Jest rok 2103. Wojtek ma 11 lat i jedno marzenie: chce wyjść na dwór i odetchnąć świeżym powietrzem.
Ale mieszka na planecie, która umarła, dlatego przy każdym wyjściu musi zakładać szczelny kombinezon i maskę, a do szkoły przedostawać się tunelami. Dawny świat zna tylko ze starych książek i filmów. Nowych już nie ma, bo na wszystko brakuje surowców.
Tymczasem Instytut Rozwoju, w którym pracuje tata chłopca, dokonuje niebywałego odkrycia: oto bowiem odnaleziono planetę, która zdaje się nadawać do zamieszkania przez ludzi. Całe społeczeństwo ogarnia ekscytacja związana z szansą powrotu do życia sprzed katastrofy ekologicznej.
Ale dlaczego rodzice Wojtka zachowują się w tak niepokojący sposób? Czyżby coś ukrywali przed dziećmi? Czym rzeczywiście zajmuje się ojciec? I dlaczego nagle kilka osób z rodziny zaczyna śnić te same sny o roślinach?
Babcia odkrywa przed rodziną tajemnicę swojej tożsamości, która zmusza ją do opuszczenia domu i ukrywania się przed władzami. Czy naprawdę jest aż tak niebezpieczna?
Pierwsza część nowej futurystyczno-ekologicznej serii, w której nauka splata się z przygodą
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii powieści i opowiadania lub z serii Wspomnienia z planety Ziemia
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczona jest ta powieść?
Książka jest skierowana do dzieci i młodzieży w wieku od około 9 do 13 lat. Główny bohater ma 11 lat, co ułatwia czytelnikom w podobnym wieku utożsamienie się z jego przygodami i dylematami. Fabuła łączy elementy fantastyki naukowej z tematami bliskimi współczesnym nastolatkom, takimi jak relacje rodzinne czy troska o planetę. Przystępny język oraz dynamiczna akcja sprawiają, że lektura jest angażująca dla młodszych odbiorców.
Czy książka porusza ważne tematy ekologiczne?
Tak, powieść skupia się na konsekwencjach katastrofy klimatycznej i pokazuje wizję Ziemi w roku 2103. Historia skłania młodych czytelników do refleksji nad stanem środowiska naturalnego oraz wartością zasobów, które dziś uznajemy za oczywiste. Autorka wplata naukowe ciekawostki w przygodową narrację, co pozwala na naukę przez zabawę. To doskonała baza do rozmów z dzieckiem o ekologii i odpowiedzialności za przyszłość naszej planety.
Czy "Wspomnienia z planety Ziemia. W tunelach" to początek dłuższego cyklu?
Tak, jest to pierwsza część nowej serii futurystyczno-ekologicznej autorstwa Moniki Kamińskiej. Tom ten wprowadza czytelnika w świat zniszczonej Ziemi i inicjuje wątki tajemnic rodzinnych, które będą rozwijane w kolejnych odsłonach. Czytelnik poznaje fundamenty uniwersum, w którym nauka przeplata się z przygodą i elementami tajemnicy. Zakup tej książki to początek przygody w starannie zaplanowanym, wielowątkowym świecie przyszłości.
Jaki klimat dominuje w tej opowieści?
W książce panuje atmosfera tajemnicy i odkrywania nieznanego, osadzona w futurystycznej rzeczywistości. Mimo trudnej sytuacji, w jakiej znalazła się ludzkość, historia jest pełna nadziei i ekscytacji związanej z poszukiwaniem nowego domu. Elementy snów o roślinach oraz sekretna tożsamość babci wprowadzają do fabuły nutkę niepokoju i ciekawości. Całość utrzymana jest w tonie przygodowym, który zachęca do aktywnego śledzenia losów bohaterów.
Dla kogo ta książka może nie być odpowiednim wyborem?
Powieść ta nie jest polecana dla czytelników poszukujących twardej fantastyki naukowej opartej wyłącznie na skomplikowanych technologiach. Ze względu na wiek protagonisty, może ona wydać się zbyt uproszczona dla dorosłych fanów gatunku sci-fi. Nie jest to również pozycja dla bardzo małych dzieci, które mogą poczuć się zaniepokojone wizją zniszczonej planety i koniecznością życia w maskach. Książka koncentruje się bardziej na emocjach i przygodzie niż na technicznych aspektach kolonizacji kosmosu.
