Wpół do końca czasu

„W jakiś prze­dziw­ny spo­sób pod­skór­nie wie­dzia­ła, co robić. Jak kształ­to­wać ener­gię i do­pa­so­wy­wać ją do swo­ich myśli. Jakby to ro­bi­ła od za­wsze.”

Fantastyka. Czytacie, czy raczej jesteście na nie?

Kiedyś czytałam tylko fantastykę, uwielbiałam to, że nigdy nie można być pewnym, co się stanie i gdzie zaprowadzi nas autor. Z biegiem lat odeszłam trochę od tego gatunku, otworzyłam się na inne, ale kiedy trafiam na taką perełkę, jak teraz, przypomina mi się, za co kochałam ten gatunek, chcę więcej!

@[Adres usunięty] to debiutantka. Zaskoczyło mnie to. Książka jest bardzo dopracowana, pomysł genialny, a cała historia absolutnie nieodkładalna. Przeczytanie jej zajęło mi jeden wieczór, kiedy już do niej usiadłam, a czekałam na nią długo, nie mogłam jej odłożyć nawet na moment. Magda świetnie poprowadziła to wszystko, ciekawie wykreowała światy i ich bohaterów.

Tutaj nic nie jest pewne. Mamy masę tajemnic, mało odpowiedzi, a autorka powoli odkrywa przed nami karty. Jest to idealna książka młodzieżowa, która zabierze nas w świat, który dostarcza mnóstwa wrażeń. Jane, nasza główna bohaterka, dostrzega odkształcenia przestrzeni i śni powtarzające się sekwencje wzorów. Jej dar jest wyjątkowy, a dziewczyna nie może być pewna komu ufać, a komu nie. W końcu przeszłość odgrywa dużą rolę w tym, co się dzieje. Czy odnajdzie się w tym wszystkim?

Chciałabym wam tak wiele opowiedzieć o fabule, ale mam wrażenie, że wszystko co teraz napiszę, będzie spojlerem. Ten fantastyczny świat warto zgłębiać samemu, ale jedno jest pewne, to bardziej złożona opowieść, niż może Wam się wydawać. Dajcie porwać się tej magicznej przygodnie.

Polecam Wam z całego serca ten debiut. @[Adres usunięty] bardzo przyłożyła się do tej pozycji i już nie mogę się doczekać, co pokaże nam następnym razem, a wierzcie mi, widać że ma wiele pomysłów w głowie.

CZYTAJCIE!

bardzo fajna ksiażka, szybko sie czyta, polecam dla fanów fantastyki

„Wpół do końca czasu” to książka autorstwa Magdy Adamskiej, która skusiła mnie ciekawą linią fabularną i obietnicą wkroczenie w świat science fiction. Nie boję się sięgać po debiuty, dlatego też po chwili zastanowienia się postanowiłam przeczytać tą książkę. Zawsze interesowała mnie wielowymiarowość światów, multiwersum, czasami zastanawiałam się, kim mogłabym być, co robić w innym wymiarze. Jak wyglądałby nasz świat, gdzieś tam za ścianą utkaną przysłaniającą kolejny wymiar? Jak wiele wcieleń mamy?

Główną bohaterkę książki autorstwa Magdy Adamskiej pod tytułem „Wpół do końca czasu” jest Jane Halley, nastolatka, która posiada wyjątkowy dar, pozornie zwyczajna dziewczynka, miała kilka lat, kiedy objawiła jej się tajemnicza zdolność. Nie wiedziała, co się stało, jednak nauczyła się, aby każde wspomnienie zapisywać w dziennikach. Jane widzi odkształcenia przestrzeni, a w jej snach dostrzega powtarzające się wzory. Czy to wszystko sprowadzi na nią niebezpieczeństwo? Czy jest ktoś komu może zaufać? Świat równoległy brzmi kusząco, jeśli w jednym kogoś nie ma, pojawia się gdzieś indziej. Wszystko wydaje się toczyć dawny spokojnym rytmem do czasu, kiedy w życiu dziewczyny pojawia się Adam Reiner. Młody mężczyzna pochodzi z innego równoświata o nazwie Tangulum. To spotkanie zapoczątkuje nieoczekiwane wydarzenia. Dziadek dziewczynki od lat nie żyje, tymczasem pojawia się z Tangulum. Każdy z mężczyzn ma coś innego do przekazania, pochodzi z różnych frakcji i wymaga od Jane podjęcia decyzji. Czy Feliks Cassel pomoże jej podjąć decyzje? Co spotka ją podczas podróży poprzez alternatywne rzeczywistości? Czy zrozumie, co tak naprawdę się dzieje?

„Wpół do końca czasu” to opowieść, która ukazuje, jak wiele pytań ma człowiek, kiedy znajduje się w sytuacji, która budzi tak wiele wątpliwości. Wymagają tak wiele zaangażowania, poznania dobrze każdej ewentualności, nie można składać deklaracji, podejmować wyboru bez przekonania się na własnej skórze o pewnych ewentualnościach. Nikt z nas nie byłby tak lekkomyślny, więc nie ma się co dziwić, że bohaterka także nie wierzy nikomu na słowo. To mądra, uzdolniona dziewczyna, która ma dar. Czy tylko zdoła zaufać odpowiedniej osobie? Czy uda jej się w porę odróżnić dobro od zła? „Wpół do końca czasu” to niesamowita opowieść, która przepełniona jest emocjami, a także tajemnicami, które czekają do odkrycia i ich rozwiązania. Magda Adamska bardzo mi zaimponowała, nie sądziłam, że tak niewiele czasu będzie mi potrzeba do tego, aby wgryźć się w książkę i ją zakończyć. Pochłonęła mnie ta opowieść, nie mogłam się doczekać, kiedy ponownie będę mogła po nią sięgnąć i powrotem wejść w równoświaty.

