Wojna. Saga wołyńska. Tom 2

"Saga Wołyńska. Wojna" to powieść, na którą czekałam z ogromną niecierpliwością. Pierwszą częścią Sagi, Joanna Jax skradła moje serce i wiem, że sięgając po jej powieści mogę liczyć na prawdziwą ucztę czytelniczą przepełnioną całą paletą emocji.

Życie bohaterów, choć w miarę ustabilizowane, pełne jest bólu i rozterek. Oprócz codziennych problemów muszą zmierzyć się z widmem nadchodzącej wojny. Od teraz każdego dnia towarzyszyć im będzie lęk i strach, jednak nadzieja ich nie opuszcza, wiedzą, że jedyne co im pozostaje, to walka o siebie i najbliższych.

Ciężko jest mi cokolwiek napisać o tej powieści. Historia tych młodych ludzi wywołała we mnie ogrom emocji, które trudno jest obrać w słowa. Autorka poraz kolejny udowodniła mi, że jest mistrzynią w łączeniu fikcji literackiej z prawdziwymi wydarzeniami. Już w poprzedniej części Nadia i Wissarion musieli podjąć nie łatwe decyzje, z których konsekwencjami muszą sie teraz mierzyć. Tym razem Autorka również ich nie oszczędza, poraz kolejny stają przed trudnymi wyoborami. Muszą zmierzyć się z niebywałym okrucieństwalem jakie niesie ze sobą wojna, ale to nie jedyne przeciwności jakie na nich czekają. Ich moralność zostanie wystawiona ogromnej próbie. Czy zdołają temu podołać? Tego już Wam nie zdradzę. Czytając tę powieść nie raz i nie dwa uroniłam łzy nad losem bohaterów.

"Saga Wołyńska. Wojna" to niezwykle emocjonująca powieść przepełniona bólem i cierpieniem, ale także nadzieją na lepsze jutro. To powieść o prawdziwej miłości, tak silnej, że wszelkie przeciwności losu nie są w stanie jej zniszczyć. Opowieść o ludziach zdeterminowanych i zdolnych do wszystkiego by pokonać największe zło.

Z całego serca polecam Wam "Sagę Wołyńską", a tym, którzy dopiero chcieliby poznać losy bohaterów, polecam zacząć od pierwszego tomu. Przygotujcie się na bombę emocjonalną i zorganizujcie sobie czas, bo gdy tylko zasiądziecie do lektury nic Was od niej nie oderwie.

Miłość. Jedni mają szansę jej skosztować i codziennie cieszyć oczy widokiem ukochanego oblicza. Dla innych jest ona niczym piękny ptak, którego mogą podziwiać jedynie z daleka, choć serce zawsze już będzie biło tylko w jednym rytmie. Na drodze do miłości stoi wiele przeszkód. Czasami musi przemówić rozsądek, nakazując odtrącić uczucie dla dobra najbliższej osoby. Czasem trzeba z niej zrezygnować, nawet jeśli druga strona nie jest szczęśliwa, dla jej bezpieczeństwa. Choć zdarza się, że ten, który kiedyś kochał, okazuje się najgorszym potworem, z którym trzeba żyć pod jednym dachem… Bywa i tak, że prawdziwa miłość przychodzi dopiero wtedy, kiedy jest na nią niejako za późno. Bo nasza przyszłość jest już zaplanowana i mamy ją spędzić u boku kogoś, komu ślubowaliśmy wierność małżeńską.

W drugim tomie „Sagi wołyńskiej” czytelnik ma okazję śledzić dalsze losy bohaterów znanych mu z poprzedniej części. Wisza i Nadia odnaleźli bezpieczną przystań. Ona wyszła za Polaka, on wiedzie spokojne życie, uczciwie pracując. Oboje chcą zapomnieć o demonach przeszłości oraz o tym, co zostawili za sobą. O przelanej krwi, która wciąż zdaje się palić ich dłonie żywym ogniem. A jednak żadne z nich nie jest w pełni szczęśliwe. Choć próbują utrzymywać, że nie łączą ich głębsze relacje, to ich serca wciąż szukają drogi do siebie... Czy mimo przeciwności losu uda im się zbudować wspólną przyszłość?

Joanna Jax z rozmachem kreśli kolejną opowieść, która osnuta jest na solidnym fundamencie prawdziwych wydarzeń historycznych. Czytając, nie jesteśmy momentami w stanie oddzielić prawdy od fikcji, gdyż autorka zespoliła losy wykreowanych przez siebie bohaterów, rzucając ich w wir wojennego piekła. Ziścił się najgorszy koszmar tych, którzy uciekli spod sowieckiej władzy, a Nadii i Wiszy przyjdzie znów żyć pod rządami bezlitosnego okupanta. A ten nie cofnie się przed niczym, niszcząc niby maszyna wszystko, co napotka na swojej drodze. Przymusowe deportacje, zsyłki w głąb Związku Radzieckiego, barbarzyńskie napaści i mordy – tak wygląda ich codzienność. Autorka ze szczególną uwagą pochyla się nad losami Lwowa, którego mieszkańcy stali się świadkami strasznej akcji wysiedleńczej, kiedy to przez miasto przetoczyły się kolumny samochodów Wojsk Konwojowych NKWD, a Sowieci swoimi poczynaniami, zmuszali ludzi do desperackich aktów samobójczych.

