przyjaciół zawsze można liczyć a dzięki nim życie staje się znośniejsze.

"Zanim zobaczymy Neapol" jest drugim tomem trylogii Pod wspólnym niebem, który poświęcony został kolejnej z przyjaciółek - Dance.

Ile jest takich kobiet jak Danka? Kobiet, których los nie oszczędzał. Tkwiących w małżeństwie mimo wiedzy, że ich mąż prowadzi podwójne życie? Zapewne wiele. Dlaczego więc to sobie robimy? Bo wierzymy, że same sobie nie poradzimy? Przemoc fizyczna, psychiczna czy finansowa - nie można pozwalać, by stały się naszą codziennością, odbierając nam radość życia, poczucie godności i wolności. Zawsze trzeba zawalczyć o siebie i swoją przyszłość. Bo warto! Chociażby, a może przede wszystkim dla siebie samej.

Magdalena Kołosowska doskonale nakreśliła różne charaktery kobiet. Każda inaczej postrzega życie, ma wobec niego inne cele, oczekiwania i pragnienia. Ale jest coś, co mimo dzielących ich różnic, potrafi je zjednoczyć. To przyjaźń, bezinteresowne wsparcie i pomoc. I może, gdzieś po cichu właśnie ta potrzeba miłości...

To historia, która uświadamia, jak ważne w związku jest zaufanie i szczeroś oraz to, że nigdy nie jest za późno na miłość. Życie bowiem potrafi zaskakiwać w najmniej spodziewanym momencie i trzeba to wykorzystać.

Mimo iż w książce przebywają poważne tematy i problemy, a miejscami nawet i dramatyczne chwile, to nie brak w niej delikatnego dowcipu, nieco ironii i namiętności.

"Zanim zobaczymy Neapol" to życiowa powieść o kobietach takich jak każda z nas. Wywołuje śmiech, wzruszenie, niepokój, złość. Historia Danki porywa i nie sposób odłożyć jej na potem. Polecam bardzo!

Ponownie spotykamy się „Pod wspólnym niebem” z trzema przyjaciółkami, których internetowa przyjaźń przerodziła się w tą prawdziwą, w rzeczywistym życiu. Mogą liczyć na swoje wsparcie w każdej sytuacji, choć jak to wśród przyjaciółek i w ich relacjach czasem iskrzy.

Po drugim tomie „Zanim zobaczymy Neapol” mogę już stwierdzić, że autorka wyłamała się z jakichkolwiek schematów, tworząc historie kobiet tak różne, jak odmienni mogą być ludzie i ich charaktery. Spoiwem jest tu ich emocjonująca, żywa przyjaźń i codzienne internetowe rozmowy pełne humoru i pikanterii.

Danka z wygody funkcjonuje przy boku męża, akceptując jego brak szczerości i żyjąc od jednego okresu zainteresowania z jego strony do drugiego. Czy ponad dwadzieścia lat po ślubie wygrywa przyzwyczajenie, niechęć przed zmianą, utratą dotychczasowego standardu życia? Czy jej bierną postawę należy tłumaczyć traumatycznym zakończeniem poprzedniego związku, czy może zwykłym wygodnictwem?

Kiedy Janusz zaczyna wykonywać dziwne ruchy na ich koncie, Danka decyduje się zatrudnić detektywa. A gdy pewnego dnia jej mąż znika bez słowa wyjaśnienia, sfrustrowana i zraniona kobieta musi zacząć radzić sobie sama. Znajduje wsparcie przyjaciółek i niespodziewanie sympatycznego sąsiada.

Jeśli wydaje Wam się w tej chwili, że wiecie w którym kierunku potoczy się dalsza opowieść, wierzcie mi, że bardzo się mylicie. Z kolejnych stron wyłania się historia mroczna, pełna skrywanych latami tajemnic, z zakończeniem tak szokującym, że ciąg dalszy chciałabym poznać teraz, natychmiast!

