Wojenna miłość

Cudowna książka, jak tylko było można ją zamówić, to to zrobiłam. Według mnie autorka pisze świetne powieście, a ta zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Każda z wydanych książek Pani Joanny ma swoją własną historię, co jest naprawdę super.

,, Wojenna Miłość " to niezwykle poruszająca,bardzo zawiła, trudna a także momentami bolesna historia dwojga młodych ludzi połączonych gorącym, namiętnym uczuciem w ciężkich, morderczych czasach drugiej wojny światowej. To opowieść o sile namiętności, lojalności, męskiej przyjaźni, prawdzie balansującej na granicy z kłamstwem, okraszonej realiami niemieckiej okupacji.,, Wojenna Miłość " to przede wszystkim powieść pełna emocji,erotyzmu, trudnych decyzji oraz dramatycznej walki z samym sobą.

Autorka posiadając niebywale lekkie, piękne pióro przenosi nas w sam środek okupowanej Warszawy, gdzie rozegra się potwornie trudna, wykańczająca walka, pomiędzy sercem a rozumem, miłością a lojalnością. Kto zwycięży? Tego wam nie wyjawię. Mogę zdradzić wam jedynie tyle, że będzie to bardzo zacięta bitwa, której przebieg wciągnie was bez reszty.

Książkę polecam wszystkim, zwłaszcza miłośnikom gatunku oraz czytelnikom, którzy lubią klimatyczne, emocjonalne historie, osadzone w czasach wojennych .

Czy wojna to jedyna przeszkoda stojąca na drodze zakochanych ludzi, którzy pragną rozwijać wspólne życie? Tak przedstawiane w literaturze i w filmach romantyczne uniesienia i przeciwności są dosyć powszechne. Tę pozycję cechuje natomiast fakt kilku wątków i przeciwności mimo wojennego czasu. Ciekawa i intrygująca pozycja o miłosnych perypetiach, przyjaźni i ważnych decyzjach podejmowanych przez bohaterów, pod wpływem uczuć i pobudek honorowych. Polecam zdecydowanie i uważam, że każdy, kto zdecyduje się na zakup, przeczyta ją z zapartym tchem.

Jeśli lubicie czytać książki, to ta na pewno wam się spodoba. Powieść jest o miłości i przyjaźni, wiele można z niej się nauczyć.

Chętnie sięgam po różne powieści i powiem szczerze, że ta bardzo mi się spodobała. Jak dla mnie jedna z lepszych książek jakie ostatnio udało mi się przeczytać.

Jedna z ciekawszych książek jaką ostatni przeczytałam.

Romans mi się spodobał, czytałam już sporo książek Pani Joanny i każda z nich robi na mnie wrażenie.

Ostatnio dostałam tą książkę w prezencie i od razu postanowiłam ją przeczytać, jest super. Teraz czekam aż dojdą inne powieści tej autorki do mnie.

Uwielbiam czytać książki, a po romanse sięgam dość często, to jest mój ulubiony gatunek literacki. Akurat tą powieść dostałam w prezencie i jestem nią zachwycona, czytałam już wiele książek tej autorki i zawsze mnie ciekawią, i robią na mnie ogromne wrażenie.

Jak dla mnie bardzo ciekawa i zaskakująca książka w pewnych momentach, wielu sytuacji się nie spodziewałam. Jeśli lubicie romanse, to ten zrobi na was wrażenie.

Dużo słyszałam o tym romansie i w końcu positanowiłam po niego sięgnąć, nie żałuję, wiele z niego wyniosłam. Powieść według mnie jest bardzo ciekawa i poruszająca.

Lubię książki Joanny Jax i ta również zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Romans jest wciągający i trzymający w napięciu do końca, myślę, że i wam się spodoba.

Czytałam już wiele książek i ta zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Romans jest ciekawy, jeśli lubicie ten gatunek książek, to na pewno na nim się nie zawiedziecie.

Uwielbiam czytać romanse, a ten przypadł mi do gustu. Bardzo ciekawa powieść ze świetną historią.

Książka warta uwagi, na mnie zrobiła ogromne wrażenie. Jeśli chodzi o tą powieść, to myślę, że z każdym zostanie na dłużej, ciężko przejść obok niej obojętnie.

