Zamiana

Ostatnio mam szczęście do całkiem udanych debiutów i "Zamiana" na szczęście nie stanowi tutaj żadnego wyjątku. Zanim jednak przejdę do sedna przedstawionej przez Rebeccę Fleet historii, chciałabym zaznaczyć, że pomimo głośnej reklamy nie jest to w żadnym wypadku rasowy thriller. Mamy raczej do czynienia z rodzinnym dramatem, a także swoistą tragedią z przeszłości, która niespodziewanie uderzy w Caroline kilka lat później, nie dając o sobie zapomnieć.

"Nie można się czegoś kurczowa trzymać i to zniszczyć. Przechowywać wspomnień, a jednocześnie liczyć na to, że pewnego dnia obudzisz się z wymazaną pamięcią... Pielęgnować tego, co się ma, a przy tym chcieć potrzeć zapałką o draskę, zrobić krok w tył i patrzeć, jak wszystko płonie i eksploduje..."

Caroline i Francis są małżeństwem z kilkuletnim stażem, borykającym się od dłuższego czasu z poważnymi problemami. On na ogół nieobecny, zarówno ciałem, jak i duchem, zaczął zaniedbywać pracę psychoterapeuty, pogrążając się w farmakologicznym nałogu. Z kolei ona, bezsilna i sfrustrowana wobec postawy męża, wdaje się w namiętny romans z młodszym kolegą z pracy. Poznajemy ich w momencie, gdy chcąc ratować to, co pozostało z ich związku, decydują się na tygodniową zamianę miejsca zamieszkania z nieznajomą osobą. Jak możemy się domyślić, na miejscu nic nie układa się po ich myśli, a ponadto Caroline zaczyna dostrzegać w obcym domu pewne znaczące szczegóły nawiązujące do jej nie tak dawnej przeszłości. Co więcej, w sąsiedztwie mieszka kobieta do złudzenia przypominająca młodszą wersję Caro. Czy ktoś chce zabawić się jej kosztem, a może to były kochanek w pokrętny sposób chce powrócić do jej życia? Wiele by na to wskazywało. Prawda okaże się jednak nieco bardziej skomplikowana...

Podsumowując:"Zamiana" nie jest typowym thrillerem, choć oczywiście mamy do czynienia z pewną tajemnicą, a także nutką swoistej niepewności. W moich oczach jest to dość udane stadium rozpadu rodziny, jak i rozpaczliwych prób jej ratowania, pomimo piętrzących się przeszkód i nagminnych kłamstw. "Zamiana" jest też doskonałym świadectwem na to, że przed przeszłością nie da się uciekać w nieskończoność, gdyż prędzej czy później będziemy musieli zmierzyć się z płynącymi z niej konsekwencjami.

Zamiana to niezwykle udany debiut brytyjskiej pisarki. Pomysł na fabułę związaną z zamianą domów, który stał się baza dla thrillera jest oryginalny i ciekawy. Narracja prowadzona jest naprzemiennie z perspektywy kluczowych postaci, ale również z różnych perspektyw czasowych, dzięki temu zostajemy zgrabnie wplątani w historię, a zapoznanie z nią oczami różnych osób pozwala na zobrazowanie głębi całej sytuacji z momentami skrajnych perspektyw, a także daje szansę wniknąć w ich uczucia. Autorka wprowadziła tutaj nutkę tajemnicy. Bo o ile dwojka narratorów jest nam znana, o tyle trzeci narrator to enigmatyczna postać, która wprowadza pewien dreszczyk emocji.