Akcja w powieści Joanny Jax rozwija się bardzo dynamicznie, wciągając czytelnika bez reszty i wywołując w nim permanentny niepokój o przyszłość poszczególnych postaci. A że historia nie znosi próżni, to bohaterowie odczują na własnej skórze również skutki niemieckiego ataku i okupacji. Zdaje się, że negatywne nastroje pomiędzy przedstawicielami różnych narodów sięgnęły zenitu. Ze szczególnym wskazaniem na nastroje antypolskie na Wołyniu, które kazały dokonać wyboru i stanąć przyjaciołom oraz członkom rodzin po przeciwnych stronach barykady, co w konsekwencji doprowadziło do krwawej rzezi…

Podsumowując:

„Saga wołyńska. Wojna” to świetna kontynuacja tej poruszającej serii. Książka pełna bólu i obaw przed tym, co przyniesie los. Autorka kolejny raz pokazała, że jest mistrzynią powieści, w których prawdziwe wydarzenia nie tylko składają się na bardzo dobrze oddane tło historyczne, ale są także solidnym fundamentem dla nakreślonej jej ręką opowieści. Miłość i nienawiść, wojna i wola przetrwania, walka o niepodległe państwo i próba odpowiedzi na pytanie, po której stronie należy stanąć? W nowej książce Joanna Jax poddała swoich bohaterów ogromnej próbie. Uwikłani w niesprzyjające wydarzenia historyczne, będą musieli odnaleźć w sobie wystarczającą ilość siły, aby stawić czoła nie tylko okrucieństwu, jakie niesie ze sobą wojna, ale także zmierzyć się z własnymi pokusami i moralnymi rozterkami. Polecam!

 Książka jest przepełniona bólem, oraz strachem o przyszłość. Czytelnik ma okazję wejść w rolę głównych bohaterów. Z każdym kolejnym rozdziałem, emocje brały w górę. Wydarzenia historyczne, są dobrze dopasowane do akcji, a przede wszystkim, dodaje klimatu tamtych czasów. Pokazane jest, jak to jest walczyć ze swoimi pokusami, oraz rozterki za kimś, kogo kochamy. Powieść jest napisana z zawziętością, potrafi wywołać łzy, i długo nie można o niej zapomnieć. Można całkowicie się niej oddać, spędzając przyjemnie swój czas. Skłania do refleksji, a przede wszystkim, może nauczyć nas istotnych rzeczy.

"Wojna" Joanna Jax

Poukładane, choć pełne codziennych dramatów trosk życie mieszkańców Orliczyna zakłóca wojna. Oto nastały czasy, w których nie można nikomu zaufać. Dwie okupacje, a do tego zagrożenie ze strony Ukraińców. W obliczu narastającej grozy Marcel liczy na opuszczenie więzienia i powrót do ukochanej...

"Wojna" jest drugą powieścią fascynującej, wciągającej bez reszty sagi z historią polskich Kresów w tle. A Joanna Jax po raz kolejny nie pozostawia na swoich bohaterach suchej nitki, co dotyczy także czytelników, którzy chłoną niecierpliwie tę opowieść z wypiekami na twarzy, dosłownie. Co jakiś czas zatrzymujemy się na chwilę, przerywamy lekturę i zadajemy sobie zasadnicze pytanie - dlaczego ludzie ludziom zgotowali taki los? To pozycja zdecydowanie bardziej emocjonalna od swojej poprzedniczki, części pierwszej; na jej kartach natrafiamy na ogrom ludzkiego cierpienia z przeróżnych powodów, na co wpływ miały rozmaite czynniki.

Autorka nie zostawia choćby drobnej luki na oddech od wszystkich tragicznych wydarzeń, jakie los zsyła na Nadię, Wissariona, Marcela i Martę. Pewnym krokiem porusza się pomiędzy kolejnymi negatywnymi okolicznościami, które sporadycznie przeplata pocieszającymi, podnoszącymi na duchu zwrotami fabularnymi.

Tok rozgrywających się na kartach powieści wydarzeń wzbudza w czytelniku szereg skrajnych emocji. Żywe, pełne barw nakreślenie sylwetek bohaterów sprawia, iż utożsamiamy się z nimi, w pewien sposób łączymy się z nimi w odczuwaniu bólu, frustracji, dojmującego, paraliżującego ciało i umysł lęku i niepokoju. Emocje sięgają zenitu, przekraczają wszelkie granice, a tym samym sprawiają, pozostanie historii na dłużej w pamięci odbiorcy.

Nie umknął mojej uwadze niesamowity talent Joanny Jax do snucia tak zajmujących, niebywale frapujących i zdumiewających opowieści jak "Wojna". Autorka nie traci czasu na kompletnie zbędne opisy niewnoszące niczego do akcji, ucieka na kilometr od rozmaitych rozważań, nie owija również w bawełnę, lecz przedstawia czytelnikowi wszystko takim, jakim jest w rzeczywistości. Wykłada kawę na ławę - ot co.

Podsumowując, twórczość Joanny Jax jest jedną z najważniejszych w gatunku polskiej prozy obyczajowej cudownie zanurzonej w niełatwej przecież historii. Są to książki wyraziste, z pazurem, pisane ze swoistym zawzięciem się i zaciętością, a przy tym idealne na chwile całkowitego zapomnienia i zatracenia się w świecie fikcyjnych postaci.

⭐7,5/10

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Skarpa Warszawska.

Uwielbiam tematykę drugiej wojny światowej, lecz bardziej od kwestii politycznych faktów, interesuje mnie aspekt społeczny tego konfliktu. Aby poznać emocje towarzyszące zwykłym ludziom często sięgam po literaturę piękną. Tam było też w tym przypadku. Wojna. Saga wołyńska to książka, której głównym tematem, jak wskazuje sam tytuł, jest właśnie wojna i próba jej przetrwania przez głównych bohaterów. Napisana świetnie, wciągająca, a zarazem przejmująca. Nie pozwalająca przejść obok siebie obojętnie.