Zaborczy playboy. Faceci w garniturach. Tom 2

Kolejny tom spod pióra dwóch autorów i muszę dodać, że chodzi tu o mężczyzn — choć nadal nie mogę wyjść z szoku, który zafundowali mi w pierwszym tomie. Nadal nie mogę wyjść z podziwu, że faceci napisali tak dobry romans.

Jednak jak ta część wypadła w stosunku do pierwszego? Czy autorzy utrzymali poziom, czy jednak ta pozycja okazała się tą słabszą?

Zacznę chyba od tego, że od tej serii nie powinno się wymagać wiele. Jest lekka, przyjemna i jest idealną odskocznią od tych cięższych, wymagających głębszego zainteresowania książek. I z całą pewnością mogę stwierdzić, że tak! Autorzy podołali. Ba stworzyli naprawdę przyzwoitą, pełną gorących scen erotycznych (TAK! Nadal one są, nadal nie są drętwe i takie "typowo męskie"). Podobało mi się wykreowanie głównych bohaterów, choć Deacon momentami działał mi na nerwy. Były chwile ,że miałam ochotę nim potelepeć, to stopniowo krok po kroku wzbudzał moją sympatię. Podobało mi się stopniowe budowanie więzi między bohaterami Quinn, a Deaconem, i choć od początku łączyły ich całkiem inne "stosunki". Całość doprawiona sporą dawką humoru, erotyzmu i do granic możliwości schematyczną fabułą, ale czy to było jej minusem? Absolutnie nie! To właśnie ten utrzymany schemat sprawił, że zostałam kupiona, że przepadłam w świecie głównych bohaterów i nie chciałam z niego wyjść. Dostałam tu tak naprawdę wszystko, czego oczekuję od romansu. Dialogi poprawnie napisane, nie były sztuczne, a takie naturalnie. Akcja, choć nie należy do najszybszych, ale nie wlecze się niemiłosiernie.

Jeśli szukacie, lekkiej książki, a wasze wymagania w stosunku do lektury nie są jakieś wysokie, to z całego serca polecam wam tę historię.

„Gramy w bardzo niebezpieczną grę…”

Nie od dziś wiadomo, że przeciwieństwa się przyciągają. On lekkoduch, bawidamek, kobiety zmienia jak rękawiczki, ma bardzo swobodne podejście do życia. Jest młodszym bratem Deckera Collinsa, dobrze znanego nam z pierwszej części cyklu: „Faceci w garniturach”, pracują razem. Quinn jest wzorową asystencką Deckera, kończy studia, mieszka razem z niepełnosprawnym ojcem. To spokojna, pracowita, miła, młoda kobieta. Między Quinn i Deaconem, aż iskrzy od wzajemnego pożądania, czemu często dają upust. Ich wzajemna relacja oparta jest na szybkich numerkach, w różnych mało ciekawych pomieszczeniach biurowych. Obojgu dają dużą satysfakcję. Deacon coraz mocniej jest zafascynowany Quinn, chciałby od niej czegoś więcej, ona znając jego reputację boi się mu zaufać. Jak dalej potoczy się ich relacja? Czy dadzą sobie szansę?

Ukrywanie romansu w tajemnicy, granie w otwarte karty, niezobowiązujący seks i nic ponad to. Ona ma zbyt wiele do stracenia, nie może pozwolić sobie na uczucia i zaufanie. Jest pewna, że jeżeli zaryzykuje będzie cierpieć. O nim można powiedzieć dużo złego i wiele dobrego, na pewno to bardzo niedojrzały emocjonalnie facet. Nie potrafiłby wytrwać dłużej w stałym związku. A jednak coś ich niesamowicie do siebie przyciąga. Oddziaływają na siebie z ogromną siłą, tego huraganu nikt i nic nie powstrzyma. Ich relacja jest bardzo intensywna, pełna wzlotów i upadków. Pasują do siebie idealnie. Czy znajdą to, czego szukają? Silna więź między braćmi, z jednej strony dokuczają sobie, kpią i ironizują, a z drugiej zawsze i wszędzie mogą na siebie liczyć.

Lekki, przyjemny, sprośny, dość przewidywalny romans biurowy. Wciąga, wywołuje emocje i szczery uśmiech. Idealna chwila rozrywki gwarantowana, czekam na kontynuację. Jeżeli szukacie oderwania od codzienności to bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Ah ci panowie w garniturach. Co w nich jest takiego, że przyciągają uwagę każdej kobiety? Może to pewność siebie, może ledwo skrywana męskość. Co by to jednak nie było, zawsze miło jest poczytać o takich seksownych biznesmenach.

