Z widokiem na wschód słońca

Z widokiem na wschód słońca porwało mnie równie mocno, jak poprzednie książki pisarki.

Opowieść z pozoru banalna, ale mocno chwytająca za serce.

Autorka snuje przed nami historię cypryjskiego rodu, która rozpoczyna się w 1972 roku. Tłem akcji jest przede wszystkim słoneczna mekka turystów, Famagusta, ale nie tylko.

W z pozoru sielankową opowieść już w pierwszych rozdziałach wdziera się dramat. Z pozoru nikt nawet nie przeczuwa, jak wielkie zmiany, ile zła, wylanych łez to wydarzenie przyniesie. Szybko walka o wolność, dobro, przeradza się w krwawą wendetę, walkę na śmierć i życie. A to dopiero początek. Bohaterowie szybko znajdują się o krok od śmierci, a ci, którzy powinni im pomóc odwracają się od nich w biedzie. Przyjaźń, miłość zostaną poddane największej próbie, a wielka historia narodu miesza się z tą niewielką, historią zwyczajnych ludzi po obu stronach barykady.

Co najbardziej podoba mi się w książkach Hislop, to fakt, iż potrafi ona dramatyczne, prawdziwe, wynikające z trudnej greckiej czy cypryjskiej historii wydarzenia wpleść w losy zwyczajnych ludzi. Tak było np. w powieści Nić. Tak samo jest także w tej, najnowszej książce.

Z opowieści, które poznajemy na łamach książki wyłania się obraz zarówno wspaniałego, niezwykłego kraju, jak i cudownych ludzi, ich obyczajów, kultury, wierzeń, a nawet kuchni. Poznajemy także starą prawdę mówiącą o tym, iż nigdy nie wiadomo, komu można tak naprawdę zaufać, kto okaże się przyjacielem w biedzie.

Czyta się z bijącym sercem wiernie kibicując bohaterom.

Zachęcam do lektury i niecierpliwie czekam, kiedy na liście nowości książkowych pojawi się kolejna pozycja autorstwa Victorii Hislop.

1972 rok. Famagusta jest miejscem odwiedzany i cenionym przez turystów. To istny raj na ziemi - fantastyczna pogoda, miękki piasek, szmaragdowe morze. Do tego hotele na najwyższym światowym poziomie - czegóż chcieć więcej? Mieszkańcy korzystają z hojności turystów, powstają nowe hotele i nowe miejsca pracy. Savas Papakosta ciężko pracował na spełnienie swoich marzeń, stało się to możliwe po ślubie z Afrodytą, córką prominentnego biznesmena. On zbudował ogromny, fantastyczny i wręcz kapiący od bogactwa i luksusu hotel, a ona go udekorowała i zadbała o każdy szczegół. Efekt był oszałamiający, a miejscem, które najlepiej zarabiało na hotel był niezwykły klub nocny prowadzony przez Markosa. Zyskał ON zaufanie właściciela i z czasem stał się jego nieformalnym dyrektorem. Niechęć Afrodyty zmieniła się z czasem w płomienny romans...

Wszystko byłoby jak w bajce, gdyby w kraju nie nastały zamieszki między Turkami Cypryjskimi a Grekami, które przerodziły się w regularną wojnę, a ta obróciła w ruinę wyspę.

Życie mieszkańców zmieniło się nieodwracalnie, Papacosta musieli uciekać, a na straży ich majątku został Markos. Czy to był dobry wybór? Jak łatwo przyjaciel może zmienić się we wroga....

"Z widokiem n wschód słońca" to porywająca saga rodzinna, która dzieje się w trudnych czasach. Wojna i zamieszki niszczą cudowną wyspę, a wzajemne relacje jej mieszkańców ulegają nieodwracalnej zmianie. Cudowne klimaty ukazano w towarzystwie okrucieństwa walczących. Piękne morze i plaża kontra splądrowane domy, zburzone hotele i zgwałcone kobiety. Famagusta z ziemskiego nieba zmieniła się w piekło.

Autorka w sposób niezwykle barwny przedstawiła tło obyczajowo-historyczne, w które wplotła losy swoich bohaterów. Mamy tutaj bogaczy i biedaków, Turków i Greków, którzy walczą ze sobą, ale również przyjaźnią się na przekór wszystkiemu.

Powieść Victorii Hislop jest nie tylko intrygująca i porywająca, ale również mądra i wzruszająca. Ciekawi i chwyta za serce, a do tego pozostaje w pamięci na długo. To mocna i piękna powieść - polecam serdecznie!

[Adres usunięty]

Raj na ziemi nie istnieje, ale czasem wystarczy znaleźć miejsce, które pozwala patrzeć z nadzieją na przyszłość i odsunąć od siebie bolesne wspomnienia, by człowiek zdał się zwieść iluzji bezpiecznej rzeczywistości. Niepokój jest uciszany, przecież to co było już nie ma prawa wrócić, tutaj nic nikomu nie zagraża, gdyby tylko jeszcze dało się wymazać z pamięci krew i ból. Niestety one tkwią w sercach jak ciernie i wciąż dają o sobie znać.

