Zacisze Gosi. Seria kwiatowa. Tom 2

Codziennie mijasz ludzi i przeżywasz różnorodne sytuacje. Jednak czy zwracasz baczną uwagę na to, co dzieje się wokół Ciebie? Może widzisz czyjąś krzywdę, patrzysz na ból jakiegoś człowieka, ale odwracasz wzrok, wierząc, iż to nie Twoja sprawa, a do owej osoby ktoś inny wyciągnie rękę? Pamiętaj, że Ty też, może nawet niedługo, będziesz potrzebował czyjejś pomocy. Kto stanie przy Tobie, kiedy uciekasz przed ludźmi, a może nawet samym sobą?

Wydawałoby się, że przy ulicy Leśnych Dzwonków w końcu zapanuje spokój. Jednak jest ON tylko pozorny, ponieważ nad mieszkańcami ponownie pokazują się czarne chmury. Kamila poznaje wstrząsającą prawdę o Jakubie, swojej dawnej miłości, a jej związek z Łukaszem zostaje wystawiony na potężną próbę. Dodatkowo okazuje się, iż niegdyś pojawił się ON także w życiu Gosi, która każdego dnia mierzy się z demonami przeszłości.

"Nie ma znaczenia, ilu przejdzie obojętnie obok czyjegoś nieszczęścia, ważne, czy ty się zatrzymasz." *

Po samym tytule spodziewałam się znaczącej obecności tytułowej Gosi, której bardzo mi tutaj zabrakło. Nadal prym wiedzie Kamila, a Gosia znajduje się gdzieś w tyle, co jakiś czas pojawiając się na chwilę, aby zaraz oddać miejsce innym bohaterom. Całe szczęście sama Kamila stała się nieco bardziej dojrzała, zatem jej osoba nie irytowała mnie w takim stopniu, jak działo się to w pierwszym tomie. Z pewnością sięgnę po "Przystań Julii", aby mieć całą trylogię za sobą. Mam tylko cichą nadzieję, iż dowiem się czegoś więcej o tytułowej bohaterce, której życie zaintrygowalo mnie już w "Zaciszu Gosi".

"Zacisze Gosi" to powieść, która na zaledwie trzystu stronach, porusza masę problemów - zamach terrorystyczny, utrata sprawności i zdrowia, śmierć dziecka, poznanie szokującej prawdy, porachunki mafijne, depresja, anoreksja, przemoc domowa, gwałt. Jednak ten przypadek uświadamia, iż co za dużo, to niezdrowo. Cała historia jest nazbyt przesycona dramatami, nieco sztuczna i zdecydowanie przedobrzona.

Oczekiwałam emocji, których zabrakło mi podczas lektury. Rzecz jasna, w losy bohaterów upchane są niemal wszystkie tragedie, jakie mogą dotknąć człowieka, co zaczyna mnie coraz mocniej irytować. Owe dramaty powinny jakoś mocniej wpłynąć na odczucia czytelnika, a ja tak naprawdę współczułam jedynie Gosi, która utraciła swoje dziecko, ponieważ reszta obeszła mnie jak zeszłoroczny śnieg. A chyba nie tak powinno to wyglądać? Za każdym razem będąc po lekturze kolejnej książki Michalak, jestem niemal przekonana, iż więcej tego nie zrobię, ale, jak widać, coś mnie nadal do niej ciągnie. Podejrzewam, że usilnie pragnę natknąć się na historię w stylu wspaniałej serii z kokardką, która zawładnęła moim sercem. Niestety żadna lektura już mi jej nie przypomina...

* cytat ze str. 285

[Adres usunięty]

Wydawać by się mogło, że w życiu Kamili Nowodworskiej w końcu zacznie się jakoś układać. Zamieszkała przecież w wymarzonym domu, obok którego rozpościera się różany raj rodem z Tajemniczego Ogrodu, a na dodatek zyskała prawdziwą przyjaciółkę w osobie swej sąsiadki Gośki Bielskiej. Jednakże życie to nie bajka, a los bywa naprawdę okrutny i lubi piętrzyć przed nami kolejne przeszkody wystawiając nas niejednokrotnie na próby, którym niektórzy nie są w stanie sprostać. I tak też się dzieje. Szczęśliwy dotąd związek Kamili i Łukasza staje pod wielkim znakiem zapytania, kiedy ukochany Kamili otrzymuje druzgocącą wiadomość, która już na zawsze może zmienić nie tylko jego życie, ale również wszystkich ludzi, z którymi jest bliżej związany. Czy uda mu się odnaleźć w tej nowej, bolesnej dla niego sytuacji? Czy też się podda, przekreślając tym samym wspólną przyszłość u boku wybranki jego serca? Ku zdziwieniu wszystkich pewnej nocy w domu Gośki zjawia się jej były mąż Mateusz Wielicki, a ta, niezdolna stawić oporu, cały czas zmagająca się ze swoimi demonami, nie jest w stanie wyrzucić go za drzwi. Nikt nie wie, w jakim celu przybył do Milanówka, co planuje i jak długo zamierza tu zostać. Kamilę jednak zastanawia dziwne zachowanie mężczyzny. Czuje, że obecność ex-męża Gośki nie wpłynie pozytywnie na sąsiadkę i że wyniknie z tego coś złego. Czy ma rację? I jaką rolę w całej historii odegra Jakub, który niedawno wyznał Kamili pewną bolesną prawdę ze swej przeszłości?

