Z pamiętnika jeża Emeryka

Dziewięcioletnia Pola, jak wiele dzieci w jej wieku, marzy o własnym zwierzątku – takim, które można przytulić i pogłaskać. Rodzice postanawiają jednak zaskoczyć całą rodzinę i przynoszą do domu nietypowego pupila: afrykańskiego jeża pigmejskiego. To wybór daleki od oczywistości – zwłaszcza że nowy lokator nie od razu spełnia wyobrażenia dziewczynki o idealnym towarzyszu.

Ta ciepła i pełna humoru historia pokazuje, że budowanie relacji wymaga czasu, cierpliwości i otwartości na inność. Jeż, który początkowo trzyma wszystkich na dystans, stopniowo odsłania swój wyjątkowy charakter, ucząc domowników szacunku do jego natury i „jeżowych zasad”.

To opowieść o oswajaniu – nie tylko zwierzęcia, ale też własnych oczekiwań – która przypomina, że prawdziwa przyjaźń często przychodzi w najmniej spodziewanej formie.

**PATRONAT MEDIALNY**

Dzień dobry serdeczne. Dziś chciałabym napisać kilka słów o moim wrześniowym patronacie medialnym, który urzeknie nie tylko najmłodszych czytelników, ale sprawi, że i starsi wrócą z nostalgią do swoich dziecięcych lat i powspominają marzenia, jakie mieli gdy mieli dziewięć lat.

Większość z nas, rodziców, pewnego dnia usłyszy od swojej pociechy "Chcę mieć zwierzątko", usłyszymy mnóstwo zapewnień i obietnic jak bardzo maluch będzie o nie dbał i je kochał. Temat będzie rozkładany na czynniki pierwsze, będziemy omawiać wszystkie za i przeciw aż w końcu podejmiemy decyzję, że jesteśmy (chyba) gotowi na przyjęcie nowego członka rodziny. Stajemy przed wyborem, pies, kot, chomik a może jeszcze coś innego? Na liście wyboru rzadko kiedy pojawia się Afrykański Jeż Pigmejski, a jeśli już to nie plasuje się on na wysokich lokatach, bo jak przytulać i głaskać zwierzątko, które ma na sobie tysiące igiełek, nie zawsze ma ochotę na pieszczoty i prowadzi zupełnie inny tryb życia (jeże są zwierzętami nocnymi)? Z pomocą przychodzi nam Marta Wiktoria Trojanowska, która stała się opiekunką takiego małego urwisa i postanowiła zdradzić nam sekrety opieki nad tym zwierzątkiem oraz uchylić rąbka tajemnicy i odpowiedzieć na odwieczne pytanie- dokąd nocą tupta jeż?

Autorka przedstawia nam świat jeżyka z trzech perspektyw, małej Poli, jeżyka oraz dorosłej osoby. Doskonale opisuje emocje, które towarzyszą tym trzem stronom, od strachu i zdezorientowania małego zwierzątka po chwile zniechęcenie dziewczynki gdy dociera do niej, że jej wymarzone zwierzątko jest indywidualistą i nie dostosuje się do jej oczekiwań. Po radość z każdego nawet najmniejszego, momentu okazania zaufania. Dokładnie opisuje, jak ważna jest cierpliwość i przede wszystkim edukacja na każdym etapie wspólnego poznawania się ze zwierzątkiem. Dzięki tej historii dowiemy się także, jakie wymagania ma jeż, czym nas zaskoczy, na co może zachorować, poznamy jego charakterystykę i fizjonomię.

Co jednak najważniejsze przypomina, że zwierze nie jest zabawką, którą można odłożyć w kąt, a przyjmując zwierzę pod swój dach, bierzemy za niego stuprocentową odpowiedzialności i nieważne jest czy to piesek kotek, czy też jeż. To fantastyczna baza do wielu ciekawych i pouczających rozmów nie tylko o odpowiedzialności i zaufaniu, ale także o wielu innych emocjach i uczuciach.