Niemniej jednak akcja ksiązki nie jest zbyt dynamiczna, pewne sytuacji i aspekty są rozwlekane, inne zaś ucięte, brak klimatu niepokoju i grozy. Zapewne autorka starała się krok po kroku zbudować pełną napięcia atmosferę, co w efekcie sprawiło że ksiązka momentami mi się dłużyła. Nie warto jednak zniechęcać się do tej ksiazki, bo mniej więcej w połowie wreszcie coś zaczęło się dziać i właśnie od tego momentu książka mnie pochłonęła, wreszcie wciągnęła w swoją mroczną i niepokojącą atmosferę, w swoją tajemnicę pełnej napięcia, w poczucie osaczenia a zakończenie zaskoczyło. Jednak po zastanowieniu być może takie tempo akcji na początku miało swoje plusy, chwila oddechu pozwoliła na przemyślenie wszystkich uzyskanych informacji i snucie domysłów, które prowadzą do dalszej dezorientacji, a także daje szansę na własne wnioski i refleksje co byśmy zrobili na ich miejscu. Mimo momentami braku akcji, czy napięcia wstrzymującego oddechu, nie oznacza to że książka jest trudna, wprost przeciwnie jest lekka, czyta się ją szybko, język jest zdecydowanie przystępny, a styl barwny.

Intryga być może była zbyt prosta, niemniej jednak „Zamiana” to świetny thriller psychologiczny. I musze przyznać ze skupienie się na portretach psychologicznych a nie na wartkiej akcji wcale mi nie przeszkadzało. Ksiązka bowiem ukazuje dualizm ludzkiej natury, możliwe staje się odczuwanie zupełnie sprzecznych uczuć w tym samym czasie, ukazuje jak zacierają się i przesuwają się normy moralne, jak ambiwalentne mogą być zachowania w stosunku do pewnych sytuacji. Możemy zobaczyć procesy obronne jakie stosują różne osoby, ale również to jak każdy z bohaterów radzi sobie z bólem, stratą czy uzależnieniem, a także jak podchodzi do kwestii zaufania i jak codziennie wstają rano by podejmować walkę na nowo.

Uwielbiam tego typu książki, gdzie „przekrój” postaci jest tak szeroki, nawet mój stosunek do samych bohaterów zmieniał się diametralnie od niechęci do współczucia i zrozumienia. Trzeba przyznać autorce że świetnie wykreowała bohaterów, każdy z nich ma coś do zaoferowania, każdy z nich ma inne spojrzenie na świat i inne dylematy, ale przede wszystkim jest autentyczny. Rebecca Fleet nie oszczędza ich pod żadnym względem. Każdy z nich musi radzić sobie z swoimi demonami i staje przed ciężkimi decyzjami. Z książki bezsprzecznie bije cała gama emocji od szczęścia, ekscytacji, spełnienia do smutku, odrazy, żalu i rozpaczy

Autorka w inteligentny sposób prowadzi nas po cienkiej linii moralnych dylematów, gdzie po jednej stronie jest sprawiedliwość i konieczność wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny, zaś z drugiej życie z poczuciem winy oraz chęć zapomnienia, poukładania sobie życia i zaznania szczęścia. Zamiana uświadamia że nasze czyny i decyzje niosą z sobą nieodwracalne i poważne konsekwencje, pomimo tego a może właśnie dlatego jak bardzo chcemy o tym zapomnieć.

Książkę ciężko jest jasno ocenić i zdefiniować. Być może nie jest to książka najwyższych lotów, nie krzykniemy „wow”, ale ma w sobie duży, mam wrażenie czasem, nie wykorzystany potencjał, dlatego też z pewnością sięgnę po kolejne pozycje tej autorki, która ma smykałkę do pisania. Serdecznie polecam tę książkę fanom thrillerów, myślę ze się nie zawiedziecie.

Dla bohaterów książki „Zamiana” Rebecci Fleet od Wydawnictwa Marginesy, sposobem radzenia sobie z poważnym kryzysem w ich związku stało się tzw. Home swapping, czyli zamiana domami.. Na tydzień przeprowadzają się do eleganckiego domu na przedmieściach Londynu. Początkowo przyjemna perspektywa spędzenia czasu sam na sam z mężem i przywrócenia ich wspólnego życia do względnej normalności, zmienia się dla Caroline wraz z zapoznawaniem się z domem. Kobieta w minimalistycznie urządzonych pomieszczeniach nie tylko czuje się nieswojo ale odkrywa coraz więcej elementów, które budzą demony przeszłości, o których tak pragnęła zapomnieć. Nie ma wątpliwości że zostały starannie przygotowane specjalnie dla niej, by przypomnieć jej o tragicznych wydarzeniach. Jej misternie ułożony domek z kart, który budowała w ostatnich czasie zaczyna się rozpadać. Tylko czemu właśnie teraz? Kogo jest dom do którego się udali? Kto zamieszkał u nich ? Czemu osoba z jej przeszłości próbuję ją zranić?

