Zaczekaj na mnie

Los bywa okrutny i nieprzewidywalny. Najpierw połączył dwie spragnione miłości dusze, pozwolił na chwilę nacieszyć się sobą, a gdy uniesień było zbyt wiele, postanowił na tę sielankę wprowadzić wielkie zamieszanie i zamęt. Już nic nie będzie takie samo.

Autorzy narzucili bohaterom ogromny ciężar, z którym muszą sobie poradzić na swój sposób. Czytelnik zaczynając książkę, zastanawia się czy bohaterowie poradzą sobie z zaistniałymi sytuacjami, ile będą w stanie wytrzymać i czy dadzą radę podnieść się z każdej sytuacji, czy się nie poddadzą gdy kolejny raz będzie źle. Pisarze stworzyli ciekawą i wręcz wciągającą historię, gdzie życie nie jest usłane różami, los często podrzuca liczne kłody pod nogi, jak depresja powoli pożera człowieka i jak smutek, tęsknota każdego dnia przysłania dobre chwile.

Kosma i Matylda starają się pogodzić z sytuacjami w jakich się znaleźli i na swój sposób starają się żyć dalej, niestety to nie jest takie proste gdy cierpienie, ból, tęsknota i złamane serce sprawia, że nie mogą zapomnieć o tym, co się wydarzyło, wspominają niesamowite chwile, które spędzili w swoim towarzystwie i jak jedno wydarzenie sprawiło, że ich cudowna sielanka dobiegła końca.

Czytelnik z przejęciem obserwuje to, co dzieje się w powieści, z wypiekami na twarzy oczekuje tego, kiedy te dwie zranione dusze w końcu się ze sobą połączą, by być wreszcie szczęśliwym. Autorzy nie idą im jednak na rękę, skrzętnie sprawiają, że ich, drogi zamiast się połączyć, rozmijają się. Podobał mi się zabieg, jaki stworzyli pisarze, by przekazać czytelnikowi różne emocje, udręki bohaterów, myśli, jakie im towarzyszą, co czują, czego pragną, o czym marzą. Zagłębiając się w powieści, poznajemy więcej szczegółów z życia Kosmy i Matyldy nim ich drogi na dobre się rozdzieliły. Co u nich się takiego wydarzyło, jak sytuacje odcisnęły na nich swe piętno i jak sobie teraz radzą.

Nie przepadam zbytnio za duetami pisarskimi, przeważnie trafiałam na niewypały, albo na takie, które średnio mnie zaciekawiły. Jednak autorom ,,Napisz do mnie'' jak i ,,Zaczekaj na mnie'' udało się mnie zatrzymać w świecie, który wykreowali, stworzyli. Polubiłam bohaterów, utożsamiłam się z nimi, odczuwałam razem z nimi te wszystkie emocje, które im towarzyszyły. Przez całą lekturę czytelnik zastanawia się, czy postaciom w końcu uda się połączyć i być szczęśliwym, jednak autorzy nie ułatwiają im, jak i nam zadania. Nie ujawniają wszystkich kart do samego końca. Cieszę się, że to jeszcze nie koniec. Będę mogła kolejny raz zatracić się w niesamowitym świecie bohaterów. Gorąco polecam.

Jak dobrze wiecie moja ocena pierwszego tomu nie była zbyt zachęcająca. W związku z tym zastanawiałam się czy czytać kolejny tom czy też nie, ale postanowiłam dać mu szansę. Czy tym razem moje odczucia się zmieniły?

Matylda stara się układać sobie życie bez Kosmy, choć nie ma dnia w którym by za nim nie tęskniła. Jej codzienność wypełnia samotne macierzyństwo, które daje jej siłę, by przetrwać każdy kolejny dzień. Kosma również tęskni za Matyldą. Decyduje się na leczenie w klinice. Czy ta dwójka będzie miała choć trochę czasu, by nacieszyć się sobą nawzajem?

"Świat mnie przyciąga i odpycha, uszczęśliwia i rani, daje nadzieję i zaraz potem odbiera. Chwytam się życia jak tonący brzytwy. Miłość stała się dla mnie udręką i jedynym, co mnie trzyma przy życiu."