Nie spodziewałam się, że "Wojenna miłość" zrobi na mnie tak ogromne wrażenie. 😍 Historia pełna namiętności, trudnych wyborów i wewnętrznej walki bohaterów. A to wszystko osadzone w okrutnych czasach II wojny światowej. Niezwykle autentyczna i brutalnie piękna. 💔

•

Lidia, ku swojemu niezadowoleniu, spędza wakacje u ciotki, z dala od miejskiego zgiełku i atrakcji. Na szczęście towarzyszy jej Emilia, ukochana siostra i jedyna powierniczka. Dla niej Lidka jest w stanie się poświęcić i przetrwać na wsi. Dodatkowym benefitem okazuje się przystojny kolega ze studiów, który odwiedza w dworku ich starszego kuzyna. Władek jest uroczy. Zabawny, beztroski i pełen wigoru. Zupełnie jak Lidka. Uwielbia życie w mieście, pasjonują go podróże. Czy to nie jest idealny kandydat na męża?

U progu wojny młodzi postanawiają się pobrać. Dziewczyna poznaje przyjaciela swojego narzeczonego, o którym tak wiele słyszała. Konrad ma być świadkiem na ich ślubie, choć sam nie jest przekonany, czy to dobry moment na zawieranie małżeństwa. Gdy spojrzenie tych dwojga przecina się, oboje czują, że między nimi zawiązuje się gorące uczucie. Mimo to Lidia postanawia wyjść za Władka i nie dać się porwać chwilowemu zauroczeniu. Los jednak szykuje dla niej mnóstwo komplikacji. Wojna rządzi się swoimi prawami, a ludzkie uczucia wybuchają bez uprzedzenia.

•

To nie jest lekka miłosna opowieść. To pełen bólu romans, który rodzi w najgorszych czasach. W rzeczywistości, której nikt nie chciałby doświadczyć. Książka łamie serce i pozostawia nas z mnóstwem moralnych rozterek. Musicie to przeczytać, polecam gorąco! ❤️

•

Za egzemplarz serdecznie dziękuję @[Adres usunięty] . 🧡

Myślę, że każdy kto sięgnie po tą książkę znajdzie w niej coś dla siebie. Jak dla mnie romans bardzo ciekawy i wciągający. Co do powieści, to kiedyś za nimi jakoś nie przepadałam, ale odkąd trafiłam na książki tej autorki to się zmieniło.

Często czytam książki tej autorki i każda z nich ma coś w sobie innego. Według mnie warto sięgać po powieście, można z nich dużo wynieść.

Lidia Obramska i Władek Marczewski planują pobrać się jeszcze w sierpniu 1939 r. Wszystko się jednak zmienia, kiedy przyszła panna młoda poznaje drużbę Konrada Łanieckiego. Pomiędzy ta dwójką zrodzi się uczucie, które nie ma racji bytu. Po wybuchu wojny główni bohaterowie staną nie tylko przed trudnymi miłosnymi wyborami, ale również będą starali się przetrwać.

Pomimo tła historycznego, jakim jest II wojna światowa powieść czyta się dosłownie sama. Wciągnęłam się w historię Lidii Obramskiej i jej miłosne rozterki, ale to chyba zasługa pióra autorki, która w bardzo przystępny sposób przedstawia swoją opowieść. Każdy z opisanych przez nią bohaterów był wielobarwny i na kartach powieści przeszedł przemianę. Dużo się działo i nie miałam poczucia, że którykolwiek fragment się dłużył. Sama powieść dotyczy okresu między 1939 a 1945 rokiem, choć ostatni rozdział dotyczy okresu powojennego i możemy poznać dalsze losy bohaterów.

W moim odczuciu to nie tylko opowieść o miłości, ale także o sile przyjaźni i poświęceniu w obliczu ogromnego dramatu wojennego. W końcu Lidia, Władek i Konrad to byli młodzi ludzie, pełni planów i marzeń, które zweryfikował wybuch II wojny światowej. Czytając cały czas miałam z tyłu głosy, że ucząc się w szkole czy na studiach o wszystkich operacjach militarnych w tamtym okresie, to o samej ludności cywilnej zawsze niewiele się mówiło. Autorka bardzo realistycznie opisała codzienne życie mieszkańców Warszawy w tym strasznym okresie. Brak jedzenia, prądu czy innych podstawowych środków do życia, aż po łapanki, wybuchy bomb czy latające dookoła kule z karabinów. Pokazała również, że ludzie próbowali walczyć z okupantem, nie poddawali się do samego końca. Jednym słowem wciągająca bez reszty historia miłosna z wojenną zawieruchą w tle.

Było to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością, ale już teraz wiem, że nie ostatnie. Polecam!

