Wojowniczka z Dzikiego Lasu

Osiemnastoletnia Rasmira, córka wodza wioski Seravin, przez całe życie trenowała, aby stać się wojowniczką. W przyszłości miała chronić małą osadę przed potworami czającymi się w Dzikim Lesie.

Kiedy nadchodzi Dzień Dojrzałości, który ma być dla niej próbą udowodnienia własnej wartości, dziewczyna zawodzi. Nikt jej nie wierzy, że została zdradzona i poniosła porażkę nie ze swojej winy. Fakt jest faktem: nie przeszła próby i za karę zostaje wygnana z wioski.

Ma jednak szansę odzyskać utracony honor. W tym celu musi zabić Peruxolo, okrutnego boga. Tocząc wewnętrzną walkę z poczuciem zdrady i beznadziei, Rasmira poznaje sprzymierzeńców. Z czasem zrozumie, że aby przetrwać i wykonać zadanie, powinna odważyć się zaufać innym.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, słyszałam o jej wcześniejszych powieściach jednak nie miałam okazji z żadną zapoznać się bliżej. Do sięgnięcia po historię Rasmiry zachęcił mnie intrygujący opis i okładka, która ogromnie przyciąga oko. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko i z dużym zainteresowaniem. "Wojowniczka z Dzikiego Lasu" to taka młodzieżówka w klimacie fantasy, trochę bałam się takiego połączenia, ale po przeczytaniu kilkunastu stron okazało się, że niepotrzebnie, bo książka naprawdę wciąga czytelnika do tego magicznego i pełnego tajemnic świata. Fabuła książki została w bardzo ciekawy sposób nakreślona i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie świetnie wykreowani. Historia została przedstawiona z perspektywy głównej bohaterki, co pozwoliło mi lepiej ją poznać, dowiedzieć się co czuje, myśli, z czym się mierzy, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję, które często należały do naprawdę trudnych. Rasmira od początku zaskarbiła sobie moją sympatię, bardzo lubię takie żeńskie postaci w książkach - pewne siebie, waleczne, mądre. Całość została skonstruowana tak, że zaczynając czytać kolejną stronę nie wiedziałam tak naprawdę czego mogę jeszcze się sodziewać, historia bohaterów dostarcza całej palety emocji! "Wojowniczka z Dzikiego Lasu" to przede wszystkim historia o zaufaniu, przetrwaniu oraz walce z przeciwnościami losu i własnymi lękami! Naprawdę miło spędziłam czas z tą książką i jej bohaterami, z chęcią w przyszłości sięgnę po inne książki autorki! Moja ocena 8/10.

Do tej pory przeczytałam dwie książki Trici – „Cienie między nami” i teraz „Wojowniczkę z dzikiego lasu”. I obie uwielbiam, choć zawsze żałuję, że nie są one dłuższe i jeszcze bardziej rozwinięte.

O ile w Cieniach zagłębialiśmy się w zamkowe intrygi, tutaj wchodzimy do świata wojowników, których osada otoczona jest lasem zamieszkanym przez pełno niebezpiecznych stworzeń i potwornego Boga. Rasmira jako córka wodza jest najlepsza, najbardziej wywyższana i przede wszystkim znienawidzona przez rówieśników. Do ostatecznej Próby staje ramię w ramię ze swoim jedynym przyjacielem. Jednak nie wszystko jest takie, jak się wydaje – Rasmira nie przechodzi testu, zostaje wygnana do Dzikiego Lasu, a jej zadaniem mającym przywrócić jej dawny honor i dom staje się obowiązek zabicia samego Boga. Zadanie z pozoru niemożliwe do wykonania, jednak dziewczyna nie ma zamiaru poddać się i nie spróbować. Przewiduje tylko sukces mattugru, albo śmierć w trakcie jego wykonania.

Nie wiem tak naprawdę co podobało mi się bardziej – przedstawiony świat, w którym realność mieszała się z fantastyką, pełen niebezpieczeństw zarówno w postaci bestii, jak i roślin, czy bohaterowie i zmiany zachodzące w ich charakterach, to jak Rasmira uczyła się na nowo ufać, Soren myślał tylko o innych, nigdy o sobie i w końcu Iric, który pod długim czasie zapomniał o gniewie i potrafił wybaczyć. Jest to jedna z książek, od których nie można się oderwać, którą czyta się na raz, od pierwszej do ostatniej strony. Po zakończeniu czułam jednak pewien niedosyt – brakowało mi jeszcze lepszego opisania wydarzeń i Dzikiego Lasu, gdyż akcja gnała na łeb, na szyję i wszystko działo się niesamowicie szybko, a ja bym chciała zwolnić i poznać wszystkie tajemnice tego wyjątkowego miejsca. Może jest to jednak kwestia tego, że tak mi się podobało i chciałabym czytać jeszcze i jeszcze… Sama fabuła i wątek Boga również mi się podobał, choć szybko domyśliłam się jak będzie wyglądał plot-twist. Może więc, nie jest to książka na 10 gwiazdek, ale zdecydowanie jest to książka, której przeczytanie sprawi Wam wiele satysfakcji.

