Zagubieni w miłości

RECENZJA

"Zagubieni w miłości"

Autor: Katarzyna Lemiesz

Wydawnictwo: WasPos

[współpraca reklamowa, barter]

Są historie, które pachną słońcem, solą morską i obietnicą uczuć, od których trudno się uwolnić. „Zagubieni w miłości” to właśnie taka opowieść, lekka i wakacyjna, pełna egzotycznego klimatu, a jednocześnie niosąca emocjonalny ciężar, niedopowiedzenia i tajemnice, które pozostają w sercu długo po przewróceniu ostatniej strony. Nie zabraknie zaskakujących zwrotów akcji, wywracają życie bohaterów.

Autorka zabiera nas na malownicze Seszele, gdzie rajska sceneria staje się tłem dla intensywnej, choć krótkiej miłości. Esme, ambitna i poukładana studentka zarządzania, poznaje Kurta, chłopaka zupełnie niepasującego do jej świata. Ich relacja rodzi się przypadkiem, szybko i naturalnie, bez zbędnego patosu. Jest świeża, namiętna i prawdziwa, dokładnie taka, jak wakacyjna miłość, która zostawia po sobie wspomnienie na całe lata.

Co ważne, książka napisana jest z perspektywy głównych bohaterów, dzięki czemu mamy wrażenie, że wchodzimy w ich myśli i emocje niczym w najbardziej intymne zakamarki serca. Czujemy radość, niepewność, tęsknotę i rany, które noszą w sobie, wszystko to siedzi w nas razem z nimi, sprawiając, że historia staje się nie tylko obserwowaną opowieścią, ale przeżywanym doświadczeniem. To właśnie dzięki temu zabiegowi ich więź, wybory i emocjonalne rozterki stają się niezwykle bliskie i niemal namacalne.

Najciekawsze jednak dzieje się dopiero wtedy, gdy wakacje się kończą, a po roku ich drogi się rozchodzą. Pięć lat później los ponownie krzyżuje drogi Esme i Kurta, w najmniej odpowiednim momencie i w bardzo niewygodnych okolicznościach. To nie jest sentymentalny powrót do przeszłości, to konfrontacja z niewypowiedzianymi żalami, błędami i sekretami, które nigdy nie powinny były pozostać w cieniu. Motyw drugiej szansy, przeznaczenia i dojrzewających uczuć został poprowadzony w sposób, który wciąga i trzyma w napięciu aż do samego końca.

Katarzyna Lemiesz pisze lekko, przyjemnie, a przy tym z wyczuciem emocji. Umiejętnie balansuje między romansem a dramatem, tworząc historię, która nie jest cukierkową bajką o miłości, lecz opowieścią o wyborach, konsekwencjach i odwadze, by zawalczyć o to, co naprawdę ważne. Relacja bohaterów dojrzewa razem z nimi, czasem w ciszy, czasem w chaosie uczuć, a czasem boleśnie.

Tu pojawia się mój mały, czytelniczy konflikt serca i rozumu. Z jednej strony książkę czyta się błyskawicznie, niemal jednym tchem. Fabuła jest sprawnie poprowadzona, styl lekki, a końcówka potrafi naprawdę poruszyć i zostawić gulę w gardle. Z drugiej strony odczułam delikatny niedosyt. Zabrakło mi jednego kroku dalej, subtelnego pogłębienia i rościągniecia relacji Esme i Kurta, które pozwoliłyby jeszcze mocniej wybrzmieć ich więzi. Być może jednak był to świadomy zamysł autorki, by to, co najważniejsze, rozgrywało się bardziej między wierszami niż wprost na kartach powieści.

„Zagubieni w miłości” to słodko-gorzka opowieść o drugich szansach, o miłości wystawionej na próbę czasu i o tym, że czasem, by się odnaleźć, trzeba najpierw naprawdę się zgubić. Historia, która wciąga, wzrusza i zostawia po sobie emocjonalne echo, jak dobre wspomnienie wakacyjnej miłości.

Polecam szczególnie tym, którzy lubią romanse z egzotycznym klimatem, nutą refleksji.