„Gdy rozum śpi, budzą się demony.”

Widmo wojny jest coraz bliższe, z wszystkich stron nadciągają niepokojące informacje. Lidia Obramska i Władek Marczewski to młodzi, pełni energii i planów na wspólną przyszłość ludzie. Wyznaczają datę ślubu na sierpień 1939 r. Drużbą Władka ma zostać jego przyjaciel, Konrad Łaniecki. Wszystko zaczyna się komplikować, kiedy dochodzi do pierwszego spotkania między Lidią a Konradem. Od pierwszego spojrzenia, między nimi nawiązuje się dziwna nić sympatii. Obydwoje, wbrew sobie czują, że są dla siebie stworzeni, doskonale wiedzą, że ta miłość nie powinna się wydarzyć. Jednak milczą nie chcą skrzywdzić Władka. Wybuch wojny powoduje, że będą musieli stanąć przed trudnymi wyborami, a z ich konsekwencjami przyjdzie im długo się mierzyć. Wojna zaczyna zbierać swoje żniwo…

Z ogromną przyjemnością wkroczyłam w świat wykreowany przez Autorkę i dobrze mi tu było. Wielowątkowa akcja powieści toczy się swoim rytmem i niezmiennie intryguje. Fabuła obejmuje lata 1938–1954, jest ciekawie poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, dotyka skomplikowanych relacji międzyludzkich, wzajemnych zależności, ukazuje prawdziwe ludzkie oblicze. Ogromne, sprzeczne emocje wibrują. Czuć pasję, zaangażowanie i ogromną wiedzę historyczną. Jest bardzo szczerze i realnie, często miałam wrażenie, że nie tylko sercem, ale i ciałem jestem razem z bohaterami. Lidka, Władek i Kondrat tworzą swoisty trójkąt, poczułam do nich ogromną sympatią i potrafiłam zrozumieć. Wbrew sobie znaleźli się w sytuacji bez wyjścia. Cokolwiek nie zrobią, jaką decyzję podejmą ktoś będzie cierpiał.

Przepiękna powieść obyczajowa z ciekawie ukazanym tłem historycznym, przeczytała się jakby sama. Miłość przyszła niespodziewanie, zawładnęła całym sercem, jednak wyrzuty sumienia przygniatają. Co zrobić, gdy serce nie słucha rozumu? Jak żyć raniąc najbliższych? Życie w zawieszeniu, wewnętrzne rozdarcie, poczucie winny, ciągła niepewność o jutro.

Przerażająca i bardzo trudna codzienność mieszkańców Warszawy w czasie wojennej zawieruchy. Wyraźnie widzimy z czym musieli się zmagać. Brak jedzenia, prądu, wody, naloty, pożary, koszmar łapanek, nowe obostrzenia. A obok niebezpieczna, często heroiczna walka z okupantem.

Przepiękna, wartościowa, fascynująca opowieść. O przyjaźni, miłości i gorzkich wyborach. Głęboko porusza, trąci czułe struny, chwyta za serce, nie daje się odłożyć, choć na chwilę. Obyczajowość idealnie współgra z prawdą historyczną. Z całego serca polecam, Tatiasza i jej książki :)

Książki tej autorki zapisuje zawsze na najwyższym poziomie i tym razem strzał w dziesiątkę. Bardzo przykro, że jest to jednotomowa przygoda, bo losy głównych bohaterów (specjalnie nie napiszę imion, bo bym zdradziła co nieco) Ale gdzieś w sercu jest taka tyni luka, że kiedyś może coś się napisze.

Książka, która opowiada losy trójki osób uwikłanych w uczucie jakim jest miłość, a jeżeli do tego dodać wojnę i wszystko to co złe z nią związane to macie mieszankę wybuchową. Autorkę uwielbiam, ponieważ w każdej książce jaką do tej pory przeczytałam pozostawia w sercu taką pustkę i tęsknotę. Chcesz poznać jakie to uczucie? Polecam zabrać się za jakąkolwiek książkę Joanny Jax. Oczywiście to pozytywne uczucie, bo często jest tak że skończyłam czytać i o książce nie pamiętam.