Rasmira w wyniku zdrady została po Dniu Dojrzałości wygnana z wioski. By móc do niej wrócić musi zabić Peruxolo, okrutnego boga, któremu wioska musi składać ogromne daniny. W Dzikim Lesie Rasmira spotyka innych wypędzonych i ciężko jej im zaufać, bo zdradzie jakiej doświadczyła w swojej wiosce. Czy uda się jej oraz jej nowym sprzymierzeńcom stanąć przeciwko postawionym im zadaniom i odzyskać honor by powrócić do domu? Przekonajcie się sami co skrywa ta historia.

To niesprawiedliwe, że tylko wojownicy są zmuszeni do banicji jeśli nie przejdą testu, a jeszcze bardziej to jak jest traktowana bohaterka powieści ze względu na swoje pochodzenie i poniekąd płeć. Bycie wojownikiem to zajęcie dla mężczyzn jednakże ona decyduje się by zwrócić na siebie uwagę swego ojca i wraz z nim trenować. Niestety nierówność pomiędzy płciami jest tu bardzo widoczna i dyskryminacja ze względu na urodzenie. Dostrzegamy tu nierówności, które bywają widoczne również w naszym świecie.

Dostajemy powieść poruszającą ważne społeczne problemy, ale nie tylko. Jest to świetna historia o zaufaniu i uświadamiająca nam prawdę o bogach. Bardzo podoba mi się ta historia i to jak została zaprezentowana i poprowadzona. Książka wciąga i sprawia, że z niecierpliwością co wydarzy się dalej przewracamy kolejne strony. Świat przedstawiony w powieści jest bardzo ciekawy i wart bliższego poznania. Była to fantastyczna przygoda i ogromnie Wam ją polecam!

Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

"Wojowniczka z Dzikiego Lasu" to krótka książka, ale za to bardzo wciągająca! Zabierając się za jej lekturę oczekiwałam miłej historii o motywie walki i silnej dziewczyny i cieszę się, że to otrzymałam! I to jeszcze w lepszym wykonaniu niż sądziłam.

Książka skupia się na Rasmirze, córce wodza, która przez całe życie trenowała, aby stać się wojowniczką. Niestety wskutek zdrady nie przechodzi próby i zostaje wygnana do Dzikiego Lasu, a żeby powrócić do domu musi zabić boga - nieśmiertelnego Peruxolo. Brzmi trudno, prawda?

Przyznam, że byłam ciekawa jak autorka poprowadzi całą podróż dziewczyny i przedstawi nam jej charakter. Zwłaszcza, że wiele osób ma skłonność do tworzenia wojowniczek jako zadufane w sobie, wredne i zanadto uparte kobiety - ale Rasmira okazała się nie być taką osobą! Była za to silną bohaterką, która potrafiła przyznawać się do swoich słabości i walczyć z nimi, nie wywyższała się i dzielnie stawiała kolejne kroki, aby wypełnić cele, które sobie postawiła. Dodatkowo jej zachowanie (dobre i złe) dało się racjonalnie wytłumaczyć i nie czułam podczas czytania żadnej irytacji na jej postać! Była naprawdę dobrą kobiecą postacią, od której czuło się, że jest wojowniczką.

Jeżeli chodzi o fabułę to jak wspomniałam wciągnęła mnie od samego początku i byłam w nią mocno zaangażowana. Intrygował mnie świat Dzikiego Lasu oraz motyw różnych wiosek, które dawały mi vibe nordyckiego świata. Co przyznam bardzo mi się podobało! Chociaż szkoda, że autorka nie zdecydowała się na kilka dodatkowych rozdziałów, które nieco lepiej opisują tradycje ludzi, ich bóstw, czy też same bestie napotykane po drodze. Lubię takie rzeczy i tu były one naprawdę ciekawie opisane, ale chciałabym nieco więcej. A co zaś do romansu, to był nawet ciekawy, ale czasami wydawał się zawiązywać zbyt szybko. Chociaż plusem jest to, że nie górował on nad całą fabułą i nie przyćmiewał postaci Rasmiry.

"Wojowniczka z Dzikiego Lasu" to historia, przez którą płynie się z przyjemnością! Myślę, że jeżeli szukacie lektury, która porwie Was choć na chwilę i zagłębi w świecie wojowników, to ta książka sprawdzi się idealnie.