Muszę przyznać, że ten tom zupełnie różni się od Napisz do mnie. Mogłabym powiedzieć iż ta część jest napisana życiem, czuć tutaj melancholię, smutek, cierpienie i zmaganie się z codziennością, która nie zawsze jest taka jakbyśmy chcieli. Karty są przepełnione emocjami bohaterów, nie można przejść obok nich obojętnie. Fabuła nie kręci się w błyskawicznym tempie, wręcz przeciwnie, toczy się niezwykle leniwie. Dużo wspomnień, teraźniejszość miesza się z przeszłością. Co do samych bohaterów mam mieszane uczucia. Odnoszę wrażenie, że za dużo myślą i analizują, a za mało działają. Jakby tak naprawdę im zależało, to robiliby wszystko co w ich mocy, aby zdobywać wyznaczone sobie cele. Czasem miałam wrażenie, że zachowywali się tak, jakby nic nie zależało od nich samych.

Autorzy dość mocno mieszają w życiu swoich bohaterów. Zmuszają ich do przemyśleń i podejmowania decyzji, choć te drugie nie za bardzo im wychodziło. Mam mieszane uczucia co do tej lektury i ciężko mi ją jednoznacznie ocenić. Pierwszy tom mnie rozczarował, drugi jest lepszy, choć i tak nie porwał mnie nie wiadomo jak.

W życiu nie zawsze na wszystko się godzimy. Ale prawda jest taka, że nie na wszystko mamy wpływ. Czasem coś się dzieje i tak być musi, a nam pozostaje się pogodzić z tym losem. Mówią, że w życiu nic nie dzieje się bez przyczyny i ja uważam, że to prawda. Wszystko co nas spotyka ma jakiś określony cel, choć nie zawsze udaje nam się go poznać.

"Zaczekaj na mnie" to historia o miłości, która przepełniona jest tęsknotą, goryczą i smutkiem. To historia, w której widoczne są emocje, choć bohaterowie momentami zamiast działać, walczyć po prostu się poddają. Jeśli lubicie takie historie, to sięgnijcie po tę powieść.

Pierwsza część tej książki podrażniła wszystkie moje zakończenia nerwowe do granic możliwości, druga przetrzymała w niepewności przez prawie 360 stron. Biorąc pod uwagę fakt, że jest to debiut autorski i do tego duetu pisarskiego mogę z całą stanowczością powiedzieć, że to debiut doskonały, doskonałego duetu!

"Kontynuacja najgłośniejszego debiutu 2018 roku!

Po burzliwym rozstaniu Matyldzie został tylko jeden list, który czekał w skrzynce od roku. Zawarte w nim wyjaśnienia Kosmy wszystko komplikują, bo przez ten czas życie kobiety całkowicie się zmieniło. Jej nową codzienność wypełnia samotne macierzyństwo i powracające myśli o ukochanym. Czy Matylda będzie nadal na niego czekać, gdy obok pojawi się inny mężczyzna?

Kosma musi teraz poświęcić wszystkie swoje siły na walkę o własne zdrowie. Jak pogodzi porywczy temperament z przestrzeganiem zaleceń lekarzy?

Czy drogi tych dwojga jeszcze się zejdą?"

Historia Matyldy i Kosmy to książka, o której śmiało mogę powiedzieć, że jest jedną z lepszych, jakie przeczytałam w ubiegłym roku. „Zaczekaj na mnie” to drugi tom tej historii, na który czekałam z niecierpliwością. Autorzy w tej części zaskakują znacznym spowolnieniem akcji, książka ma bardziej refleksyjny charakter, składa się z wielu przemyśleń i wewnętrznych monologów bohaterów. Przepełniona bólem i rozpaczą, ale również wszechobecną nadzieją. Twórcy skupiają się na walce Kosmy z chorobą, ukazując jego samopoczucie i wiarę w wyzdrowienie jako swoistą sinusoidę. Lepsze dni przeplatają się na zmianę z chwilami totalnego załamania. Matylda również próbuje na nowo poskładać swoje życie do kupy. Każdy kolejny dzień to konfrontacja z tęsknotą i wspomnieniami.