Historia, która pokazuje, jak ważna jest szczerość i zaufanie w związku i jak łatwo jest wplątać się w coś, co może zniszczyć całe życie.

Prócz emocjonujących perypetii Danki, na drugim planie przebija historia Zosi i Filipa, której rozwoju byłam niezmiernie ciekawa, szczególnie biorąc pod uwagę, jak skończyła się część pierwsza. Autorka na szczęście nie zostawia czytelnika bez odpowiedzi.

Ta historia budzi zupełnie odmienne emocje, niż losy Zosi. Jest w niej więcej mroku, namiętności, ale i wzruszeń. Po tak niespodziewanym zakończeniu, które może przyprawić o palpitacje serca, z niecierpliwością wyczekuję już kolejnej części z losami Irminy „Jutro pokochamy Rzym”.

Jeśli lubicie nieoczywiste powieści obyczajowe, z odpowiednią dozą emocji i humoru, to koniecznie sięgnijcie po tę serię.

Bohaterką przewodnią w tej części trylogii jest Danka. Kobieta, która w swoim życiu już wiele przeszła, a obecnie ma problemy natury małżeńskiej. Podejrzewa, że jej mąż notorycznie ją zdradza. Kiedy ten z dnia na dzień się wyprowadza, a raczej ucieka pod osłoną nocy, kobieta się w tym upewnia i postanawia zacząć żyć po swojemu. Ma jej w tym pomóc sąsiad zza ściany. Czy to była dobra decyzja? I co na to jej najlepsze przyjaciółki? Oj uwierzcie, ten tom jest gorący!

Po raz drugi podglądamy trójkę przyjaciółek, które poznały się kiedyś przez internet, a teraz wspierają w codziennych, życiowych wyborach i decyzjach. Tym razem autorka nieźle namiesza w życiu Danusi. Kobieta od jakiegoś czasu żali się koleżankom na swojego niewiernego męża, planuje nawet rozstanie, tyle że zupełnie niespodziewanie zostaje porzucona. Mąż, tak po prostu znika, zmienia numery telefonów i wyprowadza się do... mamusi, której Danusia nie darzy nawet ułamkiem sympatii. Czuje się urażona, ale też przeczuwa, że kryje się za tym coś więcej niż inna kobieta. To, co w końcu usłyszy z ust Janusza, pozbawi ją tchu.

"Zanim zobaczymy Neapol" jest doskonałym przykładem na to, jak złudne są pierwsze wrażenia, zaskakujące życie. Po raz kolejny przyjaźń okazuje się czymś bezcennym, co pozwala zachować trzeźwość umysłu, czasem dość boleśnie. Bo kto, jak nie prawdziwy przyjaciel, powie ci, co myśli naprawdę? Oceni trzeźwo twoje zachowania? Odważy się wytknąć błędy? Oj pięknie to wyszło Magdalenie. Znowu zazdroszczę takiej przyjaźni!

Zapytacie, a co u Zosi i Imki? A no, dzieje się i u nich. Imka wreszcie podejmie życiową decyzję, a Zosia? Zosia chwilowo jest szczęśliwą przyszłą teściową Bartka- syna Danusi, który okazuje się być bardzo dojrzałym, fajnym, mądrym młodym mężczyzną. To ona stawia do pionu Dankę, chociaż zdarzy się jej się przy tym trochę oberwać. To też ona zaczyna mieć nieco wątpliwości, ale więcej Wam nie zdradzę.

Niezłym pomysłem, który podnosi ciśnienie lepiej niż dobre espresso, jest wątek kryminalny, i powiem szczerze, Magdaleno, ale co dalej?! Jak mogłaś zostawić czytelników w takiej niepewności?

Podsumowując, tom drugi zaskakuje nowymi wątkami i zwrotami akcji, przyjaźń rośnie w siłę a apetyt na kolejny tom na granicy wytrzymałości. Bardzo polecam!