Z dala od zgiełku

Kilka słów o tym, dlaczego warto sięgnąć po książkę "Z dala od zgiełku".

Plastyczne opisy, rwący nurt narracji, zjawiskowa umiejętność zawłaszczania uwagi czytelnika, piękno języka i wreszcie dbałość o detale – w każdej dziedzinie. Hardy jako przedstawiciel naturalizmu nie tylko szczegółowo nakreślił powierzchowność swoich bohaterów, ale przede wszystkim ich przywary i każdą najdrobniejszą cechę, wyjaskrawioną później. Także natura jest tutaj równoprawnym bohaterem, a jej opisy niczym nie ustępują opisom ludzi. W powieści wyczuwa się prawie namacalnie krytykę obyczajów wiktoriańskich, z której słynął pisarz, a opisy wiejskiego życia są utkane tak malowniczo, że podczas lektury ma się wrażenie przebywania w tym samym miejscu, co bohaterowie.

Język tej książki – którego nie mogę zbyć milczeniem – był jak masaż dla moich zwojów mózgowych – dziś już nikt tak nie pisze, próżno szukać autorów, którzy nawet podejmowaliby podobną pracę lingwistyczną. Zdarzają się czasem mniej lub bardziej udane próby imitacji, lecz takie poziomu nie osiągnie nikt. Język, który jest prawdziwą muzyką i od pierwszych stron całkowicie porywa, jednocześnie uspokajając. Coś niezwykle rzadkiego i cennego – u Hardy’ego mamy to gwarantowane.

Polecam również i film.

[Recenzja z bloga, pełna ocena książki "Z dala od zgiełku" znajduje się na blogu: [Adres usunięty]

Thomas Hardy zabiera nas do prowincji dziewiętnastowiecznej Anglii, gdzie wyemancypowana Betsaba Everdene właśnie dziedziczy po wuju farmę, czując, że całkowicie uniezależniła się od mężczyzn i ich wpływów. Jej uczucia jednak nie pokrywają się z przeświadczeniem tychże o prawach do starania się o jej rękę. Chętnych nie brakuje. w szranki staje odrzucony przez bohaterkę Gabriel Oak – farmer, który po utracie własnego majątku zatrudnia się u Betsaby przez lata będąc jej oparciem; William Boldwood – ziemski właściciel, dotąd gardzący wszystkimi kobietami i odrzucający ich zaloty, całkowicie opętany miłością do Everdene oraz Franciszek Troy – bawidamek, hulaka, zupełnie nieodpowiedzialny i nieodpowiedni dla bohaterki mężczyzna, który jednak jako jedyny potrafi ją – dosłownie – zawłaszczyć.

Moją uwagę zwróciły w tej powieści przede wszystkim uczucia – Oakowi kibicowałam od samego początku, Boldwooda było mi żal, a Troya nie cierpiałam od chwili jego pojawienia się na kartach opowieści. Burzliwe związki i huragan emocji właściwie tutaj nie ustaje – sama Betsaba również na naszych oczach się zmienia: ta, którą uważamy za niezwykle mądrą i obdarzoną niezwykłą dojrzałością, nagle, pod wpływem uczucia staje się głupkowatą trzpiotką, niezdolną sprzeciwić się mężowi, ulegającą każdej jego zachciance. Zdaje się, że ma za swoje – odrzucając odpowiednich kandydatów, w końcu pokutuje w związku nie do pozazdroszczenia. Nie sposób jednak jej nie lubić – wzbudza ogromny żal. Wydaje się postacią

Hardy podjął tematy, które jemu współczesnym, ze względu na konwenanse, na pewno wydały się kontrowersyjne i niegodne opisywania na kartach literatury takie jak romans oraz nieślubne dziecko. To one jednak nadają tej historii rumieńców, podkręcają i tak już rozpaloną atmosferę.