Zamiana to niezwykle udany debiut brytyjskiej pisarki. Pomysł na fabułę związaną z zamianą domów, który stał się baza dla thrillera jest oryginalny i ciekawy. Narracja prowadzona jest naprzemiennie z perspektywy kluczowych postaci, ale również z różnych perspektyw czasowych, dzięki temu zostajemy zgrabnie wplątani w historię, a zapoznanie z nią oczami różnych osób pozwala na zobrazowanie głębi całej sytuacji z momentami skrajnych perspektyw, a także daje szansę wniknąć w ich uczucia. Autorka wprowadziła tutaj nutkę tajemnicy. Bo o ile dwojka narratorów jest nam znana, o tyle trzeci narrator to enigmatyczna postać, która wprowadza pewien dreszczyk emocji.

Niemniej jednak akcja ksiązki nie jest zbyt dynamiczna, pewne sytuacji i aspekty są rozwlekane, inne zaś ucięte, brak klimatu niepokoju i grozy. Zapewne autorka starała się krok po kroku zbudować pełną napięcia atmosferę, co w efekcie sprawiło że ksiązka momentami mi się dłużyła. Nie warto jednak zniechęcać się do tej ksiazki, bo mniej więcej w połowie wreszcie coś zaczęło się dziać i właśnie od tego momentu książka mnie pochłonęła, wreszcie wciągnęła w swoją mroczną i niepokojącą atmosferę, w swoją tajemnicę pełnej napięcia, w poczucie osaczenia a zakończenie zaskoczyło. Jednak po zastanowieniu być może takie tempo akcji na początku miało swoje plusy, chwila oddechu pozwoliła na przemyślenie wszystkich uzyskanych informacji i snucie domysłów, które prowadzą do dalszej dezorientacji, a także daje szansę na własne wnioski i refleksje co byśmy zrobili na ich miejscu. Mimo momentami braku akcji, czy napięcia wstrzymującego oddechu, nie oznacza to że książka jest trudna, wprost przeciwnie jest lekka, czyta się ją szybko, język jest zdecydowanie przystępny, a styl barwny.

Intryga być może była zbyt prosta, niemniej jednak „Zamiana” to świetny thriller psychologiczny. I musze przyznać ze skupienie się na portretach psychologicznych a nie na wartkiej akcji wcale mi nie przeszkadzało. Ksiązka bowiem ukazuje dualizm ludzkiej natury, możliwe staje się odczuwanie zupełnie sprzecznych uczuć w tym samym czasie, ukazuje jak zacierają się i przesuwają się normy moralne, jak ambiwalentne mogą być zachowania w stosunku do pewnych sytuacji. Możemy zobaczyć procesy obronne jakie stosują różne osoby, ale również to jak każdy z bohaterów radzi sobie z bólem, stratą czy uzależnieniem, a także jak podchodzi do kwestii zaufania i jak codziennie wstają rano by podejmować walkę na nowo.

Uwielbiam tego typu książki, gdzie „przekrój” postaci jest tak szeroki, nawet mój stosunek do samych bohaterów zmieniał się diametralnie od niechęci do współczucia i zrozumienia. Trzeba przyznać autorce że świetnie wykreowała bohaterów, każdy z nich ma coś do zaoferowania, każdy z nich ma inne spojrzenie na świat i inne dylematy, ale przede wszystkim jest autentyczny. Rebecca Fleet nie oszczędza ich pod żadnym względem. Każdy z nich musi radzić sobie z swoimi demonami i staje przed ciężkimi decyzjami. Z książki bezsprzecznie bije cała gama emocji od szczęścia, ekscytacji, spełnienia do smutku, odrazy, żalu i rozpaczy

Autorka w inteligentny sposób prowadzi nas po cienkiej linii moralnych dylematów, gdzie po jednej stronie jest sprawiedliwość i konieczność wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny, zaś z drugiej życie z poczuciem winy oraz chęć zapomnienia, poukładania sobie życia i zaznania szczęścia. Zamiana uświadamia że nasze czyny i decyzje niosą z sobą nieodwracalne i poważne konsekwencje, pomimo tego a może właśnie dlatego jak bardzo chcemy o tym zapomnieć.

