Wyklęte imperium. Irańskie opowieści

Iran - miejsce do odkrycia... na nowo.

Oczywisty i zrozumiały niepokój może budzić sam pomysł wybrania się na wojaże w ten akurat zakątek świata... Jednak, na to wygląda, Iran jest jak dotąd spokojną częścią Bliskiego Wschodu (choć czy akurat stricte Bliskiego Wschodu... z tym można by polemizować, ale według mnie Iran należy do tego właśnie kręgu kręgu kulturowego - mimo wszystko; więcej przemawia tu - moim prywatnym zdaniem - za takim, a nie innym, zaklasyfikowaniem, niż mniej). A więc - ruszajmy w tę podróż :)

Iran, zarówno po treści tej książeczki (celowo używam słowa "książeczki", bowiem nie ukrywam, że chciałbym poczytać na ten temat, w tej pozycji, nieco więcej niż tylko to, co zawarto na 160 stronach...), jak i po weryfikacji tej treści w ogólnodostępnych mediach, jawi się jako kraj względnie, a nawet dość otwarcie, ustosunkowany do (i na) turystów. Wybaczcie te dygresje z domieszką niewypowiedzianych obaw... myślę, że są (obecnie) zrozumiałe. To dobrze ... :) Znaczy się, dobrze że Iran jest względnie otwarty i przyjazny ;) :) Iran jest bowiem pełen, czego możemy się dowiedzieć na kolejnych stronach, zarówno pięknych zabytków, jak i... pewnego ducha starożytnej wręcz (dosłownie) cywilizacji, która... będąc kiedyś potęgą, zostawiła po sobie wspaniałe, malownicze, zachwycające pomniki dawnej świetności... Głównie to mnie w tej pozycji zachwyciło... Chętnie zobaczyłbym to wszystko na własne oczy :) ...

Wydawnictwo Bezdroża, jak zwykle :) , daje nam w pakiecie mnóstwo cudownych zdjęć... Och, naprawdę zachwycają :) ... Wiecie, chciałbym... móc wsiąść kiedyś w samolot... mieć mnóstwo czasu... i odwiedzić, zobaczyć... wszystko to, co zawsze chciałem... to nie jest może dygresja na temat Iranu ;) , ale... chciałbym kiedyś zobaczyć tyle pięknych, wspaniałych, zachwycających nie tylko oczy, ale i duszę miejsc... Iran też ;) ... po prostu tam usiąść... w tych miejscach... poczekać na zachód słońca... i patrzeć... chciałbym :) ...

Gorąco polecam!

Dziękuję Wydawnictwu Bezdroża i całej Grupie Wydawniczej Helion za egzemplarz recenzencki :)

Recenzja znajduje się także na moim blogu:

[Adres usunięty]

Książka zaskoczyła mnie objętością. Liczy zaledwie 160 stron i zawiera wiele kolorowych zdjęć, przez co czytanie jest ciekawsze i milsze. Możemy śledzić podróż autorki razem z nią. Książa jest nieduża i do tego lekka, co nie zdarza się często przy podróżniczych książkach. Dla mnie to zaleta bez problemu można ją zmieścić do torebki i zabrać ze sobą.

Jeśli natomiast chodzi o treść, to pani Aleksandra Lisewska wybrała się w podróż do Iranu, do niedawna owianego złą sławą kraju. Dzieli się z nami nie tylko wrażeniami, ale i historią odwiedzanych miejsc.

Pomimo niewielkich rozmiarów książki autorce udało się umieścić sporo informacji o historii, religii, kulturze, zwyczajach i zwyczajnym codziennym życiu ludzi z dawnej Persji.

Mogę „Wyklęte imperium. Irańskie opowieści” polecić chcącym przybliżyć sobie historię, jak i czasy współczesne tak mało znanego, a przecież interesującego kraju, jakim jest Iran.

MJ

źródło: [Adres usunięty]

Iran po rewolucji, zmienił się z państwa otwartego na inne narody, w kraj w którym dosłownie wszystko podporządkowane jest religii. Najprostsze czynności muszą być wykonywane w zgodzie z prawami zawartymi w Koranie.

Autorka w swej podróży po tym kraju, który od niedawna"bardziej ulgowo" traktuje nie tylko swoich obywateli, stara się nam przybliżyć imponującą historię, obyczaje, życie zwykłych ludzi. Przedstawia nam najstarsze zachowane budynki, najważniejsze religie. Bo wbrew pozorom nie tylko islam ma znaczenie w Iranie i o wiele więcej.

Podsumowując-całkiem ciekawa lektura, jednak podróżniczka zbyt wiele miejsca poświęca religii. Rozumiem, że to wiodący temat w tym kraju, jednak ja przeczytałbym więcej o chociażby obyczajach. Książka trochę zbyt cienka, jak dla mnie, ale ciekawa. Plusem i to dużym są bajeczne zdjęcia zabytków i nie tylko. Pozostaje mi polecić.