Mam do was pytanie. Zakochaliście się i nagle poznajesz Jego/Jej przyjaciela/przyjaciółkę. W tym momencie twoje serce, głowa, każda część twojego ciała krzyczy, że to właśnie On/Ona! Co robisz? Musisz wiedzieć, że panowie to najlepsi przyjaciele, a nawet bardziej, bo jak bracia, a ty stoisz między nimi i musisz wybrać. Jaki byłby twój wybór? W ramach wyjaśnienia (to nie spojler, bo tego dowiesz się na początku) Lidia i Waldek przed wybuchem II wojny światowej postanawiają wziąć ślub. Kondrat zostaje jego drużbą. Czy wojna będzie miała wpływ na uczucie jakie nawiązało się między dwójką osób, które na początku nie zbyt za sobą przepadali? Co ma większą moc serce czy rozum? Kogo byś posłuchała, kiedy serce krzyczy jedno, a rozum, zdrowy rozsadek drugie? Przyznam się, że na początku już wiedziałam, ale im dalej w las tym ciemniej i tak naprawdę sama nie wiedziałabym co miałabym zrobić? Przez co przeszli nasi bohaterowie to tylko ta książka to wie.

Uwielbiam książki z okresu między lub powojenne. Walka w słusznej sprawie, determinacja ludzka, siła walki w okresie, który nie jest łatwy. Walka o miłość, kiedy za rogiem zabijani są twoi bliscy, sąsiedzi, przyjaciele. Zawsze będę podziwiała ludzi, którzy zmagali się z bezpodstawną krzywda.

Za swój egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Videograf, bo to był zaszczyt móc przeżyć prawdziwą miłość, ale i wylać morze łez z bohaterami.

Nie miałam pojęcia, że Pani Joanna Jax pisze takie piękne książki. Gdyby nie ten romans z polecenie, to raczej bym po niego nie sięgnęła. Według mnie powieść bardzo ciekawa i ze świetną historią.

Pani Joanna Jax jak zawsze nie zawiodła, romans trzyma w napięciu do końca i ciężko rozgryźć, co w danej chwili może się stać. Uwielbiam czytać tego typu powieści i bardzo się cieszę, że na nią trafiłam.

Przed wybuchem II wojny światowej Lidia i Władek biorą ślub. Drużbą pana młodego zostaje jego najlepszy przyjaciel Konrad. Niespodziewane uczucie Lidii i Konrada komplikuje życie bohaterów.

„Wojenna miłość” to historia uczucia, które pojawiło się w najmniej spodziewanym momencie zmieniając życie naszych bohaterów. Pokazuje jak życie potrafi pisać różne scenariusze, a podążanie za głosem serca nie zawsze jest proste i oczywiste. To trudny wybór, który między miłością do przyjaciela, traktowanego właściwie jak brata, a miłością do kobiety. To właśnie trójkąt miłosny, przeplatany dramatem wojennej codzienności staje się najważniejszym punktem powieści. Autorka pokazuje jakie konsekwencje niesie jedna decyzja. Nie brakuje dylematów i rozterek moralnych. Nic nie jest czarno białe i nie wszystko można przewidzieć. Dużym plusem są niezwykle realistyczne opisy wojennej Warszawy, gdzie łapanki, pożary czy brak żywności były na porządku dziennym. Ale przede wszystkim to urzekająca powieść historyczna z wojną w tle gdzie nie brakuje przyjaźni i wielkiej namiętności po którą zdecydowanie warto sięgnąć.

Według mnie powieść jak najbardziej warta uwagi, mało jaki romans mnie aż tak wciągnął, jestem pod wielkim wrażeniem.

Moja przyjaciółka bardzo polecała mi powieści Joanny Jax. Sama była nimi zachwycona. Postanowiłam przekonać się, czy na mnie też wywrą takie pozytywne wrażenie. Moją przygodę z twórczością autorki zaczęłam od jej najnowszej książki "Wojenna miłość".

W ciągu roku czytam naprawdę dużo powieści obyczajowych. Jedne są świetne, inne przeciętne. O niektórych bardzo szybko zapominam, bo są słabe i nie warte uwagi. W mojej biblioteczce zostają tylko te najlepsze. Zdradzę Wam, że "Wojenna miłość" to perełka wśród moich zbiorów.

Jest rok 1938. Za rok wybuchnie II wojna światowa. Ludzie pragną jednak żyć normalnie. Lidia i Władek niedługo zostaną małżeństwem. Na ich ślubie, drużbą ma być Konrad, przyjaciel pana młodego. Los dla bohaterów przygotował zaskakującą niespodziankę. Wielkie uczucie wybucha między Lidią i Konradem.

Jakich dokonają wyborów? Zwycięży męska przyjaźń czy miłość?

