Zanim zamkniemy drzwi

Do przeczytania tej pozycji skłoniły mnie dwie rzeczy: autorka, która jest pedagogiem z wieloletnim stażem i opis okładkowy książki. Spodziewałam się super historii psychologiczno-obyczajowej ale trochę się zawiodłam. Od pierwszych stron jest nerwowo i właściwie taki klimat dominuje przez resztę stron. W pewnym momencie zaczęłam się obawiać czy przypadkiem nie dostanę nerwicy tak bardzo zachowania bohaterów mi się udzielały. Zdaję sobie sprawę, że takich związków, małżeństw jest wiele. Zapewne za zamkniętymi drzwiami wielu polskich mieszkań panuje taka rodzinna atmosfera ale ja w sumie nie wiem czy chcę o tym czytać w literaturze. Za dużo tej niewyrażonej przez całą książkę złości, niechęci i wzajemnych oskarżeń. I poczucia, że w gruncie rzeczy nikomu nie zależy by coś z tym zrobić. Każdy z bohaterów na swój sposób kreuje się na pokrzywdzonego i męczennika. A najgorsza z bohaterów jest Olga. Odnosiłam wrażenie, że każde jej działanie było jakby specjalnie, na złość, żeby dopiec... Słyszy się teraz, że współczesne książki są o niczym. No chyba, że są o mafii, a najlepiej tzw. romanse mafijne :), niestety mam wrażenie, że ta pozycja dorównuje temu "o niczym". No chyba, że zakwalifikujemy ją jako książka "o złości". Na plus to, że czyta się szybko mimo objętości ale może dlatego, że ja chciałam jak najszybciej zakończyć spotkanie z bohaterami. Nic mi ta książka nie dała. Nic nie wniosła. Autorka nie sprawiła, że chciałam o tej książce pomyśleć chwilę dłużej...

To przykład na to, że okładkowe zajawki czasem nijak się mają do treści.

To jest taka powieść, którą czyta się w jeden dzień. Zasiadłam z książką pewnego dnia o poranku i ograniczała mnie jedynie godzina 15.00, kiedy to miałam stawić się u moich dzieci w szkole. Chwilę przed wyznaczoną godziną przeczytałam ostatnie zdanie powieści i czułam, że właśnie połknęłam kawał dobrej, psychologiczno–obyczajowej prozy. To była wspaniała podróż przez życie bohaterów, ich uczucia wzloty i upadki. Niesamowita lekcja pokazująca, jak łatwo można zepsuć to, co dobre i jak trudno to naprawić.

Olga, to zgorzkniała emerytka, którą poznajemy jako straszną zołzę. Już na pierwszych kartach książki widzimy, ile żalu i frustracji w niej drzemie. Te złe emocje skierowane są przede wszystkim przeciw Karolowi – spokojnemu i kulturalnemu starszemu Panu, mającemu pecha być mężem Olgi. Wprawdzie po pewnym czasie poznamy przyczynę tych negatywnych uczuć, ale jeszcze nie teraz. Ich córka Marta dużo lepiej dogaduje się z ojcem. W kontaktach z matką zaciska zęby i modli się o koniec spotkania. Jej mąż, Maciek również nie daje kobiecie powodów do radości. Niby wszystko jest dobrze, ale brakuje tej skry i namiętności. Coś się nie układa, coś kuleje, a wzajemne żale i frustracje nie pozwalają cieszyć się życiem. Wszystko się zmienia w chwili, kiedy do mieszkania nad Olgą wprowadza się przemiły, młody człowiek. Wprowadza ON do powieści kilka ciepłych chwil nawiązując relację zarówno z matką, jak i córką. Koniec jest zaskakujący, a czytelnik dochodzi do wniosku, że nie zawsze to, co się wydaje białe, w rzeczywistości jest białe. Nieraz warto zaufać swojej intuicji, a nie polegać na zdaniu ledwo co poznanego człowieka.

