Wskrzesina to przewrotna powieść o utracie złudzeń i nadziei, miłości i zemście, ludzkiej potrzebie wiary w dobro, które niespodziewanie może okazać się złem.
A wszystko zaczyna się od tego, że Michał Serpina, starzejący się były sekretarz gminny PZPR we Fraudencji, miasteczku w zachodniej Polsce, nie ma komu przekazać rodzinnej pasieki. Jego ukochana żona nie żyje, córka odkryła dla siebie dwuznaczną rolę u boku proboszcza Smętka i nie chce go znać. Serpina zamieszcza więc ogłoszenie o tzw. dożywotce – dożywotniej opiece w zamian za przepisanie majątku. Spośród kilkorga chętnych wybiera czterdziestoletniego Adama, byłego informatyka.
Wraz z przybyciem opiekuna do domu Serpiny we Fraudencji zaczynają się dziać dziwne rzeczy: natura i ludzie doznają impulsów, które popychają ich do czynów dwuznacznych, zmieniających dotychczasowe relacje i układy.
Autor o książce:
„Książka jest, owszem, próbą opisu rzeczywistości. Po to właśnie piszę, aby samemu sobie jakoś poukładać we łbie to wszystko, co do mnie dociera. Nie stawiam jednak tezy o kryzysie. Uważam, że żyjemy w momencie wielkiej przemiany. Jedni będą ją odbierać jako kryzys, inni jako źródło nadziei.
Wskrzesina powstała przede wszystkim z pobudek jak najbardziej intymnych. Musiałem określić swój stosunek do Boga.
Artur Boratczuk urodził się w 1972 roku. Mieszka na wsi w województwie zachodniopomorskim. Prowadzi małą firmę produkcyjną. W przeszłości pracował jako dziennikarz w prasie regionalnej i poszukiwał skarbów. Pisywał też opowiadania, z których kilka zdobyło nagrody i wyróżnienia na konkursach literackich.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Wskrzesina" Artura Boratczuka?
"Wskrzesina" to mroczna i przewrotna powieść psychologiczna osadzona w realiach polskiej prowincji, łącząca realizm z elementami metafizyki. Autor buduje gęstą atmosferę niepokoju, skupiając się na moralnych dylematach i upadku dawnych ideałów. Czytelnik obcuje z historią o zemście i utracie złudzeń, w której granica między dobrem a złem ulega całkowitemu zatarciu. To lektura wymagająca, która skłania do głębokiej refleksji nad ludzką naturą i mechanizmami wiary.
Czego dotyczy główny wątek fabularny tej książki?
Oś fabularna koncentruje się na losach byłego sekretarza gminnego, który w zamian za dożywotnią opiekę przyjmuje pod swój dach tajemniczego lokatora. Ta decyzja staje się bezpośrednim katalizatorem serii niewytłumaczalnych zdarzeń, które drastycznie wpływają na całą lokalną społeczność Fraudencji. Powieść analizuje skomplikowane relacje rodzinne oraz wpływ dawnych błędów na obecne życie bohaterów. Jest to studium przemiany, w którym codzienna egzystencja zostaje zakłócona przez impulsy popychające ludzi do dwuznacznych czynów.
Dla kogo książka "Wskrzesina" może okazać się zbyt trudna w odbiorze?
Książka ta nie jest odpowiednia dla czytelników poszukujących lekkiej rozrywki lub klasycznego, dynamicznego kryminału. Ze względu na gęstą atmosferę i poruszanie tematów kryzysu wiary oraz rozliczeń z przeszłością, może ona przytłaczać osoby unikające pesymistycznych narracji. Autor stawia na refleksję i powolne budowanie napięcia, co zniechęci odbiorców oczekujących wartkiej akcji i jednoznacznych rozwiązań. Nie jest to również pozycja dla osób szukających prostych, moralnie czystych podziałów na dobro i zło.
W jakim środowisku i miejscu toczy się akcja powieści?
Wydarzenia rozgrywają się w fikcyjnym miasteczku Fraudencja na zachodzie Polski, gdzie centralnym punktem jest dom z pasieką. Autor sugestywnie odmalowuje klimat małej społeczności, w której lokalne układy i sąsiedzkie zależności odgrywają kluczową rolę w rozwoju akcji. Przyroda otaczająca bohaterów nie jest jedynie tłem, lecz aktywnym uczestnikiem zmian zachodzących pod wpływem przybycia nowego opiekuna. Dzięki temu lokalny koloryt zyskuje uniwersalny, niemal mityczny wymiar, budujący unikalny klimat tej opowieści.
Jakie kluczowe zagadnienia światopoglądowe porusza autor w tym dziele?
Pisarz koncentruje się na osobistym stosunku jednostki do sacrum oraz na kondycji moralnej człowieka w obliczu transformacji. Powieść bada, jak autentyczna potrzeba wiary w dobro może zostać zmanipulowana i doprowadzić do nieoczekiwanych skutków. Autor unika stawiania łatwych tez, zapraszając zamiast tego do obserwacji świata, w którym tradycyjne systemy wartości ulegają dekonstrukcji. Jest to głęboka analiza momentu wielkiej przemiany, która dla jednych jest końcem nadziei, a dla innych jej nowym źródłem.
