World of Warcraft: Jaina Proudmoore. Wichry wojny

Gratka dla fanów serii i pozycja obowiązkowa dla każdego kto chcę zgłębić to uniwersum.

Zdecydowanie książka skierowana jest przede wszystkim do fanów uniwersum Warcrafta. Tym samym, jeśli gracie w grę, wydarzenia z tej pozycji będą miały dla was większy sens i znaczenie. Myślę jednak, że osoby, które szukają po prostu dobrej powieści fantasy, też znajdą tu coś dla siebie. Książka, napisana jest całkiem dobrze pod względem stylistycznym, dialogi mają sens, nie są wymuszone. A nie zawsze jest to oczywiste, o czym z pewnością wiecie, jeśli śledzicie moje recenzje książek, związanych z WoW.

Świat World of Warcraft nie ma przed nami tajemnic, a wszystko za sprawa gier, filmu oraz szeregu książek, które z zapartym tchem są wypatrywane przez fanów. Christie Golden jest świetnym autorem World of Warcraft. Pojmuje, rozumie scenerię i naprawdę rozwija w niej postacie w wiarygodnym stopniu. Przedstawiona przeze mnie książka i jej akcja zostały osadzone w uniwersum Warcrafta i przenosi czytelnika w czasy po kataklizmie królestwa Azeroth. Jak wygląda sytuacja? Czy dla królestwa jest nadzieja na pokój?

W książce „Jaina Proudmoore. Wichry Wojny” Jaina Proudmoore jest jednym z najpotężniejszych magów Azeroth, które aktywnie walczy o pokój pomiędzy Hordą, a Przymierzem. Zmaga się z decyzją Thralla o pozostawieniu Garrosha Hellscreama Wodzem Wojennej Hordy. Spotyka się z nim, aby przekonać go, jak niestabilny jest to ork, jednak Thrall wyjaśnia, że jego ścieżka jest inna i nie wróci do Hordy, ani nie poskromi Garrosha. Garrosh Hellscream jest więc przywódcą Orków i Wodzem Wojennym Hordy, wybrał znacznie mroczniejszą ścieżkę niż jego poprzednik Thrall. Odpowiedzialność za całkowite zniszczenie Theramore, podobnie jak wiele innych strasznych działań w tej powieści, jest ogromna. Mimo to nie wszyscy w Hordzie podzielają jego poglądy, co zaowocowało wyraźnym podziałem wewnątrz frakcji. Jaki będzie finał tego podziału? Co zrobi Janina?

Christie Golden doskonale uchwyciła frustracje inteligentnej, utalentowanej kobiety, która jest rozdarta między ideałami, a rzeczywistością polityczną.W rzeczywistości najlepszą częścią książki był opis emocji Jainy, jej żalu, cierpienia, poczucia winy i wściekłości. Chociaż jej pragnienie zemsty było przerażające i straszne, współczułam jej i część mnie faktycznie zakorzeniła się w jej desperackiej potrzebie zemsty. Zauważyłem nawet, że lubię bohaterkę bardziej, gdy była bezwzględna i zimna, ponieważ wtedy poczułam, że zaczyna ujawniać się prawdziwa osobowość. To sprawiło, że stała się bardziej realna, co również sprawia, że przynajmniej w moich oczach jest bardziej lubiana. „Jaina Proudmoore. Wichry Wojny” to także historia orka, który wszystkich złych lekcji nauczył się od swojego ojca, to historia Hordy rozdzieranej jego decyzjami. To historia przywódcy, który stanął na rozdrożu potencjału i postanowił kierować się groźbami i strachem, a nie zrozumieniem i współczuciem. To opowieść o stracie, żalu, który jest tak przytłaczający, że grozi pochłonięciem duszy. Smutek przywódcy, którego królestwo zostało zniszczone w jednej chwili, smutek kobiety, która z surową pewnością dostrzega bezsensowność wybranej przez siebie ścieżki.

Popioły Kataklizmu ciągle przypominają o tragedii, jaka dotknęła królestwo Azeroth. Świat powoli zaczyna się jednak odbudowywać, licząc na znacznie lepszą przyszłość. Myśli o tym również tytułowa Jaina Proudmoore, wielka i potężna czarodziejka, która stara się za wszelką cenę poprawić relacje pomiędzy Hordą i Przymierzem. Różnice pomiędzy frakcjami są jednak ciągle bardzo duże i wystarczy tylko mała iskra, aby na nowo rozbuchać ogień wojny. Poważnym zagrożeniem kruchej stabilizacji staje się kradzież jednego z najpotężniejszych artefaktów błękitnych smoków – Źrenicy Światła. Jaina musi zrobić wszystko, aby odnaleźć przedmiot, łącząc tym samym siły z Kalegosem. Ich wspólne działanie może doprowadzić do uratowania pokoju lub ponownie zanurzyć świat w mrokach wyniszczającego konfliktu.

Pochłaniając kolejne rozdziały książki, jesteśmy świadkami rozwoju niepokojów w Hordzie, które dążą do wybuchu kolejnego konfliktu. Główni bohaterowie (na czele z tytułową czarodziejką), muszą zrobić wszystko, aby temu zapobiec, nawet kosztem rodzących się więzi emocjonalnych. Nie zabraknie więc tutaj dramatyzmu, emocji, zapierających dech w piersiach scen batalistycznych (na lądzie i wodzie), potężnej magii, tajemnic czy zdrad. Każda strona powieści wypełniona jest więc bogatą i złożoną treścią, która nie pozwoli czytelnikowi na nudę. Nieźle prezentuje się również wątek związany z czarodziejką, która dość mocno poczuwa się do swojego obowiązku ratowania świata, nawet kosztem własnego dobra. Dodatkowo cała przedstawiona historia zostaje ukazana z kilku różnych perspektyw (Przymierze, Horda, smoki), dzięki czemu powieść doskonale oddaje wielkość uniwersum WoW.

Niczego złego nie można również napisać na temat stylu autorki, która stawia na kwiecisty i łatwo przyswajalny język. Umiejętnie łączy ona wspomnianą widowiskowość z dobrym oddaniem dramaturgii konkretnych scen.

Mamy tutaj do czynienia z dziełem, które największą czytelnicza przyjemność zapewni komuś, kto obeznany jest ze światem gry. To, czy uznamy to za zaletę, czy wadę tytułu, to już sprawa mocno indywidualna. Na pewno trzeba docenić starania autorki, która od samego początku próbuje nakreślić historię, która będzie zrozumiała dla każdego miłośnika fantasy. Niestety, ale pewnych złożoności powieści nie da się przeskoczyć. Znajdzie się więc tutaj sporo wątków, zależności pomiędzy postaciami czy odniesienia do pewnych wydarzeń, które zrozumieją i docenią tylko wielcy fani World of Warcraft.

Jeżeli ktoś chce sięgnąć po tą książkę, to po pierwsze - musi bardzo mocno skupić się podczas czytania, po drugie - lubić fantastykę, a po trzecie - poznać poprzednie tomy tej serii. Wszystkie warunki spełniam, więc mogłam zabrać się za Jaina Proudmoore. Czy mi się podoba? Tak. Czy mogę polecić tą książkę i całą serię innym osobom? Jak najbardziej tak. Myślę, że jeżeli ktoś naprawdę docenia fantastykę, to World of Warcraft bardzo mocno mi się spodoba. Akcja ani na moment nie ustaje. Cały czas coś się dzieje. Bohaterowie ciągle dbają o to, aby czytelnik zawsze był w pełnym skupieniu podczas czytania.