Książkę ciężko jest jasno ocenić i zdefiniować. Być może nie jest to książka najwyższych lotów, nie krzykniemy „wow”, ale ma w sobie duży, mam wrażenie czasem, nie wykorzystany potencjał, dlatego też z pewnością sięgnę po kolejne pozycje tej autorki, która ma smykałkę do pisania. Serdecznie polecam tę książkę fanom thrillerów, myślę ze się nie zawiedziecie.

"Nie da się zachować ciastka i go zjeść. Nie można się czegoś kurczowo trzymać i to zniszczyć. Przechowywać wspomnień, a jednocześnie liczyć na to, że pewnego dnia obudzisz się z wymazaną pamięcią..."

Czy to jest thriller psychologiczny czy nie, można gdybać, ale nie wiem czy jest sens. Zamiana to książka skierowana głównie do kobiecego grona, a przede wszystkim do tej grupy kobiet, która nie lubi rozlewu krwi. Historia Caroline i Francisa nie zmrozi krwi w żyłach, nie wywoła dreszczu emocji, ale ma inne atuty. Bohaterowie bardzo mi się spodobali, normalne małżeństwo z problemami w które potrafimy uwierzyć. To na prawdę duży plus biorąc pod uwagę, że bardzo często natrafiam na takie postacie, których wręcz nie znoszę i nie życzę im dobrze :D Książka jest w odbiorze lekka i przyjemna, wprawdzie nie przystoi to thrillerowi, ale nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Niby taka nieskomplikowana fabuła, a jednak co nie co może nas zaskoczyć ;)

Caroline i Francis to małżeństwo po przejściach, które postanawia skorzystać z nadarzającej się okazji i przyjąć propozycję zamiany domów. To ma być tydzień bez dziecka, zmartwień, a także próba odbudowania między małżonkami nadwątlonego zaufania.

Dom na przedmieściach Londynu wygląda jak niezamieszany, a z czasem Caroline zaczyna odczuwać niepokój, gdyż pojawia się coraz więcej dziwnych zbiegów okoliczności, dotyczących jej dawnego życia (ulubiona muzyka, kwiaty, perfumy), tak jakby właściciel tego domu dobrze ją znał. Kto nim jest? I czego chce od Caroline?

Książkę Rebeki Fleet czyta się błyskawicznie i naprawdę nie mogłam się od niej oderwać, bo byłam niezmiernie ciekawa, kto jest właścicielem domu na przedmieściach Londynu, skąd zna Caroline i jakie są jego intencje? Niestety zakończenie okazało się rozczarowujące. Spodziewałam się czegoś znacznie lepszego. Dodatkowo raczej nie jest to thriller, tylko powieść obyczajowa z elementami thrillera. Ten, kto liczy na jakieś zwroty akcji i szybkie tempo może się rozczarować.

„Zamiana” to książka przeciętna. Warto przeczytać, choć raczej nie zapisze się ona na trwale w mojej pamięci. Czyta się ją lekko i jest wciągająca, ale od momentu, gdy dowiadujemy się kto zamienił się mieszkaniem z Caroline i Francisem napięcie opada i samo zakończenie rozczarowuje. Szkoda, bo powieść miała spory potencjał.

„Zamiana” to literacki debiut Rebecci Fleet, który trzyma w napięciu.

Caroline i Francis to małżeństwo, które przechodzi poważny kryzys. Podejmują próbę ratowania związku decydując się na wyjazd na przedmieścia Londynu, gdzie zamienili się na tydzień na domy z właścicielami domu.