To przepiękna, głęboka, wzruszająca opowieść o wielkiej, niespodziewanej miłości, która pojawia się w niewłaściwym momencie i zmienia życie bohaterów. Lidia, Konrad i Władek tworzą skomplikowany trójkąt miłosny. W Polsce toczy się wojna, ludzie boją się o życie swoje i swoich najbliższych.

Autorka za pomocą słów, pięknie opisała przyjaźń, miłość, i wielką namiętność pomiędzy bohaterami. Lidia i Konrad, nie chcą zranić Władka. Ukrywają swoje uczucia, ale niewidzialna siła przyciąga ich do siebie. Ciągle za sobą tęsknią, martwią się o siebie. Potrafią się też mocno zranić. Odkrywają jak z upływem czasu ich miłość dojrzewa i się zmienia.

Życie codzienne w wojennej Warszawie zostało przedstawione niezwykle realistycznie. Bombardowania, łapanki, pożary, brak żywności. Młodzi ludzie chcą zrobić dla swojej ojczyzny, co tylko się da, często ryzykując przy tym swoje życie.

Dla mnie fascynujące było zderzenie dwóch światów. Z jednej strony zawirowania wojenne, a z drugiej wielka miłość, która rozgościła się w sercach Lidii i Konrada.

Najnowsza książka Joanny Jax to zachwycająca, kipiąca trudnymi emocjami i namiętnością powieść, o której długo nie zapomnę.

"Miłość potrafi wiele znieść i wiele wybaczyć". Czy to prawda? O tym przekonają się bohaterowie "Wojennej miłości".

Czytałam już wiele książek i Pani Joanny Jax zawsze mnie wciągają tak, że nie mogę przestać czytać. Ostatnio był "Zimowy sen", a teraz "Wojenna miłość" obie książki bardzo mi się spodobały. Nie sądziłam, że tak można wciągnąć się w czytanie - jest to uzależniające :)

Jeśli ktoś lubi książki o miłości, szczególnie o tej trudnej, wymagającej wielu wyrzeczeń i poświęceń, to koniecznie powinien sięgnąć po "Wojenną miłość" bestsellerowej pisarki- Joanny Jax! Czytając tę powieść myślałam, że to będzie po prostu książka o miłości, może trudnej ale jednak tylko książka. Tymczasem Joanna Jax po raz kolejny napisała opowieść zaskakującą, pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji, podczas których moje emocje sięgały zenitu. Wojna stanowi tło tej historii, ale jak to u Jax bywa, temat jest bardzo zgrabnie ujęty, powieść nie jest naszpikowana faktami historycznymi, nie ma tu długich opisów działań wojennych, natłoku informacji. Joanna Jax jest mistrzynią w przemycaniu historii do swoich powieści w taki sposób, że czytelnik otrzymuje esencję, bez przynudzania, bez zbędnych opisów. Sami bohaterowie są tak poprowadzeni, że czytelnik naprawdę nie może jednoznacznie opowiedzieć się po jednej ze stron. Dylematy bohaterów są dla niego trudne do rozstrzygnięcia właśnie dlatego, że każdy z bohaterów jest fajną postacią, z krwi i kości i mimo wad nie da się kategorycznie stwierdzić, że tego lubię i ON jest moim ulubieńcem. Główna bohaterka jest w tak trudnej sytuacji, że dokonanie jakiegokolwiek wyboru oznaczałoby cierpienie wielu osób. Mocno wczułam się w jej losy i ostatecznie wiem, jakiego wyboru ja bym dokonała, ale mój wybór byłby dokonany z perspektywy kobiety XXI wieku. Lidia żyła w poprzednim stuleciu, myślę że w tamtych czasach (szczególnie podczas wojny i zaraz po niej) honor i obietnice znaczyły więcej niż obecnie. Gorąco polecam tę książkę, wbrew pozorom nie jest to wyłącznie romans historyczny. Ta opowieść zmusza czytelnika do refleksji, do zadania sobie pytań o honor, przyzwoitość i gotowość do poświęcenia.

Poleciła mi tą książkę moja koleżanka i powiem wam, że bardzo mi się spodobała. Nie sądziłam, że powieść może być tak ciekawa. Jak dla mnie jeden z ciekawszych romansów, jakie miałam okazje czytać.

Ostatnio mam szczęście do powieści, których akcja rozgrywa się podczas II wojny światowej. Nie przepadam za podobnymi historiami. Z jednego prostego powodu: nie znoszę nadawania wojnie romantycznego sznytu. A już zupełnie bulwersują mnie książkowe romanse rozgrywające się w obozach koncentracyjnych. 