Drugi tom serii Sloane Howell oraz Alex Wolf to tak naprawdę nowa historia bohaterów. Wcześniej poznani Tate oraz Decker są jedynie wzmianką, więc jeśli chodzi o kolejność czytania to jak dla mnie jest ona dowolna choć pewnie lepiej będzie jeśli zaczniecie chronologicznie. Wszystko toczy się w obrębie jednego biura i wspólnych interesów, więc towarzystwo i miejsce akcji pozostaje to same a na pierwszym planie pojawiają się Quinn, asystentka Deckera oraz jego brat Deacon.

Historia jest prosta i nieskomplikowana. Typowy romans biurowy, krótki patrząc na objętość fabuły. Nie oczekujcie więc po tej książce niczego ambitnego, ale za to przyjemną opowieść o sympatycznych bohaterach. I takie książki są potrzebne, idealne na leniwe popołudnie, na upalne, wakacyjne dni a w tym przypadku powyższa lektura sprawdzi się idealnie.

Kameralne grono bohaterów, typowy wątek romantyczny i miłość, która pojawia się znienacka, ale jest za to bardzo dynamiczna. Bohaterowie zakochują się w sobie i początkowo bronią się przed relacją, ale wszyscy doskonale wiedzą, w jakim kierunku to zmierza. Miło jest jednak spędzić czas w towarzystwie Quinn i Deacona, ponieważ chemia pomiędzy nimi nadaje sensu biegowi wydarzeń a oni sami są na tyle sympatyczni, że nie wadzi ich dość schematyczna historia.

Trudno napisać coś odkrywczego na temat książki, która wcale odkrywcza nie jest. Jednak prawdę mówiąc w tym przypadku wcale mi to nie przeszkadza. Czasami potrzeba powieści lekkich, niezobowiązujących a przy tym uroczych i dobrze napisanych a ta książka ma wszystko co niezbędne, by w jej towarzystwie spędzić miłe, leniwe popołudnie. "Zaborczy playboy" to książka, która naprawdę mi się podobała. Polecam podejść do niej bez oczekiwań, po prostu, jak do lekkiej, namiętnej historii romantycznie z zaskakująco dobrze wykreowanymi bohaterami na pierwszym planie. Dużo chemii pomiędzy bohaterami, więcej czynów niż słów (zdecydowany plus książki) i zabawna fabuła to przepis na udaną, przyjemną dla oka historię.

Quinn i Deacon spędzają przerwy  w pracy (również te nie do końca przewidziane przez pracodawcę) w schowku na materiały biurowe w znanej kancelarii prawniczej oddając się dzikim przyjemnościom cielesnym i niepohamowanemu pragnieniu. Miejsce w którym się znajdują oraz zakazany romans pracownicy z bratem przełożonego i trzymanie wszystkiego w tajemnicy to dla nich dodatkowa adrenalina prowadząca do uzależnienia. Jednak po kilku miesiącach tej zabawy dla Deacona to za mało. Wielokrotnie zaprasza dziewczynę na randkę, aby przenieść ich relacje poza pracę, lecz ta nieustannie mu odmawia. Czy rozchwytywanemu podrywaczowi uda się przekonać Quinn, że jego zamiary są poważne i długoterminowe?

Wow.. ale ta książka była.... niegrzeczna! Sprośna, gorąca i piekielnie nieprzyzwoita. Myślę, że to wszystko za sprawą zobrazowanego wielkiego faceta w garniturze, który w otoczeniu przyjął rolę nadwornego błazna i playboya. Warto wspomnieć o jego przeszłości, która w z pewnością ukształtowała jego determinację, walkę do upadłego, charakter i cięty język. To oraz romans biurowy nam zaproponowany jest gwarancją tak namiętnej lektury. W ogóle cała ta historia pisana przez mężczyzn: ich określenia, droczenia, poczucie humoru, słownictwo i zwroty, drobne gesty jak przeczesywanie ręką głowy czy zwykłe poparcie ręki na krześle i bawienie się włosami -dla mnie: bardzo realistyczne i naturalne.  Jest lekko, ale seksownie i ciągle w napięciu. BARDZO przypadł mi do gustu ten duet. I oczywiście go polecam. 

