Za horyzont

"Za horyzont" to pierwsza książka autora, po którą sięgnęłam i zdecydowanie jest inna, niż te które czytam zazwyczaj. Szczerze mówiąc sama się sobie dziwię, ale naprawdę bardzo mi się ona podobała. Jest to bez wątpienia wyjątkowa pozycja, której czytanie sprawiło mi mnóstwo przyjemności.

Niesamowicie polubiłam wykreowanych przez autora bohaterów oraz niespieszną, niemalże leniwie toczącą się akcję. Wypowiedzi oraz przemyślenia bohaterów mają wydźwięk mocno refleksyjny, a nawet lekko filozoficzny. Mam wrażenie, że tutaj każde słowo zapisane przez autora, było dokładnie przemyślane. W każdym zdaniu tej książki zawarta jest jakaś mądrość.

Książkę czyta się niesłychanie szybko i tak jak wspomniałam, mi ona bardzo przypadła do gustu, mimo że na co dzień sięgam raczej po nieco inne gatunki. Styl autora ma w sobie coś magnetycznego, co sprawiło, że mam ochotę na zdecydowanie więcej. Jednak wydaje mi się, że nie jest to książka dla każdego. Autor ma jednak dość specyficzny styl, który nie każdemu musi się spodobać. Niemniej jednak ja ze swojej strony bardzo polecam, bo być może tak jak ja, odkryjecie w sobie wrażliwość na coś, o czym wcześniej nie mieliście pojęcia.

"Za horyzont" to pierwsza książka autora, po którą sięgnęłam i zdecydowanie jest inna, niż te które czytam zazwyczaj. Szczerze mówiąc sama się sobie dziwię, ale naprawdę bardzo mi się ona podobała. Jest to bez wątpienia wyjątkowa pozycja, której czytanie sprawiło mi mnóstwo przyjemności.

Niesamowicie polubiłam wykreowanych przez autora bohaterów oraz niespieszną, niemalże leniwie toczącą się akcję. Wypowiedzi oraz przemyślenia bohaterów mają wydźwięk mocno refleksyjny, a nawet lekko filozoficzny. Mam wrażenie, że tutaj każde słowo zapisane przez autora, było dokładnie przemyślane. W każdym zdaniu tej książki zawarta jest jakaś mądrość.

Książkę czyta się niesłychanie szybko i tak jak wspomniałam, mi ona bardzo przypadła do gustu, mimo że na co dzień sięgam raczej po nieco inne gatunki. Styl autora ma w sobie coś magnetycznego, co sprawiło, że mam ochotę na zdecydowanie więcej. Jednak wydaje mi się, że nie jest to książka dla każdego. Autor ma jednak dość specyficzny styl, który nie każdemu musi się spodobać. Niemniej jednak ja ze swojej strony bardzo polecam, bo być może tak jak ja, odkryjecie w sobie wrażliwość na coś, o czym wcześniej nie mieliście pojęcia.

Czasami potrzebuję książki, która da mi odrobinę relaksu i pozwoli chodź na chwilę oderwać się od cięższych dni. Po książki Tomasza Kieresa sięgam zawsze w ciemno i wiem, że każda z nich jest gwarancją przyjemnie spędzonego czasu, więc tak też było i tym razem…

Bardzo lubię wrażliwość z jaką autor przekazuje nam emocje. Tą niezwykłą lekkość oraz to, że w bardzo wysublimowany sposób pokazuje różne oblicza miłości, która bardzo często pojawia się niespodziewanie. Napisana pięknym językiem, pozbawiona wulgarności, za to nasycona pięknem… Uwielbiam takie historie!

Postacie stworzone przez autora pokochałam od pierwszego rozdziału. Pomimo tego, że z początku główny bohater wydaje się być mało barwny, to z pewnością zyskuje przy bliższym poznaniu. Adam, jest typem mężczyzny, którego aż chce się przytulić. Z pozoru spokojny nauczyciel udowadnia, że ma w sobie niesamowity magnetyzm. Justyna natomiast jest celebrytką, która po burzliwym związku i rozstaniu z Maćkiem, dostaje rolę swojego życia. Piękna, ale bardzo zagubiona kobieta, która nie wie w jaki kierunek obrać, żeby zaznać prawdziwego szczęści…

Ta historia jest pełna zawirowań życiowych, które ostatecznie każą się zatrzymać i zdecydować, co jest w życiu najważniejsze. Nie jest to zbytnio wymagająca lektura. Jest również dość przewidywalna, ale ja spędziłam cudownie z nią czas i tego waśnie potrzebowałam w tym momencie.

Autor pokazał, że czasami pięknie zapakowany prezent okazuje się pusty w środku i trzeba go zapełnić, by zyskał na swojej wartości…

„Może szczęście zawarte jest w pojedynczych chwilach i to jest wszystko, co jeden człowiek może dać drugiemu.”

