Zakazany układ. Seria mafijna. Tom 1

Niesamowity przebieg wydarzeń. Trudna miłość, tragiczne wydarzenia czy to doprowadzi do szczęśliwego zakończenia...

Czekam na dalszy ciąg

Świetna książka Trzyma w napięciu od początku do samego końca.

Jedyną drogą, która prowadzi do życia i szczęścia jest miłość. W razie jej braku pojawia się tylko śmierć i nieszczęście.

Dwudziestodwuletnia Nicole Bright od pięciu lat tkwi w toksycznym, groźnym i destrukcyjnym dla życia związku z Paulem Bilerno – mężczyzną który zaopiekował się nią po śmierci jej rodziców. Nie jest kochana, żyje poza miłością. Stała się niewolnicą własnego życia i ciała – wyrzekając się samej siebie, skazując się na niepewność, na niewygodę, na cierpienia, na upokorzenia. Okaleczona fizycznie, psychicznie, moralnie i duchowo, szuka jedynego rozsądnego wyjścia z tej patowej sytuacji, w jakiej się znalazła. Jej rozpaczliwy bunt ostatecznie doprowadza ją do całkowitej autodestrukcji, popycha ją do najbardziej dramatycznej formy rozpaczy, czyli do popełnienia samobójstwa.

❝ Biegnę przez las, by jak najszybciej dotrzeć do urwiska. Nie mogę powstrzymać płynących po moich policzkach łez. To ostatnie łzy. Ostatnie cierpienie i ból. Nikt nigdy więcej mnie nie skrzywdzi. Z tą myślą przyśpieszam kroku, by dotrzeć tam i skoczyć. Skończyć ze sobą. On i tak nie będzie mnie szukał.

Jest ciemno, więc biegnę na oślep. Moje ciało nie czuje już zupełnie nic. Odczuwam jedynie dyskomfort psychiczny, bo do fizycznego przyzwyczaiłam się dawno temu. To wszystko, co ON mi robił, zarzekając się, że mnie kocha. Ja go kocham, i właśnie dlatego muszę to zakończyć. Ostatecznie. Inaczej nigdy się od niego nie uwolnię. Moja miłość do niego to przekleństwo. Nie mogę go kochać, ale nie potrafię go znienawidzić. Muszę więc umrzeć, by się uwolnić. ❞

Niestety albo stety, desperacki plan Nicole spala jednak na panewce. W chwili, która miała być ostatnią chwilą w jej życiu, dochodzi do brutalnej mafijnej egzekucji, której staje się mimowolnym świadkiem, a nawet uczestnikiem. Kiedy przerażona podejmuje próbę ucieczki z miejsca zdarzenia, wszystko, co wydawało się oczywiste, traci swoją jednoznaczność, sprawy przybierają zupełnie nieoczekiwany obrót a atmosfera zaczyna coraz bardziej się zagęszczać.

❝ — Strzelaj, Marcus, nie mamy czasu! — to głos jednego z tych trzech, którzy mnie gonili. W myślach powtarzam: Strzelaj, Marcus. Strzelaj! Chcę, by to zrobił. Chcę, by mnie zabił. Po to właśnie tu przyszłam. Niczego już się nie boję. Rozchylam usta, by nabrać ostatniego w swoim życiu oddechu.

— Strzelaj... — wyduszam z siebie. Przerażenie, strach, ból, żal, nienawiść opuszczają moje ciało. — Zabij mnie, proszę — dodaję błagalnie i otwieram oczy. Chcę poznać twarz człowieka, który tym bezlitosnym gestem uwalnia mnie od mojego [motyla nóżka] życia. Dla mnie jest wybawcą, nie mordercą, ale mężczyzna nagle opuszcza broń. Nasze spojrzenia spotykają się na jedną sekundę. Dla mnie to cała wieczność. Wpatruję się w jego oczy. Nic poza nimi nie widzę. Bezgłośnie powtarzam, by strzelił, ale ON robi krok w tył. ❞

Za­miast pozbawić życia również świadka zbrodni, z niewiadomych dla siebie przyczyn – co kłóci się z jego morderczymi instynktami – mafioso porywa dziewczynę. Urzeczony jej osobą i ogromną determinacją z jaką dąży ona do śmierci, Marcus Accardo staje się panem życia i śmierci Nicole.

❝ — Dlaczego tego nie zrobiłeś? — Dyszy ciężko, wpatrując się we mnie. Krzywię się, bo ona chyba bredzi.

— Czego? — Zwalniam blokadę i uwalniam jej dłonie z metalu kajdanek. Dziewczyna rozciera nadgarstki i zamyka oczy w grymasie bólu. Tak jak myślałem, wybiła sobie prawy nadgarstek. Nie wydaje z siebie jednak żadnego odgłosu cierpienia. Jej klatka unosi się tak szybko, że mam wrażenie, że serce zaraz rozerwie jej pierś. Przyglądam się jej. Ile ona może mieć lat? Dwadzieścia? Cholera ją wie. W tych czasach trudno poznać. Równie dobrze może jeszcze nie osiągnęła pełnoletności. Wygląda na ofiarę przemocy domowej. Doskonale znam ten widok. Wiem, jak wyglądają siniaki po biciu czy podduszaniu. Ona ma ślady na całym ciele. Nie nabiła ich sobie przecież w tym momencie. Jej życie sprzed kilku godzin najwidoczniej było takim samym pierdolonym koszmarem, jaki przeżywa tutaj. Przechodzi mi przez myśl, że tutaj nawet będzie jej lepiej. Wbrew sobie postanawiam, że oszczędzę ją. Jeśli nie będzie się ciskała i pyskowała, to może nawet mi się do czegoś przyda.

— Nie strzeliłeś, nie zabiłeś mnie — wydusza z trudem.

— Za bardzo chcesz umrzeć, żebym ci na to pozwolił — odpowiadam i chcę ująć jej brodę, ale ona cofa się i kuli pod ścianą na łóżku. — Nie zrobię ci krzywdy, jeśli na to nie zasłużysz — dodaję zaskakująco spokojnie.

— Chcę zasłużyć. Zabij mnie... — Głos jej drży. Spoglądam na jej dłonie, które również drgają wbrew jej woli. Jest przerażona, roztrzęsiona i kompletnie pozbawiona chęci do życia.

— Nie ty o tym decydujesz. — Odsuwam się, by zwiększyć dystans między nami. Jej wielkie brązowe oczy bardzo przypominają mi moje. Są wręcz identyczne, ale w jej oczach dostrzec można emocje. Ona się mnie nie boi. To przerażenie jest wynikiem koszmaru, który śnił jej się chwilę wcześniej.

— Więc ty zdecyduj i mnie zabij. Nie chcę tu być. — Jej głos się uspokaja. Ton popada w obojętność, a oddech się wyrównuje.

(...)

— Im bardziej będziesz tego pragnęła, tym bardziej ci to utrudnię. ❞

Obydwoje coraz bardziej zdają sobie sprawę z jałowości dotychczasowego życia. Przełom w ich myśleniu powoduje nie tylko zmianę w egzystencji dziewczyny, lecz także prowadzi do zanikania zasłony ciemności spowijającej serce mężczyzny. Chaotyczny do tej pory świat odsłania wreszcie ukryty porządek.

❝ Marcus jest jedynym człowiekiem, przy którym czuję się całkiem dobrze. Ufam mu, a jednocześnie się go boję. Miał mnie zabić, gdy tylko mnie tu przywieziono. Nie zrobił tego. Nie pobił mnie. Nie zgwałcił. Przyszedł, gdy trzeci dzień nie miałam nic w ustach, i podstępem zmusił mnie do jedzenia. Wykąpał mnie. Ubrał. Tyle ludzkich gestów, a przecież Marcus to bestia. Bezwzględny, zimny i okrutny mafioso, który ma na rękach ludzką krew. Gdzieś w głębi boję się go. Gardzę nim. Nienawidzę go. A mimo wszystko teraz chcę go zobaczyć. ❞

Dalszy bieg historii to iście wybuchowa mieszanka adrenaliny, strachu, nienawiści, fascynacji, namiętności i pożądania, która towarzyszy interakcjom pomiędzy nimi. Ten wybuchowy koktajl emocji przynosi błyskawiczne zmiany w życiu obojga. Z jednej strony rodzące się uczucie (miłość – silniejsza niż śmierć), które jest dla nich swoistą zagadką, a zarazem nową i trudną do zaakceptowania próbą. Z drugiej zaś przemożne pragnienie zemsty, dla której wspólnie podejmują niebezpieczną grę z największym wrogiem Marcusa – Aleksandrem Modano.

❝ Zemsta za śmierć mojego ojca to najważniejsze, co interesuje mnie od lat. Ostatnio mniej o tym myślałem, ale to cały czas tkwi we mnie. Honor nie pozwala mi odpuścić. ❞

Od tego momentu nie ma już miejsca na indywidualizm, na wątpliwości, na błędy. Jeden fałszywy ruch może rozpętać prawdziwe "piekło na ziemi".

Sądzisz, że już nic nie jest w stanie Cię zdziwić, zaskoczyć, czy zachwycić? Oznacza to tylko jedno – pora nadrobić zaległości! W dobie zalewu literackiej galanterii – mam na myśli czytadła dominujące w nurcie tzw. literatury kobiecej, gdzie wszystko miodem płynące – pokazywanie przez tę autorkę złożoności fabuły stanowi szczególną wartość.

K.N. Haner – bo o niej tu mowa – niczego nie ułatwia, nie oszczędza ani bohaterów, ani śledzących ich losy odbiorców. Nie bez powodu została okrzyknięta "Królową Dramatów". A najlepszym tego potwierdzeniem jest Zakazany Układ. Najnowsza, ósma z kolei powieść w jej bogatym dorobku twórczym. Ósma, a zarazem pierwsza, bowiem właśnie ta pozycja rozpoczęła nową serię wydawniczą – Seria Mafijna.

Osadzona w tętniącym życiem Nowym Jorku akcja zaczyna się z przytupem – przypadkowym spotkaniem dwóch zagubionych istot – i to tupanie właściwie nie ustaje do samego jej końca. Tym początkiem autorka uruchamia swoją niebezpieczną zabawę w "kotka i myszkę" z czytelnikiem. Nikt nie może być tutaj niczego pewien. Nawet tego, co za chwilę przyniosą ze sobą kolejne słowa, zdania, akapity, strony. Istny emocjonalny rollercoaster!