Plastyczne opisy, rwący nurt narracji, zjawiskowa umiejętność zawłaszczania uwagi czytelnika, piękno języka i wreszcie dbałość o detale – w każdej dziedzinie. Hardy jako przedstawiciel naturalizmu, nie tylko szczegółowo nakreślił powierzchowność swoich bohaterów, ale przede wszystkim ich przywary. Natura jest tutaj równoprawnym bohaterem, jej opisy niczym nie ustępują opisom ludzi. w jego powieści wyczuwa się prawie namacalnie krytykę obyczajów wiktoriańskich, z której słynął, a opisy wiejskiego życia są utkane tak malowniczo, że ma podczas lektury ma się wrażenie przebywania w tym samym miejscu, co bohaterowie.

Język tej książki – którego nie mogę zbyć milczeniem – był jak masaż dla moich zwojów mózgowych – dziś już nikt tak nie pisze, próżno szukać autorów, którzy nawet podejmowaliby podobną pracę lingwistyczną. Zdarzają się czasem mniej lub bardziej udane próby imitacji, lecz takie poziomu nie osiągnie nikt. Język, który jest prawdziwą muzyką i od pierwszych stron całkowicie porywa, jednocześnie uspokajając. Coś niezwykle rzadkiego i cennego – u Hardy’ego mamy to gwarantowane.

Polecam również i film. Nie wiem czy lubicie takie produkcje, ale ja wprost uwielbiam! Nie ma chyba nic lepszego w kinie.

Autor: Thomas Hardy

Tytuł: Z dala od zgiełku

Tytuł oryginalny: Far FROM the madding crowd

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Liczba stron: 476

Thomas Hardy to angielski pisarz i poeta. Jedną z jego najbardziej znanych powieści jest Z dala od zgiełku, którą w 2015 roku wydała Nasza Księgarnia.

Gabriel Oak jest farmerem. Wiedzie spokojne życie, aż pewnego dnia spotyka na swojej drodze piękną nieznajomą. Kobieta mieszka w sąsiedztwie. Jest piękna i dumna, ale nie boi się pracy. Gabriel jest nią zafascynowany do tego stopnia, że postanawia się z nią ożenić. Betsaba odrzuca go jednak – chce być niezależna. Nie potrzebny jej mężczyzna, by być szczęśliwą. Na dodatek kobieta otrzymuje w spadku ziemię i przenosi się. Natomiast Gabriela spotyka wypadek, który przekreśla jego karierę farmerską. Oak rusza w drogę, szukając nowej pracy i myśląc o ukochanej.

Narrator trzecioosobowy często zwraca się do czytelnika i mówi w liczbie mnogiej. Możemy przeczytać frazy w stylu „zauważmy”, „zobaczmy”. Przez większość książki śledzi ON Gabriela, opisuje, co mężczyzna czuje, myśli i robi. Momentami jednak przenosi się w inne miejsca i daje obraz tego, co dzieje się u innych bohaterów.

W powieści głównym wątkiem jest miłość. Nie da się temu zaprzeczyć. Oak kocha Betsabę, ale nie jest jedynym kandydatem do jej ręki. Kobieta jest jednak niezależna. Nie robią na niej wrażenia męskie westchnienia. W końcu jednak i ona się zakochuje.

Miłość w powieści nie jest prosta. Mamy do czynienia z różnymi jej odcieniami. Jeden z nich jest skryty, wycofany i chociaż cierpi, cieszy się również, że jego ukochana jest szczęśliwa. Miłość jest też obsesją dla innego bohatera. Nie dopuszcza ON do siebie myśli o porażce w staraniach o zdobycie serca kobiety jego marzeń. Jest też miłość powierzchowna, która kocha wygląd.

Powieść doskonale opisuje też realia dawnych czasów. Mamy wiek XIX. Opisy życia z tamtych czasów są bardzo interesujące. Poznajemy głównie życie na wsi, gdzie praca jest najważniejsza. Ponieważ narrator zagląda do różnych warstw społecznych wiemy, czym zajmuje się zarówno Betsaba, jak i jej pracownicy.

Warto jeszcze wspomnieć o polskim przekładzie. Język jest nieco odmienny od współczesnego, pasuje do treści książki. Pod tytułami rozdziałów znajdziemy podtytuły, które informują o tym, co czeka nas na najbliższych stronach. To ciekawe rozwiązanie, rzadko spotykane obecnie.