Z dala od domu i codziennych problemów chcą przywrócić swoje życie do normalności. Caroline zaczyna jednak dostrzegać w swoim otoczeniu coraz więcej symbolicznych elementów z przeszłości, które przypominają jej o życiu sprzed dwóch lat, które to właśnie było początkiem kryzysu małżeńskiego. Tylko, czy aby na pewno o przeszłości można tak po prostu zapomnieć…

[Adres usunięty]

Nawet najlepsze małżeństwo po jakimś czasie przechodzi kryzys. Jedni radzą sobie z nim lepiej, inni gorzej. Caroline i Francis zdają się zmierzać ku rozstaniu. On wpada w narkomanię, ona ma romans. Dzieje się jednak coś, co sprawia, że próbują odbudować małżeństwo. On zrywa z nałogiem, ona kończy romans. Po jakimś czasie postanawiają gdzieś razem wyjechać. Ponieważ nie dysponują dużymi środkami, decydują się na krótką wymianę domów. Na miejscu okazuje się jednak, że ktoś zostawia Caroline subtelne znaki, które przypominają jej o przeszłości. Komu zostawiła swój dom? Co ten ktoś chce uzyskać?

Początek książki jest bardzo spokojny, momentami nawet nudny. Całość rozkręca się mniej więcej w połowie i warto doczekać do tego momentu, bo historia nie jest taka, jaką się z początku wydaje. Nie jest nawet straszna. Jest smutna, ale bardzo dobra.

Nadszedł czas, by rozpocząć wszystko od nowa. Chcieli spróbować jeszcze raz, by nigdy nie żałować. Nie spodziewali się jednak, że rozpoczęli coś, co niosło miano tragedii.

Nie jest łatwo trafić na powieść z gatunku thrillera psychologicznego, który już od pierwszych stron wciągnie czytelnika do niebanalnej intrygi i zapewni mu wiele godzin doskonałej zabawy. Jednak raz na jakiś czas zdarza się taka historia w dorobku cenionych pisarzy. Jednak czy można mówić o powodzeniu, gdy otrzymujemy literacki debiut? Czy pierwsze kroki autora są jego przejściem w dalszej karierze, czy może już zapewniają nas, że trzyma ON w swoich rękach prawdziwy skarb? Bywa różnie, ale bez wątpienia Rebecca Fleet pozytywnie zaskoczyła mnie swoją pierwszą, wyjątkowo dobrze napisaną książką.

Caroline i Francis postanowili rozpocząć swoje życie na nowo. Związek, który przeżywał wielki kryzys miał otrzymać nowe miejsce, które być może okaże się zbawienne dla ich dalszej relacji. Uciekając od zgiełku miasta zamienili swoje mieszkanie na elegancki dom na drogim przedmieściu Londynu. Tylko na tydzień, by odetchnąć i pomyśleć. Jednak Caroline wie, że to wszystko jest zbyt piękne. Coś wisi w powietrzu, tylko nie potrafi jeszcze zrozumieć gdzie tkwi problem. Czy przeszłość powraca do niej ze zdwojoną siłą? Czy nadszedł czas na rozliczenie się z błędami, które kiedyś popełniła?

Pierwszoosobowa narracja pozwala głębiej wejść w umysł głównych bohaterów i zrozumieć ich myśli oraz poczynania. W dużej mierze to Caroline przejmuje pałeczkę nad opowiadaną historią, ale niewielka ilość rozdziałów poświęconych relacji Francisa wystarcza, by w pełni oddać jego intrygującą kreację. I chociaż główni bohaterowie fantastycznie wypadają na tle niedomówień i wiszącej w powietrzu tajemnicy, to wzmianki tajemniczej osoby, która w finale odegra konkretną rolę sprawiają, że podczas lektury czytelnik odczuwa na swojej skórze dreszcz przerażenia.