,, W końcu, gdy świat jeszcze kilkukrotnie przetasował się w odbitych obrazach, zobaczyła na środku łąki wiszącą kulę, przypominającą bańkę mydlaną. Podeszła do niej na chwiejnych nogach i wyciągnęła rękę w stronę opalizującego punktu. Coś szarpnęło jej ciałem w okolicy pępka. Poczuła, że traci grunt pod stopami i spada w niekończącą się noc. Była niemal pewna, że w oddali widzi... siebie. "

Przed wami książka, która jest świetną fantastyką, choć autorka użyła tutaj dawnych wizji starych szamanek czy też zielarek. Główna postać ma pewien dar w którym widzi aurę innych ludzi. Ktoś, kto nigdy nie interesował się takimi ludźmi uzna to za fantastyczny wymysł, jednak jeśli lubisz zgłębiać dawną naukę to będziesz wiedział, że to zwyczajna prawda. Ludzie, którzy są blisko natury mają inne instynkty niż ci, którzy karmią się wyłącznie chemią. Widzenie aury innych osób jest czymś, co się czuje, emocją, którą osoba po drugiej stronie emanuje. Jak to głosi technika manifestacji, każdy z nas wytwarza energię, dlatego przyciągamy do siebie ludzi o podobnym poziomie naszego wnętrza. Ale to temat na inną książkę:-) Wracając do treści, debiutująca pisarka stworzyła jeden świat, ale jakby równoległy z tym innym. Kiedy w jednym kogoś nie ma, w drugim się pojawia. Autorka ciekawie i mądrze opisywała tematy przejścia. Jej pióro nie jest proste, choć skupia się na konkretach, a ogólniki pozostawia ogólnie. Skupiamy się tu na konkretnej osobie, choć pojawienie się pewnego chłopca daje nam dużo do myślenia, gdyż jedna strona niby drugą zna, ale ta druga tylko czuje, że jest z nią blisko. To było ciekawe doświadczenie, właśnie pokazanie tego drugiego świata równoległego z tym obecnym. Ciężko jest dokładnie opisać o czym jest, gduż zdradzenie nawet ogólnej treści będzie miało swoje odbicie później, przez co może być późniejszym spojlerem. Dodam tylko, że jest to jedna z nieodkładalnych pozycji, gdyż wciąż coś się dzieje, jej sny składają się na większe zagadki, które próbujemy złożyć z jej życiem obecnym. Książkę się czyta i przy niej myśli, bo to sprawia nam frajdę. Jedynym malutkim minusem jest jej drobny druk, który spowalnia czytanie. Idealna młodzieżówka i prawdziwa gradka dla tych, którzy chcą się dowiedzieć czegoś o fazie śnienia:-) Polecam:-)

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Fantastyka to gatunek, który się kocha, albo się go nienawidzi. A Ty, w której grupie jesteś?

Miłość do istot, które w normalnym świecie nie mają racji bytu, czy do innych światów, niż ten, w którym żyjemy zrodziła się we mnie kilkanaście lat temu. Wtedy były to wampiry, magiczne akademie, w których dzieją się dziwne rzeczy. Z czasem zaczełam chcieć więcej. I całe szczęscie raz na jakiś czas wpadają w moje ręce książki, które pochłaniają bez reszty i zostają w serduchu na długo.

"Z KAŻDYM ODDECHEM, SŁOWEM, DECYZJĄ, NASZE TERAZ ROZWARSTWIA SIĘ, CO TWORZY NOWĄ RZECZYWISTOŚĆ, Z ALTERNATYWNYMI WYDARZENIAMI."

"Wpół do końca czasu" to debiutancka powieść autorstwa Magdy Adamskiej. Opowiada ona o nastoletniej Jane Halley, która wiedzie normalne życie do dnia, w którym spotkała Adama Reinera. Od tego momentu wszystko się zmienia, a sny dziewczyny, które zawsze dawały jej do myślenia, stają się rzeczywistością.

Te czterysta pare stron rozpoczynają serię RÓWNOŚWIATY. Zarówno przed główną bohaterką, jak i przed czytelnikiem otwierają się bramy do równoległych rzeczywistości. Tu nic nie jest takie, jakie Jane znała do tej pory. Nie wie komu ufać, musi nauczyć się odróżniać dobro od zła. Musi zacząć panować nad sobą, bo jest kimś wyjątkowym.

Autorka stworzyła niesamowitą historię pełną przeróżnych emocji. Jak na dobrą fantastykę przystało, znajdziemy tu również wiele tajemnic, które dopiero z czasem stają się jaśniejsze. Ta książka jest cudowna, tak po prostu. Fajne jest to, że w tym gatunku jedyne, co jest ograniczeniem to wyobraźnia autorki, a w tym przypadku @[Adres usunięty] poszalała na maksa.

Ta lektura tak mnie pochłonęła, że wystarczyły dwa wieczory, abym dotarła do ostatniej strony. Nie mogłam się od niej oderwać. Jest genialna i z pewnością każdy fan fantastyki to doceni! Dla mnie jest też powieścią oryginalną, bo do tej pory nie zdarzyło mi się czytać nic o równoświatach, jestem pod ogromnym wrażeniem.

Mogłabym tak pisać i wychwalać bez końca.

Czytajcie.  Zapewniam Was, że spędzicie z tą książką magiczny czas!