Książka jest naprawdę ciekawa. Miłość jest głównym tematem, ale poza tym dostajemy wiele innych rzeczy, które zwracają uwagę. Życie w XIX wieku jest tu pokazane na kilku płaszczyznach. Dowiadujemy się, jak wyglądały relacje międzyludzkie, praca, sądownictwo, podróże i gospodarstwa. To wszystko dzieje się gdzieś w tle, ale warto o tym pamiętać. Dodatkowo autor postarał się o cały wachlarz przeżyć wewnętrznych bohaterów. Bardzo różne emocje, które targają bohaterami, pokazują, że ludzie w XIX wieku niczym nie różnią się od współczesnych. Wtedy również się bali, cierpieli, zakochiwali, byli szczęśliwi, zmęczeni i rozczarowani.

Polecam tym, którzy chcą cofnąć się w czasie i przeczytać o miłości. To piękna opowieść, która wciąga od pierwszej strony. Na jej podstawie pojawił się niedawno film, dlatego tym bardziej polecam przeczytać przed oglądaniem.

,,Słabość jest podwójnie słaba, gdy nachodzi człowieka po raz pierwszy”.

Betsaba Everdene ma wszystko, czego potrzeba pannie na wydaniu: urodę, wdzięk, a nawet majątek odziedziczony niedawno po wuju. Niewątpliwe zalety dziewczyny nie pozostają bez odzewu wśród mężczyzn, którzy w pannie Everdene dostrzegają nie tylko kobiece piękno, lecz także pracowitość i zapał do opieki nad gospodarstwem. Nie mija wiele czasu, kiedy Betsaba otrzymuje pierwszą propozycję małżeństwa. Farmer Oak zostaje jednak odprawiony z kwitkiem. Dni mijają, a na horyzoncie pojawiają się kolejni kawalerzy, którzy w Betsabie widzą swoją przyszłość.

,,Milczenie miewa czasem niezwykłą moc ujawniania się jako niewidzialna koncentracja uczuć w oderwaniu od ciała i wtedy bywa wymowne ponad wszelkie słowa. Tak samo zdarza się, iż powiedzieć mało znaczy więcej, niż powiedzieć dużo”.

W wyniku nieszczęśliwego zrządzenia losu Gabriel Oak traci swoje gospodarstwo i z dochodowego farmera zmienia się w ubogiego pasterza. Przypadek sprawia, że trafia do odziedziczonego przez pannę Everdene gospodarstwa, w którym ma sprawować opiekę nad zwierzętami i pomagać przy żniwach. Liche położenie Oaka sprawia, że od tej pory nie ma już prawa ubiegać się o rękę właścicielki ziemskiej. Jedyne, co mu pozostaje to przyglądać się, jak życie Betsaby zmienia się w krętą ścieżkę pełną wątpliwości i niezdecydowania. Nikt nie jest w stanie przewidzieć, jakie namiętności pokierują panną Everdyne przy wyborze męża: czy będzie to rozwaga i uprzejmość w stosunku do bogatego pana Boldwooda, czy może nieokiełznana czułość do od niedawna obecnego w okolicy sierżanta Troya?

,,W ludziach tak silnie tkwi przekonanie o wszelkich możliwościach, że wierzą, iż to, co się raz zdarzyło, może się jeszcze powtórzyć”.

Z dala od zgiełku to piękna powieść traktująca o ludzkich pożądliwościach, o błędach i cierpieniu. Thomas Hardy przedstawił w książce niezwykłe studium wyniosłej kobiety, której uczuciowość jest zagadką dla niej samej. W powieści nie zabrakło przygnębiających momentów, w których droga wybrana przez bohaterkę widnieje czytelnikowi jako źródło następujących po sobie przykrych konsekwencji. Styl Hardy’ego można porównać do pióra Jane Austen, choć niektóre momenty biesiadnych rozpraw przypominają estetyką dzieła Cormaca McCarthy’ego.

[Adres usunięty]