Przede wszystkim głównym atutem powieści jest klimat i tajemnica, które wzajemnie się przenikają. Nerwowa atmosfera, pojedyncze znaki, bohaterowie, którzy coś ukrywają - wszystko mówi nam, że dzieje się coś niedobrego, że niedługo z mroków przeszłości wyskoczy prawdziwy dramat, a kolejne sygnały wskazują, że nie będzie to miła historia. Wszystkie elementy budują fantastyczny thriller psychologiczny od którego nie sposób się oderwać, ponieważ poznanie rozwiązania zagadki staje się dla nas centralnym punktem tej historii.

"Zamiana" to książka, która zaskakuje pomysłem i wykonaniem. Gdybym nie wiedziała wcześniej, że to debiut autorki, nawet przez myśl nie przeszłoby mi, że to jej pierwsze kroki na literackiej scenie. Rebecca Fleet rewelacyjnie wykreowała oryginalne charaktery swoich bohaterów, pokazała różnorodność i uciekła od rutyny. Nawiązała do błędów i konsekwencji, przekazując historię, która wydaje się przerażająco prawdziwa. Co wydarzyło się dwa lata wcześniej? I dlaczego ma to tak duży wpływ na teraźniejszość? W lawinie sprzecznych emocji i ślepych zaułków odnajdziecie historię, która pozytywnie Was zaskoczy!

Zacznę od tego, że dla mnie pomysł na zamianę mieszkań jest niedorzeczny. Choć wiem, że coraz większą popularnością cieszą się strony, które takowe wymiany umożliwiają, to ja zdecydowanie nie zgodziłabym się na taką opcję. Nawet biorąc pod uwagę kwestię zaoszczędzonych pieniędzy, to wolałabym nigdzie nie wyjechać niż wpuścić do swojego mieszkania obcych. Dla mnie moje mieszkanie jest oazą spokoju i bezpieczeństwa, które utraciłabym wraz z podjęciem decyzji na jaką zgodziła się Caroline. Dlatego nie rozumiem jej zachowania i pomysłu na fabułę autorki powieści.

Kobieta razem ze swoim mężem, wprowadzają się na tydzień do mieszkania na przedmieściach Londynu. Wakacje mają im pomóc w odbudowaniu relacji oraz ponownym rozbudzeniu głębokiego uczucia. Ich małżeństwo zostało wystawione na ciężką próbę zarówno ze strony Caroline jak i Francisa. Czy nowe miejsce okaże się być dla nich łaskawe?

Wszystko wskazuje na to, że nie.

Autorka zastosowała podział rozdziałów na te, które opowiadają aktualne wydarzenia oraz na te zawierające retrospekcje. Narratorami w powieści jest Caroline oraz Francis, dzięki czemu czytelnik może poznać ich uczucia i targające nimi emocje. Stają się przez to bardzo ludzcy, odsłaniając swoje najgorsze cechy charakteru, choć ich zachowanie już takie ludzkie nie jest.

Z początku powieść mi się dłużyła. Autorka powoli wprowadza nas w kryzys małżeństwa Caroline i Francisa oraz w ich sposób radzenia sobie z tym problemem. Jednak im bliżej końca tym więcej zaczęło się dziać. Choć muszę stwierdzić, że skrywana przez kobietę tajemnica wgniata w fotel, to nie chce mi się wierzyć, że byłaby ona zdolna do całkowitego wymazania tego z pamięci. Podobne wątpliwości nasuwają mi się w stosunku do zachowania jej męża, gdy poznał prawdę. Ja bym chyba od razu musiała omówić z partnerem to czego się dowiedziałam, a nie czekać na dogodny moment, który może nigdy nie nadejść.

Powieść „Zamiana” przez tych kilka zgrzytów, jest średnim thrillerem w mojej ocenie. Choć z początku akcja toczy się powoli, z czasem zaczyna pojawiać się niepokój i chęć odkrycia prawdy.

Główna bohaterka mnie denerwowała. Zamiast ratować rodzinę dla swojego małego synka, wolała znikać na noce w ramionach innego mężczyzny. Ale i jej mąż wcale nie był lepszy. Jego unikanie problemów również wywoływało we mnie złość. Najbardziej szkoda było mi w tym wszystkim ich dziecka, któremu autorka nie poświęciła zbyt wiele uwagi. Był ON tylko mało istotnym elementem tła powieści. Całość sprawiła, że „Zamiana” stała się książką, którą się czyta z lekkim zainteresowaniem. Ale historia nie porwała mnie i nie zapadnie w mojej pamięci na długo.