I choć ta część charakteryzuje się, tak jak już wcześniej wspominałam, znacznym spowolnieniem akcji, to autorzy nie poskąpili również niespodzianek, którymi zdołali mnie mocno zaskoczyć, ale tu nie puszczę pary z ust, musicie przekonać się sami.

Zakończenie książki może nie jest zaskakujące, ale raczej nie wyobrażam sobie, żeby mogło być inne. Jednak trzeba przyznać, że daje twórcom wiele możliwości na przyszłość. Cóż teraz nie pozostaje mi nic innego tylko czekać na kolejną część i mam nadzieję, że autorzy tak jak dotychczas staną na wysokości zadania, nie spuszczą z tonu i w krótkim czasie dostaniemy satysfakcjonujące zwieńczenie historii Matyldy i Kosmy.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu Czwarta Strona.

Po burzliwym rozstaniu Matyldzie został tylko jeden list, który czekał w skrzynce od roku. Zawarte w nim wyjaśnienia Kosmy wszystko komplikują, bo przez ten czas życie kobiety całkowicie się zmieniło. Jej nową codzienność wypełnia samotne macierzyństwo i powracające myśli o ukochanym. Czy Matylda będzie nadal na niego czekać, gdy obok pojawi się inny mężczyzna?

Kosma musi teraz poświęcić wszystkie swoje siły na walkę o własne zdrowie. Jak pogodzi porywczy temperament z przestrzeganiem zaleceń lekarzy?

„Zaczekaj na mnie” to kontynuacja wydanego na początku 2018 r. debiutu „Napisz do mnie”. Miałam z tą książką pewien problem, ponieważ nie czytałam I części, stąd ciężko było mi się wciągnąć w fabułę. Jednak mimo początkowego chaosu, który wynika po prostu z nieznajomości wcześniejszych losów bohaterów, postanowiłam dać tej historii szansę. Po 100 stronie po prostu popłynęłam z prądem kolejnych wydarzeń :)

Po rozstaniu Kosma i Matylda próbują ułożyć sobie życie na nowo, gdzie próbują, jest tu kluczowe, ponieważ nie potrafią o sobie zapomnieć. A może po prostu nie chcą? Z każdej strony tej historii bije to, jak bardzo za sobą tęsknią, jak bardzo żałują, że wszystko potoczyło się inaczej, niż zakładali na początku i, mimo że przecież wszystko można naprawić, nie dają sobie tej szansy. Jednak los bywa przewrotny, czy dla Kosmy i Matyldy znajdzie jeszcze furtkę, w której odnajdą siebie?

„Zaczekaj na mnie” to na pewno bardzo emocjonalna powieść. Znajdziecie w niej mieszaninę żalu, tęsknoty i przeogromnej miłości w każdym możliwym wymiarze. Autorzy bardzo namieszali w życiu dwójki swoich bohaterów, plączą im drogi, tak by ciężko im było z powrotem znaleźć się na tej właściwej – wspólnej. Zakończenie pozostawia wielki znak zapytania, ale i bardzo dobry wstęp do kolejnej części :) Powieść napisana jest lekko, opisów nie ma zbyt wiele, a bieżąca akcja przeplatana wspomnieniami pozwoliła mi usystematyzować bieg wydarzeń. Kosma i Matylda to dwoje zupełnie różnych ludzi – ON charyzmatyczny i porywczy, ona delikatna i wrażliwa malarka, teoretycznie nie może im się udać, ale stare porzekadło mówi, że przeciwieństwa przyciągają się najmocniej. Czy w ich przypadku tak będzie? Czas pokaże.

Powieść jest historią miłości dwojga dorosłych ludzi, którym na drodze stanęła poważna przeszkoda. Jeżeli chcecie wiedzieć, czy ją pokonają, zachęcam do lektury. Jednak nie róbcie tego błędu co ja i zacznijcie od początku, na pewno da Wam to szerszy obraz i nie będziecie musieli domyślać się tego, co było wcześniej. Polecam :)