„Zaborczy playboy” to drugi tom cyklu Faceci w garniturach autorstwa duetu: Alex Wolf i Sloane Howell. Podczas czytania pierwszego tomu wiedziałam, że będzie to nieoczekiwane spotkanie. Nie przypuszczałam, że mężczyźni potrafią napisać romans w tak ciekawy i fajny sposób. Kiedy tylko dostrzegłam, że na horyzoncie pojawia się drugi tom, wiedziałam, że muszę go przeczytać. Byłam bardzo ciekawa tego, jaka będzie historia drugiego brata. O czym opowiada książka?

Głównym bohaterem „Zaborczego playboya” jest Decon Collins, jest bratem Deckera, o którego historii mogliśmy czytać w „Zarozumiałym playboyu”. Na pierwszy rzut oka nie ma się o nim zbyt dobrego zdania, jest trochę niedojrzały, zawsze się wygłupia i żartuje, można mu zarzucić, że niczego nie traktuje poważnie. W pracy ma opinię playboya, jednak to nie jest do końca prawda. Pod tą całą fasadą jest wrażliwy człowiek, który zrobi wszystko, aby zactrzymać to, co kocha najbardziej. Jest uroczy i zabawny, a czasem zachowuje się jak taki dupek. Nigdy nie miał poważnego związku, pracouje dla rodzinnej kancelarii prawnej i jest dość zamożny. Jego atrakcyjny wygląd i beztroska postawa dodawały mu tylko uroku. Ma głęboko zakorzenione pragnienie bycia uznanym za sprytnego i odnoszącego sukcesy nie tylko przez jego braci, ale także Quinn. Między nim, a śliczną asystentką brata nawiązuje się biurowy romans, który nie wychodzi poza mury wielkiego biurowca, a właściwie składzików i innych ciasnych pomieszczeń. Quinn jest ciężko pracującą, silną kobietą, która jest twardo stąpającą po ziemi osobą. Nie ma za wiele czasu dla siebie, bo oprócz pracy wieczorowo się uczy i zajmuje swoim ojcem. Chwile seksualnych uciech, które przeżywa z Deconem takimi powinny zostać, nie chce zostać zraniona, doskonale wie, że ten człowiek nie szuka stałego związku, ale czy na pewno? Deacon chce więcej, koncentruje się na różnych aktach perswazji, którymi chce pokazać kobiecie, że jest wart poważnego związku, pomimo swojej reputacji kobieciarza. Czy mu się to powiedzie?

„Zaborczy playboy” jest powieścią, w której scen zbliżeń pomiędzy bohaterami było sporo i były naprawdę dobrze napisane. Quinn i Decon oddziaływali na siebie tak intensywne, że robiło się tak gorąco, że przydaje się zimny prysznic. Czytając książkę otrzymałam głównego bohatera, który Jest torturowany w środku, kiedy jego ukochana odmawia raz za razem umawiania się z nim, traktowania go poważnie. Wraz z rozwojem historii jego troskliwa i kochająca strona ujawnia mężczyznę głęboko zakochanego, którego można zranić i o sercu, które można złamać. Deacon jest zdeterminowany, aby ich związek stał się czymś więcej, a ona po prostu się boi tego, że zostanie zraniona. Quinn musi nauczyć się, jak to jest ufać drugiemu człowiekowi, czuje dreszcz i na pewno jest tam iskra, której nieustannie zaprzecza. Uważa, że jedyną możliwością zakończenia ich relacji, jeślu da się ponieść będzie jej krzywda. Martwi się, że Deacon skrzywdzi ją emocjonalnie, a jej kariera zostanie zniszczona, jeśli im nie wyjdzie, ponieważ jest wspólnikiem w kancelarii, a ona sekretarką jego brata. On traktuje ją całkowicie poważnie i będzie musiał ciężko pracować, aby zobaczyła, jak bardzo jest dla niego ważna. Uwielbiam, kiedy autorzy piszą o zmaganiach, niedoskonałościach osobowości, bolesnych rozmowach i łzach obu płci. To sprawia, że postacie są bardziej ludzkie, można się z nimi utożsamić. To jest dokładnie to, czego wszyscy chcemy od dobrej historii. Kolejna bardzo przyjemna lektura, z którą czas płynie jak szalony.