Wojna była ZŁA, była dramatem milionów ludzkich istnień. I jeśli czytam powieści, których tłem jest ludzka tragedia, chcę by była ona mocno zaznaczona, by nie nadawać jej lekkości. 

Od dawna szanuję Joannę Jax za to, że choćby „Wojenną miłością” udowodniła, iż można napisać przepiękną historię miłosną z jednoczesnym ogromnym poszanowaniem wojennych realiów. Tych nieprzekłamanych, brutalnych. Bardzo cenię tę autorkę za wspaniale przeprowadzany reaserch, co sprawia, że nie tylko „Wojenna miłość”, ale absolutnie każda powieść, która wychodzi spod jej pióra, posiada niezwykle dopracowane tło historyczne.

A sama „Wojenna miłość”? To naprawdę niezwykła pozycja, piękna, prawdziwa, pełna ludzkich namiętności i rozterek moralnych. Powieść porywająca i bezwzględnie łamiąca serce czytelnika. Wspaniała. Bez dwóch zdań

Oddałam jej całą siebie. Kiedy czytałam tę historię, nie istniałam dla nikogo. I chociaż sednem fabuły jest miłość, a w zasadzie miłosny trójkąt, książka nie ma w sobie absolutnie nic z banalności, śmieszności. Nie uświadczycie w niej nadmiernej egzaltacji, w której to romanse tak ochoczo przodują.

Moi Drodzy, oto przykład znakomitej miłosnej powieści historycznej z wojną w tle, a jak dobrze wiemy, napisanie podobnej, to wręcz „mission impossible”. Chylę więc czoła przez autorką i z przyjemnością donoszę, iż moim skromnym zdaniem, "Wojenna miłość" to najlepsza pozycja w dorobku Joanny Jax.

Nie zwlekajcie - czytajcie!

Nie mogłam doczekać się tej książki, dotarła do mnie wczoraj i jestem już w jej połowie, zachęcam do przeczytania, jest cudowna. Według mnie zachwyci każdego. Powieść o przyjaźni i miłości, jak dla mnie świetne wątki są w niej poruszane.

„Bogowie grają w kości i nie pytają wcale, czy chcesz przyłączyć się do gry. […] Gdzieś we wszechświecie rzucają kości i przypadkiem wypada twoja kolej. I odtąd zwyciężyć lub przegrać — to tylko kwestia szczęścia”.

Te słowa Paulo Coehlo zdają się idealnie odzwierciedlać losy bohaterów powieści Joanny Jax „Wojenna miłość”. Choć tutaj wygrana w starciu z losem, może nie być już tylko kwestią szczęścia. W ich życiu bowiem cały czas trwała wojna. Walka z samym sobą w zderzeniu z trudną, wojenną rzeczywistością. Starcie serca z rozumem, które zdaje się góry skazane na porażkę. Aż wreszcie próba dokonania wyboru niemożliwego — między miłością do przyjaciela, prawie brata, a miłością do kobiety. Bogowie grają w kości i z uśmiechem na ustach, patrzą, jak radzą sobie z wyrzuconą przezeń kombinacją…

Joanna Jax stworzyła powieść, która wielokrotnie łamie serce. Niczym przewrotny los naprzemienne daje nadzieję i ją odbiera. Swoim bohaterom, ale i czytelnikom, którzy z duszą na ramieniu czekają na rozwój wydarzeń. A muszę Wam powiedzieć, że autorka postanowiła nas wodzić za nos, wielokrotnie wyprowadzała w pole, nie dając szansy na jednoznaczne potwierdzenie wypadków, które mają nastąpić wraz z każdą przewróconą stroną. Fabuła „Wojennej miłości” skupia się przede wszystkim na wątku romantycznym. Bo to właśnie sercowe i moralne rozterki bohaterów związane z ich uczuciem, stanowią clue tej powieści. Śledzimy je pełni skrajnych emocji. Z jednej strony tak bardzo chcemy, aby ta miłość się zdarzyła i miała szansę rozkwitnąć, nawet jeśli miałoby to nastąpić na wojennym ugorze. A z drugiej, czujemy, że ich uczucie, pełne pasji i namiętności, jest niewłaściwe. W ich prywatnej wojnie nie ma zwycięzców. Bowiem w starciu, w którym udział biorą trzy serca, zawsze ktoś będzie przegranym…

