Zbiór filuternych, napisanych z niezwykłą lekkością, felietonów traktujących o relacjach damsko-męskich.
Miniaturowe historie miłosne pod piórem Agnieszki Osieckiej skrzą się nie tylko od dowcipu, ale też pełne są przewrotnej ironii i przekornej czułości. Sercowe przypadłości swoich bohaterów autorka opisuje na tle złotych lat PRL-u, przez wielu wciąż darzonych sentymentem.
Choć epoka, którą z kronikarską dokładnością uwieczniła autorka, minęła i nie ma już Peweksów, a walerianę zastąpił prozac, zaś marząc o wakacjach, marzymy bardziej o Seszelach niż Pilawkach, to problemy rodzinno–łóżkowe pozostają bez zmian. Dalej rywalizujemy z teściową, męczymy się z maminsynkami, a panowie stają się coraz mniej rycerscy. Dziś jednak felietony te zyskały nowy kontekst. Księgarnie zalane są poradnikową literaturą quasipsychologiczną. Teksty te zaś drwią nie tylko z tego typu hochsztaplerskich porad, ale i z psychoterapii jako takiej.
Agata Passent
Opowiastki te mają charakter żartobliwy, czasem wręcz groteskowy. Autorka starała się w krzywym zwierciadle przedstawić nasze dole i niedole miłosne. Śmiesznie sfotografować zapłakane oczy, przypudrować podstarzałą metrykę, ulżyć rozpaczy poprzez błazeństwo. Niektóre zaś dowcipy służyć mają czystej krotochwili.
Agnieszka Osiecka
Agnieszka Osiecka (1936-1997) – polska poetka, autorka tekstów piosenek, pisarka, reżyserka teatralna i telewizyjna, dziennikarka. Od 1954 roku związana była ze Studenckim Teatrem Satyryków (STS), gdzie zadebiutowała jako autorka tekstów piosenek. Prowadziła w Polskim Radiu Radiowe Studio Piosenki, które wydało ponad 500 piosenek i pozwoliło na wypromowanie wielu wielkich gwiazd polskiej estrady. Od 1994 roku była związana z Teatrem Atelier w Sopocie, dla którego napisała swoje ostatnie sztuki i songi. Pośmiertnie została odznaczona przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Dorobkiem Agnieszki Osieckiej zajmuje się założona przez córkę poetki Agatę Passent Fundacja Okularnicy.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska lub z serii Duże Litery
O czym dokładnie traktują felietony zebrane w książce "Zabawy poufne"?
Zbiór zawiera miniaturowe historie miłosne oraz felietony skupione na skomplikowanych relacjach damsko-męskich. Autorka z dużą dozą ironii i czułości opisuje sercowe rozterki bohaterów na tle realiów epoki PRL-u. Teksty te stanowią inteligentną satyrę na ówczesną obyczajowość oraz uniwersalne problemy rodzinne. Całość napisana jest lekkim, poetyckim językiem charakterystycznym dla twórczości Agnieszki Osieckiej.
Czym wyróżnia się wydanie tej książki w serii Duże Litery?
Ta edycja posiada specjalnie powiększoną czcionkę, która znacząco ułatwia lekturę osobom starszym i słabowidzącym. Układ tekstu na stronie został zaprojektowany tak, aby zminimalizować zmęczenie wzroku podczas czytania. Dzięki większemu formatowi liter, tekst jest przejrzysty i czytelny nawet przy słabszym oświetleniu. Jest to idealne rozwiązanie dla czytelników ceniących komfort fizyczny podczas obcowania z literaturą piękną.
Czy ta publikacja to klasyczny poradnik o związkach i miłości?
Książka nie jest tradycyjnym poradnikiem, lecz literacką drwiną z literatury psychologicznej i gotowych recept na szczęście. Agnieszka Osiecka posługuje się groteską i żartem, aby ukazać miłosne niepowodzenia w krzywym zwierciadle. Zamiast konkretnych instrukcji, czytelnik odnajdzie tu błyskotliwe obserwacje dotyczące ludzkiej natury i relacji. Teksty te oferują raczej wytchnienie i uśmiech niż naukowe analizy psychoterapeutyczne.
Czy realia PRL-u opisane w felietonach są zrozumiałe dla współczesnego czytelnika?
Mimo osadzenia akcji w czasach PRL-u, opisane problemy emocjonalne i rodzinne pozostają w pełni aktualne. Autorka celnie punktuje ponadczasowe przywary, takie jak brak rycerskości u mężczyzn czy trudne relacje z teściowymi. Sentymentalne tło historyczne dodaje opowiastkom unikalnego uroku, ale nie utrudnia odbioru głównej osi fabularnej. Czytelnik szybko dostrzega, że natura ludzka nie uległa zmianie mimo upływu dekad.
Dla kogo ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Publikacja ta nie przypadnie do gustu osobom poszukującym współczesnych romansów lub poważnych, naukowych rozpraw o psychologii. Ze względu na specyficzny, ironiczny styl oraz liczne nawiązania do minionej epoki, może nie zainteresować czytelników stroniących od satyry i groteski. Nie jest to pozycja dla osób oczekujących wartkiej akcji, gdyż skupia się na krótkich formach felietonowych. Wyraźne osadzenie w realiach polskiej literatury pięknej determinuje jej intelektualny, a nie czysto rozrywkowy charakter.