By opowiadana historia stała się bardziej wiarygodna, K.N. Haner zdecydowała się na ukazanie jej z dwóch różnych perspektyw – Nicole i Marcusa. Zastosowany zabieg pozwala na bliższe poznanie ich przeszłości, obaw, pragnień, w następstwie czego książka wciąga, a odbiorca szybko zżywa się z jego uczestnikami.

Wraz z biegiem fabuły, nietrudno zauważyć, że Zakazany Układ do grzecznych lektur nie należy. I to nie tylko za sprawą opisywanego świata gangsterskiego, ale również pojawiających się gorących i pikantnych, pobudzających zmysły scen erotycznych oraz słownictwa bohaterów okraszonego wulgaryzmami, dzięki czemu ich przekaz jest jeszcze bardziej autentyczny, a oni sami bardziej wyraziści.

Skoro już o bohaterach mowa, zaskakujące jest przede wszystkim odmienne od utartego schematu przedstawienie postaci męskich. Nie są one jednowymiarowe, odznaczają się złożoną osobowością (i tak na przykład Marcus pod wpływem rodzącego się uczucia do Nicole nie zmienia się w ciepłe kluchy, wciąż pozostaje sobą – twardym i bezwzględnym facetem, ale cały jego wewnętrzny spokój zostaje zburzony) – a to już rzadkość w literaturze kobiecej. Szkoda tylko, że w podobny sposób nie postąpiono z kreacją protagonistki – jej trzpiotowatość niejednokrotnie przyprawić może o ból głowy. Ogólnie bohaterowie zostali wykreowani z pomysłem oraz bardzo różnorodnie.

Podsumowując: Zakazany Układ to przede wszystkim ciekawa, z gatunku dramatu erotyczno-sensacyjnego, opowieść o mafii, miłości, zdradzie i zemście, opowiedziana oryginalnie i z niezwykłym wyczuciem. Pokazuje, jak świat, którym rządzą nienawiść, pieniądze i zemsta, może zostać rozsadzony od wewnątrz, i to wbrew wszelkiej logice, przez prawdziwe uczucie, przez miłość, która ocala. Zaskakujące zakończenie, po którym trudno się otrząsnąć, wzmaga apetyt na kolejną część.

TYNKA ([Adres usunięty]

RECENZJA I ROZDANIE (DO 01.03.18) JUŻ NA KANALE! :D --->

[Adres usunięty]

Zakazany Układ to książka, której nie zamkniesz, dopóki nie poznasz zakończenia. Zaskoczy Cię, poruszy i sprawi, że Twoje serce zabije mocniej! Pełna osobistych dramatów, mafijnych porachunków, zmysłowości i pożądania. Jestem zdecydowanie na tak!

Nietrudno zgadnąć, że okładka zapowiada romansową powieść dla kobiet. W istocie tak jest. Ale trzeba wiedzieć, że ten okładkowy przystojniak to gangster... To jeszcze lepiej, prawda? No właśnie.

Przecież chcemy poczytać o takich związkach, bo w mafii też się kochają. Nie tylko romantycznie. Dobra książka. Nikogo nie zastawi bez emocji. A raczej tak wciągnie, że stanie się groźna. Czy nie chcemy czuć się trochę zagrożone? No właśnie. Nic, tylko czytać i przeżywać.

K.N. Haner szturmem wbiła się na rynek kobiecej literatury zdobywając bardzo szybko wielu fanów, ale także i przeciwników. Nie miałam okazji poznać żadnej wcześniejszej książki autorki, ale po tylu drastycznie różnych opiniach, których się o nich naczytałam, byłam przygotowana na wszystko. Teraz, już po lekturze Zakazanego układu mogę śmiało powiedzieć, że jeśli tak będą wyglądać kolejne dzieła Haner to biorę je w ciemno.

Nicole poznajemy, gdy postanawia zakończyć swoje życie. Dziewczyna jest w toksycznym związku z mężczyzną, który znęca się nad nią fizycznie i psychicznie. Nie widzi dla siebie już szansy na poprawę losu. Nieoczekiwane słyszy strzał i zostaje niewygodnym świadkiem mafijnych porachunków. Tak dziewczyna trafia do domu Marcusa, gdzie zostaje jego więźniem. Normalnie mężczyzna od razu pozbyłby się świadka, ale przecież Nicole tego właśnie chce. Pragnie umrzeć. Nie ma zamiaru jej tego ułatwiać. Wydaje się, że dziewczyna spadła z deszczu pod rynnę, ale czy faktycznie może być jeszcze gorzej? Jedno jest pewne - wyjście z mafijnego świata, gdy się już do niego weszło, nie będzie proste.

Już wiem dlaczego K.N. Haner nazywana jest królową dramatów. To, co zaserwowała nam autorka w Zakazanym układzie złamie nasze serce niejednokrotnie. Ta książka to wulkan emocji. Szokująca, wstrząsająca i pełna namiętności. Pisarka zabiera nas w brutalny i niebezpieczny świat mafii. Wątek ten został ciekawie i wyraźnie nakreślony. Nie stanowi nic nieznaczącego tła dla łóżkowych scen. Nielegalne interesy, gangsterskie porachunki czy brudne, nocne życie są dosadnie ukazane. Dzięki temu powieść nabiera mrocznego, odrobinę groźnego klimatu. Warto jednak pamiętać, że Zakazany układ to przede wszystkim romans z mocnym dodatkiem erotyki. Autorka świetnie wyważyła proporcje - nie daje się odczuć, aby któryś z wątków został potraktowany po macoszemu. Ilość scen erotycznych również nie przytłacza. Często spotykam się ze stwierdzeniem, że K.N. Haner nie pisze dla grzecznych dziewczynek i o tym warto pamiętać. Dość szybko się przekonamy, że jakakolwiek subtelność tutaj nie istnieje. Sceny erotyczne są odważne, namiętne, nieraz brutalne, a wulgaryzmy na porządku dziennym. Akcja jest niesamowicie dynamiczna, fabuła wciąga nas w swoje sidła bardzo szybko i nie wypuszcza do ostatniej strony. Skoki adrenaliny gwarantowane. Pisarka pokazuje, że u niej nic nie może być za łatwe; gdy już wydaje się, że wszystko pięknie się układa, wyciąga asy z rękawa, które obracają historię o 180 stopni, a nas przyprawiają o stan bliski zawałowi. Nie pamiętam, kiedy ostatnio doznałam takich emocji, tak różnych, tak mocnych. Losy Nicole i Marcusa mną zawładnęły, żyłam tylko nimi.

K.N. Haner postawiła na bardzo popularne ostatnio prowadzenie narracji dwutorowo. Tak więc historię poznajemy oczami Nicole, ale także i Marcusa. Taka forma narracji jest strzałem w dziesiątkę. Autorka tak świetnie oddaje uczucia, myśli, pragnienia i obawy bohaterów, że poznanie i zżycie się z nimi nie stanowi najmniejszego problemu. Niesamowite wrażenie robią złożone i niebanalne kreacje głównych postaci, ale także tych drugoplanowych. Nikt tu nie jest czarno-biały. Nawet czarne charaktery przejawiają pozytywne cechy, a ideały nie istnieją. I Marcus zdecydowanie takim ideałem nie jest. Przypadło mi do gustu, że pisarka nie starała się pod wpływem miłości, zmieniać go na siłę. Jego charakter nie został zatracony. Intrygująco wypada również sam wątek romantyczny. W świecie w którym miłość to słabość, coś niepożądanego, rodzi się uczucie, którego istnienia nie da się już negować. Schemat 'od nienawiści do miłości' prezentuje się wiarygodnie i jednocześnie niebanalnie. Romans kipi od namiętności, emocji i pikanterii, czyli zawiera wszystko to co najbardziej lubię.

Zakazany układ to przepełniona erotyzmem i pożądaniem historia, której intensywność uczuć i wydarzeń oczaruje i zaszokuje jednocześnie. K.N. Haner pokazuje brutalne i niebezpieczne oblicze mafii - świata, w którym nigdy nie można czuć się bezpiecznie i za nikogo być pewnym. Nie jest to zdecydowanie powieść dla każdego. Jeśli poszukujesz ckliwego romansu, rażą Cię wulgaryzmy czy ostre, pieprzne sceny to nie jest to książka dla Ciebie. Pisarka nie idzie na żadne ułagodzenia, nie ma dla niej tabu. Pisze wprost i konkretnie. Zakończenie wbija w fotel powodując osłupienie i złość. Złość, że nie mam kolejnego tomu obok siebie, aby czytać dalej. Będę go zatem gorąco wyczekiwać, a Zakazany układ szczerze polecam osobom szukającym mocnych doznań.

Nicole żyje w toksycznym i destrukcyjnym związku z mężczyzną, który zaopiekował się nią po śmierci jej rodziców. Pewnego dnia, gdy po raz kolejny zostaje przez niego pobita, postanawia popełnić samobójstwo. Ucieka z domu i dociera nad urwisko, żeby skoczyć prosto do oceanu.

W tym samym momencie, w którym dziewczyna zamierza odebrać sobie życie, miejscowi gangsterzy wykonują brutalną egzekucję, której Nicole staje się przypadkowym świadkiem. Zamiast umrzeć, trafia prosto do domu mafiosa - Marcusa Accardo. Mężczyźnie imponuje to, że Nicole nad życie pragnie śmierci. Świat mafii nie jest jednak prosty, a pojawienie się kobiety w samym centrum gangsterskiego piekła nie zwiastuje niczego dobrego.

Początkowa nienawiść i strach między Marcusem a Nicole przeradzają się w fascynację oraz namiętność. Marcus zaczyna współczuć Nicole, gdy się dowiaduje, co ją spotkało. Oboje zgadzają się na układ, który ma na celu wyeliminowanie największego wroga Marcusa - Aleksandra Modano. Brutalne zasady gangsterskiego świata są jednak niewzruszone, dlatego gdy w grę zaczynają wchodzić uczucia, wszystko się komplikuje. Niebezpieczeństwo pojawia się na każdym kroku, a jedna chwila nieuwagi może doprowadzić do tragedii, której ceną jest ludzkie życie.

Mafia. Miłość. Zemsta. Zakazany układ.