Słoneczna Famagusta przyciąga turystów z całego świata, zresztą nie tylko ich. Wielu mieszkańców Cypru wybiera właśnie ją, bo daje szansę na odmianę w życiu. Hotel Jutrzenka jest taką okazją dla Emine, Afrodyty, Markosa i Sawasa, jedni będą w nim pracować, inni są jego ambitnymi właścicielami, różnią się bardzo, lecz łączy właśnie ten dopiero co wybudowany, luksusowy, obiekt. Niepowtarzalny i robiący wrażenie, ma być niedoścignionym wzorem, każdy liczy, że właśnie wraz z jego otwarciem rozpoczyna się dla niego nowy rozdział, skupiają się na tu i teraz, czas jakby się dla nich zatrzymał, a wieści z zewnętrznego świata zdają się być im obojętne. Sukces Jutrzenki napawa dumą wszystkich, nie tak dawne niesnaski odchodzą w zapomnienie, wydaje się, że klimatu zadowolenia nic nie przyćmi, nawet przeciwnicy gratulują sukcesu. Kiedy padają pierwsze strzały nikt nie bierze ich zbyt poważnie, w końcu to Famagusta, tu przecież Greków i Turków łączy cypryjska ziemia, jedni i drudzy są sąsiadami, razem pracują i piją kawę w kawiarniach. Jednak pod tą codzienną beztroską kryją się separatystyczne pragnienia, krwawe widma z przeszłości i ślepy patriotyzm, emocje sięgają zenitu, lecz nadal większość wierzy, iż to jedynie pokaz siły i nic więcej. Jak bardzo się mylą? W najgorszych koszmarach nie przypuszczali jak blisko będą od śmierci i by uratować siebie oraz swoich bliskich zaufają tym, którzy oficjalnie są ich wrogami. W najgorszych momentach wartość rodzinnych i przyjacielskich więzów zostanie poddana dramatycznej próbie. Kto wyjdzie z niej zwycięsko? Czy w ogóle ktokolwiek z nich poczuje satysfakcję?

Nie jest prawdą, że to co nas nie zabije to wzmocni naszego ducha, niektórzy zachowają swe życie, lecz ceną będzie piętno noszone głęboko w duszy i umyśle. Czasem na wybaczenie sobie nadchodzi odpowiednia chwila, ale niektórzy już nigdy nie będą w stanie spojrzeć sobie w oczy.

Początek nie zwiastuje dramatycznego zwrotu akcji, chociaż sielankowa, wakacyjna, atmosfera ma w sobie gorzkie reminiscencje z przeszłości, ale wydają się one tylko odległym wspomnieniem. Famagusta, urlopowy raj, kojarzy się przede wszystkim z odpoczynkiem i rozrywką dla jednych oraz szansą na sukces, dla każdego kto ją będzie chciał wykorzystać. Jednak w tej śródziemnomorskiej oazie spokój to tylko iluzja, a Victoria Hislop pokazuje co dzieje się gdy ona pryska. "Z widokiem na wschód słońca" to nie nostalgiczna opowieść o tym co było i nie ma szansy by wrócić, aczkolwiek jej cień jest obecny, lecz raczej służy podkreśleniu tragedii oraz stanowi swoisty rodzaj przestrogi. Wielka historia burzy mniejszą i większą stabilizację bohaterów, dotkliwie rani, przypomina to, o czym pragnęli zapomnieć oraz brutalnie odziera z nadziei. Autorka przedstawia życie trzech rodzin z korzeniami greckimi i tureckimi dla jakich ojczyzną jest Cypr, jeszcze oficjalnie niepodzielony, lecz w niektórych sercach i umysłach kiełkuje już zasiane ziarno rozłamu. Wszystko wydaje się takie same jak do tej pory, niepokojące sygnały schodzą na dalszy plan, pierwszoplanową rolę odgrywa nowy, luksusowy, hotel, cała reszta ginie w jego cieniu. To ON staje się punktem odniesienia dla większości, jest powodem do dumy, będzie niemym świadkiem dramatu i pojednania oraz miejscem schronienia. W krótkim czasie wakacyjny kurort spłynie krwią w bratobójczych walkach i stanie się, ogrodzonym drutem kolczastym i zasiekami, symbolicznym pomnikiem unicestwionej wiary w wspólną przyszłość i zniszczonych więzi narodowych. Victoria Hislop za pomocą swoich bohaterów odsłania przemilczaną prawdę i dramat zwykłych ludzi, płacących wysoką cenę za pragnienia i ambicje polityków. "Z widokiem na wschód słońca" to także pokazanie, że religie i kultury mogą współistnieć obok siebie, przenikać się i różnice pomiędzy nimi nie są wcale problemem dopóki dostrzega się przede wszystkim wpierw człowieka, a później dopiero jego wyznanie czy kolor skóry.