Pełen sentymentów portret dawnej Warszawy. Antoni Słonimski maluje obraz, który przed wielu laty utkwił w jego pamięci.
”Wspomnienia warszawskie” Antoniego Słonimskiego to niewielkich rozmiarów książka, stanowiąca zarówno opowieść o mieście, którego już nie ma, jak również portret jego mieszkańców. Słonimski był zakochany w Warszawie miłością pełną, choć nie bezkrytyczną, toteż pisał o niej z dumą i czułością.
Każda z opowieści jest okazją do podzielenia się z Czytelnikiem zabawną anegdotą, interesującą dygresją czy błyskotliwą puentą. Okres dzieciństwa opisuje autor barwnie, dynamicznie i interesująco. Opowiada o tym, jak w wieku dziesięciu lat wciąż jeszcze nie chodził do szkoły, bo każde z rodziców myślało, że to drugie zajęło się sprawą posłania syna na naukę. Wspomina o licznych książkach, z jakimi się spotykał i o swoich pierwszych literackich fascynacjach. Opisując czasy emigracji wciąż powraca myślami do ukochanej Warszawy, by powrócić do niej fizycznie w 1951 roku.
Całość napisana jest barwnym, bogatym językiem, okraszona zabawnymi anegdotami i nie przeraża rozmiarami. Warto zapoznać się ze ”Wspomnieniami warszawskimi”. Może Cię zainteresować inna publikacja Antoniego Słonimskiego, ”Moja podróż do Rosji w 1932 roku”, a także napisana wraz z Julianem Tuwimem książka ”W oparach absurdu”.
Antoni Słonimski – poeta, mistrz felietonu i gawędy – był zakochany w Warszawie. Tak jak Bolesław Prus i Stefan Wiechecki „Wiech”.
Niech dzisiejsi warszawiacy poznają tę piękną książeczkę mojego wspaniałego szefa – warszawiaka rogatego, który pisał o swoim mieście z
dumą i czułością.
Adam Michnik
Antoni Słonimski potrafi znaleźć historię na każdą okazję i spuentować nią każdy temat. W tym uroczym tekście poznajemy go również
jako surowego dozorcę dbającego o dobro miasta.
Sylwia Chutnik
Jeśli o każdym mieście sprzed stu lat można powiedzieć, że nie istnieje – to Warszawa ówczesna, ze względu na swoją historię, nie istnieje w dwójnasób.
I tym cenniejsze są świadectwa takie jak ta błyskotliwa, bardzo osobista książeczka będąca dokumentem odmalowującym
obraz znacznie mniej idylliczny niż ten z frazesów o przedwojennej Warszawie
jako „Paryżu północy”, ale nadzwyczaj ciekawy.
Jacek Dehnel
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literaturoznawstwo