Po książkę sięgnęłam po namowie pewnej osoby. Właściwie nie musiała mnie długo namawiać. Poleciła mi ją, a że mamy bardzo podobny (żeby nie powiedzieć, że taki sam) gust czytelniczy skusiłam się na nią. Szczerze? Nie zawiodłam się a K.N. Haner nie bez powodu jest nazywana „Królową Dramatów". Mimo że „Zakazany układ” to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki myślę, że pozostałe lektury spod pióra tej Pani muszą być równie dobre i dramatyczne.

Nie zbyt często sięgam po książki polskich autorów. Jednak widząc te wszystkie zachwyty (i poprzez polecenie jej przez pewną wyjątkową osobę) na instagramie i innych portalach społecznościowych stwierdziłam, że koniecznie muszę po nią sięgnąć. Po przeczytaniu tej książki było jedno wielkie „WOW! Ja chcę więcej, chcę jeszcze. Drugi tom potrzebny na już!". Na pewno też tak macie, jeśli traficie na jakąś świetną książkę, która ma kilka części.

Autorka wykreowała naprawdę świetnych bohaterów. Byli barwni i mieli swoje wady, ale i zalety co bardzo mi się podobało. Można powiedzieć, że byli oni bardzo realistyczni. Nicole wykazała się silnym charakterem, nie użalała się nad sobą, czego początkowo się spodziewałam. Marcus natomiast to typowy gangster-silny, bogaty, pewny siebie, arogancki i bezwzględny. Myślę, że większość męskich bohaterów odznacza się podobnymi cechami, jednak tutaj jego postać została nakreślona nieco bardziej realnie.

W „Zakazany układ” znajdziemy sporo opisów, co może nieco wydłuża czytanie. Wiadomo, dialogi w książkach czyta się dużo szybciej, ale dzięki dokładniejszym i dłuższym opisom książka była dokładniejsza. Owszem pojawiło się w niej sporo nieodpowiednich słów i wulgaryzmów. Myślę, jednak że nie będzie to zbytnio przeszkadzało, ponieważ teraz w większości książkę znajdziemy takie słownictwo. Pióro autorki jest dość lekkie i przyjemne w odbiorze.

Kasia Haner wprowadza nas w świat, w którym rządzi mafia. Duże pieniądze, wrodzy, zakazane układy. Książka przez cały czas trzyma w napięciu. Znajdziemy w niej liczne zwroty akcji i dość mroczny klimat. Książka trzyma w napięciu, do samego końca a zakończenie zaskoczyło mnie i wmurowało w łóżko na kilka dobrych minut. Żałowałam, że nie mam pod ręką kolejnej części.

Jeśli szukacie romansu z dużą dawką emocji możecie sięgnąć po te pozycję bez zastanowienia. Miłość, mafia, zakazany układ. Dramaty i zwroty akcji to w tej książce norma. Na pewno czytając ją, nie będziecie się nudzić tak jak przy typowym romansie. Mimo że może nie jest to lektura z górnej półki, jest zdecydowanie warta poznania. Romans z wątkiem kryminalnym nie pozwoli Wam zasnąć. Spokojnie mogę uznać ją za jedną ze swoich ulubionych pozycji i pewnie sięgnę po nią jeszcze kiedyś.

Zaczytana Anielka

MROCZNY MARCUS, CZYLI Z DESZCZU POD RYNNĘ?

Brutal i jego ofiara? Nie do końca. Marcus, czyli jeden z głównych bohaterów jak i narratorów powieści, to mroczny typ, bezlitosny i zapewne pięćset razy gorszy niż przeciętny bad boy z młodzieżowych powieści. Nie każde jego zachowanie można zaakceptować i choć chwilami miałam wrażenie, że bohaterka wpadła z deszczu pod rynnę, Marcus ma w sobie to coś, co hipnotyzuje. Tak tak, wiele można mu wybaczyć, zwłaszcza będąc w roli siedzącej w bezpiecznym fotelu czytelniczki. Z kolei Nicole, drugi narrator powieści, to owca w paszczy lwa, ale tylko z pozoru. Może faktycznie jej położenie stawia ją na przegranej pozycji, mimo to dziewczyna próbuje zawalczyć o własną wolność, a wstępna obojętność względem życia napędza ją nierozsądną odwagą. Tym razem bohaterowie K.N. Haner wypadli o wiele bardziej przekonująco, na tyle, że zaczęłam im kibicować.

NAMIĘTNOŚĆ, DYNAMIKA, CLIFFHANGER, CZYLI SŁOWO NA TEMAT AKCJI

To nie jest romantyczna, niewinna historyjka o mdławej miłości. To mocne uderzenie erotyki, która nie przysłania pozostałej akcji, a w pierwszym tomie dzieje się i to wcale nie mało. Fabuła bywa nieprzewidywalna – oczywiście nie na każdym kroku. Podczas gdy kwestia uczucia nie mogła wypaść inaczej, niż sobie wyobrażałam, zaskoczeniem okazały się drugoplanowe postaci. W ten sposób finalne rozdziały porywają w wir dynamicznie rozwijających się zdarzeń i pozostawiają z cliffhangerem. Bez drugiej części obyć się nie można.

WULGARNY JĘZYK? TYM RAZEM NA MIEJSCU.

W tle bezwzględny świat mafijnych porachunków, środowisko, w którym zaufanie bywa ryzykiem za cenę życia. Tutaj za każdy mały błąd można zapłacić śmiercią, a by utrzymać należytą renomę nie można kierować się litością i sercem. Jak na rzeczywistość gangsterów przystało, pojawia się męski, dosadny, nieraz wulgarny język – dla mnie jednak nierażący i wypadający całkiem naturalnie. Choć ze środowiskiem mafii nigdy nic wspólnego nie miałam, nie wyobrażam sobie potulnych i rzucających na prawo czy lewo: dziękuję i przepraszam – gangsterów. A pisząc to przypominam sobie książkę innej autorki, w której coś podobnego miało miejsce, z efektem niestety marnym. Tutaj więc dosadne ku**a jest więc jak najbardziej na miejscu.

PODSUMOWANIE

Dla mnie najlepsza z dotychczasowych powieści autorki. „Zakazany układ” to intrygujące rozpoczęcie serii, oczywiście wyłącznie dla niegrzecznych dziewczynek. Jest spora ilość pikanterii, są nieprzewidywalni mężczyźni, ale jest też dynamiczna akcja, nieskupiona wyłącznie na seksie. Gangsterski świat ma do zaoferowania wiele wrażeń. Tym razem autorka postanowiła ów fakt dobrze wykorzystać. Ja jestem gotowa na więcej.

[Adres usunięty]

Laski!

To jest mocna książka!

Trzyma w napięciu od pierwszej strony do ostatniej!

Skończyłam czytać i nie mogę się otrząsnąć, z niecierpliwością czekam na kolejną część.

A teraz krótko o książce, bo nie chcę spojlerować:

Marcus to gangster, który nie zna słowa miłość czy uczucie. Jest bezwzględny i surowy. Jednak kiedy w jego życiu pojawia się Nicole o oczach jego matki, jego świat diametralnie się zmienia. Zaczyna rozumieć, ze jego serce także potrafi bić . I to jeszcze jak....

Polecam wam serdecznie z czystym sumieniem !

Nicole to dwudziestodwuletnia dziewczyna całkowicie uzależniona od swojego brutalnego partnera Paula. Po śmierci rodziców mężczyzna zaopiekował się nią, rozkochał i zmanipulował. Nicole jest od niego uzależnione jednak kiedy Paul coraz bardziej ją poniża i zaczyna bić mówi stop. Ma dość takiego traktowania i postanawia popełnić samobójstwo. Kiedy już ma skoczyć z urwiska, przypadkiem staje się świadkiem morderstwa. Marcus Accardo ma wiele krwi na rękach. Pierwszy raz zabił gdy miał 16 lat, jednak zabiera Nicole ze sobą i daruje jej życie. Dziewczyna bardzo mu imponuje swoją zadziornością i odwagą jednak Nicole za szybko wkracza w jego życie. Początkowa nienawiść pomiędzy tą parą szybko przeradza się w coś więcej. Marcus uważa miłość za słabość i nie może sobie na nią pozwolić. Do tego dochodzi układ, w którym Nicole ma stać się przynętą w celu wyeliminowania największego wroga Accardo. Marcus jest dla Nicole wybawieniem ale zarazem zgubą.

" Codziennie wybaczałam mu, by znowu go znienawidzić. Codziennie umierałam z miłości do niego. Nie potrafię wyjaśnić, dlaczego tak go kocham. To chore, nienormalne i destrukcyjne."

Życie Nicole to prawdziwe piekło. Z jednego destrukcyjnego i toksycznego związku wpada w drugi jeszcze bardziej niebezpieczny. Nicole jest bardzo pogubiona i rozdarta między tym co podpowiada jej rozsądek a tym co czuje w głębi serca. Marcus to bezwzględny gangster. Bez mrugnięcia okiem likwiduje niewygodnych świadków czy ludzi, którzy nie dotrzymali umowy. Jednak przed zabiciem Nicole coś go powstrzymuje. Mężczyzna jeszcze nigdy nie spotkał kogoś, kto pragnąłby śmierci tak bardzo jak ona. Czy będą potrafili sobie zaufać?

"Zakazany układ" to mocna i brutalna opowieść o bezwzględnym świecie mafii, który rządzi się własnymi prawami. Jednak nawet w tym okrutnym świecie znajdzie się miejsce na miłość. Marcus wkroczy w życie Nicole w najmniej odpowiednim momencie. Początkowo dziewczyna ma być pionkiem w jego grze jednak szybko staje się najważniejszym elementem w jego życiu. Historię poznajemy z perspektywy obojga bohaterów, co okazało się niezwykle intrygującym zabiegiem. Fabuła książki jest bardzo oryginalna i szokująca a akcja zupełnie nieprzewidywalna. Mknie do przodu w zawrotnym tempie, następuje mnóstwo zwrotów akcji i przypomina jazdę rollercoasterem. Samo zakończenie wbiło mnie w fotel. Jeszcze nigdy w tak szybkim tempie nie pochłonęłam ostatnich rozdziałów. Pikantnych scen również tutaj nie brakuje, dlatego książka na pewno przypadnie do gustu fanom erotyków. Jednak sceny te nie przytłaczają i są starannie wyważone. Autorka mistrzowsko buduje atmosferę niepokoju i sprawia, że ciężko oderwać się od jej powieści.