Miłośnicy twórczości Joanny Jax wiedzą doskonale, że choć uczucia grają ważną rolę w jej książkach, to autorka jest przede wszystkim fantastycznym wirtuozem, który kreśli z rozmachem tło swoich powieści, które stanowią wydarzenia historyczne. Nie inaczej było w przypadku najnowszej. Autorka zabiera nas do przedwojennej rzeczywistości, dzięki czemu stajemy się świadkami życia bohaterów przededniu wybuchu wojny. Nie oszczędza czytelnikowi także bólu i trudów, z jakimi muszą się zderzyć warszawiacy po 1 września 1939 roku. Zmiana, jaka następuje zarówno w codzienności wykreowanych przez nią postaci, jak i ta wewnętrzna w nich samych, wywołuje nie mniejsze emocje, niż te dotyczące tytułowej miłości. Na wydarzenia, jakie niesie ze sobą wojenna zawierucha, nie można się przygotować, a podejmowane w momencie zagrożenia decyzje, nie zawsze są zgodne z naszymi przekonaniami, jednak w takich sytuacjach liczy się przede wszystkim przetrwanie. I nie tyle nasze, ile ukochanych osób, które staramy się uchronić przed okrucieństwem piekła, jakie ze sobą niesie.

Podsumowując:

We mnie, jako czytelniczce, podczas lektury powieści Joanny Jax, również trwała wojna. Pierwsza, jak w przypadku bohaterów, między sercem a rozumem. I ta druga, która nakazywała mi niejako wybrać pomiędzy wątkiem historycznym i romantycznym, jako tym, który bardziej przypadł mi do gustu. W przypadku obu starć poległam. Autorka równie doskonale oddała realizm wydarzeń okresu II wojny światowej, zwłaszcza tych, które miały miejsce w Warszawie, jak i emocje, jakie niesie ze sobą zakazana miłość. Nowa książka Joanny Jax to poruszająca, wywołująca skrajne uczucia opowieść, która wciąga bez reszty i sprawia, że podświadomie próbujemy pomóc bohaterom w podjęciu decyzji, zgodnie z naszym własnym sumieniem. Czy można jednak dokonać właściwego wyboru, jeśli dopuścimy do głosu zakochane serce...? Jakie decyzje ostatecznie podjęli bohaterowie i z jakimi ich konsekwencjami musieli się zmierzyć, walcząc jednocześnie o wolność z okupantem? Tego dowiecie się, sięgając po "Wojenną miłość", do której lektury serdecznie Was zachęcam.

Moje pierwsze spotkanie z autorką i całkiem udane, chociaż po przeczytaniu kilku opinii, moje oczekiwania były bardzo wysokie. Ale z drugiej strony nie nastawiałam się na arcydzieło. Jak wyszło?

Jest to historia przede wszystkim o miłości. To ona gra tu pierwsze skrzypce i uczucia bohaterów są tu najważniejsze. Akcja umiejscowiona jest w okresie wojennym, jednak ta wojna to raczej tło dla miłosnych uniesień bohaterów. Mimo niesprzyjających warunków, przed Lidią staną dylematy miłosne i moralne, które nie zawsze do mnie przemawiały. Jej przemyślenia, rozmyślanie nad sytuacją momentami było infantylne i pozbawione sensu. Ale ja nie jestem fanką miłosnych trójkątów. Nie mogę jednak odmówić autorce talentu do opisywania uczuć, bo namiętności targające bohaterami były bardzo autentyczne.

Czy to historia dla wszystkich? Raczej nie, chociaż czytało mi się ją łatwo i przyjemne. Ale dla każdego kto lubi skomplikowane relacje, walkę z uczuciami - będzie idealna.

Mam za sobą wiele przeczytanych książek Pani Joanny Jax i każda z nich zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Aktualnie jestem na końcówce tej powieści i jest świetna.

Świetna jest ta książka, dostałam ją w prezencie i od razu w weekend zaczęłam czytać, bardzo mi się spodobała. Ogólnie kiedyś nie przepadałam za romansami, ale ten bardzo mi się spodobał. Jeśli myślisz nad przeczytaniem tej powieści to zachęcam, na pewno się nie zawiedziesz.

Z chęcią sięgam po książki, a jak jeszcze wyjdzie jakaś Pani Joanny Jax, to już w ogóle, uwielbiam jej powieści. Według mnie są to najlepsze romanse jakie można przeczytać.

„Wojenna miłość” Joanny Jax, od wydawnictwa Videograf.