"Zacisze Gosi" Katarzyny Michalak to drugi tom serii kwiatowej, kontynuacja "Ogrodu Kamili", który miałam przyjemność czytać pod koniec ubiegłego roku i który bardzo mi się spodobał. Tak jak poprzednia część skupiona była na postaci tytułowej bohaterki, tak tym razem większa uwaga poświęcona została jej sąsiadce Małgorzacie Bielskiej. W końcu mamy możliwość przyjrzenia się bliżej jej przeszłości, poznania powodów, dlaczego obecnie jest tak zalęknioną kobietą, bojącą się własnego cienia, ludzi, dosłownie wszystkiego, co ją otacza. Muszę przyznać, że życie boleśnie ją doświadczyło. Utrata rodziców, przerażające przeżycia związane z atakiem terrorystycznym w Londynie, w wyniku którego straciła nienarodzone dziecko oraz została kaleką, a na koniec odejście ukochanego mężczyzny złamałyby chyba każdego. Ale nie Gośkę! Widać drzemiącą w niej siłę i determinację do tego, aby na powrót móc wieść normalne życie. Tylko czy po tylu ciosach, jakie zadało jej życie, jest to w ogóle możliwie?

Katarzyny Michalak nie da się w żaden sposób zaszufladkować, gdyż jest to autorka, która próbuje swych sił w najróżniejszych gatunkach literackich. Ma na swoim koncie powieści obyczajowe, typowo kobiece, dramaty, z wątkiem sensacyjnym, fantastyczne, a nawet poradnik i erotyk. W planach ma napisanie powieści z wątkiem historycznym, na którą wiele Czytelniczek wyczekuje z niecierpliwością. Przez tę różnorodność gatunkową ma możliwość trafienia do szerszego grona odbiorców. Historie przez nią pisane z miejsca stają się bestsellerami i wcale mnie to nie dziwi. Sama bardzo lubię jej książki i kiedy tylko nadarza się możliwość przeczytania czegoś nowego, z chęcią to robię. Seria kwiatowa, do której należy "Zacisze Gosi", nie jest już sielską miłą opowiastką o dziewczynie poszukującej swojego miejsca, jaką spotkać możemy w trylogii poczekajkowej. Tu historię pisze życie. Jest i wesoło, ale i dramatycznie. Michalak nie boi się poruszać trudnych tematów i to doskonale widać w drugim tomie serii kwiatowej. Na kartach powieści przeczytamy m.in o dyskryminacji zawodowej kobiet, która mimo tego, iż żyjemy w XXI wieku, nadal jest obecna w naszym codziennym życiu. Jednak najbardziej autorka skupiła się na tym, jak przeszłość człowieka wpływa na jego dalsze życie. Wyraźnie zwraca nam, Czytelnikom, uwagę na to, aby żyjąc nie skupiać się jedynie na własnym ja, ale żyć dla innych ludzi, wyciągać pomocną dłoń do potrzebujących, bo nigdy nie wiadomo, co nas spotka i czy przypadkiem my sami nie będziemy potrzebowali wsparcia ze strony innych.

Katarzyna Michalak jest mistrzynią zaskakujących zakończeń. Po lekturze poprzedniej części, "Ogrodu Kamili", miałam olbrzymią chęć natychmiastowego dorwania w swoje łapki kontynuacji, gdyż autorka urwała historię w takim momencie, że aż wyć mi się chciało ze złości, z niemożności poznania dalszych losów bohaterów. A tym razem? Jak to wygląda w "Zaciszu Gosi"? Tu jest jeszcze gorzej, choć wydawać by się mogło, że to niemożliwe. Po raz kolejny zadam Ci Kasiu pytanie: jak mogłaś? Zrobić COŚ takiego to wręcz niepojęte! Z niedowierzaniem czytałam ostatnie stronice i kręciłam głową, że nie, to nie może się TAK skończyć. Nie i jeszcze raz nie! Nie chciałam się pogodzić z takim przebiegiem wydarzeń i takim zwieńczeniem historii. No bo jak to tak... I jak ja teraz wytrzymam do premiery kolejnego tomu - "Przystani Julii"?

Moja ocena: 5/6