W "Zakazanym układzie" znalazłam wybuchową mieszankę uczuć. Historia Nicole i Marcusa podbiła moje serce i czuję wielki niedosyt po jej przeczytaniu. Relacja głównych bohaterów jest bardzo skomplikowana. Nie jest to kolejna bajkowa historia miłosna, to coś o wiele więcej. To brutalna i szokująca historia walki z samym sobą, z własnymi uczuciami. Autorka stworzyła niesamowitą powieść, przy czytaniu której nie raz skoczy nam poziom adrenaliny i będziemy mieć ciarki na plecach. "Zakazany układ" wciągnął mnie w swój brutalny, pełen wrażeń świat. Jestem zachwycona i z niecierpliwością czekam na drugą część. Polecam!

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Życie jej nie oszczędzało, ale w końcu, po długim czasie, niespodziewanie odnajduje miłość i szczęście.

Ta historia mogła by taka być. Jednak znając inne książki autorki, od razu wiemy, że to nie to. Bo Kasia Haner serwuje swoim czytelnikom prawdziwy roller coaster, a zakończenie zawsze zaskakuje.

Nicole poznajemy w momencie, kiedy dotychczasowe życie doprowadza ją do kresu wytrzymałości i postanawia się zabić. Jednak, znajduje się w nieodpowiednim miejscu i czasie, przez co staje się przypadkowym świadkiem egzekucji, wykonywanej przez Markusa wraz z jego ludźmi. Wtedy to, dochodzi do pierwszego spotkania tej dwójki i jak na prawdziwego gangstera przystało, Markus powinien zlikwidować przypadkowego, niechcianego „widza”. Jednak… coś nie pozwala mu tego zrobić. W zamian za to, zabiera ją do swojego domu i przydziela jej „zaszczytny” tytuł – więzień.

Tak rozpoczyna się przygoda dwójki naszych bohaterów, wokół których skupiona jest cała książka.

Nicole wykreowana została na osobę odważną, która nie boi się swojego oprawcy. Nie zależy jej na dalszym życiu, przygotowana jest psychicznie na śmierć, wręcz w pewnym momencie zaczyna o nią błagać. Jest gotowa posunąć się nawet do najgorszych rzeczy, byle by osiągnąć swój cel.

Czasami ma się wrażenie, że już pierwsze spotkanie Nicole i Markusa, odznaczyło się w zachowaniu dziewczyny. Darzy go szczególna nienawiścią, działającą w dwie strony. A to w jaki sposób zwraca się do Markusa, dodatkowo to potęguje i nie zawsze kończy się dla niej dobrze.

Markus, jak już na początku wiemy jest gangsterem, mafiozem. Nie cofa się przed niczym i nikomu nie ufa, z wyjątkiem dwóch osób – Flawii i Gaz’a. Bezwzględnie zabija każdego, kto w jakikolwiek sposób pokrzyżuje jego plany… oprócz Nicole. Z jakiegoś, niewytłumaczalnego powodu, Markus nie potrafi pozbawić jej życia, pomimo wielokrotnych próśb dziewczyny. Stara się traktować ją jak zwykłą, nic nie znaczącą dziwkę. Ale uczucia jakie się w nim budzą ,skutecznie mu to uniemożliwiają. Cały czas, usilnie próbuje nie myśleć o niej jak o kochance i powtarza sobie, że nie jest dla niego właściwa.

Ta dwójka to prawdziwa mieszanka wybuchowa, która w za dużej ilości sieje prawdziwe zniszczenie. Z początku ich relacja nie jest kolorowa. To wręcz czarny i szary przeplatający się ze sobą w różnych odcieniach. Z czasem jednak wszystko się zmienia, a sytuacje jaki ich spotykają, nie raz wystawiają na próbę ich uczucia i czyny.

Pierwsze zetknięcie z książką i tylko jedno moje słowo… WOW. Już sama świetnie skomponowana okładka powoduje, że chce się po nią sięgnąć. Gdy tylko ją zobaczyłam, wiedziałam że historia musi być tak samo mroczna i tajemnicza, jak mężczyzna się na niej znajdujący, a pierwsze rozdziały tylko to potwierdziły.

Również styl książki bardzo mnie zaskoczył. Widać znaczną zmianę sposobu pisania autorki. Możemy napotkać się na dużo realistycznych opisów, przeplatanych z dialogami w licznych wydarzeniach, które nadają odpowiedni nastrój całej historii. Doprowadzają do tego, ze czytelnik nie ma ochoty rozstać się z książką. Ona go pochłania i nie daje możliwości na wyjście z mrocznego świata, dopóki nie dotrze do ostatnich zdań.

Porównując tę książkę z pierwszą częścią „Na szczycie”, łatwo zauważyć jaki postęp w swojej twórczości osiągnęła Kasia. Znacznie bardziej nacisk położony został na przedstawienie całej sytuacji, otoczenia i wydarzeń, niż na same dialogi między bohaterami. Owszem, mają ona znaczenie w przedstawieniu relacji miedzy poszczególnymi postaciami, ale jest ich zdecydowanie mniej. A czytelnik ma szanse na pełniejsza wizualizacje całej historii. Nie znaczy to jednak, że seria o Sedzie i Rebece jest gorsza, bo nie jest, też ma to swój urok, a wiadomo, że początki nie zawsze są łatwe. Każda książka Kasi, odcisnęła w mojej pamięci swoje piętno, każda przedstawia inną historię, dobrą lub złą, weselszą czy smutniejszą. Są one na swój własny sposób inne, nie porównywalne do siebie, a jedyne co je łączy, to dwójka ludzi, którzy razem odnajdują w sobie nawzajem miłość. I za każdą kolejna książką, Kasia zaskakuje mnie coraz bardziej… bo nigdy nie wiem czego mogę się spodziewać.

„Zakazany układ” to jedna wielka niewiadoma. Nigdy nie wiesz co spisane zostało na kolejnej stronie, a gdy wydaje Ci się, że teraz powinno być już dobrze, nadchodzi kolejna „drama”, jeszcze większa od poprzedniej.

Nie bez przyczyny Kasia Haner została określona jako „Królowa Dramatów”. Mam nadzieję, że druga część, będzie tak samo tajemnicza, ostra i nieokiełznana, a kolejne książki wychodzące spod pióra autorki będą jeszcze lepsze i zdobywać będą kolejnych czytelników.

A no tak, zapomniałam jeszcze o jednym…

SERIO?! Takie zakończenie?! WHY???

"Koszmary są odzwierciedleniem naszej zranionej duszy, pokaleczonego serca, sumienia. On nie ma duszy, bo oddał ją diabłu. Nie ma serca i sumienia."

Życie Nicole nie należy do łatwych. Mężczyzna, z którym się związała w niczym nie przypomina księcia z bajki. Brutalnie bije i znęca się nad dziewczyną, traktuje ją jak swoją własność. Biedna w końcu nie wytrzymuje nerwowo, postanawia popełnić samobójstwo. Los chce, że gdy dociera nad urwisko, z którego pragnie skończyć, dostrzega, że nie jest sama. Staje się świadkiem egzekucji, wykonywanej przez gangsterów. Nicole jednak wcale nie jest przerażona, ma nadzieję, że ją zabiją, wierzy, iż nareszcie zakończą cierpienie, od którego być może sama, nie byłaby w stanie się uwolnić. Jej odwaga imponuje szefowi towarzystwa. Kobieta nie tylko nie ginie, ale trafia do jego domu.

Czy to dobry powód ściągać dziewczynę w takie miejsce?

Jak ma funkcjonować w lokalu przepełnionym bezwzględnymi, brutalnymi facetami?

Wkrótce sam szef mafii, proponuje jej pewien ryzykowny, ale kuszący układ. Niestety nikt nie mógł przewidzieć, że między dwójką nagle zacznie rodzić się niechciane, niepokojące, ale niezwykle potężne uczucie. Gdy w gangsterską grę wkraczają emocje, robi się piekielnie niebezpiecznie!

"Oddycham pełną piersią, bo mam wrażenie, że ona jest moim powietrzem."

Jeśli ktokolwiek z was jeszcze wątpi, że Kasia Haner jest mistrzynią grania na emocjach czytelnika, zapewniam, iż wasza opinia całkowicie się zmieni po lekturze tej powieści. Książkę przeczytałam już dawno temu, ale uczucia, które we mnie rozpaliła wciąż są obecne w moim sercu. Pisząc tę recenzję, doskonale pamiętam wszelkie łzy, załamanie nerwowe i skoki ciśnienia, jakie zafundowała mi autorka. Czy nie jest to namacalny dowód, iż "Zakazany układ" jest bezwzględnym, emocjonalnym rollercoasterem, który nie tylko zawładnie duszą kobiety, ale także pozostawi po sobie ślad na niesłychanie długi czas. To naprawdę fascynujące, że w momencie, gdy tworzę dla was tę opinię, wszystkie tamte niezwykłe doznania powracają i ponownie mnie odurzają, niczym najsilniejszy narkotyk!

Autorka po raz kolejny wykorzystała wątek mafijnego, brutalnego i bezwzględnego świata, ale tym razem nie ma łagodnego wstępu. Nie zdążymy jeszcze dokładnie poznać bohaterów, a już napięcie sięga zenitu. Najpierw pojawia się niepokój, nawet strach, dopiero potem dociera do nas, że między dwójką postaci zacznie rodzić się uczucie. Klimat jest mroczny, złowieszczy, rzekłabym stresujący. Doskonale zdajemy sobie sprawę, że wkrótce wydarzy się coś strasznego, a Ci, którzy już znają twórczość K.N. Haner wiedzą, że mogą spodziewać się w zasadzie wszystkiego. W ten o to sposób ekscytacja i przejęcie sięgają szczytu już po przekroczeniu kilku pierwszych stron, a my stajemy się świadomi, że cokolwiek by się zdarzyło, nie będziemy w stanie przerwać lektury ani na sekundę.