Powieść jest trudna. Tu nie ma różowego tła i happy endu w zwykłym rozumieniu tego zwrotu. Mamy sporo negatywnych emocji i trudność z wykrzesaniem sympatii do głównych bohaterek. Często ich działania powodują zdumienie czytelnika i niedowierzanie, że można postąpić tak nierozważnie. Nie ma emocjonalnego wytchnienia podczas lektury. Postępowanie bohaterek ciągle wywoływało moją frustrację, ale właśnie dlatego nie mogłam oderwać się od tej książki. Byłam ciekawa, czy ten trend pakowania palca w ogień się utrzyma. Czy naprawdę człowiek jest tak destrukcyjny i nie zauważa tego, co ma przed nosem, patrząc i szukając tego samego gdzieś w oddali?

„Zanim zamkniemy drzwi” to powieść o emocjach, frustracji i błędnych wyborach, ale warto się przy niej zatrzymać. Przecież nie wszystko musi być cukierkowe. Życie nie jest cukierkowe, co więcej – często jest właśnie szare i zupełnie zaskakujące. Warto nieraz przeczytać powieść, która pokaże, jak ważne jest to, aby ze sobą rozmawiać. Jak ważne są zwykłe, ciepłe słowa skierowane do bliskich. Jeden uśmiech może tyle zmienić…

Bo dzieciom nie mówi się wszystkiego.

Rodzina stanowi najważniejszy fundament naszego życia. Więzi łączące nas z tymi, których kochamy, są największą siłą, która pozwala nam pokonać wszelkie przeciwności losu, z którymi przyjdzie nam się zmierzyć. Niestety dla wielu z nas taki właśnie obraz rodziny jest tylko niespełnionym pragnieniem, bowiem często w najmocniejszym nawet fundamencie pojawiają się pęknięcia. Wystarczy jeden moment, jedna zła decyzja, która sprawi, że po tej niezłomnej wydawałoby się sile, jak zwykło się myśleć o jedności, którą winna stanowić rodzina pozostają tylko zgliszcza. Drogi czytelniku, jeśli czytając te słowa, odnosisz wrażenie, że piszę o Twoim życiu, to chciałabym właśnie Tobie opowiedzieć o książce Pani Elżbiety Jodko - Kula „Zanim zamkniemy drzwi”.

Na kartach tej powieści poznasz Martę, w której rodzinie z nieznanych jej powodów nastąpił rozłam. Jej rodzice Olga i Karol, mimo że są już małżeństwem z wieloletnim stażem, niemalże od zawsze żyją obok siebie. Oboje są już na emeryturze, jednak nie cieszą się swoją obecnością i możliwością spędzania ze sobą czasu. Kobieta nie może zrozumieć surowego i apodyktycznego charakteru matki. Obserwując zachowanie i postępowanie Olgi, możemy odnieść wrażenie, że jej celem jest bezustanne uprzykrzanie życia swojemu mężowi. Co więcej, rodzicielka Marty zamknęła się zupełnie na życie i ludzi poza czterema ścianami własnego domu, a do jej cichej wojenki, którą prowadzi z Karolem, została wciągnięta również sama Marta. Nie znajdując zrozumienia dla postępowania Olgi, Marta zdecydowanie bardziej czuje się związana z ojcem, o co z kolei Olga ma do córki żal. Choć sama Marta próbuje naprawić swoje relacje z matką, jej wszelkie starania kończą się niepowodzeniem. Nie jest jej łatwo, ponieważ w jej małżeństwie także nie dzieje się najlepiej, i choć obiecywał sobie, że nigdy tak się nie stanie, to jednak zaczyna przenosić wzorce wyniesione z domu rodzinnego na swoje relacje z Maćkiem.

Wszyscy nasi bohaterowie tkwią w tej, wydawałoby się, sytuacji bez wyjścia, ale nie zdają sobie sprawy, że już wkrótce trudne i bolesne przeżycie, jakie doświadczy ich rodzinę, będzie początkiem wielu zmian. Niespodziewanie umiera Karol. Dla obu kobiet jest to bardzo trudny czas, ale jednocześnie to właśnie wtedy dochodzi między matką i córką do rozmowy, w której pada jedno bardzo znaczące zdanie.: „...bo dzieciom nie mówi się wszystkiego”. Ku ogromnemu zaskoczeniu Marty za tym zdaniem kryje się bardzo trudna historia zdradzonej Olgi, która dla dobra dziecka postanowiła trwać w małżeństwie z Karolem. Nie chciała, aby córka straciła dobre zdanie o ojcu. Nie potrafiąc wybaczyć i pogodzić się ze zdradą Karola, poświęciła siebie. Nieświadoma niczego przez tak wiele lat Marta teraz widzi swoją matkę w zupełnie innym świetle. Wie, że wspaniały i nieskazitelny w jej oczach ojciec, wcale nie był tak idealny i tylko dzięki matce aż dotąd mogła tak o nim myśleć.