Powieść jet wielowątkowa i prowadzona równocześnie w kilku poziomach. Nadaje to całej powieść niesamowitego klimatu, a samemu czytelnikowi jeszcze większej ochoty na odkrycie prawdy. Mamy tutaj wątek uzależnienia, zdrady, echo przeszłości i niemoc. Wiele nawiązań do ogólnie przyjętych wzorców zachowań, ról odgrywanych w życiu, gry pozorów i zatracenia w pragnieniach. Autorka wystawia bohaterów na różnorodne dylematy i doświadczenia życiowe, nie zawsze wygodne i przyjemne. Każda postać ma coś do pokazania, cechuje się odmienną osobowością i innym spojrzeniem na świat. Zwroty akcji układają się w logiczną i przemyślaną konstrukcję, a czytelnik z chęcią odkrywa prawdę, co pozwala na bardzo pozytywny odbiór książki.

Mój egzemplarz od portalu: [Adres usunięty]

Małżeństwo po przejściach: Francis i Caroline, zamienia się na tydzień domem z osobą poznaną w Internecie poprzez stronę z takimi ofertami. To ma być tydzień w Londynie bez dziecka, zmartwień, a także próba odbudowania między małżonkami nadwątlonego zaufania.

Londyński dom wygląda jak niezamieszkały, brak tam osobistych akcentów, na dodatek z czasem Caroline zaczyna odczuwać niepokój, bo pojawia się coraz więcej przesłanek świadczących o tym, że osoba, która zamieszkiwała w tym domu ją zna i wie sporo o jej przeszłości.

Książkę Rebeki Fleet czyta się błyskawicznie i naprawdę nie mogłam się od niej oderwać, bo byłam niezmiernie ciekawa, kto jest właścicielem domu na przedmieściach Londynu, skąd zna Caroline i jakie są jego intencje?

„Zamiana” to przeciętna powieść obyczajowa, bądź dramat, z niewielkim dodatkiem thrillera. Miejscami niestety nudnawa i monotonna. Czyta się ją wprawdzie lekko i jest wciągająca, ale od momentu, gdy dowiadujemy się kto zamienił się mieszkaniem z Caroline i Francisem napięcie opada i samo zakończenie rozczarowuje. Szkoda, bo powieść miała spory potencjał.

Pamiętacie film „Holiday” z Cameron Diaz i Kate Winslet, w którym kobiety zamieniają się domami? Do takiej zamiany dochodzi też w książce autorstwa Rebecci Fleet pt.”Zamiana”. Z tym że w tym wypadku jest trochę niebezpieczniej. Caroline w domu, do którego się chwilowo przeprowadziła razem ze swoim mężem, odkrywa przedmioty, które przypominają jej o dawnym romansie, a o których istnieniu nikt poza nią nie ma prawa wiedzieć. To jest punkt wyjścia od którego przenosimy się razem z bohaterami 2 lata do tyłu, do chwili kryzysu ich związku i ucieczki Caroline w romans. Ogólnie większa część książki skupia się na odczuciach bohaterów, Caroline, jej mąż Francise i obca kobieta opowiadają czytelnikowi o tym co się wydarzyło i jakie uczucia to w nich wzbudziło. Szczerze, książka jak na debiut była ok, z tym że myślę, że trafiła nie do tego kręgu odbiorców do którego powinna. Według mnie to był raczej romans z dodatkiem powieści obyczajowej ze szczyptą thrillera, a nie zapowiadany thriller psychologiczny. Myślę, że osobom czytającym powieści obyczajowe ma szanse się spodobać. Ja jednak lubuję się w thrillerach i kryminałach, więc muszę książkę ocenić na 5/10.

„Uważaj, kogo wpuszczasz do domu...

