Jedna z tych autentycznych historii, które muszą być opowiedziane, żeby nie przepaść.
Poruszająca opowieść o tajemnicy ludzkiego życia, historii i pamięci, ale też o przyszłości na progu przeszłości.
Roma, artystka, malarka i pisarka żyjąca przez ostatnie lata w osamotnieniu, zgadza się na to, żeby w jej świat wkroczyła kobieta, która chciałaby napisać o niej powieść. Szybko okazuje się, że nie o prawdę tu chodzi, lecz o to, co każdy z nas wolałby przemilczeć, schować, zataić.
Ale czy człowiek sam dla siebie może być tajemnicą? Przecież zamyka się oczy nie tylko po to, żeby nie patrzeć, ale też - żeby zobaczyć…
Wiesz, wspaniała i piękna to rzecz takie ręce. Zawsze były dla mnie ważne. I zawsze o nie dbałam… żeby były sprawne, żeby mogły robić wszystko i żeby nic im nie przeszkadzało. Żeby zrobiły to, co pamiętają… Czego dotykały… Żeby zrobiły to, co ja pamiętam, i to, czego nie pamiętam albo nie chcę pamiętać…
Iwona Żytkowiak (ur. 1963) - absolwentka polonistyki i studiów filozoficzno-etycznych na Uniwersytecie Szczecińskim oraz studiów podyplomowych w Instytucie Badań Literackich PAN. Członek Związku Literatów Polskich. Od urodzenia mieszka i pracuje w Barlinku. Czas dzieli w miarę równo pomiędzy rodzinę, pracę i pasję (kolejność nie jest przypadkowa). Matka czterech synów. W wolnych chwilach uwielbia długie spacery po Bieszczadach i grę na pianinie z najmłodszym synem. Autorka powieści: "Tonia" (2011 i 2016), "Spotkania przy lustrze" (2012), "Kobiety z sąsiedztwa" (2013), "Tam, gdzie twój dom" (2014), "Dokąd teraz?" (2015), "Świat Ruty" (2016) i "Matka swojej matki" (2017), oraz tomu wierszy "Żywot jętki" (2016).
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Zamknij oczy" Iwony Żytkowiak?
Książka "Zamknij oczy" to poruszająca literatura piękna o refleksyjnym i bardzo intymnym charakterze. Autorka skupia się na zgłębianiu ludzkiej psychiki oraz mechanizmach pamięci, które kształtują naszą tożsamość. Narracja prowadzi czytelnika przez świat skrywanych tajemnic i bolesnych rozliczeń z dawnymi wydarzeniami. Jest to idealny wybór dla osób szukających w literaturze głębi emocjonalnej i egzystencjalnych pytań o sens życia. Całość tworzy nastrojowy obraz zmagania się z własnym losem w obliczu nadchodzącej starości.
Czy książka skupia się na procesie twórczym głównej bohaterki?
Tak, postać Romy jako malarki sprawia, że sztuka stanowi istotne tło dla całej opowieści. Czytelnik obserwuje, jak artystyczna wrażliwość bohaterki wpływa na jej specyficzne postrzeganie rzeczywistości oraz relacje z ludźmi. Motyw rąk, które pamiętają i tworzą, jest silnie zaakcentowany jako narzędzie wyrażania niewypowiedzianych dotąd emocji. Twórczość staje się tutaj pomostem między tym, co świadome, a tym, co zostało głęboko wyparte. Opisy procesu twórczego pomagają lepiej zrozumieć izolację, w której zdecydowała się żyć główna postać.
Jakim stylem językowym posługuje się autorka w tej publikacji?
Iwona Żytkowiak posługuje się dojrzałym, literackim językiem, który jest charakterystyczny dla współczesnej polskiej prozy artystycznej. Styl autorki cechuje się dbałością o detale oraz dużą dawką empatii wobec kreowanych przez nią postaci. Zdania są konstruowane w sposób, który precyzyjnie oddaje skomplikowaną naturę ludzkich wspomnień i wewnętrznych monologów. Lektura wymaga od odbiorcy pełnego skupienia, oferując w zamian niezwykle bogatą warstwę językową i symboliczną. Profesjonalny warsztat pisarski autorki, będącej członkiem Związku Literatów Polskich, gwarantuje wysoką jakość tekstu.
Dla jakich czytelników powieść "Zamknij oczy" może być zbyt wymagająca?
Powieść nie jest odpowiednia dla czytelników szukających szybkiej akcji lub lekkiej, rozrywkowej literatury obyczajowej. Skupienie na introspekcji, analizie traum i powolnym odkrywaniu sekretów może nużyć osoby preferujące dynamiczne tempo narracji. Ze względu na poruszaną tematykę osamotnienia i trudnej przeszłości, jest to pozycja wymagająca od odbiorcy dużej dojrzałości emocjonalnej. Nie poleca się jej jako niezobowiązującej lektury wakacyjnej, gdyż skłania ona do głębokiej, często bolesnej refleksji. Brak liniowej, prostej fabuły sprawia, że osoby ceniące klarowne zakończenia mogą czuć niedosyt.
Czy motyw skrywanych tajemnic jest kluczowy dla tej historii?
Tematyka pamięci i selektywnego zapominania jest centralnym punktem, wokół którego zbudowano całą fabułę książki. Historia pokazuje, jak przeszłość determinuje teraźniejszość i jak trudno jest uciec przed własnymi, bolesnymi wspomnieniami. Autorka analizuje, dlaczego pewne fakty wolimy przemilczeć i jakie konsekwencje niesie za sobą nagła konfrontacja z prawdą. To studium ludzkiej natury, w którym zamykanie oczu służy paradoksalnie lepszemu dostrzeżeniu prawdy o sobie samym. Refleksja nad tym, co autentyczne, a co zatajone, towarzyszy czytelnikowi od pierwszej do ostatniej strony.