Żadnej z nich nie jest łatwo, ale jak się przekonacie podczas lektury książki, życie niesie za sobą wiele niespodzianek, które niezależnie od etapu, na jakim znajduje się właśnie nasze życie, mogą nie tylko zupełnie je zmienić, ale także otworzyć przed nami zupełnie nowe możliwości, za którymi kryją się niedostrzegalne dotychczas przez nas wyjścia. Bo zawsze jest jakieś wyjście, a czasami wystarczy tylko zbieg okoliczności, abyśmy to zrozumieli, a przede wszystkim w to uwierzyli. Wiem, że piszę dość tajemniczo, ale chcę, abyście sami zobaczyli, co wydarzy się w życiu obu bohaterek. Nie powiem nic więcej ponadto, że obie kobiety dostrzegą dla siebie szansę odmienienia swojego życia, a Wy koniecznie przeczytajcie książkę i przekonajcie się, czy z tej szansy skorzystają i czy na pewno będzie to dobra decyzja?

„Zanim zamkniemy drzwi” to trudna, ale bardzo mądra i wartościowa książka przedstawiająca historię małżeństwa, które po zdradzie jednego z małżonków nie potrafiło na nowo znaleźć drogi do siebie. Stopniowo i w milczeniu oddalali się od siebie, stwarzając pozory normalności jedynie dla dobra dziecka. Kobieta, żyjąc w poczuciu zranienia i krzywdy chciała w jakikolwiek sposób ukarać mężczyznę, który przecież nie poniósł żadnych konsekwencji tego, co zrobił. Ostatecznie Olga pozwoliła Karolowi wrócić do domu, ale nigdy do siebie. Ten z kolei wiedząc, jakiego czynu się dopuścił i mając świadomość, że zasłużył na to, jak traktuje go żona, znosi wszystko z pokorą. A najbardziej cierpi na tym, co się dzieje niczego nieświadoma Marta, o której uwagę i względy rywalizują.

Jestem pewna, że dla wielu z nas wszystko, o czym przeczytamy w książce, okaże się bardzo znajome i niestety znajdziemy w tej historii cząstkę własnych przeżyć. Jej lektura skłoni nas do głębokich życiowych refleksji, które pozostaną z nami jeszcze na długo po odłożeniu książki na półkę. Jest to opowieść o wybaczaniu i konieczności rozliczenia się z tajemnicami przeszłości, której towarzyszą trudne emocje. Z pewnością wartość tej tego tytułu docenią wielbiciele powieści obyczajowych z mocno zarysowaną warstwą psychologiczną. W tej rodzinie zdecydowanie zabrakło szczerości i otwartości. Gdyby jej członkowie nie tłamsili w sobie tak wielu bolesnych przeżyć przeszłości, a po prostu zdobyli się na szczerość wobec siebie, na pewno wiele rzeczy mogłoby potoczyć się zupełnie inaczej. Czasami nawet bolesne, ale szczere słowa potrafią uleczyć najtrudniejsze nawet relacje. Wierzę, że jeśli po przeczytaniu książki, odnajdziesz w niej obraz problemów, z którymi Ty również się zmagasz, to ta historia pomorze Ci spojrzeć na nie z zupełnie nowej perspektywy i odzyskać nadzieję na to, że jeszcze wszystko możesz zmienić, jeśli tylko otworzysz się na szanse, które mogą czekać na ciebie bliżej, niż myślisz.