To miał być dla nich wyjątkowy tydzień: z dala od codziennej rutyny, dziecka i zmartwień. Nowy początek dla pogrążonego w kryzysie związku. Caroline i Francis zamienili swoje mieszkanie w mieście na elegancki dom na drogim przedmieściu Londynu.

Jednak Caroline szybko zaczyna odczuwać niepokój: kwiaty w łazience, muzyka w salonie – dla kogoś, kto jej nie zna, mogłyby wydawać się przypadkowe, jednak ona wie, że zostały wybrane specjalnie dla niej.

Kiedy znaczących nawiązań do jej dawnego życia pojawia się coraz więcej, Caroline obawia się, że osoba, o której przez ostatnie lata starała się zapomnieć, desperacko pragnie powrócić do jej życia. A jej powrót oznacza, że Caroline i jej rodzina będzie musiała ponieść wysoką cenę za błąd popełniony w przeszłości.”

„Zamiana” to książka z dużym potencjałem, który według mnie nie został w pełni wykorzystany i przez to mam względem tej historii dość skrajne odczucia. Ogólnie książka mnie się podobała, fabuła zaciekawiła mnie do tego stopnia, że nie mogłam rozstać się z książką, bo ciekawość, by poznać zakończenie, była silniejsza od wielu przyziemnych spraw. Poza tym muszę także nadmienić, że to debiut, więc można wybaczyć kilka niedociągnięć i lekkiego niedopracowania. Chyba takim największym zarzutem jest tempo akcji, które przez ponad połowę książki nie jest wcale dynamiczne, brakuje dreszczyku emocji i jakiegoś spektakularnego zwrotu akcji. Na całe szczęście później jest lepiej, akcja nabiera tempa, aura tajemniczości staje się silniejsza, pojawia się niepokój i zdenerwowanie. Ogólnie pomysł na fabułę bardzo mnie się spodobał i gdyby od samego początku było bardziej dynamicznie, to książka byłaby po prostu rewelacyjna. Jednak uważam, że idzie to wszystko wybaczyć, bo mimo tego i tak można zatracić się w fabule i wyczekiwać zakończenia, które nie było złe, ale mogłoby być lepsze. Poza tym muszę przyznać, że autorce udało namieszać się w mojej głowie i przez długi czas byłam na złym tropie, a co za tym idzie, gdy prawda wyszła na jaw, byłam bardzo zaskoczona takim obrotem sprawy.

„Kiedy ktoś niszczy nam życie, chcemy go skrzywdzić. Chcemy mu zrobić dokładnie to samo, co ON zrobił nam. To jest prawdziwa sprawiedliwość. Tutaj, nie na sterylnej sali sądowej”.

Historie prawie w całości poznajemy z punktu widzenia głównej bohaterki. Poznajemy jej teraźniejszość i przeszłość, która doprowadziła ją do sytuacji, w której się znalazła. Oczywiście jest też kilka rozdziałów z perspektywy męża oraz osoby, która zamieszkała w ich domu i to właśnie te fragmenty najbardziej namieszały w mojej głowie.

Kreacja bohaterów wyszła autorce dobrze. Były one wyraziste i charakterystyczne, jednak nawet teraz nie potrafię powiedzieć, czy ich polubiłam. Wywoływali we mnie wiele skrajnych emocji i cały czas czułam się jak na jednej wielkiej emocjonalnej sinusoidzie. Zachowanie Caroline było momentami bardzo irytujące, jednak pojawiały się momenty, kiedy jej współczułam. Niestety kobieta bardzo szybko potrafiła zmienić moje uczucia do niej i doprowadzała mnie do szewskiej pasji. Cały czas próbowała ratować swoje małżeństwo, jednak odnosiłam wrażenie, że do końca nie wie, czego tak naprawdę chce od życia.

Ogólnie książkę oceniam dobrze i tak prawdę powiedziawszy, fajnie spędziłam przy niej czas. Początek nie najlepszy, ale później zdecydowanie jest lepiej. Myślę, że jako debiut wypada bardzo przyzwoicie.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Marginesy.