"Wyżywam się na worku treningowym w siłowni, by nie dać za bardzo popalić moim ludziom, którzy widzą, że coś się ze mną dzieje. Co dokładnie? Sam nie wiem. Martwię się o nią. Czy to wystarczający powód, by być wtedy największym [motyla nóżka] na świecie? Nikt nie musi wiedzieć, że nie potrafię radzić sobie z takim rodzajem emocji. W oczach innych jestem twardym i bezwzględnym gangsterem, a nie pizdą. Jestem zły na siebie, ale dopóki nie dowiem się, co dzieje się z Nicole, to nie zaznam spokoju."

Absolutnie nie chcę wam psuć zabawy, nawet rozkoszy poznawania fabuły, dlatego staram się zdradzić jak najmniej. Przegnę wszystkim udowodnić po prostu, że ta pozycja to głównie emocje, silne, skrajne, uzależniające do tego stopnia, że czytający nie umie sobie z nimi poradzić. Szczerze, nawet nie nazwałabym tego książką, według mnie "Zakazany układ" to przygoda, przeżycie, doświadczenie, niesamowite i totalnie obezwładniające.

Muszę także wspomnieć o stylu autorki. Mam wrażenie, że niemal przy wszelkiej kolejnej recenzji zaznaczam wam, jak bardzo ewoluował. Wygląda na to, że każda następna powieść jest lepsza i ten przypadek nie odbiega ani trochę od reguły. Pióro Kasi jest dojrzalsze, lekkie, przyjemne, ale jeszcze i bardziej sugestywne. Każde słowo hipnotyzuje i odurza, trafia wprost do serca, wszystkie emocje, jakie targają bohaterami, stają się naszymi własnymi. Manipuluje nami, perfekcyjnie zwodzi, nie wiemy, czy na następnej stronie poczujemy radość i spełnienie, czy nasze serce pęknie na pół . To nielegalne, by czytana historia była tak silnie absorbująca!

Zdaje mi się, że skoro już podkreśliłam, jak intensywnie doświadczamy tej opowieści, nie muszę wspominać, że silnie utożsamiamy się z bohaterami. Tak naprawdę niemal przyjmujemy ich role, a gdybyśmy tylko mogli zainterweniować, to niektóre postacie skończyłyby dramatycznie. Mamy ten zaszczyt, że znamy całą sytuację zarówno z perspektywy Markusa, jak i Nicole, dlatego wiemy więcej niż oni. Niestety jest to również nasze przekleństwo, bo nie możemy nic zrobić z tą świadomością, tylko czekamy i obserwujemy, jak miłość ściąga kochanków na same dno piekła.

Przygotujcie się na niezwykle silne nerwy! Ta historia pochłania i zniewala! Jeśli jesteście zbyt wrażliwi, to nie mam dla was dobrych wieści, bo choćbyście nawet chcieli przerwać lekturę i ukoić wzburzenie, nie będziecie w stanie przestać jej czytać!

Czy zraniona, okaleczona dusza potrafi jeszcze kochać?

Czy miłość może stać się klątwą?

Czy uczucia, choćby były najsilniejsze, mają jakiekolwiek szanse z mafijnymi zasadami?

"Nigdy nie kochałem kobiety w taki sposób, jak chcę kochać Nicole. To nie matka, to nie Flawia, to zupełnie obca dla mnie osoba, która w tym wszystkim jest gdzieś zagubiona, wplątana i nie wiem, czy to wszystko w ogóle ma sens. Nawet jeśli udałoby mi się ściągnąć ją do siebie, to czy mam takie prawo, by tak ją narażać? Wtedy gniew Aleksa wobec mnie będzie jeszcze większy, a nasze prywatne porachunki przejdą na wyższy poziom. Mogę ją kochać, ale moim obowiązkiem będzie także jej ochrona. Zrobiłbym wszystko, by była bezpieczna, ale jak wiadomo, na tym świecie nic nie jest pewne. Oprócz śmierci."

"Zakazany Układ" to obezwładniająca, niebezpieczna, fundująca niepojęte, ekstremalne doznania historia, która wielokrotnie wami wstrząśnie. Nieraz będziecie mieli jej praktycznie dość, ale wtedy sobie uzmysłowicie, że już jesteście uzależnieni, zarówno od niej, jak i od bohaterów. Wasze serce przeżyje niewyobrażalne katusze, wasza dusza pozostanie w strzępach, nie będziecie mogli się otrząsnąć jeszcze wiele dni po lekturze i uwierzyć w to, co się stało. Zastanawiam się, jak macie wytrzymać do premiery drugiej części, przecież to istne męki. Gwarantuję, że "Zakazany układ" zostanie w pamięci na długo i myślę, że nigdy nie zapomnicie, jak silne emocje w was wzbudził. Co ważne, tej pozycji nie pochłania się z wypiekami na twarzy, w czasie jej lektury po prostu się płonie i nic nie jest w stanie tego ostudzić czy ukoić.

To, co ta książka robi z czytelnikiem jest niewyobrażalne, nie do opisania, po prostu musicie przeżyć to na własnej skórze! Powinniście jednak mieć świadomość, że jeśli nie dysponujecie całą nocą lub dniem, przeznaczonym na lekturę, nie warto jej zaczynać, bo nie wytrzymacie. Nie da się przerwać czytania i normalnie funkcjonować! Polecam gorąco!

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Nicole ma serdecznie dość swojego życia. Jej partner Paul jest wobec niej okrutny - gwałci ją i bije. Zaopiekował się nią po śmierci jej rodziców. Dziewczyna znosi to przez kilka lat, ale pewnego dnia ma serdecznie dość. Biegnie na urwisko z zamiarem odebrania sobie życia. Ma już właśnie skakać, kiedy coś przykuwa jej uwagę. Pojawia się samochód, ludzie, broń, ktoś ginie na jej oczach. Dziewczyna nie ukrywa emocji, wyrywa się jej krzyk i ją dostrzegają. Nie udaje jej się uciec. Nieznajomy mężczyzna chce nawet ją zabić, a Nicole błaga go o śmierć. Ten jest tak bardzo zaskoczony jej pragnieniem śmierci, że postanawia się powstrzymać. Zabiera ją do siebie.

Marcus jest mafiosą o mocnej pozycji na rynku. Jego ojciec był szanowanym człowiekiem. Wydaje się być zimny, bezuczuciowy, ale jeszcze nie raz się przekona, że coś tam w jego sercu się tli - i to oczywiście dzięki Nicole. Kto by przecież pomyślał, że pójdzie do niej w nocy, kiedy ta krzyczała na całą posiadłość, bowiem miała koszmar. Dziewczyna imponuje mu tym, jak bardzo pragnie śmierci. Zastanawiał się, czy też nie darował jej życia z powodu tego, iż jej oczy przypominały oczy jego matki, którą bardzo kochał. Mimo to kilka razy uderza dziewczynę. Zaraz widać w jego oczach, że tego żałuje, ale musiał to zrobić.

Nicole jest odważna i pyskata. Nie boi się Marcusa. Czasami przesuwa granice, umyślnie, by sprawdzić go a jednocześnie sprowokować do pociągnięcia za spust. O dziwo w jego towarzystwie czuje się naprawdę bezpiecznie. Nie walczy, nie ucieka i nawet nie planuje ucieczki z jego domu. Mówi to, co myśli. Namawia czasami Marcusa, by mówił jej coś więcej, dzielił się swoim zdaniem.

Muszę tutaj wspomnieć też o postaciach pobocznych. Paul został przedstawiony jako typowy dupek, który nie ma szacunku do kobiet, bije je i gwałci. Ja się zaczęłam zastanawiać, czy po prostu nie zatracił się w tym świecie, jakim żył. Na swój sposób próbował chronić Nicole, ale wydaje mi się, że przez to zatracił siebie.

Gaz to prawa ręka Marcusa. Z początku nie przypuszczałam, że będzie odgrywał dość ważną rolę w fabule i tak samo na koniec zaskoczył mnie swoim zachowaniem. Bo okazało się, że nawet ON wie, co to są uczucia i współczucie.

Przez całą historię przewija się seks. Nicole i Marcus są wiecznie napaleni, a kiedy się okazuje, że odpowiadają sobie w łóżku, to by się kochali i kochali...Chociaż czasami to kochali się wyglądało zupełnie inaczej. Ale wbrew pozorom nie jest to rażące.

Byłam zaskoczona, kiedy się okazało, że autorka jest Polką! W dodatku przyznaję, że kupiła mnie swoim stylem, który nie jest skomplikowany. Doskonale operuje językiem, wciągając czytelnika w swoją historię. Pochłonęłam książkę w dwa wieczory. W dodatku pierwszy tom kończy się w takim momencie, że człowiek ma ochotę rzucić książką o ścianę.

Zakazany układ pokazuje, jaką role kobieta odgrywa w świecie mafii. Może być kochanką, przynętą albo pionkiem w całej grze. Jednak gdzieś w tym wszystkim jest miejsce dla uczucia. Nie od razu zostaje odkryte, ale z czasem człowiek rozumie, że od miłości nie da się uciec.

Dziś zapraszam Was na premierową recenzję „Zakazanego układu” K.N. Haner. Wiem, wiem, znów pewnie ktoś powie lub napisze, że moja recenzja jest mało obiektywna, bo Kasia to moja przyjaciółka, ale wiecie co, mam to w nosie, bo „Zakazany układ” to powieść, która obroni się sama, bez moich ochów, achów i wychwalań. Jeżeli mi nie wierzycie, to przekonajcie się sami. Naprawdę warto!

Nicole żyła w chorym i toksycznym związku z mężczyzną, który zaopiekował się nią po śmierci jej rodziców. Lecz pewnego dnia, gdy kolejny raz została pobita, nie wytrzymała i postanowiła ze sobą skończyć. Samobójstwo wydało się jej jedynym rozwiązaniem jej problemów. Dziewczyna udała się nad urwisko, by z niego skoczyć. W tym samym czasie, w tym samym miejscu grupa gangsterów dokonywała egzekucji, a Nicole stała się jej naocznym świadkiem. Oszołomiona dziewczyna próbowała uciec, ale nie miała żadnych szans w starciu z niebezpiecznymi mężczyznami i siłą została zabrana do domu szefa mafii – Marcusa Accardo. Początkowo była tam więźniem błagającym o śmierć, ale z czasem jej strach oraz niechęć zamienił się w fascynację przystojnym gangsterem. Koniec końców zgodziła się na układ, który zaproponował jej Marcus, dotyczący wyeliminowania jego największego wroga – Aleksandra Modano. Niestety mafijny świat rządzi się własnymi prawami i gdy w grę zaczną wchodzić uczucia, wszystko się pokomplikuje. Niebezpieczeństwo będzie się pojawiać na każdym kroku, a jeden błąd może doprowadzić do strasznej tragedii.