Mam nadzieję, że udało mi się przekonać Cię, że warto sięgnąć po ten tytuł. Jeśli tak, to bardzo się cieszę. Na pewno z uwagi na swobodny styl i przystępny język, którym posługuje się autorka, przeczytasz ją bardzo szybko. Mam jednak wielką prośbę nie spiesz się z lekturą i nie czytaj jej bezmyślnie. Pozwól, aby jej przekaz w pełni do ciebie trafił. Daj sobie chwilę na zagłębienie się w wewnętrzne przeżycia bohaterów. Oni są tacy sami jak my. Popełniają błędy, ranią i są ranieni. Uczą się wybaczać i pragną wybaczenia. Cierpią, ale pragną zaznać szczęścia. Jeśli wyciągniesz lekcję z tego, co przeżyli Olga i Karol oraz Marta i Maciek, tobie na pewno będzie łatwiej odzyskać wiarę w lepsze jutro. Pamiętaj, w życiu nigdy nie jest za późno na to, aby zmienić coś, dzięki czemu poczujesz się szczęśliwy.

Mówią że w rodzinie siła... Czy zawsze tak jest? Czy problemy z zaufaniem a także miłością mają wpływ na to jak postrzega nas reszta rodziny?

Olga i Karol są małżeństwem z wieloletnim stażem. Niestety małżeństwo tych dwojga nie należy do udanych, gdyż zostało naznaczone piętnem zdrady. Ich dorosła córka Marta, zaś na pozór szczęśliwa, nie potrafi złapać kontaktu z Olą, która wciąż rywalizuje z nią o względy męża. Do czego doprowadzą rodzinne spory?

Zanim zamkniemy drzwi. O czym jest to książka? Zdecydowanie jest to powieść o życiu codziennym, o naszych prawdziwych bolączkach, o rywalizacji a także zmianie.

Sama fabuła wydaje się dość prosta, lecz wynikając w jej głąb mogę śmiało rzec że jest trudna. Dotyka coprawda naszej codzienności, lecz głównie skupia się wokół relacji rodzinnych.

Autorka, przedstawiła swojemu czytelnikowi codzienne życie rodzinne, pełne obaw, pewnych utartych schematów ale także problem bariery komunikacyjnej występującej pomiędzy członkami rodziny. Dialogi zawarte w tekście były bardzo emocjonalne gdyż, przejawiały się chęcią zadania bólu drugiej osobie, czasem nawet lekceważące rozmówcę.

To na co szczególnie zwrócilam uwagę to na problem z którym borykała się Olga- główna bohaterka. Jako kobieta dość apodyktyczna, ale także ułożona, nie potrafiła cieszyć się życiem ani także tym co posiadała. Żyła przeszłością, w której mąż dopuścił się zdrady, która niewątpliwie wdarła się w psychikę kobiety. Zaskoczyło mnie także to jak bardzo była zazdrosna o swoją córkę, która miała bardzo dobre relacje ze swoim ojcem zaś z matką były one praktycznie zerowe. Każda ich próba porozumienia kończyła się karczemną kłótnia.

Dla mnie osobiście taka relacja jest nie do pomyślenia i całość tej sytuacji była dla mnie bardzo ciężka.

Akcja toczyła się bardzo powoli. Jedna scena toczyła się wręcz przez kilka rozdziałów, co początkowo mnie nudziło, aż do momentu w którym dostrzegłam co przez to chce przekazać nam autorka. Dawała mi przede wszystkim czas na zrozumienie, ale także na ocenę, która sytuacja jest poprawna a która zła. Pokazywała relacje rodzinne, które wiele osób chciało by wobec siebie żywić ale takze te które praktykujemy na codzień.

Dopiero od tego momentu, zrozumiałam cały przekaz, zaś cała historia wydawała mi się bardzo ciekawa. Dużym atutem książki jest kreacja bohaterów. Na pierwszy rzut oka widać, jak dużo czasu autorka spędziła na tym aby nadać im bardzo charakterystyczne cechy. Szczególnie jeśli chodzi o Olgę. Czasem myślałam nawet nad tym że kobieta cierpi na jakąś bliżej nieokreśloną chorobą z spektrum autyzmu. Zaś sama specyfika jej postępowania wprawiła mnie w niejedno osłupienie. Zanim zamkniemy drzwi to książka która pobudza do przemyśleń nad swoim postępowaniem, nad tym jakie relacje żywimy wobec naszych bliskich ale także o tym jak bardzo chcemy zmiany, która może nadejść na każdym etapie życia. W tym przypadku impulsem była śmierć lecz czy zawsze to ona musi być tym co popycha nas do zmiany? Polecam tą książkę, choć nie należy do łatwych lektur. Polecam aby przez chwilę zastanowić się nad każdym przeczytanym rozdziałem a po całości książki zrobić taki własny rachunek sumienia. Wtedy zauważcie że tą książkę zrozumieliście w pełni.