Lidia i Włodek poznają się podczas wakacji i zostają parą, nie łączy ich płomienna miłość lecz przyjaźń. Niedługo przed ślubem dziewczyna poznaje najlepszego przyjaciela swojego wybranka, Konrada. Między tą dwójką zaczyna rodzić do uczucie, pomimo tego Lidia postanawia dotrzymać wcześniej danego słowa Władkowi i staje przed ołtarzem. Niestety bardzo żałuje swojej decyzji.

I tak naprawdę o tym jest cała książka. Samej wojny było bardzo mało, tak jakby toczyła się obok bohaterów. Co prawda były aresztowania, konspiracja ale w tym wątku mam mały niedosyt, zbyt mało było czuć strachu, emocji. Pomimo wojny nasi bohaterowie starają się prowadzić normalne życie. Autorka przedstawiła nam miłosny trójkąt pomiędzy bohaterami. Powieść skupiła się bardziej na relacjach Lidii i Konrada ich rozterkach wobec lojalności w stosunku do Włodka. Otaczało ich coraz więcej tajemnic i sekretów, strach, że w pewnym momencie wszystko się wyda. Czy takie postępowanie można nazwać lokalnym lub przyjaźnią? Gdzie jedno kłamstwo, goni drugie kłamstwo. Moim zdaniem zabrakło tu szczerej rozmowy pomiędzy trójką bohaterów. Chociaż z drugiej strony Lidia oraz Konrad cierpieli, i starali oszczędzić tego cierpienia Władkowi.

Zakończenie książki bardzo mi się podobało.

„Wojenna miłość” to książka o miłości, przyjaźni, lojalności i trudnych wyborach. Jeśli lubicie historie miłosne z wojną w tle to ta książka umili Wam długi zimowy wieczór. Ja nadal jestem ciekawa twórczości autorki, ponieważ słyszałam dużo dobrych opinii o książkach , które wyszły z pod jej pióra więc muszę sięgnąć po inną pomimo, że ta nie do końca mnie przekonała.

„Wojenna miłość” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Do tej pory słyszałam na jej temat wiele pochlebnych opinii, więc na książkę czekałam z ogromną niecierpliwością. Styl autorki jest całkiem przyjemny, dzięki czemu całość czytało mi się bardzo dobrze i szybko. Jednak książka nie do końca spełniła moje oczekiwania. Szykowałam się na jakiś fajny romans w czasach wojny, a otrzymałam coś czego nie potrafię tak do końca sklasyfikować.

Fabuła oczywiście jest ciekawa i co najważniejsze dość dobrze oddaje ducha wojny. Da się odczuć strach ludzi, jesteśmy świadkami działań konspiracyjnych, ale i widzimy jak nasi bohaterowie starali wieść względnie normalne życie, gdzie oczywiście jest miłość - ta pomiędzy kochankami, ale i przyjaciółmi. Autorka pokusiła się tutaj o przedstawienie nam miłosnego trójkąta wobec którego mam bardzo mieszane uczucia. Nie chodzi tutaj o sam trójkąt, ale zachowanie bohaterów względem siebie. Nie jestem fanką zdrady i oszustw przez co cała ta farsa nie do końca przypadła mi do gustu. Skupiając się na całej tej dziwnej sytuacji tak naprawdę zabrakło prawdziwej miłości. Zabrakło mi emocji, których tak bardzo oczekiwałam. Sami bohaterowie są dość wyraziści, chociaż nie powiem abym pałała do nich szczególną sympatią. O ile samego Włodka było mi szkoda, tak Konradem i Lidką miałam ochotę potrząsnąć. Chociaż z drugiej strony oni cierpieli, aby nie cierpiał Włodzimierz co okazało się być niezwykłym poświęceniem w pewnym sensie godnym pochwały. Samo zakończenie jak najbardziej wypadło tutaj na plus.

„Wojenna miłość” to książka z tych do przeczytania. Nie wywarła na mnie szczególnego wrażenia, a szkoda, bo potencjał miała naprawdę dobry. Klimat wojny bardzo mi się podobał, a ten miłosny znacznie mniej, bo było mi go najzwyczajniej w świecie w mało. Jednak z całą pewnością chętnie jeszcze sięgnę po książki autorki, bo słyszałam, że zdecydowanie warto. Jej styl bardzo mi się spodobał i chcę dać jej „drugą szansę”.

Mistrzyni powieści z historią w tle w odsłonie romansowej. Urzekająca fabuła, a po powieści Jax zawsze warto sięgnąć.