Składające się z XIII ksiąg dzieło zostało napisane pomiędzy 397 a 401 rokiem. Jego autor miał wówczas około 45 lat i od niedawna sprawował urząd biskupa. Choć są historie świętych, którzy wydają się święci niemal od kołyski, autor "Wyznań" do takich nie należał. Jego wspomnienia to dzieje błędów, poszukiwań i niepokojów, z których wyłania się obraz młodego człowieka, który nie do końca wiedział, co ze sobą zrobić i w co wierzyć, a zarazem był zdeterminowany, by odkryć najgłębszą prawdę o rzeczywistości, w której żyje.
W swoim dziele, będącym zarazem autobiografią, traktatem filozoficzno-teologicznym i modlitwą (autor konsekwentnie zwraca się nie do czytelników, lecz do samego Boga), święty Augustyn powraca do swojego dzieciństwa i burzliwej młodości, surowo oceniając własne postępowanie, a także przedstawiając drogę swojego nawrócenia, aż do przyjęcia chrztu w 33 roku życia. Na kartach "Wyznań" pojawiają się między innymi jego rodzice (ojciec-poganin i matka-chrześcijanka), najbliższy przyjaciel, którego przedwczesna śmierć była dla niego wstrząsem, i nieślubny syn Adeodat, który razem z nim przyjął chrzest.
Ważną rolę w jego wspomnieniach odgrywają także ludzie, u których szukał inspiracji i którzy towarzyszyli mu na różnych etapach poszukiwania prawdy i własnej życiowej drogi. Wśród nich wiele uwagi poświęcił manichejczykom (sekta, której doktryną początkowo był zafascynowany) oraz biskupowi Ambrożemu, który stał się jednym z jego największych mistrzów i autorytetów. Końcowe księgi dzieła Augustyna to nawiązania do jego życia wiarą i rozważania biblijne, a zwłaszcza komentarz do pierwszych wersów Księgi Rodzaju mówiących o stworzeniu świata.
Inne dzieła Augustyna to m.in. "O Trójcy Świętej", "O Państwie Bożym", "O nieśmiertelności duszy" oraz "O łasce Chrystusa i grzechu pierworodnym".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii chrześcijaństwo