Czy Nicole i Marcus mają szansę na miłość? Czy w bezwzględnym świecie mafii jest miejsce na głębsze uczucia?

„Nigdy nie byłem zakochany, ale ja nie jestem zdolny do miłości. Miłość to słabość, a ja nie mogę sobie na nią pozwolić.”

WOW, tylko takie słowo ciśnie mi się na usta po lekturze „Zakazanego układu” i uwierzcie mi na słowo, że z tym nie przesadzam. Czytałam już tę powieść dawno temu, kiedy Kasia podsyłała mi pojedyncze rozdziały, a teraz jeszcze raz ją sobie przypomniałam i mogę z ręką na sercu oznajmić Wam, że to najlepsza książka, jaką do tej pory napisała Kasia. Normalnie aż ciężko mi to pisać, bo jak wiecie, dla mnie zawsze numerem jeden było Na szczycie, do którego mam ogromny sentyment, ale takie są fakty i myślę, że każdy kto zna jej całą twórczość, po prostu ze mną się zgodzi. Ta powieść jest całkiem inna od wszystkiego, co wyszło spod jej pióra, bo choć w Morfeuszu pojawia się wątek mafii, to w żadnym stopniu nie można tych książek do siebie porównać. Tutaj przesiąkamy brutalnym, gangsterskim światem, w którym rozlew krwi i śmierć, jest czymś zupełnie normalnym. Zostało to przez Kasie naprawdę idealnie przedstawione i jak dołożyć do tego romans między bohaterami, ich zawiłe uczucia i trudne decyzje, to stworzyło to genialną całość, która pochłania czytelnika i wciąga do tego niebezpiecznego świata. A i może wielu z Was zadziwię, ale „Zakazany układ” nie jest przepełniony scenami seksu, aż trudno w to uwierzyć, bo Kasia przyzwyczaiła nas do tego, że jej książki ociekają erotyką, a tu taki psikus. Osobiście jestem z tego zadowolona, bo wszystko w tej powieści jest wyważone, idealnie dopracowane i nic niczego nie przytłacza.

Jeżeli chodzi o bohaterów, to jestem ich kreacją zachwycona. Każdy nich jest wyrazisty, charakterystyczny, ma wady oraz zalety. I nie puszę tutaj tylko o głównych bohaterach, bo tak samo zostały potraktowane postacie drugoplanowe, jak np. Gaz. Oczywiście najwięcej uwagi dostało się Nicole i Marcusowi i powiem Wam, że to pierwsza bohaterka Kasi, która mnie nie irytowała, a jak wiecie, Kasia lubi tworzyć bohaterki, które ma się ochotę zabić ;) Nicole jest całkiem inna i choć też czasami mnie denerwowała, to i tak ją polubiłam, ba nawet ją podziwiałam za jej odwagę, za charakterek, ostry język i pazurki. Jeżeli chodzi o Marcusa, to już na samym początku poznajemy go jako bezwzględnego szefa mafii, który nie wierzy w miłość, a seks nie jest dla niego problemem, bo kobiety czytaj dziwki, same rozkładają dla niego nogi. Gdy poznaje Nicole, kobieta go fascynuje i nie może uwierzyć, że jedynym czego pragnie, jest śmierć. Tak na moje oko Marcus tak do końca nie był zły, bo w niektórych momentach widać było jego inną twarz. Ja uwielbiam takich bohaterów twardych, złych i bezwzględnych, więc jak dla mnie był ON idealnym książkowym bohaterem.

„Zakazany układ” to powieść, która trzyma w napięciu od samego początku, aż do ostatniej strony. To książka przepełniona emocjami tymi złymi, ale także i dobrymi. Osobiście uwielbiam takie książki, które mnie fascynują, intrygują i nie pozwalają o sobie zapomnieć. To historia o miłości w świecie brutalnych gangsterów, którzy za nic mają uczucia drugiego człowieka. To powiem literackiej świeżości, którą musicie poczuć na własnej skórze. Zakończenie wbije Was w fotel i myślę, że niejedna z Was będzie miała ochotę udusić Kasię.

Gorąco polecam!

Na koniec walnę jeszcze trochę prywaty, a co mi tam!

Cieszę się Kasiu, że Cię poznałam, że zostałyśmy przyjaciółkami i cieszę się z Twoich sukcesów. Mam nadzieję, że będzie ich tylko więcej

Co za potężna dawka emocji! Już książki o Morfeuszu były znakomite i czytałam je wszystkie. Jednak tutaj pani Haner wznosi się na wyżyny. Wprowadza jeszcze mocniejszą mafijną otoczkę i kobietę uwikłaną bez reszty. Raz jej współczułam, potem chciałam być na jej miejscu. Muszę ochłonąć i polecić, bo warto się zdecydować na tę książkę

Romans w dobrym stylu. Dawno nie czytała tak mocno napisanej książki o uczuciach. I nie jest na siłę przekoloryzowana, chociaż jest i przemoc, seks i mafijne układy. Główna bohaterka świetnie porusza się po tym świecie. Trzymałam za nią kciuki, żeby udało się jej wszystko poukładać. Ale...

Same poczytajcie. Warto, warto!

Ta książka bardzo udanie umieściła romans w świecie mafii. Przez to stał się taki egzotyczny, jak żaden inny do tej pory, który czytałam. Pociąga mnie taka egzotyka i dlatego był to świetny wybór. Na pewno możecie liczyć na to, że będą niespotykane emocje i wydarzenia nietypowe dla innych romansów. Taka odmiana jest bardzo cenna i jako miłośniczka romansów przekonuję, ze warto po tę książkę sięgnąć.

a książka gwarantuje przeżycie uczuciowej karuzeli i mnóstwo emocji. Świat przestępstwa staje przed nami otworem. Bardzo dobrze pokazany. Bez upiększania. Nasza bohaterka wnika w ten obcy dla niej teren przez czysty przypadek. Teraz zaczyna się gra o jej uczucia i życie zarazem. Każda z nas musi sobie sama zadać pytanie, jak postąpić w takiej sytuacji. Kiedy każdy wybór jest zły, trzeba się poddać losowi. Książka dla dorosłych! Sceny seksu i przemocy są mocne.

Rozwój [rzecz.]

«proces przechodzenia do stanów lub form bardziej złożonych lub pod pewnym względem doskonalszych; też: stadium tego procesu»

To zjawisko zaobserwowałam u K.N.Haner - autorki "Snów Morfeusza". Recenzja tej pozycji pojawiła się na blogu i jako jedna z niewielu miała wydźwięk negatywny. Wzburzyłam środowisko fanowskie i nie tylko... autorzy bali się przesyłać mi książki. Z racji dosadnych słów i szczerości wywołałam popłoch wśród twórców.

Ale do rzeczy!

"Zakazany układ" - słyszeliście o nim? Jeżeli nie, zaraz nadrobicie zaległości.

ŚWIADEK

Nicole Bright przeszła piekło. Została popchnięta do czynu, który jest krzykiem bezsilności i strachu - do samobójstwa. Stojąc twarzą w twarz ze śmiercią usłyszała strzał. Na ziemię upadł człowiek. Ciało zareagowało, zanim umysł przeanalizował rozgrywające się wydarzenia.

Marcus Accardo nie ma serca. Nie ma duszy. Za to jego ręce ociekają krwią winnych i niewinnych. Pewnej nocy wymierzał mafijną sprawiedliwość - kolejne nieoddane pieniądze, kolejna śmierć, strzał i bardzo niespodziewany krzyk. Uciekająca kobieta. Pistolet przystawiony do jej głowy. Aroganckie słowa...

-Zabierasz dusze wszystkich, których ranisz. Obdzierasz ich z uczuć, emocji i wszystkich wartości, a to wszystko siedzi teraz w tobie. Masz odwagę zabić niewinnego człowieka, a nie masz odwagi zabić dziewczyny, która cię o to prosi? Nie masz jaj, żałosny gangsterze(...).

Człowiek bez serca... stchórzył.

K.N.Haner udało się skonstruować bohaterów, którzy są pozornie bardzo różni, ale w gruncie rzeczy oboje stanowią naczynia dla zagubionych, bezbronnych dusz. Zarówno Nicole, jak i Marcus poszukują ukojenia. Nie gwałtownych namiętności, dzikości czy agresji.

Nicole jest delikatna, kobieca, uległa, a zarazem ma w sobie żyłkę wojownika. Pewną nieustępliwość, która nie pozwala jej zatracić się w rozpaczy. Jest pyskata, czasami kąśliwa, ale nie ma w sobie dziecinności.

Szturmem zdobywa serca napotykanych mężczyzn, a robi to mimowolnie.

Muszę porównać ją do Cassandry ze "Snów Morfeusza". Trudno tego nie zrobić, równie ciężko zignorować postęp jaki poczyniła autorka.

Nicole straciła egoizm, infantylność, chwiejność i niesympatyczny charakter. Nabrała realności. Jest kobietą, która zdobyła moją przychylność.

Marcus to gangster, który swoje uczucia pochował bardzo dawno temu. Nicole mimowolnie pobudziła jego serce do życia.

Dziewczyna najpierw wzbudza w nim fascynację. Stopniowo przekształca się ona w miłość. Najważniejsza w tym procesie jest droga, którą przebywa Marcus. To, jak uczy się troskliwości i delikatności. Zasad, których przestrzegać powinien każdy mężczyzna. Zmiana, która w nim zachodzi, jest trudna do opisania oraz ciężka do przeoczenia.

Dlatego ten niepospolity mężczyzna wywołuje u czytelnika tak silne emocje - najpierw niechęć, która stopniowo przekształca się w niepewność i wahanie, by w końcu z pełną siłą uderzyła w nas sympatia. Ciepło i tęsknota. Jednak trzeba je w sobie najpierw odnaleźć, a następnie pobudzić do życia.

K.N.Haner połączyła antagonistyczne cechy charakteru, co dało obraz autentyczny i życiowy. Bohaterowie nie są tylko źli czy dobrzy. Jak my, ludzie, miotają się pomiędzy wyborami, błądzą, poszukują i chwytają chwile szczęścia w dłonie.