„Wojowniczka z Dzikiego Lasu” ukazuje surowe zasady panujące w wiosce Rasmiry. Musi stanąć do walki w Dniu Dojrzałości aby zasłużyć na miano wojowniczki i udowodnić swoją wartość, w przeciwnym razie zostanie wygnana. Niestety ufając nie temu człowiekowi co trzeba, zostaje oszukana na arenie i ponosi porażkę.

Nikt nie ma dla niej litości. Aby odzyskać honor dostaje za zadanie pokonanie nieśmiertelnego, okrutnego boga. Aby udało jej się przetrwać w Dzikim Lesie musi odważyć się ponownie zaufać.

Podobał mi się koncept fabuły. Ukazuje on walkę z przeciwnościami losu, utraconym honorem i wiarę w siebie oraz determinację w dążeniu do celu.

Podobało mi się także przedstawienie kobiety, wojowniczki, która jest bardzo silna i zdeterminowana aby ukazać wszystkim, że jest godna i wartościowa. Mimo tego, że była porażką dla ojca, ponieważ nie urodziła się chłopcem i zawodem dla matki, ponieważ zaczęła szkolić się na wojowniczkę nie załamuję się i chce wszystkim udowodnić, że jest człowiekiem wytrwałym i wartym szacunku.

Nie jest łatwo zaufać komuś po tym, jak zawiedziesz się nawet na najbliższych. Jest to bardzo trudny proces i z tym właśnie będzie zmagać się Rasmira.

Bo sami powiedzcie, czy łatwo jest zaufać komuś, kiedy ktoś Cię zdradził i nie masz poparcia nawet wśród rodziny?

Jest to książka przyjemna, szybko się czyta i zdecydowanie podobała mi się bardziej niż „Cienie między nami”.

A ta okładka… majstersztyk!

"Wojowniczka z dzikiego lasu" aktorstwa Tricii Levenseller, to kolejna książki autorki jaką miałam przyjemność przeczytać. Teraz wiem, że po każdą kolejną bardzo chętnie sięgnę.

Rasmira, jest jedną z córek wodza wioski. Codziennie trenuje, by stać się jak najlepszym wojownikiem i zasłużyć na miano następcy wodza. Od zawsze chciała bronić osadę przed potworami z Dzikiego Lasu. Nadchodzi dzień próby, w którym każdy musi udowadniać swą wartość. Dziewczyna zawodzi. Została zdradzona przez chłopaka, którego uważała za przyjaciela. Zostaje wygnana z wioski. Jedynym sposobem, by móc powrócić i odzyskać honor jest zabicie boga Peruxolo. Czy dziewczyna da radę??? Czy uda jej się przeżyć w Dzikim Lesie???

Rasmira, chcąc zasłużyć na miłość ojca wybiera zostanie wojownikiem. Od tej pory ojciec, wreszcie ją zauważa, a nawet zaczyna darzyć uczuciem. Jest jedyną dziewczyną w wiosce, która wybrała taką drogę. Przez trenerów wyróżniana i faworyzowana, przez innych uczniów szydzona i wyśmiewana. Ale nie poddaje się. Jest najlepsza w walce na topory. Nikt nie umie jej pokonać. Więc zazdrośni rywale wymyślają plan, by się jej pozbyć z wioski. Będąc w Dzikim Lesie, spotka ją wielkie zaskoczenie. Nie dość, że da się w nim przeżyć, to spotka niespodziewanych sojuszników, których niedługo będzie mogła nazwać prawdziwymi przyjaciółmi. Wie, żeby odzyskać honor, musi wykonać zadanie nie do wykonania. Ale czym jest życie bez honoru??? Zrobi wszystko, by jej się udało, albo umrze próbując. Co jeszcze odkryje w tajemniczym Dzikim Lesie???

Muszę przyznać, że bardzo polubiłam postać Rasmiry. Nie poddała się, nawet jeżeli wiedziała, że będzie ciężko. Zmotywowała nowo poznane osoby, by wykonały swoje zadania. Umiała dowodzić , czego sama się nie spodziewała. Pobyt w Dzikim Lesie pomógł jej poznać lepiej siebie. Poznać swoje mocne strony. Odkryć tajemnice oraz pomoc swojemu ludowi. Dla mnie to bardziej książka przygodowa niż fantastyczna, co nie zmienia faktu, że świetnie się na niej bawiłam. Jeżeli szukajcie książki, która zabierze Was z niesamowitą podróż przez magiczny las, pełen niebezpiecznych stworzeń, przyjaźni oraz walki o utracony honor to jest książka dla Was. Ja gorąco polecam. Na tej książce nie da się nudzić😊😊😊