Dlatego też tę historię powinni również przeczytać dorośli i przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji o przygarnięciu zwierzęcia, gruntownie się zastanowić i przeanalizować to czy damy radę umieść tę odpowiedzialność nie tylko przez kilka miesięcy, ale często długie lata.

Książkę czyta się fantastycznie, jest ona niezwykle ciekawa i niesie w sobie olbrzymią wartość edukacyjną, sama byłam zaskoczona kilkoma opisywanymi zachowaniami jeża jak choćby tym, że potrafią się one aż tak bardzo powyginać. Napisana bardzo ładnym, przystępnym i zrozumiałym dla każdego malucha językiem. Dopracowana pod każdym względem, wciągająca i niepozwalająca się odłożyć na bok.

W moim odczuciu bardzo ważny głos, uczący i podpowiadający jak sobie radzić z tak rzadko jeszcze spotykanym w naszych domach zwierzątkiem.

Bardzo się cieszę, że mogę patronować tej historii i chciałaby, by trafiła ona do wielu czytelników, nie tylko tych małych.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak, to bardzo fajna i ciekawa historia nie tylko o "trudnej" przyjaźni, ale także o zaufaniu i odpowiedzialności. Niosąca w sobie dobry przekaz i wiele wartości.

Od dziecka lubiłam czytać i nadal to robię. W dzieciństwie czytałam mnóstwo bajek, jednak książek dla dzieci nie było na rynku wydawniczym tak dużo, jak obecnie.

Podoba mi się to, że na rynku jest tak wiele książek dla dzieci, że każde dziecko może znaleźć taką, która mu odpowiada

Z pamiętnika jeża Emeryka” to wyjątkowa książka skierowana do najmłodszych czytelników, ale myślę, że i starsi czytelnicy powinni po nią sięgnąć.

Mała Pola pragnie mieć w domu zwierzaka, przyjaciela, z którym będzie mogła się bawić, przytulać i opiekować. Dziewczynka bardzo pragnęła mieć jeża i długo musiała namawiać rodziców, aby się na to zgodzili. Mama Poli początkowo ma obawy jak opiekować się jeżem i to w dodatku jeżem pigmejskim. Te jeże wymagają szczególnej opieki i nie są ufne tak od razu muszą się oswoić z nowym otoczeniem.

Początki znajomości Poli oraz jeża nie zaczynają się najlepiej. Oboje muszą się siebie nauczyć, ale nie jest to takie proste, gdy okazuje się, że jeż uwielbia „tupać” w nocy, a spać w ciągu dnia. Pola szybko się poddaje i jej zainteresowanie jeżem maleje i obawia się że nie będzie mieć już przyjaciela. Jej Mama rozumie swoją córkę i mimo że początkowo miała obawy jak opiekować się jeżem to właśnie ona zajmuje się tym małym stworzonkiem. Między mamą a jeżem Emerykiem rodzi się więź, a jeż powoli zaczyna przyzwyczajać się do nowej rodziny

„Z pamiętnika jeża Emeryka” to opowieść o niezwykłych przygodach małego jeża i jego nowej rodziny. Ta historia uczy nas, że zwierzęta, niezależnie od tego, jak małe, potrzebują czasu, aby się do nich przyzwyczaić i że musimy zdać sobie sprawę, że zwierzęta też mają uczucia. Dzieci często nie rozumieją, że zwierzęta to nie zabawki.

Książka jest napisana z punktu widzenia trzech osób: Pauli, jej mamy i jeża Emeryka Historia Emeryka to też duża dawka wiedzy na temat jeży pigmejskich. Tak mało wiemy o tych małych stworzonkach a w tej książce jest dużo przydatnych informacji.

Autorka zadbała o każdy szczegół w książce, widać że jest dużo pracy włożone w tą historię. Całość uzupełniają piękne rysunki jeża Emeryka. Książkę czytało mi się świetnie, pokochałam Emeryka oraz jego rodzinę i mam nadzieję że będą dalsze losy tego jeżyka.

Śmiało mogę Wam polecić tą książkę. Sądzę że dla najmłodszych będzie to świetna lektura aby poznać przygody jeża Emeryka a przy okazji dowiedzieć się więcej o jeżach. 🦔💚