BOSS

Jesteście pewnie ciekawi, co powiem na temat seksu. Nie będę trzymać Was dłużej w niepewności.

Pierwsze, co mnie uderzyło to częstotliwość scen, w których opisane są zbliżenia. Sam początek to niezaprzeczalne napięcie seksualne, trzymające w napięciu wymiany zdań. Jakby od nowa odkryta seksualność.

Buzuje pożądanie - nie da się ukryć, że autorka świetnie manewruje słowem. Sugeruje zbliżenie, pobudza, a następnie szybko się wycofuje. To podchody, których oczekiwałam. Poznawanie swoich oczekiwań, narastanie żądzy.

Seks pojawia się trochę później i muszę ukłonić się autorce, ponieważ opisy nie są banalne czy sztampowe. Trzymają fason, pobudzają, kuszą... spełniają wszystkie wymagania, które postawiłam powieści erotycznej. Ponadto, sceny gwałtu zostały nam oszczędzone.

Mogę śmiało napisać, że wszystkie normy, które ustaliłam po przeczytaniu "Snów Morfeusza", zostały spełnione w "Zakazanym układzie".

MAFIA

Ponownie K.N. Haner świetnie poradziła sobie z kreacją świata przedstawionego. Pomysł, by wprowadzić tematykę mafijną jest obłędny. Nie znam się na życiu przeciętnego gangstera. Mogę za to powiedzieć, że ilość scen, za pomocą których Haner zaopatrzyła nas w wiedzę o codzienności mafiozów, jest wystarczająca, by powiedzieć, że w książce, prócz wątku romantycznego, króluje także sensacja.

Czymś całkiem dla mnie niespodziewanym była ciąża głównej bohaterki. Emocje, które nadeszły wraz z tą nowiną, są nie do opisania. Równocześnie, jakby z chwilą odkrycia tego faktu, w autorce coś przeskoczyło. O ile na początku książka była dobra, to nagle zaczęła wywoływać stany przedzawałowe.

Rozwiązanie akcji jest czymś nieoczywistym i na usta przywołuje słowa "jak mogłaś?!". Zakończenie książki w takim momencie jest zwyczajnie okrutne. Z niecierpliwością czekam na następną część.

"Zakazany układ" to naprawdę dobry romans erotyczny - pełen zwrotów akcji, adrenaliny i niespodziewanej równowagi.

Fabuła i może ciekawa ale nie w moim stylu.Zbyt dużo jak dla mnie wulgaryzmu,seksu,brutalności..

Z tą książką nie będziesz się nudzić,główni bohaterowie Nicole I Marcus wprowadzą Cię w świat mafijnych porachunkow,intryg ,a także w świat namiętności i pożądania....Czy miłość miedzy tak odległym światem jest możliwa? On bezwzględny boss mafii,Ona krucha, skrzywdzona przez swojego niby "wybawiciela"....

Książka pochłania od pierwszych stron,dosłownie czyta się Ją jednym tchem. Znajdziemy w niej wszystko akcje,namiętność,nie oczekiwane zwroty akcji.Polecam gorąco!

Czekałam na nią bardzo i gdy wpadła w moje ręce następnego dnia już leżała na stercie „zakończone”. Bardzo lubię mafijne klimaty, więc nie ukrywam, miałam bardzo wysokie wymagania.

Nie zawiodłam się.

Nicole żyje w toksycznym związku, pewnego dnia podejmuje ostateczną decyzję i chce popełnić samobójstwo. Jednak pojawia się Marcus, przystojny mafiosa który wykonuje egzekucję, której Nicole jest świadkiem. Na jej nieszczęście Marcus bierze ją do siebie. Dziewczyna nie ukrywa strachu i bólu, którym jest przepełniona.

Mężczyźnie najbardziej imponuje to, że dziewczyna rozpaczliwie pragnie śmierci. Dosłownie błaga go, aby ją zabił. Ta relacja po pewnym czasie zamienia się w gorący romans. Jednak fabuła leci tak szybko, że po kilka razy musiałam wracać kilka stron wcześniej. Jednak pojawiają się wrodzy, uczucia i brutalny świat mafii.

Co tu dużo mówić, majstersztyk! Znowu nie mogę się zebrać, aby kupić drugą cześć. Obiecuje, że zbiorę się pewnego dnia i ją zakupię, łyknę i powrócę do napisania recenzji o dalszych losach tej mieszanki wybuchowej.

„Koszmary są odzwierciedleniem naszej zranionej duszy, pokaleczonego serca.”

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Kasi Haner. Czy udane? Chyba nie do końca.

Zacznę może od wad. Niestandardowo. Pierwsze co rzuciło mi się w oczy to wulgaryzmy. Są niemal w każdym zdaniu. Nie występują w ilości sztuk jednej, ale w zdaniu jest ich kilka. Jestem w stanie wiele zrozumieć. Mafia rządzi się swoimi prawami, ale ludzie. Stos wulgaryzmów niczemu nie służy. Skoro mafiozi XXI są najbogatszymi ludzi mi na ziemi (opieram się na książce) oraz obracają się w wysokich sferach to chyba powinni umieć się zachować. Nie jestem osobą, która nie przeklina. Bo zdarzy mi się, często, głównie myślach, ale to było nieco męczące.

Brutalny seks i poniżanie. Troszkę za bardzo wulgarnie jak dla mnie. Czułam się nieco zniesmaczona.

Więcej na: [Adres usunięty]

Bardzo polecana przez większość osób książka, to musi być warta przeczytania, więc po nią sięgnęłam.

Pierwsze wrażenia? Jak, dla mnie jest przesadzona i momentami przypominała mi (ale tylko trochę) "Kinga" T.M. Frazier.

"Zakazany układ" jest książką w, której jest mnóstwo przekleństw, wulgaryzmów, seksu, przemocy. No, ale w końcu, to świat mafii i tak ON zapewne wygląda. Od początku mnie nie zaciekawiła ta historia bo nie przedstawiała nic odkrywczego. Zabrakło mi tu czegoś. Chyba choćby odrobiny romantyzmu.Uczucie głównych bohaterów wydało mi się wymuszone. Seks i ciągłe kłótnie oraz inne dziwne zajścia. Od nienawiści przez łóżko do miłości tak w kółko. Nicole i Marcus, są zmuszeni do życia w świecie pełnym przemocy. Ona z mężczyzną, który jest jej miłością i katem. On w spadku po ojcu otrzymał, stanie na czele gangu. W tej historii jest wiele sprzeczności. Choćby zachowanie Nicol, która jest ofiarą przemocy, pragnie umrzeć, ale Markus bardzo szybko zmienia jej uczucia. A wielokrotnie daje jej do zrozumienia, że jest, dla niego nikim. A ona lgnie do niego, robiąc wiele rzeczy, które mnie drażniły. Postać Markusa mnie odpychała, ale jednocześnie chciałam poznać jego historię. Niestety w tej książce zwierzeń, ani rozmów o uczuciach nie ma.

Muszę przyznać, że zakończenie jest mocne i brutalne. I w tym momencie książka się kończy, czyli w najciekawszym momencie. Były chwilę, że czytało mi się ją dobrze, ale pomiędzy były też te, gdy nie chciało mi się do niej wracać. Czuję się zmęczona tą historią i zawiedziona.

"Zakazany układ" to moje pierwsze spotkanie z twórczością K.N.Haner. Czy mogę zaliczyć je do udanych?

Nicole ucieka z domu i udaje się nad urwisko, z którego ma zamiar skoczyć do oceanu odbierając sobie życie. W tym samym czasie i w tym samym miejscu dokonuje się krwawa egzekucja. Jako przypadkowy, a zarazem niewygodny świadek, Nicole trafia do domu Marcusa, w sam środek mafijnego piekła. Skoro dziewczyna chciała umrzeć, dlaczego mafioso wciąż trzyma ją przy życiu?

Wreszcie Nicole i gangster wchodzą w pewien układ mający na celu wyeliminowanie największego wroga Marcusa. Tyle tylko, że gdy w grę wchodzi miłość, wszystko się komplikuje...

Chociaż dopiero teraz zdecydowałam się na przeczytanie jednej z powieści autorki, na fb obserwuję ją już od dłuższego czasu i z całą pewnością mogę stwierdzić jedno - K.N.Haner jest jedną z autorek, które budzą największe kontrowersje wśród czytelników.

Przeglądając różne wypowiedzi w sieci, doszłam do wniosku, że ją się albo kocha, albo nienawidzi. A do której grupy dołączę ja?

Jeżeli chodzi o fabułę - mnie pomysł bardzo się podobał. Może mafia i te wszystkie reguły panujące w tamtym świecie nie są nam jakoś szczególnie bliskie, ale według mnie autorka dobrze ujęła temat. Było mocno, dramatycznie, czasami poruszająco i nawet pokuszę się o stwierdzenie, że momentami też elektryzujaco.

Jeżeli chodzi o język - w zasadzie nie mam się do czego przyczepić. Może nie jest jakiś wybitnie poetycki, ale na miłość boską - to erotyk, a one rządzą się swoimi prawami! Prawami, które dla mnie nie do końca są zawsze zrozumiałe...

Nienawidzę braku szacunku dla drugiego człowieka (mówię tu o bohaterach), dlatego też na początku ciężko było mi się wczuć w fabułę. Co prawda z upływem czasu Marcus nabierał jakby ludzkich cech, ale niestety nie zdążyłam go polubić. Jak można zabić kogoś bez mrugnięcia okiem?! Wybory i decyzje Nicole też nie do końca były dla mnie zrozumiałe, ale w jej przypadku byłam bardziej wyrozumiała (kobiety ciągnie do bad boy'ów). Chociaż w realnym świecie byśmy pewnie się nie polubiły.

Tak jak pisałam wcześniej, literatura erotyczna rządzi się swoimi prawami. Tu nie ma być lekko, nie ma być ładnie, ma być ostro i pikantnie, ale ze smakiem. A według mnie tego smaku czasami brakowało.

Ale wiecie co, to już nawet nie chodzi o to, że coś tam autorka zrobiła źle, tylko raczej o to, że pewne aspekty, ze względu na wychowanie i przekonania, są dla mnie po prostu niedopuszczalne i ciężkie do zrozumienia i akceptacji. Np. te zbiorowe orgie po udanej akcji. Dla bohaterów to było coś normalnego, że spraszali do willi Marcusa panienki do towarzystwa, i stosując język autorki, rżneli je gdzie popadnie i przy wszystkich.