Olga i Karol to starsze małżeństwo, które w swoim życiu wychowało jedno dziecko. Marta wyszła za mąż i mieszka oddzielnie wraz z małżonkiem i synkiem. Olga to skupiona na sobie, bardzo surowa i niemiła kobieta, na każdym kroku dająca do wiwatu swojemu mężowi. Wszystko dlatego, że kiedyś, dawno temu mężczyzna dopuścił się zdrady. Po przejściu obojga na emeryturę muszą znosić swoje towarzystwo każdego dnia. Olga jest bardzo energiczna, ma wiele pomysłów, natomiast Karol najchętniej siedziałby w fotelu w rozchodzonych kapciach. Małżeństwo nie rozmawia ze sobą normalnie, Olga ma wieczne pretensje, a Karol najchętniej skryłby się w swoim pokoju, żeby żona go nie zaczepiała.

"W czasie ciężkiej grypy wyniósł się wreszcie ze wspólnego łóżka, żeby nie zarazić żony, i po prostu został już w pustym pokoju Marty. Olga nie wykonała też żadnego gestu, aby go zatrzymać we wspólnej sypialni, chociaż Karol był gotów wrócić. Naprawdę chciał, żeby coś powiedziała, ale się nie doczekał. Olga nie skomentowała nawet tego, że zamykał drzwi...Potem także ona zaczęła zamykać drzwi sypialni."

Nie tylko z mężem Olga ma trudne relacje, także jej stosunki z córką nie należą do poprawnych. Ciągle jest o coś kłótnia, wieczne pretensje i brak zrozumienia. Marta woli spędzać czas z ojcem, o co Olga jest zazdrosna i nie omieszkuje wypominać to na każdym kroku. Na dodatek małżeństwo Marty też do idealnych nie należy....

Co wydarzy się w tej rodzinie? Jaki wpływ na życie Olgi będzie miał młody sąsiad? Czy my znamy własnych sąsiadów i chcielibyśmy im pomóc gdyby było trzeba?

Ktoś powie? Co to za książka?

Otóż to książka o zwykłym życiu i codziennych emocjach. To co opisałam powyżej to tylko pierwszy rozdział, nie chcę niczego spojlerwować, dlatego więcej nic nie napiszę. Już w pierwszych rozdziałach stanie się coś co zaważy na dalszym życiu bohaterów. Z rozdziału na rozdział będzie działo się więcej, a czytelnik będzie wnikał mocniej w rodzinne tajemnice. Rodzina będzie musiała sobie poradzić z całkiem nową sytuacją... A nie będzie to łatwe.

Przede wszystkim emocje praktycznie ciągle buchają z tej książki - i to różne. Muszę się wam przyznać, ze na początku nie polubiłam Olgi, drażniła mnie ta starsza pani... Niemniej jednak z każdą kolejną stroną nabierałam większej ochoty na poznanie całej tej historii i tego jak zmieni się życie bohaterów. Książkę przeczyłam jakiś czas temu, ale nie mam najmniejszego problemu, żeby sobie przypomnieć o czym była. Tak to już jest z książkami, które są warte poznania, zostawiają jakąś cząstkę w naszej pamięci.

Historia momentami dla mnie aż przerysowana, ale myślę, że to celowy zabieg, który zmusza czytelnika do zastanowiania się nad swoim życiem. Życie tej rodziny czeka ogromna zmiana, każdego z osobna, jak oni to przyjmą? Czy warto walczyć o szczęście na każdym etapie życia? Czy należy bać się zmian? I czy warto rozliczyć się z przeszłością i zacząć życie z czystym kontem? Książka napisała pani pedagoga i terapeutę, co można odczuć w pozytywnym tego słowa znaczeniu.

O tym właśnie jest ta historia, o zmianach, które warto zrobić... zanim zamkniemy drzwi.