Iga i Adam to zupełne przeciwieństwa, poznali się planie serialu filmowego. On napisał scenariusz, ona ma grać główną rolę. Są jak ogień i woda, a jednak coś ich do siebie przyciąga.

Adam jest spokojnym, cichym, wrażliwym nauczycielem, nie interesują go przelotne romanse, ceni sobie szczerość i autentyczności. Bardzo chroni swojej prywatności, ma za sobą kilka związków, jednak nie kończyły się one zbyt dobrze. Ma serdecznych, oddanych przyjaciół z którymi spędza wolny czas. Napisanie scenariusza otwiera mu drzwi do zupełnie obcego mu świata. Iga żyje pełnią życia, jej pasją jest aktorstwo, umiejętnie kreuje swój wizerunek na Instagramie. Nie stroni od imprez, dobrej zabawy i alkoholu. Niedawno zakończyła długoletni związek ze znanym aktorem. Zaczyna być zmęczona intensywnością swojego życia, coraz częściej myśli o chwili wytchnienia i spokoju. Czy tych dwoje, zupełnie różnych ludzi ma szansę na wspólną przyszłość?

Dziwne są koleje losu, często przypadek sprawia, że nasze życie zaczyna się układać, tak a nie inaczej. Akcja powieści toczy się niespiesznie, fabuła ciekawie utkana, jest refleksyjna, ukazuje pokomplikowane relacje międzyludzkie, a w tle życie w blasku fleszy. Ciekawie ukazani bohaterowie, to złożone, nieidealne, pokomplikowane osobowości. Ludzie jakich spotykamy w naszej codzienności. Iga i Adam do obojga poczułam sympatię i oboje chwilami wzbudzali irytację.

Obydwoje są po przejściach uczuciowych, kochali i zostali zranieni. Ich relacja nie należy do najłatwiejszych, ON ma masę wątpliwości, ona życie traktuje jak kolejną rolę, nie potrafi pokazać swojej prawdziwej twarzy. Niedopowiedzenia, chwile zażenowania, brak szczerych rozmów. Szukanie swojego miejsca w życiu, trudne, wiążące decyzje, próba pozbycia się własnych lęków. Trudno czasami odtworzyć na to co nowe, nieznane, strach jest złym doradcą. Prawdziwa miłość, która przychodzi niespodziewanie i rządzi się swoimi prawami. Tak trudno czasami wypracować kompromis, pójść na ustępstwa.

Klimatyczna, życiowa opowieść, którą trzeba się delektować. O szukaniu miłości, siebie nawzajem, realizowaniu marzeń. Ukazuje, że w życiu wszystko jest możliwe, wystarczy trochę chęci i wytrwałości. Zakończenie jest przewidywalne, idealne, wywołało mój szczery uśmiech. Serdecznie polecam,Tatiasza i jej książki :)

"Jego mantra.

Po prostu być. We dwoje.

Tylko zawsze brakowało tej drugiej części układanki".

Ona aspirująca młoda aktorka. Do tej pory znana głównie z serialowej roli. W końcu otrzymuje szansę zaistnienia również na dużym ekranie.

On z zawodu polonista, a prywatnie twórca scenariuszy. Zauważony ma możliwość wyreżyserowania swojego pierwszego filmu.

Właśnie w tym miejscu rozpoczyna się wspólna historia tych dwojga. Czy uda im się z powodzeniem współpracować? W którą stronę potoczą się ich osobiste relacje?

Na pierwszy rzut oka dwie zupełnie różne osobowości, dwa światy które mają mało punktów wspólnych. Jednak po głębszej analizie łączy ich o wiele więcej niż sami chcą przyznać. Oboje pragną prawdziwej miłości, spełnienia w związku, który stanie się ostoją w codziennym życiu. Gubią się jeszcze we własnych przemyśleniach i oczekiwaniach, ale z czasem dostrzegają to, co jest dla nich właściwe i warte uwagi. On ze swoją spokojną naturą wprowadza ład i bezpieczeństwo. Ona natomiast dodaje iskrę nieprzewidywalności.

Miłość pisze różne scenariusze. Może na nas spłynąć w najmniej oczekiwanym momencie. Ważne by się na nią otworzyć i umieć ją przyjąć.

Tomasz Kieres kolejny raz udowadnia, że mężczyzna potrafi pisać o uczuciach. Zaprasza czytelnika do świata bohaterów i pozwala razem z mini przeżywać rozterki i rozwiązywać życiowe dylematy. Nie jest to bardzo skomplikowana historia. Fabuła jest dość przewidywalna, ale czyta się ją bardzo przyjemnie. "Za horyzont" należy do rodzaju lekkich powieści i myślę, że w tym trudnym czasie idealnie spełni swoją rolę.