Zostałam wychowana w przekonaniu, że intymność to rzecz święta, i sprowadzenie tego aktu do czegoś kompletnie wyciśniętego z wszelkich uczuć, emocji i szacunku, działa na mnie odrzucająco.

Oczywiście doskonale zdaję sobie sprawę, że jest wiele osób, którym to nie przeszkadza. Gdyby ta książka trafiła w ręce mojego taty - pewnie zaraz by do mnie przybiegł z zapytaniem, czy nie mam tego więcej 😉

Gdyby z kolei wpadła w ręce mojej mamy- jestem przekonana, że trafiłaby na stos, po uprzednim przeprowadzeniu na niej egzorcyzmów 😂

A co ze mną?

Ja po prostu odkładam ją na półkę. A co dalej? Szczerze mówiąc, nie mam zielonego pojęcia, czy sięgnę po "Piekielną miłość". Z jednej strony chciałabym dowiedzieć się, jak potoczy się ta historia (biorąc pod uwagę całość, autorka przerwała ją w najciekawszym momencie), z drugiej strony czuję, że to nie do końca są moje klimaty.

Na pewno sięgnę po powieść K.N.Haner, której premiera będzie miała miejsce w sierpniu - będzie to coś z gatunku new adult - bo lubię ten gatunek i po prostu jestem bardzo ciekawa, jak wypadnie w nim autorka.

Już na sam koniec mam dla wszystkich trzy rady. Tak, tak. Dobrze przeczytaliście. Nie będzie tradycyjnego podsumowania. Będzie odezwa do narodu czytającego 😉

Rada dla tych, którym, delikatnie mówiąc, twórczość K.N.Haner działa na nerwy - odpuśćcie 😉 Po co psuć sobie samopoczucie? Po co się męczyć? Krytykować? Lepiej poświęcić ten czas na coś, co Was interesuje.

Tym, którzy lubią i cenią twórczość autorki mogę tylko powiedzieć i poradzić jedno - czym prędzej zakupcie tę książkę (jeżeli jeszcze tego nie zrobiliście), bo już lada dzień premiera "Piekielnej miłości".

A Wy, ci którzy twórczości autorki jeszcze nie znacie - nie uprzedzajcie się po wypowiedziach znalezionych w necie. Po prostu zaryzykujcie i przekonajcie się sami, jak to naprawdę jest 😉 Jak ja!

Ostro napisana książka, pełna mocnych facetów z bronią i ich kobiet. Wyszedł autorce zakazany układ w zakazanym świecie. Bardzo fajnie wyszedł, a ja jestem poszukiwaczką emocji w książkach. Ta jest pełna akcji, brutalności, namiętności, i także scen seksu. Polecam bo wciąga!

Zastanawialiście się kiedyś, co mogłoby powstać z połączenia Ojca Chrzestnego z Przeminęło z wiatrem? W takim razie dłużej nie musicie się zastanawiać, bo ta książka właśnie daje Wam gotową odpowiedź.Królowa dramatów powróciłam w wielkim stylu.

w tej książce zostaje Nam przedstawiona historia Nicole, którą poznajemy na początku książki, jako osobę znajdującą się na zakręcie życiowym. Historia jej dotychczasowego życia nie jest tak cudowna i kolorowa, jakby się mogło to Nam wydawać.Sporo starszy mężczyzna bardzo często traktował o wiele młodszą partnerkę, jako worek treningowy. Po kolejnym pobiciu, coś pęka w głównej bohaterce i postanawia popełnić samobójstwo. Aczkolwiek nie udaje jej się odebrać sobie życia, tak jak planowała, czyli przez skok z urwiska. I właśnie tej nocy na drodze Nicole staje bezwzględny mafioso Marcus Accardo.

Główny bohater od najmłodszych swoich lat był wychowywany w świecie mafii, gdzie narkotyki, broń i prostytucja były czymś oczywistym i normalnym, tak jak dla przeciętnego człowieka oglądanie telewizji dla relaksu. Nie znał ON innego świata, ponieważ jego ojciec wychowywał go na godnego następce.

Pierwsze spotkanie głównych bohaterów, nie jest takie oczywiste, ponieważ Marcus nie ratuje Nicole przed skokiem, tylko mierzy do niej z broni.Coś, co na początku miało być zwykłą relacją biznesową pomiędzy Nicole a Marcusem (dziewczyna miała pomóc w pozbyciu się największego wroga mafiosa), zmienia ten układ w coś bardziej osobistego.

Podsumowując, jeżeli lubicie książki, w których romantyzm miesza się z niebezpieczeństwem, a miłość musi przejść wiele prób – Zakazany układ jest idealny dla Was! Możecie mi wierzyć, że Nicole i Marcus dostarczą Wam wielu wrażeń i wyzwolą mnóstwo skrajnych emocji, a Wy w efekcie uzależnicie się od ich historii i będziecie pragnąć więcej. Zapamiętajcie sobie dokładnie jedno – po lekturze tej książki, już nic nie będzie takie samo. Zakazany układ sprawi, że zaczniecie inaczej postrzegać miłość.

Więcej na [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Zakazany układ to najnowsza powieść znanej Królowej Dramatów - K. N. Haner, która swoją premierę będzie miała 15 lutego 2018 roku. Lektura już za mną i szczerze - nie mogę się pozbierać. Idealnie wykreowani bohaterowie, którzy wprowadzają nas w swój niesamowity świat. Po opisie możecie zorientować się co nie co o powieści, jednak od początku.

Akcja zaczyna się w momencie, gdy Nicole ma już dość życia w toksycznym związku i postanawia się zabić. Jednakże kiedy dociera na urwisko dopadają ją wątpliwości - czy na pewno chce to zrobić? Czy nie ma innego wyjścia? Gdy już decyduje się na skok, mówi sobie, że to ta chwila, teraz i już - podjeżdża samochód - wysiada kilku mężczyzn, jeden, który klęczy przy urwisku dostaje kulkę w łeb, a jego ciało zostaje zrzucone do morza - typowa, mafijna egzekucja. Nicole robi to co każdy człowiek pod wpływem takiego szoku - krzyczy i ucieka. Niestety - zostaje złapana. Jednak Marcus nie potrafi jej zabić, zabiera do siebie, gdzie (oczywiście) dziewczyna za wszelką cenę stara się go sprowokować do odebrania jej życia.

Dlaczego Marcus nie może jej zabić? Ponieważ ma "oczy jego matki".

Będzie wiele dramatów - tego możecie się spodziewać na sto procent. Książka nie jest dla osób, które nie lubią scen seksu - to romans. Zdarzają się sceny erotyczne, niekiedy dokładnie opisane.

Pod względem graficznym - grafik wykonał kawał dobrej roboty Okładka rozpala zmysły, pozostawia nutkę tajemniczości i aż prosi się o przeczytania. Oczywiście skład również super - z tego co do tej pory zauważyłam wszystkie książki od EditioRed są solidnie wykonane. Wielki plus również za "skrzydełka" - lubię je w książkach :D

Do zdecydowanych plusów można zaliczyć zastosowanie narracji dwuosobowej (a nawet trzy- - o czym dowiecie się podczas czytania ;)) - jak dla mnie to genialny zabieg stosowany przez wielu autorów. Pozwala na poznanie uczuć i myśli obydwóch bohaterów. Możemy "zobaczyć" każdą sytuację z dwóch, niekiedy bardzo różnych perspektyw

Fajnym dodatkiem były również recenzje serii o Morfeuszu zamieszczone na ostatnich stronach - fajna promocja dla blogerów oraz po krótkie przedstawienie innych powieści danej autorki.

Akcja, który rozgrywa się na stronach powieści niesie ze sobą wiele, nieoczekiwanych zwrotów akcji. Zakazany układ to nasiąknięta emocjami powieść, która przy każdej kolejnej stronie woła o więcej. Nie sposób się od niej oderwać - zawala się nocki, poranki i domowe obowiązki.

Pierwsza książka, o której nie umiem "za dużo" napisać - jest tak mocna i intensywna, że jej fenomen ciężko opisać słowami, mimo, że rozmawiać mogłabym godzinami.

Miłość ma wiele twarzy.

,,To sen. Nie koszmar. Koszmarem jest życie, które prowadzi do śmierci. Moje życie, jego życie to jeden wielki koszmar. Pełnimy na tym świecie dwie zupełnie odmienne role, ale oboje jesteśmy nieszczęśliwi. Mam dziwne wrażenie, że ON jest moim wybawieniem, a jednocześnie moją zgubą."

Za każdym razem, gdy sięgam po książkę autorstwa K. N. Haner odczuwam olbrzymi niepokój przeplatany ekscytacją. Nauczona doświadczeniem wiem już czego mniej więcej mogę się spodziewać po tej autorce. Powieści K. N. Haner mieszają w głowie i rozrywają serca czytelniczek na strzępy, przemieniając je w emocjonalne wraki tonące w morzu zużytych chusteczek higienicznych. Zawsze po skończonej lekturze książek tej autorki czuję się zmęczona, mentalnie zniszczona, a w głowie kołacze mi się jedna myśl: dlaczego autorka mi to zrobiła? I tak moja - jak ja to nazywam - ,,hanerowa chandra" trwa zazwyczaj przez kilka dni, dopóki nie zajmę myśli inną książką. Ale niech nie zawiedzie Was moje narzekanie. Pomimo faktu, iż K. N. Haner najwyraźniej uwielbia torturować swoje czytelniczki emocjonalnymi historiami pełnymi dramatów, to jej książki naprawdę mają w sobie ,,to coś ". Coś, co musi posiadać książka, by można nadać jej miano wspaniałej...

O czym opowiada ,,Zakazany układ" ?

[Adres usunięty]

"Ciągle powtarzam w głowie jej imię. Nicole Bright. Tak nazywa się ta mała niedoszła samobójczyni. Dziewczyna, która swoją odwagą, a również niesubordynacją, ogromnie mi zaimponowała. Nie pamiętam kiedy ktoś ostatnio mi zaimponował. Jej determinacja jednak pochodziła z chęci odejścia z tego świata."

Nowa recenzja już na was czeka ! Zapraszam

[Adres usunięty]